เมื่อถึงเวลาเกรซเดินออกมาจากที่พักก็พบว่าอาหารอยู่หน้าที่พักของเธอแล้ว เพื่อนๆทุกคนนั่งรอเธอจนครบทั้งหมดแล้วเกรซเดินเข้าไปด้วยสีหน้าแปลกใจไม่คิดว่าเพื่อนของเธอจะจัดอาหารให้ที่หน้าที่พักของเธอเลย
เธอสังเกตว่าพักหลังๆเพื่อนของเธอมักจะใช้เงินของเธอฟุ่มเฟือยไปมาก ซึ่งแตกต่างจากเมื่อก่อน ใบหน้าของเพื่อนๆเปื้อนไปด้วยรอยยิ้ม ปากยิ้ม แต่ตาไม่ยิ้ม เธอรู้สึกไม่ค่อยสบายใจสักเท่าไรแต่ก็ยิ้มให้กับพวกเขา เธอพยายามทำตัวให้ปกติที่สุด
“โหนี่เซอร์ไพรส์ฉันเหรอ จัดอาหารถึงหน้าที่พักเลยนะ”เธอพูดแล้วดวงตากวาดมองอาหารที่เรียงรายกันอยู่หลากหลายเมนูท่าทางจะหมดไปเกือบๆแสนได้
“มาๆมานั่งตรงหัวโต๊ะเลย ก็ไม่อยากให้เธอเดินเหนื่อย จัดอาหารให้ที่นี่ซะเลยไง”คินเอ่ย แล้วเดินไปขยับโต๊ะให้เกรซนั่ง
เธอจึงเดินเข้าไปนั่งเก้าอี้ที่เพื่อนของเธอจองตำแหน่งหัวโต๊ะไว้ให้เธอกำลังจะตักอาหาร แต่แล้วเพื่อนของเธอ เลือกตักอาหารมาใส่ในจานเธอไว้ก่อน
“ทานนี่สิเกรซมันอร่อยมากนะ” เบ๊บพูดด้วยน้ำเสียงสดใส
เกรซมองหน้าเบ๊บแล้วยิ้มหวานให้ซึ่งปกติเบ๊บไม่ค่อยจัใส่ใจเธอเื่นี้มาก่อน
“น่าจะอร่อยจริงนั่นแหละงั้นก็ทานด้วยกันนะ” เกรซพูดจบก็ยื่นมือไปตักอาหารจานที่เบ๊บตักให้ ให้เบ๊บกลับ
สีหน้าของเบ๊บจากที่ตอนแรกยิ้มแย้มแจ่มใสก็ดูจะเจื่อนลงเล็กน้อยรินเห็นเบ๊บไม่ได้สติ เธอจึงแก้ไขสถานการณ์
“เบ๊บคงหวังดีอยากให้เธอทานของอร่อย เพราะก่อนหน้านี้นางแอบทานอาหารก่อนเธอแล้วมันอร่อยเลยอยากให้เธอทานนั่นแหละ” รินเป็คนที่รู้ใจทุกคนได้มากที่สุดเธอตักอาหารเมนูที่เกรซกำลังจะทาน เข้าปากของเธอก่อน
เกรซยิ้มซึ่งรอยยิ้มของเธอมองจากภายนอกดูจะไม่มีอะไร เธอตักอาหารที่เบ๊บตักให้เข้าปากเธอหนึ่งคำเหมือนกัน
ส่วนเบ๊บเมื่อไม่มีทางเลือกเธอจึงตักอาหารในจานของเธอที่เกรซตักให้เข้าปากเธอเหมือนกัน
“อืมก็ได้อยู่ มาๆ พวกเรามากินกัน” เกรซพูดทีนี้เธอตักอาหารเมนูนั้นให้ทุกคนได้ทานไปพร้อมๆกัน
ทุกคนจึงตักอาหารนั้นเข้าปากแล้วเอาเป็ว่าเมนูนั้นได้หมดไปเรียบร้อยแล้วซึ่งมันก็คือปูผัดผงกระหรี่เมนูโปรดที่เกรซชอบนั่นเอง
เธอยกน้ำเปล่าขึ้นดื่มรู้สึกอิ่มมากกับอาหารมื้อนี้ เมื่อหนังท้องตึง หนังตาก็เริ่มหย่อนรู้สึกง่วงนอนขึ้นมาก็อยากกลับไปนอนแล้ว
“พวกเธอก็ตามสบายเลยนะฉันขอไปนอนก่อน” พูดจบเกรซก็เดินไปเปิดประตูห้องของเธอ มือเธอเอื้อมจะจับกลอนประตูแต่กลับจับไม่ได้ รู้สึกง่วงนอนแปลกๆเธอหันไปมองเพื่อนๆของเธอก็เห็นใบหน้าไม่ชัดเจน นี่พวกเขาทำอะไรกับเธอกันแน่
กันต์เห็นเหตุการณ์ทั้งหมดั้แ่พวกเขาวางแผนกันจนมาถึงสถานการณ์ที่เกิดขึ้นจริง มันช่างบังเอิญเกินไป ที่เขามาเห็นเธอคนนั้นเ้าแม่เอฟของ มานอนโชว์ตัวที่ชายหาด แล้วเห็นเพื่อนๆของเธอคุยกันเื่วางแผนจัดการเธอในคืนนี้
เขาแอบมองอยู่สักพักก็เริ่มจะไม่ค่อยวางใจขณะกำลังคิดจะหาวิธีช่วยเ้าแม่เอฟของคนนั้น ก็มีคนมาจับแขนเขาเข้าพอดี
“ทำอะไรอ่ะกันต์ แอบมองใครเหรอ”เพื่อนของกันต์ถาม แล้วหันไปมองยังที่กันต์มองอยู่ เธอเห็นกลุ่มเพื่อนในนั้นใครคนหนึ่งกำลังจะอุ้มผู้หญิงที่สลบอยู่เข้าห้อง
“เฮ้ย พวกนั้นมันทำอะไรเธอน่ะ”เพื่อนเธอพูดจบ กันต์ไม่รอช้าไปช่วยเ้าแม่เอฟของทันที
กันต์เดินไปถึงที่พักของเธอพวกเขาก็พาเธอเข้าไปในที่พักแล้ว เขาเข้าไปไม่ได้ จึงลังเลอยู่สักพักแล้วตัดสินใจทุบกระจกให้แตก ทำลายกระจกออก แล้วะโเข้าไปด้านในทันที
751
