บนท้องถนนในใจกลางเมือง
หว่องนั่งอยู่บนรถตู้พร้อมกับคนขับโดยมีคนของอีกาขาวอีก 10 นั่งอยู่ภายในรถกําลังมุ่งหน้าไปที่ตึกสํานักงาน Naohka
รถของพวกเขาขับผ่าน อาคาร ร้านค้า และตึกต่างๆตามท้องถนนในย่ามคํ่าคืน
ตึกสํานักงาน Naohka สาขาฮ่องกง เวลา 20:00
รถมาหยุดจอดอยู่ที่หน้าทางเข้าตึกก่อนที่คนบนรถจะเตรียมอาวุธปืนพร้อมปะทะกับพวกหว๋งเจียน
*เสียงขึ้นลําปืนไรเฟิลจู่โจม* *เสียงขึ้นลําปืนกลมือ* *เสียงขึ้นลําปืนพก* *เสียงบรรจุะุปืน*
หว่อง: *เปิดประตูรถ*
หว่องได้ลงมาจากรถพร้อมกับปืนไรเฟิลจู่โจม [M16A1M203] ก่อนที่คนอื่นๆจะลงมาพร้อมกับเขาแล้วมุ่งหน้าเดินเข้าตัวตึก
ณ ห้องทํางานส่วนตัวของผู้จัดการ
ภายในห้องนั้นเทียนกําลังโทรหาใครบ้างอยู่โดยที่มีหลาง บิลลี่ และผู้จัดการนั่งอยู่ข้างๆเขา
หลาง: ติดต่อได้ไหม?
เทียน: ไม่รับเลย…
ผู้จัดการ: พอจะรู้ไหม…ก่อนหน้านี้หายไปไหน?
เทียน: หมอนั้นบอกว่าจะไปโกดังอาวุธที่ท่าเรือ…แต่จนป่านนี้แล้วหมอนั้นยังไม่กลับมาเลย….
หลาง: *เฮ้อ* เกิดอะไรขึ้นกับหมอนั้นกัน…?
บิลลี่: . . .
ปังๆ!
บิลลี่: !?
หลาง: !?
เทียน: !?
ผู้จัดการ: !?
จู่ๆก็มีเสียงปืนดังขึ้นมาจากด้านนอกก่อนที่ลูกน้องของเทียนหลายสิบคนจะเดินเข้ามาในห้อง
ลูกน้องของหลาง: พวกอีกาขาวครับ!
หลาง: ! ไปจัดการมัน!
ลูกน้องของหลาง: ครับ!
ทางด้านของหว่องและคนอื่นๆได้เปิดฉากยิงใส่พวกลูกน้องของหลางบริเวณรอบๆตัวตึก
ปังๆ! ปังๆ! ปัง! ปังๆ! ปัง! ปัง!
อ๊ากก! อ๊ากก! อ๊ากก! อ๊ากก! อ๊ากก!
เสียงปืนได้ดังสั่นไปทั่วทั้งตึกพร้อมกับเสียงฝีเท้าของพวกของหลางหลายสิบคนกําลังวิ่งตรงไปหาพวกเขา
ลูกน้องของหลาง: ตรงนั้น!
หว่องและคนอื่นๆ: !
ปังๆ! ปังๆ! ปังๆ! ปังๆ! ปังๆ! ปังๆ! ปังๆ! ปังๆ!
อ๊ากก! อ๊ากก! อ๊ากก! อ๊ากก! อ๊ากก! อ๊ากก! อ๊ากก! อ๊ากก!
หว่องและคนอื่นๆกระหนํ่ายิงใส่พวกนั้นจนตายกันทั้งหมด
คนของอีกาขาว#1: ตึกใหญ่ขนาดนี้คงจะเจอตัวพวกมันได้ยาก…ผมว่าเราแยกกันไปคนล่ะทางเถอะ!
หว่อง: อืมได้!
หว่องและคนอื่นๆแยกย้ายกันไปฝั่งล่ะ 5 คนทั้งทางลิฟท์และวิ่งขึ้นบันได
ทางด้านของหลาง เทียน บิลลี่ และผู้จัดการที่ออกมาจากห้องกําลังเดินขึ้นบันไดเพื่อไปบนชั้นดาดฟ้า
โดยมีพวกลูกน้องหลายสิบคุ้มเดินคุ้มกันพวกเขาอยู่
*ประตูลิฟท์เปิด*
ลูกน้องของหลาง: !?
