การได้พันธมิตรที่แข็งแกร่งอย่างตระกูลเ้าเมืองถือเป็เื่ดี... แต่การที่นางล่วงรู้ความลับของเขาก็เป็ดาบสองคมที่ต้องระวัง
ทว่า... เื่การเมืองเอาไว้ทีหลัง ตอนนี้มีสิ่งที่สำคัญกว่าและเร่งด่วนกว่ารออยู่!
กริ๊ก!
เขาล็อกประตูห้องแ่า ปิดหน้าต่างทุกบานเพื่อป้องกันแสงเล็ดลอด แล้วรีบล้วงมือเข้าไปในกระเป๋ามิติ หยิบเอาสิ่งที่เขาแลกมาด้วยเงิน 200 ตำลึงทองออกมา
'แผ่นหยกโบราณไร้นาม' สีน้ำเงินเข้มวางสงบนิ่งอยู่บนโต๊ะ แสงจันทร์รำไรที่ลอดผ่านช่องหน้าต่างส่องกระทบจนเห็นรอยแตกร้าวลายงาชัดเจน ดูเผินๆ มันก็แค่ของเก่าใกล้พัง
"เอาล่ะ... ในโลกเดิมไม่มีใครเปิดเ้าได้ แม้แต่ข้าเองก็ไม่เคยรู้เงื่อนไขที่แท้จริง..."
เย่หวงหรี่ตามองแผ่นหยกตรงหน้า
"แต่ที่นี่ไม่ใช่เกมอีกแล้ว กฎบางอย่างอาจไม่เหมือนเดิม... มาลองดูกัน"
เย่หวงสูดหายใจลึก พยายามระงับความตื่นเต้น
"เงิน 200 ทองของข้าจะกลายเป็สูญเปล่า หรือจะกลายเป็กุญแจสู่บัลลังก์เทพเ้า!"
.
เขารู้ดีว่าการถ่ายลมปราณเข้าไปเป็วิธีพื้นฐานที่สุด โรงประมูลเองก็เคยทดลองมาแล้ว และผู้เล่นในโลกเดิมก็คงเคยทำไม่ต่างกัน
ดังนั้นเย่หวงไม่ได้คาดหวังว่าลมปราณเพียง 500 หน่วยของตนจะสามารถเปิดสมบัติระดับพระเ้าได้
สิ่งที่เขา้ามีเพียงอย่างเดียว…
ดูว่า Gamer Vision หรือระบบของเขาจะตรวจพบความเปลี่ยนแปลงอะไรหรือไม่ เมื่อเ้าของคนใหม่ััมันโดยตรง
.
เขาหลับตาลง นั่งขัดสมาธิในท่าเตรียมพร้อม รวบรวมลมปราณทั้งหมด 500 หน่วยที่มีในร่าง ซึ่งเป็ขีดจำกัดสูงสุดของ 'ขอบเขตรวบรวมปราณ ขั้นต้น' มารวมไว้ที่ฝ่ามือ แล้วถ่ายเทเข้าไปในแผ่นหยกในรวดเดียว!
ชั่วขณะแรก... ไม่มีสิ่งใดเกิดขึ้น
ลมปราณทั้ง 500 หน่วยไหลเข้าสู่แผ่นหยกราวกับหยดน้ำที่จมหายลงสู่มหาสมุทร ไม่มีแรงสะท้อน ไม่มีคลื่นพลัง และไม่มีวี่แววของการปลดผนึก
"อย่างที่คิด..."
เย่หวงไม่ได้แปลกใจ หากเพียงลมปราณสามารถเปิดมันได้ โรงประมูลคงค้นพบความลับไปนานแล้ว
แต่ในขณะที่เขากำลังจะถอนมือ…
ติ๊ง!
.
[ตรวจพบการััโดยตรงระหว่างผู้ถือครองกับวัตถุไม่ทราบโครงสร้าง]
[กำลังตรวจสอบคุณสมบัติผู้ถือครอง...]
