"มาถึงเขตศัตรูเเล้วครับ ราเวล...ผมได้สืบหาข้อมูลคำพูดของขุนนางตัวนั้นเลยส่งหุ่นหนูไปพบมีการประมูลทาสขนาดใหญ่ที่ชั้นใต้ดีของโรงงาน มีการด์จักรกลด้านหน้าทางเข้า2ตัวข้างในตัวงานไม่ทราบข้อมูลครับ"
"เเค่นี้ก็เพียงพอเเล้ว...ขอบใจนะทิล...เตรียมยานกู้ภัยขนาดใหญ่มาได้เลย...ทีฟามากับฉัน"
"...นี้นายอยู่เฉยๆเถอะ...2ตัวนี้ฉันข้อ"
"อืม...ระวังด้วยละยิ่งเงียบยิ่งดี"
"เเกร๊กๆๆ ฟรึ่บ!...ตึก!...ปุ!!ๆ ตึ่ง!ตึ่ง!... เคลียร์"ทีฟาได้นำปืนคู่ประจำตัวของเขาออกมาใส่ที่เก็บเสียงก่อนที่จะเคลื่อนที่ไปอย่างรวดเร็วเเค่ไม่กี่วินาที่หุ่นกลทั้งสองตัวก็ล้มลงเเล้ว
"เเทงโก้ไปกันเถอะ..."
"ตึกๆๆจ๋อมเเจ๋มๆ"ในตอนที่เดินบรรยากาศรอบตัวก็วังเวงทั้งร้อนทั้งอับรู้สึกไม่สบายตัวกลิ่นคาวเืที่กระจายอยู่รอบบริเวณเสียงกรีดร้องขอความช่วยเหลือดังเป็ระยะๆ
"เดี๋ยว!...มีทหารจักรกลกำลังเดินมา..."
"ฟรึ่บ!....ตึกๆๆพลั่ก!ซวบๆ!!เเกร๊ก!!เคร่งๆ!...เคลียร์..."
"หัวหน้า...ทางขวามือจะถึงห้องประมูลเเล้ว"
"ทิลเเล้วที่พักทาสอยู่ตรงไหนหรอ..."
"อยู่หลังเวทีประมูลครับ...อ้อมไปทางซ้ายจะสามารถไปยังห้องหลังเวทีได้อยู่ครับ..."
"ทราบเเล้ว...ทางซ้าย ไปกัน"ราเวลออกคำสั่ง
พอเดินมาได้ซักพักก็มาเจอการ์ดที่เฝ้าอยู่มากมายเเต่มันก็ไม่ใช่ปัญหาของทีมราเวลเเต่อย่างใดพวกเขาสามารถเก็บศัตรูไปได้อย่างง่ายดายในเวลาอันสั้น
"พลั่ก!ปั่ง!"เเทงโก้ทีบประตูขนาดใหญ่ให้เปิดอย่างง่ายดาย
พอหลังจากการเปิดประตูเหล่าสมาชิกทีมช่วยเหลือก็ได้ช่วยปลดปล่อยมนุษย์ที่ตกเป็ทาส ทั้งคนที่ยังอยู่ครบถ้วนเเละบางคนที่ขาดบางอย่างไป มีทั้งเด็กเเละผู้หญิงคนชรา ต่างก็รู้สึกหวาดกลัวกับสิ่งที่เกิดขึ้นกับตัวเอง
"ทีฟา...ถ้าตรวจไม่มีใครตกข้างหมดเเล้วก็พาพวกเขา ไปยังทางเข้าที่เราผ่านมาเลยยานช่วยเหลือของทิลจอดรออยู่ที่นั้นเเล้ว"
"เเล้วนายละ..."ทีฟาถามราเวลด้วยความสงสัย
"ดูเหมือนว่าจะยังช่วยไม่ครบน่ะ..."
ณ.เวทีประมูล
"สวัสดีท่านผู้มีเกียรติทุกท่าน...ยินดีต้อนรับสู่งานประมูลทาส วันนี้มีเหล่าทาสที่เเสนสกปรกที่ท่านจะนำไปทำอะไรก็ได้มากมาย มีทั้งเพศเมียเพศผู้ ทั้งหนุ่มเเละเเก่ มาให้ท่านได้เลือกชมเลือกซื้อ...ไม่พูดมากเเล้วครับขอเข้าสู่การประมูลตัวเเรกได้เลย...พาตัวมา!"
"เกร่งๆๆ!พลั่กตึ่ง!"