หลาง: !?
เทียน: !?
บิลลี่: !?
ผู้จัดการ: !?
ปังๆ ปัง! ปังๆ ปังๆ ปัง!
อ๊ากก! อ๊ากก! อ๊ากก! อ๊ากก!
คนของอีกาขาวทั้ง 5 ได้ออกมาจากลิฟท์แล้วกระหนํ่ายิงใส่พวกลูกน้องของหลาง
บิลลี่: หลบ!
ปังๆ ปัง! ปังๆ ปังๆ ปัง!
อ๊าาก! อ๊ากก! อ๊ากก!
ปัง! ปัง! ปัง! ปัง! ปัง! ปัง! ปัง!
อ๊าก! อ๊ากก! อ๊ากก! อ๊าาก! อ๊าก!
บิลลี่และพวกลูกน้องของเทียนใช้ปืนพก [Beretta 92F] ยิงสวนกลับคนของอีกาขาวที่ออกมาจากลิฟท์แล้วรีบวิ่งขึ้นบันไดไป
คนของอีกาขาวถูกยิงตายไป 4 คน ส่วนอีกคนถูกยิงเจ็บสาหัสทรุดลงไปกับพื้น
ปังๆ! ปังๆ! ปัง! ปัง! ปังๆ! ปัง!
อ๊ากก! อ๊ากก! อ๊ากก! อ๊ากก!
ขณะนั้นหว่องและคนอื่นๆจัดการพวกลูกน้องเทียนที่อยู่ด้านล่างก่อนจะวิ่งขึ้นมาชั้นบนแล้วเจอกับคนที่ถูกยิงเจ็บพอดี
หว่อง: !!
คนของอีกาขาว#2: เฮ้ย! ทําใจดีๆไว้!
คนของอีกาขาว#3: ….ไม่เป็ไร! ยังพอไหว! *ลุกขึ้น*
หว่องและคนอื่นๆรวมทั้งที่าเ็รีบวิ่งขึ้นบันไดตามพวกนั้นไปชั้นบนโดยที่หว่องวิ่งนําหน้าไปก่อนใคร
หว่อง: !
ปังๆ! ปังๆ!
อ๊ากก! อ๊าาก! อ๊าาก!
บิลลี่: !
ปัง!
หว่อง: อ๊าก!
หว่องยิงจัดการลูกน้องเทียนที่ดักอยู่ชั้นบนขณะนั้นบิลลี่ได้เห็นเขาเข้าจึงใช้ปืนพกยิงเข้าไปที่ไหล่ของหว่องไปหนึ่งนัด
บิลลี่: *วิ่งหนี*
หว่อง: แก…!
บิลลี่ได้รีบหนีไปชั้น้าซึ่งขณะนั้นคนของอีกาขาวที่เหลือตามเขามาทันที่ชั้นบน
คนของอีกาขาว#4: เป็ไรหรือปล่าว!?
หว่อง: ! ฉันไม่เป็ไร…
*เสียงฝีเท้าวิ่งกันหลายคน*
หว่อง: !?
ขณะนั้นพวกลูกน้องของหลาง 6 คน โผล่มาทางด้านหลังก่อนจะใช้ปืนกลมือ ปืนพก [MP5K,Browning hi Power]
ยิงถล่มใส่พวกเขา
ปังๆ! ปัง! ปัง! ปังๆ! ปังๆ! ปัง!
คนของอีกาขาวหลายคน: อ๊ากก! อ๊าาก! อ๊าาก! อ๊าก!
หว่อง: !! อ๊าก!
ปังๆ! ปังๆ! ปัง! ปัง! ปังๆ!
หว่องและคนอื่นๆรีบยิงสวนกลับใส่พวกนั้นทันทีแต่พวกเขาก็ถูกยิงาเ็สาหัสรวมถึงตายไปต่อหน้าต่อตา
ก่อนที่หว่องจะตัดสินใจยิงลูกะเิที่ติดมากับปืนไรเฟิลจู่โจมใส่พวกนั้น
บุ้ง!
ตู้ม!
อ๊ากก! อ๊าาก!! อ๊าาก! อ๊าก!! อ๊ากก! อ๊าาก!!
พวกลูกน้องของหลางโดนแรงะเิกระเด้นตายไปคนล่ะทิศคนล่ะทาง
หว่อง: อ…อ๊าก!