[ปริมาณลมปราณ: ไม่เกี่ยวข้องกับเงื่อนไขการปลดผนึก]
[ตรวจพบความผิดปกติของต้นกำเนิดิญญา!]
[ิญญาของผู้ถือครองมีร่องรอยการเคลื่อนผ่านขอบเขตห้วงมิติ]
[คุณสมบัติดังกล่าวสอดคล้องกับเงื่อนไขผู้สืบทอดบางส่วน...]
[ตรวจพบเงื่อนไขเพิ่มเติม - ไม่สามารถวิเคราะห์ได้]
[ระดับข้อมูลสูงเกินขีดจำกัดของระบบปัจจุบัน]
[การยืนยันผู้สืบทอดสำเร็จ!]
.
เย่หวงเบิกตากว้าง
"เดี๋ยวนะ... ไม่ใช่ลมปราณ?"
ในวินาทีนั้นเขาก็เข้าใจทันที เหตุผลที่โรงประมูลเปิดมันไม่ได้ ไม่เกี่ยวกับความแข็งแกร่งเลย
สิ่งที่คัมภีร์กำลังตรวจสอบมาตลอดไม่ใช่พลัง... แต่คือ 'ผู้ใช้'
เย่หวงชะงักไปชั่วขณะ ก่อนสายตาจะย้อนกลับไปหยุดอยู่ที่ข้อความก่อนหน้า
"ร่องรอยการเคลื่อนผ่านขอบเขตห้วงมิติ... หรือว่าเป็เพราะิญญาของข้ามาจากอีกโลก?"
หากเป็เช่นนั้นก็ไม่น่าแปลกที่โรงประมูลจะล้มเหลว ต่อให้ผู้เชี่ยวชาญเ่าั้มีพลังมากกว่าเขานับร้อยนับพันเท่า ก็ไม่มีความหมาย เพราะสิ่งที่คัมภีร์้าไม่ใช่พลังมหาศาล หากแต่เป็ผู้ที่มีคุณสมบัติตรงตามเงื่อนไขของมัน
แต่แล้วเย่หวงก็ขมวดคิ้ว
[คุณสมบัติดังกล่าวสอดคล้องกับเงื่อนไขผู้สืบทอดบางส่วน...]
"บางส่วน?"
นั่นหมายความว่า การที่ิญญาของเขาเคยข้ามผ่านห้วงมิติอาจเป็เพียงหนึ่งในเงื่อนไขเท่านั้น
ส่วนเงื่อนไขที่เหลือคืออะไร เหตุใดเขาจึงมีมัน และเหตุใดคัมภีร์ระดับพระเ้าที่ไม่มีใครเปิดได้แม้แต่ในโลกเดิมจึงยอมรับเขา...
แม้แต่ระบบก็ยังไม่สามารถให้คำตอบได้
.
วูบ! ครืนนน!
ทันทีที่ได้รับพลังปราณ แผ่นหยกที่ดูไร้ค่าก็สั่นสะท้านอย่างรุนแรง! เปลือกนอกสีเขียวหม่นและสีน้ำเงินเริ่มปริแตกและกะเทาะหลุดร่วงออกราวกับเปลือกไข่ เผยให้เห็นแก่นแท้ที่ซ่อนอยู่ภายใน...
มันไม่ใช่แสงธรรมดา แต่เป็แสงสีทองอร่ามที่หมุนวนราวกับกาแล็กซีขนาดย่อม เจือปนด้วยประกายสีแดงเข้มฉานแห่ง์และกลิ่นอายาที่เก่าแก่ยิ่งกว่าโลกใบนี้!
กลิ่นอายที่ยิ่งใหญ่จนน่าสะพรึงกลัวแผ่ออกมา กดทับบรรยากาศภายในห้องจนหนักอึ้ง เย่หวงรู้สึกหายใจไม่ออก ราวกับเขากำลังยืนอยู่ต่อหน้าตัวตนระดับพระเ้าที่มองไม่เห็น!
