เมื่อสุดยอดนักฆ่ามาเป็นหนุ่มออฟฟิศ

บทที่ 4 ฉัน๻้๵๹๠า๱ให้คุณเป็๲สามี

หลี่เฟิงมองหญิงสาวตรงหน้าด้วยความอึ้งงัน เขาไม่คาดคิดว่าเธอจะมีไหวพริบที่ดีขนาดนี้ ซึ่งจริง ๆ แล้วเมื่อหญิงสาวตรงหน้าเห็นหลี่เฟิงเธอก็เดาไว้แต่แรกแล้วว่าเขาแอบขึ้นเรือมา

เขาต้องยอมรับจริง ๆ ว่าเป็๲ความประมาทของเขาเองเพราะหลังตื่นจากการนอนเอาแรงเมื่อครู่นี้ ทำให้เขาไม่ทันได้หาผู้โชคร้ายอีกคนเพื่อจะได้เปลี่ยนชุดใหม่อีกรอบ

“คุณมีสายตาที่ดีจริง ๆ” หลี่เฟิงชมเชย

หญิงสาวมองหลี่เฟิงอีกครั้ง ยังคงไม่แสดงสีหน้าใด ๆ “เรียกฉันว่าโจวจงเหยาก็พอ และฉันเป็๲คนจีนไม่ใช่คนสิงคโปร์”

“โห.. เป็๲ชาวจีนเหมือนกันสินะ ผมก็เป็๲คนจีนเหมือนกันชื่อหลี่เฟิง” หลี่เฟิงรู้สึกตื่นเต้นเมื่อรู้ว่าอีกฝ่ายเป็๲คนจีนเหมือนกันเป็๲โอกาสหายากที่ได้พบเพื่อนร่วมชาติ

แม้หลี่เฟิงจะรู้สึกตื่นเต้น แต่โจวจงเหยากลับมีท่าทีดูสงบนิ่งมาก

“แค่เป็๲ชาวจีนด้วยกันแล้วมันจะทำไม เราไม่ได้รู้จักกันสนิทสนมกัน คุณคงไม่คิดจะหาผลประโยชน์จากฉันหรอกนะ?”

หลี่เฟิงรีบส่ายมือปฏิเสธ “โน โน ผมมีมือมีเท้าของตัวเองไม่มาเอาประโยชน์จากคุณหรอก ถ้าจะหาใครก็คงหาคนที่ไม่ใช่คนจีนแน่นอน”

ครั้งนี้จากสีหน้าที่เรียบเฉยของโจวจงเหยาก็เริ่มจะเปลี่ยนเล็กน้อยคล้ายจะอยากหัวเราะออกมา แต่สุดท้ายเธอก็ยังคงกลั้นไว้ได้ “แสดงว่าเขาตั้งใจจะไปหาประโยชน์จากคนอื่นอีกสินะ”

ยังไม่ทันที่หลี่เฟิงจะพูดอะไรโจวจงเหยาก็พูดต่อ “เอาเถอะ เห็นแก่ว่าเราเป็๲ชาวจีนด้วยกัน ฉันจะช่วยหาเสื้อผ้าให้คุณใส่ เรือสำราญนี้ไม่ใหญ่มาก ถ้าคุณไปถอดเสื้อผ้าคนอื่นอีกพวกเขาก็จะหาคุณเจอทันที”

หลี่เฟิงรู้สึกดีใจมาก เมื่อมีคนช่วยหาเสื้อผ้าให้ใส่ใหม่ย่อมเป็๲สิ่งที่ดีที่สุดแล้ว แต่สิ่งที่ทำให้เขาดีใจที่สุดคือดูเหมือนสาวงามคนนี้จะมีความสนใจในตัวเขาเล็กน้อย

ดังนั้นหลี่เฟิงจึงเดินตามหลังโจวจงเหยาไปเปลี่ยนเสื้อผ้าใหม่ทันที

ครึ่งชั่วโมงต่อมา หลี่เฟิงก็นั่งในห้องอาหารบนเรือสำราญพร้อมเปลี่ยนเสื้อผ้าชุดใหม่เรียบร้อย

ขณะนั้นโจวจงเหยานั่งตรงข้ามกับหลี่เฟิงและมองดูเขากินอาหารอยู่ตลอด

รอจนหลี่เฟิงกินเกือบหมดโจวจงเหยาจึงเอ่ยขึ้น “เมื่อฉันช่วยเหลือคุณแล้ว คุณก็ควรจะตอบแทนฉันบ้างสิ…ไม่ใช่หรอ?”

ในขณะนี้หลี่เฟิงก็ทานจนท้องอิ่มแปล้เมื่อได้ยินโจวจงเหยาพูดอย่างนั้น จึงพยักหน้ารับทันที “แน่นนอนครับ คุณอยากจะให้ผมช่วยคุณเ๱ื่๵๹อะไร บอกผมได้เลย”

เมื่อได้กินข้าวคนอื่นจนอิ่มท้องก็ควรจะช่วยเหลือเขาบ้าง หลี่เฟิงในตอนนี้ได้รับประโยชน์ทั้งสองอย่างเต็มที่แล้วจึงรู้สึกว่าควรจะช่วยเหลือเธอบ้าง

เมื่อโจวจงเหยาเห็นหลี่เฟิงตอบตกลงแล้ว เธอก็จ้องมองหลี่เฟิงด้วยดวงตาที่งดงามแล้วพูดว่า “ฉัน๻้๵๹๠า๱ให้คุณมาเป็๲สามีของฉัน!”