หว่องทรุดลงกับพื้นจากอาการาเ็สาหัสส่วนคนอื่นๆนั้นตายไปทั้งหมดแล้ว้พราะโดนยิงไปหลายนัด
เหลือเพียงแค่หว่องตัวคนเดียวก่อนที่เขาจะค่อยๆลุกขึ้นแล้วรีบเดินขึ้นไปชั้นบนซึ่งเป็ชั้นดาดฟ้า
*เสียงใบพัดเฮลิคอปเตอร์กําลังจะบินขึ้นฟ้า*
ทางด้านของหลาง เทียน ผู้จัดการ และบิลลี่กําลังรีบขึ้นไปนั่งบน ฮ. โดยมีลูกน้องของเขายืนคุ้มกันรอบๆตัวเครื่อง
ปังๆ! ปังๆ! ปังๆ!
อ๊ากก! อ๊าาก!! อ๊าาก! อ๊าก!! อ๊ากก!
หลางและคนอื่นๆ: !!
หว่องได้ขึ้นมาถึงดาดฟ้าแล้วใช้ปืนไรเฟิลจู่โจมกระหนํ่ายิงใส่พวกลูกน้องของหลางที่อยู่รอบๆตัวเครื่องจนตายไปทั้งหมด
ผู้จัดการ: เข้าเครื่องขึ้น! เร็ว!
นักบิน: ค ครับ!
นักบินรีบเชิดเครื่องขึ้นก่อนที่ ฮ. จะบินขึ้นสู่บนฟ้าแล้วบินเคลื่อนผ่านออกไปจากตึก
ปังๆ! ปังๆ! *เสียงะุปืนหมด*
หว่อง: ! แม่งเอ๊ย…!!
หว่องพยายามที่จะยิง ฮ. เอาไว้แต่ะุดันหมดซะก่อน
*เสียงรถจอดหลายคัน*
ขณะเองทางด้านนอกตึกได้มีรถเก๋งหลายคันจอดอยู่ตรงทางเข้าก่อนที่ลูกน้องของหลางหลายสิบกว่าคนจะลงมาจากรถ
พร้อมอาวุธครบมือวิ่งตรงเข้ามาภายในตึกทั้งขึ้นมาทางบันไดและขึ้นลิฟท์มาชั้นบน
ลูกน้องของหลาง: หามันให้เจอ!
หว่อง: ! *บรรจุะุ*
หว่องที่นั่งาเ็ได้สังเกตเห็นพวกนั้นจากทาง้าก่อนที่เขาจึงรีบเปลี่ยนแม็กะุปืนและลูกะเิ [40mm]
ซึ่งเป็แม็กะุและลูกะเิอันสุดท้ายก่อนที่จะรีบลุกขึ้นยืนเตรียมพร้อมจัดการกับพวกนั้น
*เสียงประตูลิฟท์เปิดหลายตัว*
บุ้ง!
ตู้ม!
อ๊ากก! อ๊าก!! อ๊าาก! อ๊าก!! อ๊ากก! อ๊ากก! อ๊าก!! อ๊าก! อ๊าก!! อ๊าก!
หว่องยิงลูกะเินัดสุดท้ายใส่พวกลูกน้องหลางที่เดินออกมาจากลิฟท์ตายไปหลายศพ
ลูกน้องของหลาง: มันอยู่นั้น!
ปังๆ! ปังๆ! ปังๆ! ปังๆ! ปังๆ!
หว่องยิงกดพวกนั้นไว้ก่อนจะหลบหลังกําแพง
ปังๆ! ปัง! ปัง! ปัง! ปังๆ! ปังๆ!
พวกลูกน้องของหลางหลายสิบคนตรงมาที่เกิดเหตุยิงกันแล้วกระหนํ่ายิงใส่กําแพงที่หว่องหลบกําบังอยู่
ก่อนที่หว่องจะหยิบะเิมือออกมาจากกระเป๋าด้านในชุดสูทของเขา
หว่อง: *ถอดสลักะเิแล้วโยนใส่พวกนั้น*
เต้ง! เต้ง!
ลูกน้องของหลางทั้งหมด: !!
ตู้ม!
อ๊ากก! อ๊ากก!! อ๊าก! อ๊ากก! อ๊ากก!
แรงะเิทําให้ลูกน้องของหลางตายไปหลายคน กระจกที่อยู่ตรงหน้าต่างโดนแรงะเิทําให้แตกกระจายออกไปรอบๆ
ตึกพร้อมกับควันดําลอยออกไปนอกตัวอาคารก่อนที่หว่องจะออกจากที่กําบังแล้วกระหนํ่ายิงใส่พวกนั้นที่เหลือ
ปังๆ! ปังๆ! ปังๆ!
