# จักรพรรดิมรรคา
สายลมฤดูใบไม้ร่วงพัดผ่านกำแพงสูงของตระกูลหลี่ พาเอาใบไม้แห้งปลิวว่อน ณ เมืองหยุนเฉิง ดินแดนที่ขึ้นชื่อว่าเป็แหล่งรวมตระกูลผู้ฝึกยุทธ์ชั้นสูง ตระกูลหลี่ครองอำนาจมาหลายร้อยปี ด้วยวิชายุทธ์อันล้ำเลิศและความเข้มงวดในการคัดสรรทายาท
ในลานฝึกกว้าง เด็กหนุ่มร่างผอมบางในชุดศิษย์สีเทาหม่นนั่งพิงต้นหลิวเก่าแก่ เืไหลซึมจากมุมปาก รอยฟกช้ำประปรายบนใบหน้าซีดขาว นั่นคือหลี่เฉิน ทายาทสายเืหลักผู้โชคร้าย
"เ้าดูสิ! นั่นมันหลี่เฉิน ขยะไร้ค่าของตระกูลหลี่" เสียงเยาะหยันดังมาจากกลุ่มศิษย์ที่เดินผ่าน
"น่าอายนัก ลูกของขุนพลหลี่ กลับเกิดมาไร้พลังยุทธ์" อีกเสียงแทรกขึ้น
หลี่เฉินกำมือแน่น เขาจำได้ดี วันที่พ่อของเขาเสียชีวิตในสนามรบ แม่ก็จากไปด้วยความเศร้าโศก ทิ้งให้เขาอยู่เพียงลำพัง ไม่มีใครสนใจเด็กชายร่างกายอ่อนแอที่ไม่สามารถดูดซับพลังปราณได้
"เฉิน..." เสียงคุ้นหูดังขึ้น
หลี่เฉินเงยหน้าขึ้นมอง หลี่หยาง ศิษย์พี่ที่เคยสนิทสนมกันในวัยเด็กยืนอยู่ตรงหน้า แต่แววตาที่มองมานั้นเ็าราวกับคนแปลกหน้า
"ศิษย์พี่หยาง..." หลี่เฉินพยายามลุกขึ้น แต่าแทำให้เขาทรงตัวไม่อยู่
"เ้าคงชินกับการถูกซ้อมแล้วสินะ?" หลี่หยางเอ่ยเสียงเย็น "ขยะอย่างเ้าไม่ควรอยู่ในตระกูลหลี่ต่อไป!"
ฝ่ามือที่เปี่ยมด้วยพลังปราณพุ่งเข้าใส่ท้องของหลี่เฉิน ร่างผอมบางปลิวกระเด็นชนกำแพงหิน เืสดกระเด็นออกจากปาก ความเ็ปแล่นไปทั่วร่าง
"หยุดเถอะ ศิษย์พี่..." หลี่เฉินครวญ แต่คำพูดของเขาถูกกลบด้วยเสียงหัวเราะเยาะของศิษย์คนอื่นที่เข้ามาล้อมวง
"ข้าจะช่วยให้เ้าพ้นทุกข์!" หลี่หยางรวบรวมพลังปราณ ฝ่ามือสีเขียวเรืองแสงพุ่งใส่หน้าอกหลี่เฉิน
ร่างของเขากระเด็นผ่านพุ่มไม้ ร่วงหล่นลงสู่เหวลึกเื้ัสำนัก สายลมเย็นเฉียบพัดผ่านร่าง ภาพความทรงจำผุดขึ้นในห้วงคำนึง... ภาพพ่อสอนวิชายุทธ์ให้เขาในวัยเด็ก รอยยิ้มอบอุ่นของแม่ และดวงตาเปี่ยมความหวังที่ค่อยๆ มอดดับลง เมื่อพบว่าเขาไม่มีพร์ในการฝึกยุทธ์
"ข้าคงต้องจบชีวิตเพียงเท่านี้..." หลี่เฉินหลับตาลง ยอมรับชะตากรรม
ทว่า ในวินาทีที่ความมืดกำลังจะกลืนกินสติของเขา เสียงกังวานใสดังขึ้นในห้วงจิต:
[ตรวจพบจิติญญาแห่งมรรคา...]
[เริ่มเชื่อมต่อระบบจักรพรรดิมรรคา...]
[กำลังฟื้นฟูร่างกาย...]
แสงสีทองอร่ามแผ่ซ่านออกจากร่างของหลี่เฉิน เส้นลมปราณที่เคยอุดตันถูกชำระล้าง พลังบริสุทธิ์ไหลเวียนเข้าสู่ร่างกายที่อ่อนแอ
ความรู้สึกที่ไม่เคยััมาก่อนแล่นปราดไปทั่วร่าง
ก่อนที่สติสุดท้ายจะดับลง ริมฝีปากซีดเผยรอยยิ้มบาง
"พ่อ แม่... ลูกจะไม่ทำให้ท่านผิดหวังอีก..."
1K
