หลังจากการลงคะแนนอย่างเป็เอกฉันท์จากทั้งเ้าหน้าที่คนไข้ และคณะกรรมการผลการแข่งขันถูกประกาศออกมาท่ามกลางเสียงปรบมือดังสนั่นโถงโรงพยาบาล
‘ครัวซองต์ไส้ผัดกะเพราแห้ง’ ของพาสกรเป็ฝ่ายชนะและคว้ารางวัลชนะเลิศไปครองได้สำเร็จ
ชายหนุ่มก้าวขึ้นมารับโล่รางวัลด้วยรอยยิ้มภาคภูมิใจทว่า... ทันทีที่รับมาแล้ว พาสกรกลับทำสิ่งที่ทำให้ผู้คนที่กำลังร่วมชมการแข่งขันรวมถึงคณะกรรมการทุกคนต้องตกตะลึงและแปลกใจไปตามๆ กัน
พาสไม่ได้ยืนชื่นชมความสำเร็จเพียงลำพัง เขากลับหมุนตัวเดินตรงดิ่งไปหาฝั่งร้านมนัสขนมไทยเอื้อมมือไปกุมข้อมือบางแล้วดึง มนัสวี ให้ขยับเข้ามายืนใกล้ ๆ เขาบนเวทีชายหนุ่มถือไมโครโฟนขึ้นมาแล้วประกาศเสียงดังฉะฉานต่อหน้าทุกคน รวมไปถึงคุณหญิงดาริกา, ภูดิศ, ลลิตาและ นายพลเกริกเกียรติ ที่นั่งเรียงกันเป็กรรมการในครั้งนี้
"รางวัลนี้... จะไม่เป็ของผมคนเดียวครับ แต่มันจะเป็ทั้งของผมและของคนทำขนมที่แสนอร่อยให้ทุกคนได้ทานอย่างตั้งใจ นั่นคือคุณมนัสวี!ครับ " พีทประกาศพลางหันไปยิ้มให้หญิงสาวข้างกาย
"ถึงแม้ผลคะแนนจะบอกว่าผมชนะ แต่ตลอดสามวันที่ผ่านมา ผมเห็นคุณมนัสวีทุ่มเทและใส่ใจทำขนมช่อมะลิซ้อนออกมาอย่างประณีตที่สุดเพื่อทุกคน ขนมไทยของเธอคือศิลปะที่หาค่าไม่ได้ และเธอก็สมควรได้รับรางวัลนี้ไปพร้อมกับผมเช่นกันครับ!"
สิ้นคำประกาศ พาสกรหันไปมองมนัสวีด้วยสายตาที่ทอประกายหวานซึ้งและแฝงไปด้วยความหลงใหลอย่างปิดไม่มิด มือหนาแกล้งประคองไหล่บางไว้เบา ๆ ท่ามกลางเสียงหวีดร้องยินดีของผู้ชมที่คิดว่าคู่นี้กำลังมีซัมติงกัน
คำประกาศและท่าทีสนิทสนมของพาสกรต่อมนัสวีที่แสดงออกมาเหมือนสายฟ้าที่ฟาดลงมากลางอกของใครหลายคน
ภูดิศนั่งกอดอกแน่น ขบกรามจนเป็สันนูน ดวงตาคู่คมกริบจ้องมองมือของพาสกรที่จับไหล่มนัสวีด้วยความหึงหวงและโกรธจัดจนแทบจะกระโจนไปบนเวที ไฟโทสะลุกโชนในแววตาของประธานหนุ่มอย่างรุนแรงเมื่อเห็นผู้หญิงที่เขาตีตราจองและถือไพ่เหนือกว่ากำลังถูกชายอื่นแสดงความรักต่อหน้าต่อตา ยิ่งเห็นสายตาหลงใหลของพาสกรที่มองมนัสวีภูดิศก็ยิ่งแทบคลั่ง
ขณะเดียวกัน นายพลเกริกเกียรติ พ่อของลลิตาซึ่งนั่งสังเกตการณ์อยู่ตลอดเวลาสายตาอันเ้าเล่ห์ของคนผ่านโลกมามากคอยจับจ้องปฏิกิริยาของคนรอบข้างเขาหันไปเห็นอาการฟึดฟัดและแววตาหึงหวงอย่างปิดไม่มิดของภูดิศที่มองตรงไปยังมนัสวีสลับกับลูกสาวของตัวเอง ลลิตาที่นั่งหน้าซีดเผือดและมองภูดิศด้วยความน้อยเนื้อต่ำใจ
นายพลเกริกเกียรติหรี่ตาลงพลางครุ่นคิดอย่างหนักในใจ... ไอ้ภูดิศนี่มันไม่ได้สนใจลูกสาวกูเลยนี่หว่าสายตามันจับจ้องแต่นังแม่ค้าขนมไทยคนนั้นแถมไอ้ลูกชายเราอีกคนนั่นก็ดูจะหลงเสน่ห์นังนั่นเข้าให้อีกคน
รอยยิ้มเ้าเล่ห์ผุดขึ้นที่มุมปากของคนเป็พ่อเมื่อคิดแผนการร้ายบางอย่างออกแผนที่จะใช้ความสัมพันธ์อันยุ่งเหยิงและไฟหึงหวงของภูดิศมาเป็เครื่องมือทำลายมนัสวีเพื่อเปิดทางให้ลลิตาลูกสาวของตนได้ภูดิศอย่างสมบูรณ์แบบ และเขี่ยก้างขวางคอชิ้นใหญ่นี้ออกไปให้พ้นทางลูกชายก็จะได้สมหวังกับนังแม่ค้าขนมไทยแต่จะยุให้เลิกกับมันทีหลัง!