อ๊ากก! อ๊าก!! อ๊าาก! อ๊าก! อ๊ากก!
ปังๆ! *เสียงะุหมด*
หว่อง: *โยนปืนทิ้ง*
หว่องโยนปืนไรเฟิลจู่โจมทิ้งแล้วเปลี่ยนไปใช้ปืนพกคู่ [Beretta 92FS inox,Beretta 92FS inox]
ปังๆ! ปัง! ปังๆ! ปัง! ปังๆ! ปัง!
หว่อง: !
ปัง! ปัง! ปัง! ปัง!
หว่องวิ่งหลบะุไปทางขวาของทางเดินที่พวกนั้นยิงมาก่อนจะยิงสวนกลับพวกนั้นและวิ่งหลบะุและยิงไปด้วย
ปัง! ปัง! ปัง! ปัง! ปัง! ปัง! ปัง! ปัง!
อ๊าก! อ๊าก! อ๊าาก! อ๊าก! อ๊ากก!
หว่อง: อ…โอ๊ย!
หลังจากที่ฆ่าจัดการพวกนั้นจนหมดหว่องก็เกิดอาการเจ็บบริเวณที่ถูกยิงที่ไหล่และหน้าท้องก่อนจะค่อยๆเดินลงไปชั้นล่าง
ปัง! ปัง! ปัง!
หว่อง: อ๊าก!
พวกลูกน้องของหลางที่ดักอยู่ทางด้านหลังใช้ปืนพก [M1911] ยิงมาที่หว่องทําให้โดนเข้าไปที่ไหล่ขวา
ทําให้หว่องทําปืนพกหลุดจากมือไปหนึ่งกระบอกก่อนจะหันกลับไปยิงพวกนั้นด้วยปืนพกอีกกระบอกที่อยู่ในมือ
ปัง! ปัง! ปัง! ปัง!
อ๊าก! อ๊าก!
หว่อง: อ…อ๊าาก! *ทรุด*
หว่องทรุดล้มลงไปกับพื้นด้วยอาการาเ็สาหัส
ลูกน้องของหลาง: เสียงปืนมาจากทางนั้น!
*เสียงฝีเท้าหลายคนกําลังวิ่งมา*
หว่อง: !!
หว่องรีบคลานไปเก็บปืนไรเฟิลบุลพัป [AUG] จากศพคนของอีกาขาวแล้วหันไปกระหนํ่ายิงใส่พวกที่วิ่งมาด้านหลังเขา
ปัง!ๆ ปังๆ! ปังๆ! ปังๆ! ปังๆ! ปังๆ!
ปัง!ๆ ปังๆ! ปังๆ! *เสียงะุหมด!* *เสียงะุหมด!* *เสียงะุหมด!*
หว่องยิงพวกนั้นตายกันหมดก่อนจะลุกขึ้นจากพื้นแล้วค่อยๆเดินลงไปชั้นล่าง
ทางด้านของลูกน้องของหลางที่เหลือกันอยู่แค่ 5 คนที่ได้ยินเสียงปืนดังมาจาก้าก่อนจะรีบตรงไปที่บันได
ลูกน้องของหลาง#1: มันอยู่ชั้นบนนี้! ระวังด้วย!
ลูกน้องของหลาง#2: อืม!
ปัง! ปัง!
อ๊ากก!
ลูกน้องของหลางทั้งหมด: !!?
จู่ๆก็มีหญิงคนนึงมายิงจัดการพวกเขาทางด้านหลังซึ่งผู้หญิงคนนั้นก็คือเพนนี ก่อนที่นางจะจับคนนึงเอามาเป็โล่กําบัง
แล้วใช้ปืนพกของนาง [USP COMPACT] ยิงใส่ลูกน้องของหลางที่เหลืออยู่ทางด้านหน้า
ปัง! ปัง! ปัง! ปัง! ปัง! ปัง!
อ๊าก! อ๊าก! อ๊าก!
เพนนียิงจัดการพวกนั้นตายกันหมดเหลือแค่คนเดียวที่จับเป็โล่กําบัง
ลูกน้องของหลาง#3: . . .
ปัง!
