ตอนที่ 2 พาน้องเที่ยว
่หัวค่ำเฮียกล้าก็จัดการพาน้องสาวออกมาเปิดหูเปิดตาที่สถานบันเทิงแห่งหนึ่งที่เขามักจะมาเที่ยวอยู่เป็ประจำเนื่องจากที่นี่มีเพื่อนสมัยเรียนทำงานอยู่ที่นี่ด้วย มีปัญหาอะไรเกิดขึ้นก็มักจะเคลียร์กันได้แต่ส่วนมากเขาไม่ได้อยากจะมาหาเื่ใคร เขาเน้นมาหาอย่างอื่นมากกว่าแต่วันนี้คงอดเพราะมีแมวตามตูดมาด้วยถึงสองคน
"ที่นี่เหรอเฮีย" เสียงตะวันเอ่ยถามพี่ชายของเธอแค่แสงไฟด้านนอกก็ตื่นเต้นแล้ว
"อือ ตามมา..." ทั้งสามคนเปิดประตูรถแล้วเดินตามกันเข้าไปด้านในโดยมีสองสาวเดินจับมือพากันเดินตามหลังพี่ชายเข้าไปด้วยติดๆเฮียกล้าพาทั้งสองสาวมานั่งอยู่ที่โต๊ะด้านหน้าเวทีเนื่องจากวันนี้เน้นกินกับสนุก
"เฮียมาที่นี่บ่อยเหรอ"ตะวันเอ่ยถามพี่ชาย...เผื่อว่าเพื่อนจะอยากรู้!
"ไม่บ่อย..." ตอบคำถามน้องสาวแต่ทำไมสายตาของเฮียกล้าถึงมองไปที่ใบหน้าของพราวมุกและที่ตอบว่าไม่บ่อยก็เป็เพราะที่นี่อยู่ไกลแต่เขาจะมาที่นี่ทุกครั้งที่ได้ขึ้นมาหาน้องสาวที่กรุงเทพฯ
"เมนูครับ"
"อยากกินอะไรสั่งเลย วันนี้เฮียเลี้ยงแล้วไม่ต้องไปเล่าให้แม่ฟังล่ะ เฮียี้เีฟังแม่บ่น"
"มุกสั่งเร็ว วันนี้เฮียเลี้ยง"คนเป็พี่ชายแอบค้อนน้องสาวเบาๆ พูดอย่างกับเขาเป็คนขี้เหนียวไปได้ ปกติก็ให้ตลอด
"ตะวันสั่งมาเลย เราดื่มอะไรก็ได้"พราวมุกรู้สึกเกรงใจพี่ชายเพื่อน เธอยังไงก็ได้เื่กินเื่เล็กแค่อยากลองมาัับรรยากาศแบบนี้สักครั้ง ครั้งเดียวก็พอแล้ว
"น้องมุก ไม่ต้องเกรงใจ สั่งเลยครับคิดซะว่าเลี้ยงฉลองที่เราสองคนเรียนจบก็แล้วกัน"ตะวันแอบมองหน้าพี่ชายของเธอเวลาที่คุยกับเพื่อนของเธอมองยังไงก็ไม่เหมือนสายตาพี่ชายมองน้องสาวเลยสักนิด
"ขอบคุณค่ะ"
"คนปากแข็ง!" ตะวันพูดลอยๆ
"บ่นอะไร"คนหูดีแต่ได้ยินไม่ค่อยถนัดหันไปถามน้องสาวเนื่องจากเสียงในนี้ค่อนข้างดังมาก
"เปล่าค่ะ"ก้มมองเมนูต่อจากนั้นจึงเงยหน้าสั่งเครื่องดื่ม
"เอาน้ำผลไม้ปั่นสองที่ครับ ส่วนของผมเอาวิสกี้"ทันทีที่เฮียกล้าสั่งเครื่องดื่มเสร็จ น้องสาวตัวแสบก็โวยวายขึ้นมาทันที เห็นเธอเป็เด็กสามขวบหรือยังไงน้ำผลไม้ปั่น!