'ฉัน....ที่ถูกลากตัวมายังบนเวทีที่มีเหล่าจักรกลมากมายอยู่ด้านล่างค่อยมองดูร่างกายเเละพูดคุยพิจารณากันทำเหมือนกับเป็สินค้าตัวหนึ่งทีี่ไม่สามารถขัดขืนกับผู้ที่ได้ตัวฉันไป ไม่มีทางรู้เลยว่าพวกมันจะทำอะไรฉัน...จะฆ่าหรอ...หรือทรมารเล่น...หรือเอาฉันไปเป็อาหารหมากันนะ...เฮ้ออ...ฉัน...ไม่อยากตาย อึกฮือๆ'
"ผู้มีเกียรติทุกท่านที่ท่านเห็นตัวเเรกเป็เพศเมีย!...ตัวนี้เริ่มประมูลที่1000ทอง!
'เสียงของพวกมันที่ค่อยเเก่งเเย่งประมูลราคากันเพื่อให้ได้ตัวฉันมา...มันรู้สึกสิ้นหวังในชีวิตมากที่สุด ฉันรู้สึกว่าฉันไม่ใช่มนุษย์เเล้วเป็เเค่ขยะตัวหนึ่งที่รอวันกำจัด...'
"10000ทองครั้งที่1....2...3...จบการประมูลเกร่งๆ!....สุดยอดด!เเกเนี้ยทำเงินทำทองได้ดีจริงๆเลยนะ...เป็ทาสที่ได้ราคาสูงที่สุดเลยละ...ดีใจด้วยนะที่จะได้ไปอยู่กับขุนนางชั้นสูงได้ขาวมาว่า...ท่าเขาเป็คนชอบการทรมาน ทดลองในสิ่งที่เขาอยากรู้ต่างๆเกี่ยวกับร่างกายสิ่งมีชีวิต....เอาเถอะ...เเกจะเป็ยังไงก็เื่ของเเกโชคดีนะ ฮุฮุ!"
"อึก!กรอดด!..."
"เ้าของเเก รออยู่ห้องรับรองด้านหลังเเล้วละเดี๋ยวฉันจะพาเเกไปเอง..."
'ในตอนที่เขากำลังพาฉันไป ในตอนที่ถึงที่รับรองของคนที่ชนะประมูลเเสงสว่างเเห่งความหวังอันเล็กจิ๋วของฉันก็ได้สว่างขึ้นสิ่งที่ปรากฏอยูตรงหน้าเป็ร่างของชายหนุ่มตัวสูงถือมีดสั้นสองเล่มในมือ ที่ตรงพื้นมีทหารจักรกลอยู่เต็มไปหมดมีทั้งน้ำมันทั้งเศษชิ้นส่วนต่างๆมากมายระหว่างที่ฉันจ้องมองเขาสักพัก ไม่กี่วินาทีหุ่นที่พาฉันมาก็ลงไปกองอยู่กับพื้นฉันรู้สึกสับสนกับสิ่งที่อยู่ตรงหน้ามีคำถามมากมายที่เกิดขึ้นในหัว รวมไปถึงความกลัวที่อยู่ในตัว'
"นาย...เป็ใคร...้าอะไร"
"คนที่สามารถ...กำหนดชีวิตของเธอได้...เเต่ว่าฉันไม่ทำ"พอเขาพูดเสร็จเขาก็โยนมีเล่นหนึ่งมาให้ฉัน
"เเกร่งๆ!"ฉันหยิบมีดขึ้นมาเพราะไม่รู้ว่าเขาให้มาทำไม เเต่เเล้วก็มีประโยคหนึ่งที่ให้ฉันตัดสินใจ
"มีดเล่มนั้นเป็ตัวกำหนดชะตาของเธอ...ฉันให้เธอเลือกเอง ว่าจะรับไม่ได้กับชีวิตนี้เเล้วตายไป หรือจะสู้ต่อไปกับโลกที่เลวร้ายนี้"เขาพูดด้วยน้ำเสียงที่เ็าข้างกายของฉันก็มีหุ่นกลที่พาตัวฉันมาเเต่ ยังไม่ตายความกลัวที่ทาโถมเข้ามาเเละความเเค้นทั้งสองอย่างเข้ามาพร้อมกันเลยไม่รู้ว่าจะกลัวต่อไปหรือจะลุกขึ้นสู้ฉันตัดสินใจอยู่พักใหญ่ก่อนจะมีประโยคที่เขาพูดมา
"เพราะว่า...ทำอะไรไม่ได้ เธอถึงตกอยู่ในสภาพนี้ไงละ..."เขาพูดเเละมองมาที่ฉันทำเองฉันโกรธสุดขีดทั้งความเเค้นที่กัดกินคอยโทษตัวเองตลอดมาว่าทำอะไรไม่ได้เลย เกลียดความอ่อนเเอของตัวเอง เกลียดความกลัว เกลียดอดีต...
