อื้อ ผมขยับไปไหนไม่ได้แล้วครับ เรี่ยวแรงที่เคยมีก็หายไปหมด สงสัยเพราะความเมาจากบลูฮาวายนับสิบแก้วนั่นแน่ๆ ปกติกินเหล้าขาวเป็กลมๆยังไม่เมาปลิ้นขนาดนี้ แถมยังฝันว่ามีคนช่วยให้ผมผ่อนคลายอีก ตอนนี้ก็ถูกเ้านายหนุ่มหน้าหล่อ กล้ามแน่นตัวสูงโย่งเท่าั์กอดแแ่แถมส่งสายตาหวานฉ่ำมาให้อีก
“คุณต่อ จะ จะ ทำอะไรน่ะครับ” ตอนนี้ผมหวาดผวาสุดๆ
“ชู่” นอกจากไม่ตอบ ใบหน้าหล่อเหลาก็ค่อยๆขยับมาใกล้ขึ้นเรื่อยๆ กลิ่นลมหายใจหอมกรุ่นคืบคลานอย่างเชื่องช้าแต่ผมกลับไม่มีทีท่าจะหลบเลี่ยง เบือนหน้าหนีสิวะ เร็วๆ ไอ้เอก เร้ว!
“อื้อออออ” สุดท้ายแล้วริมฝีปากคู่งานก็ประทับที่กลีบปากของผมอย่างแ่เบา มือใหญ่ไล้ลูบใต้เสื้อผมไปมาพลางเขี่ยที่จุดแข็งสีเข้มบนหน้าอกจนตื่นตัวเผลออ้าปาก ลิ้นใหญ่กระหวัดชอนไชในโพรงอุ่น ลิ้นเ้ากรรมของผมก็ดันไปตอบสนองเกี่ยวรัดปล่อยให้เขาดูดเฟ้น ลมหายใจขาดห้วงคล้ายกับอากาศในห้องหายไปหมด
“แฮ่กๆ” เมื่อริมฝีปากได้รูปนั้นผละออก ลมหายใจของพวกเราก็ประสานกันเป็จังหวะถี่ๆ ผมเกลียดสายตาเ้าชู้ที่เ้านายหนุ่มส่งมาให้เสียจัง มันทำให้ผมสับสน ยิ่งรสจูบที่หวานหยดเมื่อครู่ก็ยิ่งทำให้ใจสั่น ผมเป็ผู้ชายนะเว้ย...ผู้ชายแท้ๆ ชอบผู้หญิง แต่ตอนนี้กลับถูกร่างใหญ่ั์ตระกองกอดราวกับหญิงสาว มือแกร่งไล้ที่ราวนมปลุกระดมความ้าให้ตื่นขยาย
ใบหน้าของชายหนุ่มที่ได้ชื่อว่าเป็เ้านายซุกไซร้ที่ใบหูจนผมสะดุ้งวาบ ลิ้นลื่นฉกวาบเข้าไปโพรงด้านในจนเสียวสะท้าน ริมฝีปากที่เคยบดเบียดกับดูดเฟ้นที่ซอกคอแน่นของผมอย่างชำนาญ เล่นเอาตัวอ่อนระทวย ลิ้นยาวเลียโลมั้แ่ไหปลาร้าลงไปที่ทรวงอกก่อนที่จะดูดเฟ้นที่หัวนมสีช็อกโกแล็ตที่ถูกยั่วยุมาก่อนหน้านี้อย่างบ้าคลั่ง
ผมปล่อยใจให้หลงระเริงไปกับการเล้าโลม แต่จิตใต้สำนึกของผมยังทำงานอย่างดีเยี่ยม สติของผมกลับเข้าที่ก่อนที่อะไรๆมันจะเลยเถิดไปกว่านี้ ผมมั่นใจเลยว่าครั้งนี้เ้านายหนุ่มของผมไม่ได้ล้อเล่น เพราะบางอย่างที่แข็งราวหินผาเสียดสีหน้าแข้งผมอยู่