"ได้ยังไงคะวันนี้หนูอยากลองดื่มแอลกอฮอล์ดูบ้าง"
"แต่พวกเราเป็ผู้หญิงนะ"
"แต่พวกหนูมากับเฮียนะ"พี่น้องยังคงเถียงกันจนพนักงานที่ยืนรอออเดอร์มองหน้า
"ดื่มเหมือนพวกเธอสองคนก็ได้ เอาค็อกเทลอ่อนๆแก้วใหญ่สามแก้ว ส่วนกับแกล้มให้พวกเธอเลือกแล้วกัน"
"ครับ ค็อกเทลสามแก้วใหญ่นะครับ"สักครู่อาหารและเครื่องดื่มก็ถูกเสิร์ฟลงที่โต๊ะเสียงเพลงในผับตอนที่เดินเข้ามาก็ไม่เท่าไหร่แต่ตอนนี้เริ่มดึกจังหวะก็เริ่มมันขึ้น เสียงดังกระหึ่มมากขึ้น กลิ่นเหล้ากลิ่นบุหรี่คลุ้งไปหมด
เฮียกล้าลุกขึ้นไปเต้นอยู่ด้านหน้าเวทีก่อนใครก็เขาเป็นักเที่ยว แต่น้อยคนนักที่จะรู้เื่นี้เพราะวันปกติเขาก็ทำแต่งานมาผ่อนคลายบ้างแต่ก็นานๆครั้ง
"ไอ้มุกไป ออกไปเต้นกัน เฮียกล้าออกไปโน่นแล้ว"ตะวันเห็นพี่ชายออกไปเต้น เธอก็นึกสนุกอยากออกไปบ้าง จึงหันมาชวนเพื่อนที่นั่งโยกเบาๆอยู่ที่โต๊ะบรรยากาศในนี้จัดว่าไม่เลว มิน่าคนชอบมาเที่ยวกัน
"แกไปเลย เดี๋ยวฉันนั่งเฝ้าโต๊ะให้" พราวมุกอาสาอาหารเต็มโต๊ะยังกินไม่ยุบเลย
"เออๆ ถ้างั้นเดี๋ยวฉันมา อย่าลุกไปไหนล่ะ"พูดจบก็ขยับเท้าโยกเบาๆเดินไปหาพี่ชาย ท่าทางน่ารักสนุกสนานตามวัยของเธอโดยมีสายตาของพราวมุกมองตามเพื่อนไป เห็นเฮียกล้าเต้นแล้วก็อดอมยิ้มไม่ได้ไม่คิดว่าจะได้มาเห็นอะไรแบบนี้
ในขณะที่พราวมุกนั่งอยู่ที่โต๊ะคนเดียวได้สักพักก็มีผู้ชายหน้าตาดีอายุพอๆกับเธอคนหนึ่งเดินเข้ามาทักทายสายตาของเขาคนนี้แอบสำรวจเรือนร่างของเธอโดยไม่คิดที่จะปกปิดเลยแม้แต่น้อยทำให้เธอนึกกลัวขึ้นมาทันที
"สวัสดีครับ คนสวยพี่ไม่เคยเห็นหน้าน้องมาเที่ยวที่นี่มาก่อนเพิ่งจะเคยมาเที่ยวที่นี่เหรอครับ"
"ค่ะ ครั้งแรก"
"มากับใครครับ"
"มากับเพื่อนค่ะ"
"นั่งคนเดียวคงเหงาแย่เลย ไปนั่งกับพี่โต๊ะโน้นมั้ยครับ"
"ไม่เป็ไรดีกว่าค่ะ" พราวมุกเลือกที่จะปฏิเสธ
"น้อง..."ทันใดนั้นเขาคนนี้ก็กวักมือเรียกพนักงานเสิร์ฟในแบบไม่ต้องรอสั่งเครื่องดื่มเหมือนได้จัดการเตรียมเครื่องดื่มไว้ให้ก่อนหน้าที่จะเดินเข้ามาหาเธอแล้ว
"แก้วนี้พี่เลี้ยง" ท่าทางของคนตรงหน้าที่กำลังยื่นแก้วเครื่องดื่มให้เธอไม่น่าไว้ใจเลยสักนิดผู้คนตอนนี้ค่อนข้างหนาแน่น ไม่รู้ว่าเพื่อนกับเฮียกล้าไปสนุกกันถึงไหนแล้วมองหาก็ไม่เจอ
"ขอบคุณนะคะ" เธอไม่อยากดื่ม แต่ก็รับเอามาถือไว้กลัวว่าจะเสียน้ำใจ
"ดื่มสิครับ" แต่เขาก็ยังคงคะยั้นคะยอให้เธอต้องดื่มพราวมุกไม่รู้ว่าตัวเองจะต้องปฏิเสธยังไง เธอกำลังยกแก้วขึ้นดื่ม...
