บทที่ 3
ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นบ้าง หรือตอนนี้เธอกำลังทำอะไรอยู่ แต่ตอนนี้ทันทีที่รู้สึกตัวความเ็ปอย่างมหาศาลก็ถาโถมเข้ามาที่กลางหลังและที่หัวอย่างรุนแรง
อึก…
ในตอนที่เธอกำลังสงสัยว่าทำไมเธอถึงได้รู้สึกเ็ปมากมายขนาดนี้ เพราะเท่าที่เธอจำได้ในครั้งล่าสุดนั้นเหมือนว่าเธอกำลังเดินอยู่ในม่านหมอกแล้วไปเจอกับชายชราแปลกๆ ก่อนที่จะหมดสติไปอีกรอบหนึ่ง และในตอนนั้นเองที่ห้วงความทรงจำหนึ่งก็ไหลเข้ามาในความคิดของเธอเป็ฉากๆ จวบจนกระทั่งถึงในตอนสุดท้ายก่อนที่เด็กน้อยจะถูก...
จงใจตีให้ตาย...
และเป็เธอที่มาจากโลกอีกใบ ซึ่งโลกใบนี้เองก็มีเื่ราวที่สอดคล้องกับนิยายที่เพิ่งจะอ่านจบ และตอนนี้เป็ส่วนต่อเนื่องของเื่ราวที่ถูกละเอาไว้ และเธอในตอนนี้ก็ได้มาอยู่ในร่างของบุตรสาวคนโตของท่านแม่ทัพใหญ่วัยสี่เศษ ที่กำลังสำเร็จโทษภรรยาเอกตามคำยุยงของบ้านเล็กที่มีลูกชายให้กับเขา
ซึ่งเื่มันจะน่าสมเพชมากนัก ถ้าหากว่าเื่ราวที่เกิดขึ้นทั้งหมดในวันนี้ไม่ใช่เพียงมักง่ายและลอยตัวเหนือปัญหาของท่านแม่ทัพ และปล่อยให้ทุกอย่างเลยไปตามเลย เพราะว่าตัวต้นเื่นั้นอยากจะกำจัดนางและแม่ โดยข้ออ้างโง่ๆ อย่างการให้บุตรชายของนางมาทุบตีน้องสาวตัวน้อยวัยสี่ขวบ และถูกมารดาของนางต่อว่า...
จนกลายมาเป็สาเหตุที่ทำให้มารดาของนางกำลังถูกโบย และเ้าของร่างนี้ได้เอาร่างตัวเองะโเข้ามาขวางเอาไว้ จนบ่าวผู้ลงไม้ที่ได้รับการให้ท้ายของหญิงชั่วนั้นลงแรงหนักเป็พิเศษ เด็กหญิงที่พยายามจะปกป้องมารดา จึงถูกทุบจนตายในไม้เดียว...
‘ไอ้แม่ทัพเวร ทั้งๆ ที่ก่อนหน้านี้เชียร์นักเชียร์หนา แต่ไม่นึกเลยว่าจะสันดานจะกลายมาเป็ตัวระยำแบบนี้!’
หลินสบถในใจอย่างหัวเสีย เพราะตอนนี้ความเ็ปลามเลียไปทั่วร่าง แต่ถึงอย่างนั้นอาจจะเป็เพราะของขวัญของตาแก่นั่นหรืออะไรก็ตามที ที่ทำให้นางนั้นค่อยๆ ฟื้นตัวอย่างรวดเร็ว จนเริ่มที่จะขยับตัวได้บ้างแล้ว แต่ก็ยังไม่ทันที่หลินจะฟื้นตัวได้ดีนัก ก็มีเสียงแหลมบาดหูดังขึ้นมาอีกครั้ง ซึ่งต่อให้ไม่เห็นก็รู้ว่าเสียงที่กำลังกล่าวออกมานั้น มาจากใบหน้าที่กำลังแสยะยิ้มแบบ ‘ตอแหลๆ ’ ออกมา...
“ท่านพี่เ้าคะ ท่านพี่ต้องให้ความเป็ธรรมกับลูกของเรานะเ้าคะ เพราะนางเป็คนตวาดเสียงดัง จนทำให้ลูกของเราหวาดกลัวจนจับไข้ ตอนนี้ยังไม่ดีขึ้นเลย”
เสียงที่พยายามบีบให้เล็กลงจนแหลมบาดหู ทั้งยังส่อเจตนาออกมาอย่างชัดเจนนั้น มันทำให้หลินที่กำลังพยายามลืมตานั้นระคายหูเป็อย่างยิ่ง!
“แม่ก็เห็นด้วยกับฮูหยินรอง จะอย่างไรมันก็เกิดขึ้นมาหลายครั้งแล้ว จะอย่างไรวันนี่เสี่ยวฟงของย่าก็ต้องได้รับความเป็ธรรม!” ฮูหยินผู้เฒ่าที่เป็คนมาจากสกุลเดียวกับภรรยารองที่อยากจะกำจัดฮูหยินใหญ่ผู้นี้มานาน ก็เอ่ยสำทับออกมาอีกคน
“...”