"ฉึกๆๆๆ!เเกร๊ก!เคร่งๆ!"เพียงไม่กี่นาทีมือของฉันที่ถือมีดอยู่ก็เต็มไปด้วยคราบน้ำมันทั้งเสื้อทั้งหน้าทั้งพื้นก็เต็มไปด้วยของเหลวสีดำน้ำตาที่ไหลลงมาเเบบที่ตัวฉันไม่ได้ตั้งใจทุกอย่างที่ฉันได้ทำลงไปเหมือนได้รับการปลดปล่อยทุกอย่างกับโล่งไปหมด
"ก็ทำได้นิ่...ลุกขึ้นเเล้วตามฉันมา"เขาพูดขึ้นเเล้วก็เดินมาหยิบมีดในมือฉันเเล้วออกจากประตูไป
"...."ตอนนี้ฉันไม่สามารถพูดอะไรได้เลยนอกจากตามเขาไปถึงเเม้จะมีคำถามมากมายก็เถอะฉันได้เเต่มองดูเขา ที่กำลังไล่ฆ่าจักรกลพวกนั้นที่คอยขวางทางเคลื่อนไหวเหมือนลมที่คมกริบที่พัดพาความตายไปให้อย่างรวดเร็วเพียงไม่นานเราก็มาถึงทางออกพบกับผู้คนมากมายที่ถูกช่วยไว้ที่กำลังทยอยขึ้นยาน
"ขอบใจที่ช่วยฉันกับคนเ่าั้นะ...นายชื่ออะไรหรอ.."
"ไม่เป็ไร...มันเป็ภารกิจอยู่เเล้ว...ฉันชื่อราเวล"พูดจบเขาก็บอกให้ใครไม่รู้พายานนั้นไป...
"เอ๋....ราเวล...ผู้หญิงน่ารักๆคนนั้นใครอะ..."ทีฟาถามด้วยความสงสัย
"ของที่ผู้พันอยากได้น่ะ...เขาจะเดินทางกลับกับเราเธอช่วยดูเเลทีฉันเหนื่อยขอไปนอนในรถนะบ่าย..."พูดเสร็จราเวลก็เดินขึ้นรถเเล้วเอนกายลงนอน
"เฮ้ออ...เอาเเต่ใจจริงๆเลย ว่าเเต่เธอตรงนั้นนะชื่ออะไรหรอ..."ทีฟาบ่นเล็กน้อยก่อนจะหันมาพูดกับเด็กสาว
"เออ...ราเชลค่ะ..."
"อายุละ...."
"ประมาณ18ค่ะ..."
"โอ๊ะ...พอๆก็พวกฉันเลยนะเนี้ย...ฉันชื่อทีฟาเป็ลูกทีมของไอ่หน้านิ่งขี้บ่นจอมเ็าคนนั้นเเหละ"
"คุณราเวลหรอ...พวกคุณเป็ใครคะ?"
"เออ...ตอบยังไงดีละ...เป็ทหารหน่วยช่วยเหลือจ๊ะ..."
"....อ่อค่ะ...เเล้วจะพาฉันกับคนเ่าั้ไปไหนกันคะ"
"ไปที่...เมืองเป็เมืองที่มีมนุษย์เหลืออยู่น่ะเป็ที่ที่ปลอดภัยถึงจะ ไม่ค่อยสะดวกมากมายเท่าไหร่มีผู้คนทั้งดีเเละเลวปะปนไปเเหละ เเต่มันก็ไม่ได้เเย่เท่าไหร่ถ้าอยู่กับคนที่เราเชื่อใจอยู่กับคนที่รัก"ทีฟาพูดพลางยิ้มอ่อนๆ
"เเล้วต่อไปจะเกิดอะไรขึ้นกับฉันละ...ทำไมฉันไม่ได้ขึ้นยานกับพวกเขา..."
"ราเวล คงมีเหตุผลเเหละที่ให้เธอเดินทางกลับกับเรา..."
"โอ้!...กลับกันเถอะอยากกินข้าวเเล้วจะกินให้หัวหน้าไม่มีตังค์จ่ายเลย ฮะฮ่า!"
"อ่อ...ส่วนคนที่ตัวใหญ่พูดมากคนนั้นชื่อเเทงโก้นะ...ไปกันเถอะกลับบ้าน"
"ค่ะ..." บ้านงั้นหรอ...ฉันจะมีกับเขามั้ยนะ...
ระหว่างเดินทางฉันก็ได้เห็นสิ่งมากมายที่ไม่ได้เห็นนานเเล้วทั้งซากเมือง ดวงดาว ดวงจันทร์เเละสายลมที่พัดพาฉันเชื่อว่าดาวบนฟ้าที่มากมาย...มันเหมือนกับชีวิตของคน...ถ้าใครตายไปดาวก็จะตกลงมาเเต่ทุกๆวันก็จะมีดวงดาวดวงใหม่เกิดขึ้นมาเสมอวนเวียนไม่รู้จบฉันหวังว่าดาวที่ตกเหมือนในอดีตที่เลวร้ายของฉัน มันกำลังจะเกิดใหม่ต่อจากนี้ เป็ดาวที่สว่างเเละสวยงาม หวังว่า...โชคชะตาจะนำพาความสุขมาให้ฉัน...
1K