++++++++++
หลังจบการแข่งขันทำขนมบรรยากาศความขัดแย้งในความสัมพันธ์กลับยิ่งทวีความตึงเครียดขึ้น คุณหญิงดาริกานั่งไม่ติดเก้าอี้ด้วยความกังวลใจอย่างหนัก แม้จะได้รับฟังจากปากของภูดิศว่ามนัสวีมีแฟนใหม่ไปแล้วแต่สายตาหึงหวงอย่างรุนแรงของลูกชายที่จ้องมองมนัสวีบนเวทีในวันนั้นมันฟ้องชัดเจนว่าภูดิศยังตัดใจไม่ได้คุณหญิงกลัวเหลือเกินว่าถ่านไฟเก่าจะคุโชนขึ้นมาอีกครั้ง
เพื่อตัดไฟแต่ต้นลมคุณหญิงดาริกาจึงจัดแจงนัดหมาย นายพลเกริกเกียรติ นายทหารผู้ทรงอิทธิพลและเป็บิดาของลลิตาพร้อมด้วยตัว ลลิตา ให้มาร่วมโต๊ะอาหารมื้อค่ำร่วมกับ ภูดิศในห้องอาหารส่วนตัวสุดหรูของสโมสรระดับเอ็กซ์คลูซีฟ โดยมีจุดประสงค์เดียวคือ...กำหนดวันแต่งงานให้เร็วที่สุด!
จานอาหารหรูหราวางเรียงรายแต่บรรยากาศรอบโต๊ะกลับอึดอัดจนแทบหายใจไม่สะดวกนายพลเกริกเกียรตินั่งในชุดสูทสากลภูมิฐานท่าทางน่าเกรงขามสมเป็อดีตนายทหารชั้นผู้ใหญ่คุณหญิงดาริกาเป็ฝ่ายเปิดประเด็นข้ามขั้นทันทีที่ทุกคนนั่งลงพร้อมหน้า
“ที่ฉันนัดท่านนายพลเกริกเกียรติกับหนูลลิตามาวันนี้ก็เพราะอยากจะคุยเื่สำคัญค่ะ” คุณหญิงจิบน้ำเล็กน้อยก่อนเอ่ยเสียงเฉียบ
“ดิศกับลิลลี่ก็คบหาหมั้นหมายกันมาพักใหญ่แล้วฉันคิดว่าถึงเวลาสมควรเสียทีที่จะต้องหาฤกษ์แต่งงานอย่างเป็ทางการภายในสามเดือนนี้ค่ะ”
นายพลเกริกเกียรติพยักหน้าช้าๆ ั์ตาคมดุฉายแววเห็นด้วย
“ผมเองก็เห็นดีเห็นงามด้วยครับคุณหญิงปล่อยให้คาราคาซังแบบนี้มันไม่สมเกียรติของทั้งสองฝ่าย แต่ง ๆกันไปจะได้ช่วยกันดูแลฐานะและธุรกิจให้เป็ปึกแผ่นเสียที”
“แต่ผมยังไม่แต่งครับ!” เสียงทุ้มเข้มของภูดิศดังแทรกขึ้นมาทันควันชายหนุ่มวางช้อนส้อมลงกระทบจานดัง ‘เคร้ง’ ใบหน้าคมคายเคร่งขรึม
“่นี้โรงพยาบาลเพิ่งเปิดตัวได้ไม่นานกระแสออนไลน์ก็เพิ่งมา งานบริหารพุ่งชนผมจนไม่มีเวลาหายใจผมยังไม่พร้อมจะจัดการเื่ส่วนตัวในตอนนี้ครับคุณแม่”
“ไม่พร้อมหรือแกยังลืมใครบางคนไม่ได้กันแน่ ดิศ!” คุณหญิงดาริกาตบโต๊ะเบาๆ ถลึงตาใส่ลูกชายอย่างไม่พอใจ
“งานยุ่งมันเป็แค่ข้ออ้าง ฉันปล่อยให้แกผัดวันประกันพรุ่งมานานเกินไปแล้ว!”
ในขณะที่ผู้ใหญ่ทั้งสองฝั่งกำลังกดดันภูดิศอย่างหนักทุกสายตาก็จับจ้องไปที่ลลิตาซึ่งในอดีตเธอเคยเป็คนที่กระตือรือร้นและอยากแต่งงานกับภูดิศมากที่สุด ทว่า... บัดนี้หญิงสาวกลับนั่งนิ่งแววตาแฝงความขมขื่นและเฉยชาอย่างประหลาด
เธอนึกถึงความลับเื่ผลDNA และสายตาของภูดิศที่มองมนัสวีในวันแข่งขันท่าทีของเขาทำให้เธอตระหนักได้ว่า ตัวเธอไม่มีวันได้หัวใจของชายคนนี้ ลลิตาสูดหายใจเข้าลึก ๆ ก่อนจะเอ่ยปากพูดสิ่งที่ทำให้ผู้ใหญ่ทั้งสองต้องเบิกตาโพลง