ส่วนแม่ทัพใหญ่หลินตงที่น่างอยู่ประจำแท่นที่นั่งของประทานก็หลับตาลงอย่างช้าๆ แล้วก็เงียบไปพักใหญ่อย่างครุ่นคิด
ทำไมเขาจะไม่รู้ ว่าเื่ราวมันเป็มาอย่างไร
ทำไมเขาจะไม่รู้ว่าทั้งหมดทั้งมวลเป็แผนการของท่านแม่กับฮูหยินรองที่จะกำจัดนางออกไป
ทำไมเขาจะไม่รู้ว่านางทั้งสองให้ลูกชายของเขาแกล้งป่วย
ทำไมเขาจะไม่รู้ว่าที่จริงแล้วเป็ลูกชายตัวน้อยของเขาที่เป็ฝ่ายไปหาเื่บ้านนั้นก่อน...
แต่จะให้เขาทำอย่างไรได้เล่า หากเขากล่าวทั้งหมดออกมา ท่านแม่ก็จะหาข้ออ้างต่างๆ ยกแม้กระทั่งค่าน้ำนมมาต่อว่าเขา ภรรยารองเองก็จะใช้ลูกไม้เดิมๆ มาร้องขอความเห็นใจ แล้วไหนจะลูกชายเพียงแค่คนเดียวของบ้านที่กำลังโตไม่ประสาอีก...
“มันยากมากนักหรือไง...” ในตอนนั้นงเอง ในขณะที่จ้าวบ้านตระกูลหลินกำลังใช้ความคิด ก็มีเสียงหนึ่งที่ไม่ได้ดังมากนักเอ่ยออกมา “ข้าไม่รู้หรอกนะว่าท่านโง่จริงๆ หรือแกล้งโง่ แต่ถ้าท่านโง่ขนาดนั้นก็คงไม่อาจจะเป็แม่ทัพใหญ่ที่คอยควบคุมทหารนับหมื่นนายได้ แล้วทำไม...”
“...!!”
ทั่วทั้งลานกว้างเต็มไปด้วยความเงียบในทันที เพราะนี่เป็ครั้งแรกที่มีใครกล้าที่จะกล่าวอะไรกับแม่ทัพใหญ่ของมหานครกงเหมินเช่นนี้ อย่าว่าแต่เด็กหญิงตัวเล็กๆ แบบนี้เลย ขนาดองค์จักรพรรดิก็ยังต้องเกรงใจไม่น้อย
“หะ..หุบปาก เ้ากล้าดีอย่างไรมากล่าวกับบิดาของเ้าแบบนี้!”
เป็ฮูหยินรองที่รู้สึกตัวก่อนใคร จึงตวาดก้องออกมาเสียงดัง ตามด้วยน้ำเสียงกระซิบกระซาบของผู้คนที่เริ่มดังขึ้นเรื่อยๆ ซึ่งแม้แต่ฮูหยินผู้เฒ่าเองก็ยังเอามือทาบอกด้วยความใ
ส่วนฮูหญินใหญ่อาจจะเ็ปจนพูดไม่ออกหรืออะไรก็แล้วแต่ แต่นางก็เงียบงันมองไปทางลูกสาวอย่างแปลกใจ และมองไปทางสามีอีกครั้งด้วยสายตาที่อ้อนวอน
“ข้าพูดอะไรผิดตรงไหน...” น้ำเสียงที่กระท่อนกระแท่นของเด็กหญิงเริ่มแข็งกระด้าง ยันตัวลุกขึ้นผละจากอ้อมอกของมารดา แล้วหันไปมองหน้าบิดาผู้ให้กับเนิดร่างนี้ “นอกจากเ้าจะเป็แม่ทัพใหญ่ เป็จ้าวตระกูลหลิน เป็พ่อของน้องหลินฟง...”
“แล้วเ้าไม่ใช่สามีของแม่ข้าหรืออย่างไร หรือเ้าไม่ใช่บิดาของข้ากับน้องเล็กอย่างนั้นหรือ! ทำไมแม่ทัพใหญ่อย่างเ้าถึงได้ลืมเื่ราวระหว่างเ้ากับแม่ข้า แล้วยังมีหน้ามาทำกับพวกเราแม่ลูกแบบนี้!!”
เ้ายังเป็ลูกผู้ชายอยู่อีกไหม!!
......................
มาแล้วจ้า ตอนที่สองของวันขอรับ
ขอกำลังใจโหน่ย จะกดเข้าชั้นไว้ จะเม้น จะกดหัวใจให้ก๊ะได้น้า
ถ้ากำลังใจดีเดี๋ยวดึกๆ จะปั่นให้อีกตอนเลยเอ้า!!
780