ตูม!
ข้อมูลมหาศาลไหลบ่าเข้ามาในสมองของเขาโดยตรงราวกับกระแสน้ำเชี่ยว! ภาพนิมิตของาเทพเมื่อหมื่นปีก่อน... การต่อสู้ที่ดวงดาวแตกดับ... และชายผู้หนึ่งที่ยืนอยู่เหนือทุกสิ่ง... ไหลผ่านเข้ามาในจิตสำนึก
เขารู้สึกปวดหัวจนแทบะเิ เส้นเืที่ขมับปูดโปน ต้องกัดฟันแน่นจนเืซิบเพื่อประคองสติไม่ให้แตกสลาย
ติ๊ง! ติ๊ง! ติ๊ง!
เสียงแจ้งเตือนระบบดังรัวๆ ในหัว!
[ค้นพบไอเทมระดับพระเ้า (SUR - Super Ultra Rare)!]
[ชื่อไอเทม: คัมภีร์ิญญาแห่งกาลเวลาและห้วงมิติ (Scripture of Void: Time & Space)]
[ประวัติ: 1 ใน 10 มหาคัมภีร์์ที่สร้างโดย 'ผู้สร้าง' ในยุคา บันทึกสัจธรรมแห่งความว่างเปล่าอันเป็ที่สุดแห่งพลังทั้งปวง]
แต่แล้ว... ข้อความสีแดงเถือกก็ตามมา!
[คำเตือนรุนแรง (CRITICAL WARNING)!]
[ระดับพลังยุทธ์ของผู้ใช้ต่ำเกินไป! (ปัจจุบัน: ขอบเขติญญา / ้า: ขอบเขตเทพเ้า)]
[ไม่สามารถรองรับและเรียนรู้เคล็ดวิชาหลักได้! การฝืนเรียนรู้จะทำให้จิติญญาแตกสลายและเสียชีวิตทันที!]
"บ้าเอ๊ย! กะแล้วเชียว... เลเวลไม่ถึงจริงๆ ด้วย!"
เย่หวงเหงื่อท่วมตัวด้วยความผิดหวังและความเ็ป
"มีกุญแจทองคำอยู่ในมือ แต่ไม่มีแรงไขประตูเนี่ยนะ!?"
ร่างกายของเขาเริ่มสั่นเทาจากการแบกรับแรงกดดันของคัมภีร์ หากปล่อยไว้แบบนี้ เขาอาจจะธาตุไฟเข้าแทรกตายก่อนจะได้ล้างแค้น
แต่ในขณะที่เขากำลังจะถอดใจและตัดการเชื่อมต่อพลังนั้นเอง... ปาฏิหาริย์ก็เกิดขึ้น!
วิ้ง!
หยกอีกชิ้นหนึ่งที่ห้อยคอเขาอยู่... [หยกิญญาคู่สัมพันธ์ (SR)] ที่ได้มาจากกาชาครั้งแรก จู่ๆ ก็ส่องแสงสว่างจ้าออกมาตอบรับกับพลังของคัมภีร์!
ติ๊ง!
เย่หวงเบิกตากว้าง
"เดี๋ยวนะ... นี่ไม่ใช่ความสามารถที่ข้าเคยเห็นตอนตรวจสอบมันครั้งแรก!"
ติ๊ง!
[กำลังวิเคราะห์ข้อมูลเพิ่มเติม...]
[ระดับพลังงานปัจจุบันของหยกิญญาคู่สัมพันธ์: SR]
[ตรวจพบโครงสร้างบางส่วนที่อยู่นอกเหนือขอบเขตการประเมินระดับปัจจุบัน]
[ไม่สามารถระบุต้นกำเนิดที่แท้จริงได้]
[คำเตือน: ระดับ SR อาจไม่ใช่ข้อมูลทั้งหมดของวัตถุชิ้นนี้]
เย่หวงก้มมองหยกที่ห้อยอยู่บนอกด้วยสีหน้าเปลี่ยนไป
"เ้านี่... มีความลับซ่อนอยู่อีกงั้นหรือ?"
