ตอนที่สามสิบ นักวางแผนกลยุทธ 3
เมื่อเห็นกาเซี่ยงมองอย่างครุ่นคิดผมก็ผงกศีรษะและยิ้มให้
จนกาเซี่ยงต้องทำมือประสานคารวะกล่าวชื่นชมตามกันว่า
“นายน้อยกล่าวถูกต้องแล้ว”
ตามแรงกดดันของคนรอบข้าง
เมื่อก่อนจะมาโลกนี้ผมสงสัยว่าทำไมก๊กของตั๋งโต๊ะกลุ่มทหารที่หลงเหลือถึงไม่ค่อยที่จะเชื่อฟังกาเซี่ยง
มาในตอนนี้ผมถึงเข้าใจคือกาเซี่ยงแม้จะเก่งกาจทำงานรอบคอบแต่เขาค่อนข้างขาดทักษะทางด้านบุคคลไปบ้าง
ทำงานกับเขานั้นน้อยครั้งที่จะผิดพลาดแต่การปฏิบัติงานกับเขาทำให้เหมือนโดนตำหนิและจ้องจับผิดตลอดเวลา
ทำให้เราจะเห็นว่าเมื่อคับขันถึงที่สุดเท่านั้นพวกลิฉุยกุยกีถึงจะยอมฟังแผนการของกาเซี่ยง
แต่พอเริ่มสถานการณ์ดีขึ้นไม่ถึงขั้นเป็ตายจะไม่ยอมฟังคำแนะนำของกาเซี่ยง
ว่าหากเลือกได้พวกเขาไม่คิดจะฟังคำของคนอย่างกาเซี่ยงเสียเท่าไร
แบบเดียวกับหญิงสาวที่รู้ว่าผู้ชายที่ดีนั้นไม่ตบตีไม่ทอดทิ้งเธอแต่เลือกที่จะไปกับชายหนุ่มคนอื่นมากกว่าเรียกว่าต้องทำสิ่งที่เรียกว่า
Exhaust all other option
ทดลองในวิธีอื่นทั้งหมดแล้ว
นั่นล่ะคนถึงจะเลือกผู้ชายที่แสนดีเพราะมันไม่มีทางเลือกอื่น
อย่างสังเกตจากสีหน้า ลิฉุย กุยกีนายทหารคนอื่นๆก็ทำหน้าดีใจที่บุตรชายของนายท่านอย่างผมนั้นเก่งกาจจนกาเซี่ยงหาเื่มาตำหนิไม่ได้
แต่สำหรับกาเซี่ยงแล้วแค่คำว่าไม่มีข้อผิดพลาดก็เรียกว่าสำหรับเขาคือคำชมแล้วนั่นเอง
นิสัยอย่างนี้แล้วยังอยู่กับตั๋งโต๊ะมาได้นี่อาจจะเรียกว่าปาฏิหาริย์ประการหนึ่ง
หากเทียบกันแล้วลิยู บุตรเขยของตั๋งโต๊ะนั้นเป็คนที่อัธยาศัยใจคอดีกว่าเข้าหาผู้คนได้ง่ายและบรรดาขุนพลทหารชอบลิยูเป็การส่วนตัวมากกว่า
ผมประสานมือกล่าวว่า
“อย่าได้กล่าวกันเช่นนั้นเลยข้ายังต้องความช่วยเหลือจากพวกท่านที่ปรึกษาและขุนพลทหารอีกมาก”
ผมหันไปทางพวกขุนพลทหาร ลิฉุย กุยกี
“ข้าคงต้องขอความช่วยเหลือจากพวกท่าน้าทหารที่ขยันขันแข็งทำงานรวดเร็วมาด้วยในการที่จะให้ทหารม้าและขอกำลังบางส่วนจากพวกท่านมาด้วย ข้า้ารวบรวมกองทัพทหารช่างขึ้นมาหากท่านมีคนมีวิชาฝีมือทำผลงานได้ดีก็สามารถแนะนำต่อข้าได้”
การขอทหารจากทหารเป็เื่ต้องห้ามเพราะทหารคนสนิทส่วนตัวนั้นคือกำลังส่วนตัวของแม่ทัพคนนั้น
แต่เมื่ออยู่ในสถานการณ์พิเศษที่้าจะเอาใจหัวหน้าองค์กรอย่างตั๋งโต๊ะ
และคนขอคือผมที่เป็นายน้อยรุ่นที่สองขององค์กรก็ยากที่อีกฝ่ายจะปฏิเสธได้
“ ฮานายน้อยกล่าวหนักไปแล้วท่านจะเลือกทหารจากกองทัพของข้าไปกี่คนก็ได้ตามสบาย ฮา ฮาฮา”
ลิฉุยกล่าวอย่างองอาจกล้าหาญสมแล้วที่เขาเป็ผู้นำก๊วนทหารของตั๋งโต๊ะใน่ที่ตั๋งโต๊ะตายไปได้
“นายน้อยวางใจข้าจะคัดเลือกคนที่ขยันขันแข็งทำงานไม่เหลาะแหละให้กับท่าน ขอท่านโปรดวางใจพวกนั้นก็คงจะดีใจที่ได้ช่วยงานนายหญิงท่านผู้เฒ่าในการทำกุศล ไหนเลยจะมีใครอิดเอื้อนได้”
กุยกีกล่าวเสริมพยายามทำตัวใจกว้างกว่าลิฉุยต่อหน้านายท่านของตนเอง
ฮา ฮา ฮา
ตั๋งโต๊ะออกมาสมกับเป็ผู้ที่สร้างพลังบวกในสถานที่ทำงาน
“ดีมากฮวงเอ๋อ หากเ้าทำงานสำเร็จสร้างถนน สร้างสะพานกุศลมหาศาล เฮ้อ”
ตั๋งโต๊ะถอนหายใจ
“ข้าสังหารคนมามากมายดีที่มีพลังหยางและดาบของเซี่ยงหวี่นี้คุ้มครอง ภูตผีไม่กล้ำกรายกลัวก็แต่มันทำร้ายข้าไม่ได้แต่ไปทำร้ายคนรอบข้าง เ้าช่างกตัญญูและชาญฉลาดนัก”
ท่านพ่อตั๋งโต๊ะกล่าวชื่นชมผมตามแิยุคนี้ที่ยังเชื่อในศักดินาล้าหลังและเวทย์คาถาอาคมอยู่นั่นเอง