“คุณต่อ อื้อ ไม่เอาครับ” ผมดันตัวของเ้านายหนุ่มสุดแรงจนหยุดการกระทำทั้งหมด เมื่อเผลอ ผมก็รีบขยับตัวออกจากเตียง
“ทำไมล่ะ แฮ่กๆ” ถามมาได้ว่าทำไม
“คือ ผมไม่ชอบแบบนี้”
“แต่ผมชอบ” โว้ยยยยยยย นี่ผมคุยกับผนังอยู่รึไง
“แล้วผมจะไม่หยุดแค่นี้แน่ พี่เอกเป็ของผม”
เช็ด! อยู่ๆก็ถูกตีตราจอง โดยเ้านายของตัวเอง
“คุณต่ออย่าล้อเล่นสิครับ”
“ผมไม่ได้ล้อเล่น” อื้อออออออ พูดยากจังวะ นี่ก็ใกล้เทอมใหม่ของน้องชายแล้ว ยังไม่อยากลาออกโว้ย งานสบาย โดนด่านิดหน่อยแต่เงินดีแบบนี้ใครจะอยากลาออก แต่ถ้าจะต้องมาเจอเ้านายลวนลามแบบนี้...คิดหนักจริงๆ
“โธ่ คุณต่อ ผมเป็ผู้ชายนะครับ แถมยังเตี้ย ตัวตัน แก่อีกต่างหาก”
“ผมไม่ถือ” แสยะยิ้มทำไมวะ
“...” หมดคำสิเว่า
“คืนนี้นอนห้องนี้นะ”
“มะ ไม่ดีกว่าครับ ผมไปนอนห้องผมดีกว่า”
“อื้ม ตามใจ อย่าลืมเอากางเกงในไปซักด้วยนะ” ผมลนลานตะปบกางเกงในตัวจิ๋ว คราบที่เห็นลางๆแจ่มชัด นี่ผมถึงจุดสุดยอดรดกางเกงในหรือเนี่ย...ที่ไหน ใช่ความฝันมั้ย ถ้าไม่ใช่แล้วกับใคร...
ภาพเ้านายหนุ่มที่เลียริมฝีปากทำให้ผมได้คำตอบ....
กริ๊ง กริ๊ง กริ๊ง
เสียงกริ่งหน้าห้องเหมือนสัญญาณช่วยชีวิต ผมแทบจะพุ่งตัวไปเปิด แต่สำรวจสภาพแล้วคงไม่เหมาะเป็แน่จึงได้แต่มองหน้าเ้านายหนุ่มอีกครั้งเพื่อหาคำตอบ
“อยู่ในนี้ ไม่ต้องออกไปไหน เข้าใจปะ”
“ครับ” เห้อ...จะมีใครมาอีกเนี่ย ผมล่ะเพลียใจจริงๆ แต่ก็นั่งลงบนเตียงนุ่มอย่างปวดหัวเมื่อร่างสูงจัดแจงเสื้อคลุมที่หลุดรุ่ยให้เรียบร้อยและเดินออกไปหาห้อง
“ทำอะไรอยู่วะ กว่าจะเปิด” ร่างสูงหน้าประตูถาม ทำท่าจะเดินเข้าห้องแต่ถูกดันไว้ เสียงคุ้นเคยนั้นเป็ของคุณพัน พี่เขยเ้านายแน่ๆ
“พี่จะทำอะไร” คุณต่อถามเสียงเรียบ
“อ้าว ก็เข้าห้องพักไง อุตส่าห์หนีเมียมาได้ทั้งที”
“พี่ก็ไปห้องพี่สิ”
“อะไรของเอ็งเนี่ยไอ้ต่อ ตามแผนพี่ต้องพักกับเอ็งไม่ใช่เหรอ”
“ไม่รู้ แต่ห้องไม่ว่าง”
“นี่มันห้องสวีตนะเว้ย มี 2 ห้องนอนจะไม่ว่างได้ไงวะ” พี่เขยถามอย่างงุนงง
“ใช่ แต่ตอนนี้ไม่ว่างแล้ว พี่ไปเปิดห้องใหม่นะ”
“ไอ้ต่อ..”
โครม!