"ขอโทษนะครับ เธอมากับผมและผมก็ไม่อนุญาตให้เธอดื่มเครื่องดื่มของคนอื่น!!"เสียงเข้มๆของเฮียกล้าดังขึ้นพร้อมกับคว้าแก้วในมือของพราวมุกส่งคืนให้กับเ้าของไปเขาไม่อยากมีเื่ แต่ถ้าจะมีก็พร้อมเสมอ!
"ไหนบอกว่ามากับเพื่อนไงครับเพื่อนน้องหน้าแก่ไปหน่อยนะ"ท่าทางและคำพูดกวนๆของไอ้หน้าอ่อนตรงหน้ามันน่าสั่งสอนนัก
"แล้วหน้าอ่อนๆอย่างมึงลองโดนตีนแก่ๆของกูสักหน่อยเอามั้ย" ผู้ชายสองคนเริ่มมองหน้ากันในแบบไม่มีใครยอมใคร ตะวันไม่เคยเห็นพี่ชายของเธอดูน่ากลัวแบบนี้มาก่อน
"แล้วยังไงคิดว่ากูกลัวมึงเหรอ"เฮียกล้ายกยิ้มมุมปากเล็กน้อยมองแก้วเครื่องดื่มที่อยู่ในมือของไอ้หน้าอ่อนก็นึกเสียดายถ้ามันจะหกเขาหยิบมันว่างลงที่โต๊ะก่อนที่มันจะหก แล้วคว้าคอเสื้อของคนตรงหน้ากำเอาไว้แน่นแต่ยังไม่ทันได้ทำอะไรก็เหมือนจะมีคนรู้จักเดินเข้ามาทักทาย
"เฮ้ย...ไอ้กล้ามีเื่อะไรกันวะ"ต้นกล้าหันไปมองตามเสียง คนที่เดินเข้ามาเป็เพื่อนของเขาเอง มันทำงานอยู่ที่นี่ต้นกล้าจึงยอมปล่อยคอเสื้อให้กับไอ้ผู้ชายปากดีตรงหน้าเขาี้เีเพิ่มงานให้เพื่อน
"เด็กมันมากวนตีน กูว่าจะสั่งสอนมันสักหน่อย"อายุยี่สิบต้นๆ จะลองมาวัดกับกระดูกสามสิบกว่าอย่างเขาก็ลองดูได้
"พวกมึงไสหัวไป!"เมื่อผู้ชายคนนั้นรู้ว่าเฮียกล้ารู้จักกับคนคุมที่นี่ก็ถึงกับหน้าเสียขึ้นมาทันที
"ครับๆ" พ่อแม่มันคงไม่มีเวลาสั่งสอน มา!!เดี๋ยวเขาจะช่วยสั่งสอนให้
"เดี๋ยว!!"คนที่กำลังจะก้าวขาเดินออกไปจำเป็ต้องหันกลับมา
"แดกแก้วนี้ที่มึงเอามาให้น้องกูด้วย...แดกให้หมดเดี๋ยวนี้!"สายตาของต้นกล้ามองไปที่แก้วเ้ากรรมที่มันเอามาให้พราวมุกดื่มจากประสบการณ์มันต้องมีอะไร แต่ถ้าไม่มีก็แล้วไป