เพนนีปิดชีพชายคนนั้นทิ้งด้วยการยิงเข้าท้ายทอยก่อนจะรีบขึ้นบันไดไป้า
หว่อง อ….อ๊าก!
หว่องล้มตกลงมาจากบันไดเนื่องจากอาการาเ็ถูกยิงไปหลายนัด
เพนนี: ! อาหว่อง!
เพนนีที่เห็นเขาเข้าจึงรีบตรงเข้าไปทันที
เพนนี: ทําไมถึงกลายเป็แบบนี้!?
หว่อง: *หายใจรวยริน*
เพนนี: ทําใจดีๆไว้นะ…! *ห้ามเืไว้*
หว่อง: *หายใจรุนแรง* คนอื่นๆ…ตายหมดแล้ว….
เพนนี: !!
หว่อง: พวกมันหนีไปได้… *หายใจรุนแรง* ผมไม่น่า..พลาดเลย…
เพนนี: ไม่เป็ไร…เื่นั้นช่างมัน…รีบออกไปจากที่นี้เถอะ
เพนนีประคองหว่องเอาไว้ก่อนจะค่อยๆพาเขาลุกขึ้นเดิน
หว่อง: อ….อ๊าก!
เพนนี: ! อดทนไว้นะ..!
เพนนีประคองพยุงตัวหว่องเอาไว้แล้วค่อยๆพาเขาเดินออกไปจากตัวตึกท่ามกลางศพมากมายที่นอนตายอยู่บนพื้น
เศษปลอกะุปืนหล่นกระจัดกระจายอยู่เต็มทางเดินและเศษกระจกที่แตกร้าวจากแรงะเิ
เพนนีได้พาหว่องออกมานอกตึกและกําลังจะพาไปที่รถของนาง
เพนนี: !
หว่อง: !?
ทั้งสองต้องตกตะลึงเพราะคนที่อยู่ตรงหน้าพวกเขาคือทินที่กําลังยืนมองดูพวกเขาอยู่ที่รถของเพนนี
ก่อนที่เขาจะมาช่วยพยุงพาหว่องขึ้นไปบนรถก่อนที่เขาจะขับรถพาทั้งสองออกจากตึกไป
หว่อง: ท…ทําไมกัน…?
ทิน: คนอย่างแก…ยังไม่สมควรที่จะตายตอนนี้
หว่อง: . . .
เพนนี: ทําไมเธอถึงมาช่วยพวกเราล่ะ…?
ทิน: พวกที่อยู่เื้ัเหตุการณ์ทั้งหมดไม่ใช่พวกอีกาขาว…แต่เป็พวกหว๋งเจียน..อาหว่องคือคนที่เข้าถึงพวกนั้นได้
ผมจําเป็ต้องใช้เขาเพื่อช่วยเื่คดีนี้…เมื่อถึงตอนนั้น…ผมจะปล่อยให้ อาหว่องและก็พี่ หนีออกจากฮ่องกงไป
เพนนี: . . .
หว่อง: . . .
ทินขับรถมุ่งหน้าไปที่โรงพยาบาลทันที
คฤหาสน์ส่วนตัวของหลาง เวลา 21:06
หลาง เทียน และบิลลี่ลงมาจากเฮลิคอปเตอร์ที่มาลงจอดอยู่ที่สนามหญ้าหลังคฤหาสน์เขา
ผู้จัดการ: ที่เหลือผมจัดการให้พวกคุณเอง…! ระวังตัวกันด้วย!
เขาพูดจบก่อนที่นักบินจะขับ ฮ. บินขึ้นฟ้าออกจากคฤหาสน์ไป
เทียน: เอาไงต่อดีล่ะ พี่ใหญ่?
หลาง: อยู่ที่นี้กันไปก่อน…แล้วค่อยคิดกันทีหลังว่าจะทํายังไงต่อ เื่นี้คงไปถึงพวกตํารวจกับนักข่าวแน่
เทียน: โอเค….ถ้าพี่ว่างั้น
เทียน หลางและบิลลี่ทั้งสามเดินผ่านสนามหญ้ามุ่งตรงไปที่คฤหาสน์
หลาง: ส่วนแกหาทางจัดการหมอนั้นซะ…ก่อนที่มันจะเอาความชิบหายมาให้พวกเราอีก!
บิลลี่: ครับ
หลางและเทียนเดินเข้าคฤหาสน์ไปส่วนบิลลี่เดินหยุดนิ่งอยู่ที่สนามหญ้าหลังคฤหาสน์