อื้อหือ ผมได้ยินชัดเลยครับ แม้ว่านั่นคือคุณพันธุ พี่เขยของเ้านาย แต่ความอินดี้ของเ้านายหนุ่มชนะขาดลอยเมื่อเป็ฝ่ายต้อนพี่เขยให้ออกไปได้
...นี่กูจะยิ้มทำไมวะไอ้เอก
“ยังไม่ไปอีกเหรอ” เสียงเข้มถาม ผมสะดุ้งยืดตัวเต็มที่
“จะไปแล้วครับๆๆๆ” ใครจะกล้าอยู่ต่อล่ะ
“ไปแต่งตัว เดี๋ยวมีงานเลี้ยงบริษัท”
“ห๊ะ”
“อะไรอีก” เ้านายถามเสียงดุ นี่คนหรือทะเล ปรวนแปรเกินคาดเดา เมื่อกี้ยังกับจะจับเรากิน ตอนนี้ทำเสียงดุใส่
“คือ...ผมไม่มีชุดใส่แล้วอะครับ” สารภาพไปก็ได้วะ ไม่รู้นี่หว่าว่าจะต้องค้างร่วมห้องกับเ้านาย แถมยังไปว่ายน้ำด้วยกางเกงในสำรองตัวเดียว และ...ต้องไปงานเลี้ยงของบริษัทอีก
ประหม่าไปหมด....
“งั้นไปแต่งตัวเท่าที่มี” ร่างสูงไล่ “แล้วไปเจอที่รถภายใน 10 นาที” อื้อหือ ผมต้องใส่ตัวเดิมแล้วล่ะ ลุย!
ตอนนี้ผมกำลังเดินตามเ้านายหนุ่มต้อยๆกลางห้างเซ็นทรัล ร่างสูงเดินไปมาด้วยออร่าของความหล่อ สายตาของสาวๆจับจ้องอย่างออกนอกหน้า นี่ยังไม่นับรวมเพศชายใจหญิงที่มองแล้วยิ้มให้อย่างยั่วยวนอีกนะ ช่างผิดกับผมที่เกิดมาตัวดำเป็ถ่าน แต่งตัวปอนๆเดินตามหลังอย่างกับเป็ทาสในเรือนเบี้ยอย่างงั้นแหละ
“เอ้านี่ ลองใส่ซิ” เ้านายหนุ่มยื่นเสื้อโปโลสีแดงเืนกมาให้ ผมดูป้ายราคาแล้วแทบเป็ลม
“ทำไมครับ”
“บอกให้ไปลอง ไม่ใช่ให้มาถาม” อื้ออออ ดุเก่ง ดุจัง แม่ง! ถือว่าเป็เ้านายเหรอวะถึงได้ใช้กำลังข่มขู่กันอยู่เรื่อย
“พอดีมั้ย” ผมเดินออกมาจากห้องลองชุดของร้านเสื้อผ้ายี่ห้อดัง ไซส์แอล (L) มันพอดีตัวไปหมด ปกติผมจะใส่เสื้อผ้าหลวมๆหน่อย มันคล่องตัวกว่า นี่อีกนิดจะรัดนมผมแล้ว
“มันแน่นไปหน่อยครับ”
“งั้นเอาตัวนี้แหละ” อ้าว...แล้วจะถามทำไมเนี่ย
“เอานี่ไปลอง” อะไรอี๊ก...ผมไม่ได้ถามหรอก แต่ก็รับกางเกงยีนส์สีดำมาลองสวมอย่างว่าง่าย นี่ละนึกแปลกใจว่าทำไมเ้านายถึงได้รู้ขนาดผมดีจังวะ
แล้วภาพความฝันตอนที่อยู่สระน้ำก็ผุดมาในหัว....
แม่ง! ทำไมหน้าร้อนผ่าวขนาดนี้นะ
“อืม เอาชุดนี้แหละ นี่เข็มขัด” โอ๊ย โยนมาขนาดนี้ไม่ฟาดหน้าผมเลยล่ะ
“ยืนบื้อทำไม ไปถอดออก จะได้จ่ายเงิน”
“แต่คุณต่อครับ คือผม....” ไม่มีเงิน ทั้งหมดนี่ก็ห้าพันได้มั้ง
“ไป ถอด ออก” เน้นเสียงทีละคำแบบนี้ ผมจะเถียงอะไรได้ เอาวะ จะซื้ออะไรให้ก็ตามใจละกัน
679
![ทะลุมิติไปเป็นพระชายาโหดแห่งวังหลวง[จบบริบูรณ์]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1648709025_33180306.webp)
![คุณหนูใหญ่ได้สามีอัปลักษณ์ [มี E-Book]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1717511695_72786217.webp)