"เอ่อคือ..." มันทำท่าอึกอักไม่อยากดื่มน่าจะเป็ไปตามที่เขาคาดการณ์เอาไว้จริงๆด้วย
"กูบอกให้แดกไงแก้วนี้กับตีนกูมึงจะเลือกแดกอันไหน"เท้าข้างหนึ่งยกขึ้นมาวางบนเก้าอี้ท่าทางไม่เกรงกลัวใคร
"กินก็กินวะ!"และแล้วค็อกเทลแก้วนั้นก็ถูกกระดกเข้าปากไป
"กลืน..." น้ำเสียงเข้มจัด เป็ใครที่ได้ฟังก็ต้องกลืนจากนั้นไอ้หน้าอ่อนที่ว่าก็วิ่งออกจากผับแห่งนี้ไป
"เอาล่ะๆ ไอ้กล้าทำไมวันนี้มึงมานั่งอยู่นี่ล่ะ"เพื่อนของเขาที่เดินตรวจดูความเรียบร้อยเอ่ยถามขึ้นเมื่อเื่ตึงเครียดเมื่อสักครู่คลี่คลายลงไปแล้ว
"พาน้องมาเที่ยวน่ะ มาสักพักก็ว่าจะกลับแล้ว"
"แล้ว..."มันกำลังจะพูดถึงสาวๆที่ผมชอบมานั่งคุยด้วย
"เฮ้ยเพื่อน...เื่นั้นค่อยว่ากัน"ต้นกล้ารีบพูดขึ้นก่อนที่เพื่อนของเขาจะชิงพูดเื่ที่ไม่สมควรพูดออกมาเขายกฝ่ามือตบลงไปบนบ่าเพื่อนเบาๆ สายตาส่งสัญญา ห้ามพูด!!
"ไปนั่งด้วยกันสิ"
"ขอบใจนะเพื่อน คืนนี้พาน้องมาเที่ยวจริงๆ"
"มีอะไรให้ช่วยก็บอกนะ"
"ขอบใจมาก มึงไปทำงานของมึงเถอะไม่ต้องเป็ห่วง"เพื่อนสมัยเรียนพยักหน้าให้แล้วเดินจากไปพร้อมกับลูกน้องอีกสี่ห้าคนที่เดินตามหลังของมันมา
"ใครน่ะเฮีย..."เสียงตะวันเอ่ยถามขึ้นด้วยความอยากรู้
"เพื่อนน่ะ มันเป็คนดูแลความเรียบร้อยอยู่ที่นี่"
"ไม่เห็นแนะนำให้หนูรู้จักบ้างเลย"
"จะอยากไปรู้จักกับมันทำไม" อ้าว...
"มุก...ค็อกเทลแก้วนั้นไม่ได้ดื่มใช่มั้ย"
"ยังค่ะ เฮียมาห้ามไว้ทัน ว่าแต่มันมีอะไรเหรอคะ"
"คงไม่ใช่ของดีแน่นอน ตายๆไปซะได้ก็ดีเราไม่ได้ดื่มเข้าไปก็ดีแล้ว สนุกกันต่อเถอะ..."ครั้งนี้ผมเลือกนั่งลงที่โต๊ะ สักพักใหญ่ๆ เป็ผมเองที่เริ่มมึนส่วนยัยสองสาวน่าจะเมาแล้ว โดยเฉพาะน้องสาวผม...ไอ้ตะวัน ผมจึงพาน้องๆกลับ
????????????????????
871