เขาไม่มีเวลาคิดต่อ เพราะทันทีที่สะพานิญญาก่อตัวขึ้น ความปั่นป่วนที่กำลังฉีกกระชากจิตสำนึกของเขาก็ค่อยๆ สงบลง
แต่หยกไม่ได้กำลังต่อต้านพลังของคัมภีร์
มันเพียงสร้าง 'ทางเชื่อม' ระหว่างทั้งสองฝ่ายเท่านั้น
และอีกฟากหนึ่งของสะพานนั้น...
คัมภีร์ระดับพระเ้าซึ่งยอมรับเย่หวงเป็ผู้สืบทอดไปแล้ว เป็ฝ่ายตอบสนองกลับมาด้วยตัวมันเอง!
ติ๊ง!
[การเชื่อมต่อกับผู้สืบทอดมีเสถียรภาพถึงเกณฑ์ขั้นต่ำ]
[ระบบกำลังทำการวิเคราะห์โครงสร้างคัมภีร์ใหม่...]
[ค้นพบทางลัด! ระบบได้ทำการปรับปรุง แยก 'บทนำ (Introductory Chapter)' ของคัมภีร์ออกมาเพื่อให้เหมาะสมกับร่างกายปัจจุบันของท่าน!]
[คัมภีร์อนุญาตให้ผู้สืบทอดรับการถ่ายทอด!]
เย่หวงกัดฟันประคองสติ ก่อนจะเข้าใจสิ่งที่กำลังเกิดขึ้น
ความเ็ปในหัวค่อยๆ จางหายไป แทนที่ด้วยความรู้ชุดใหม่ที่ไหลเข้ามาอย่างนุ่มนวล... มันคือเคล็ดวิชาการเดินลมปราณแบบใหม่ที่เขาไม่เคยเห็นมาก่อนในเกม!
[เรียนรู้สำเร็จ! ท่านได้รับทักษะติดตัว (Passive Skill) ระดับเซียน (บทนำ): 'หลุมดำตันเถียน (Void Dantian)']
รายละเอียดทักษะ: เปลี่ยนสภาพจุดตันเถียนของผู้ฝึกให้มีคุณสมบัติคล้าย 'หลุมดำ' ขนาดจิ๋ว
ผลลัพธ์ (ขั้นที่ 1):
สร้างแรงดึงดูดมหาศาล เพิ่ม 'อัตราการดูดซับ (Absorption Rate)' พลังปราณธรรมชาติรอบตัวได้รวดเร็วยิ่งขึ้น 5 เท่า (x500%)!
สามารถ 'กลั่นกรอง' พลังปราณที่ดูดซับมาให้บริสุทธิ์ไร้สิ่งเจือปนโดยอัตโนมัติ
เย่หวงลืมตาโพลง! สมองระดับเทพคณิตศาสตร์ของเขาเริ่มประมวลผลความสามารถนี้ใหม่
"เ้าหลุมดำตันเถียน นี่... มันช่วยเพิ่ม 'แรงดูด' ภายนอก 5 เท่า... เปรียบเหมือนข้าเปลี่ยนจากใช้หลอดดูดน้ำ มาเป็เครื่องสูบน้ำแรงดันสูง!"
"ส่วนหยกิญญาคู่สัมพันธ์ (SR) ที่ข้าใส่อยู่... มันคือไอเทมระดับแรร์ที่มอบบัฟ 'EXP x2' ให้โดยตรง! ไม่ว่าข้าจะดูดพลังเข้ามาเท่าไหร่ เ้านี่ก็จะคูณผลลัพธ์ให้เป็สองเท่าทันที!"
เขายิ้มกว้างเมื่อเห็นภาพรวม "เมื่อเอาสองอย่างมารวมกัน... เครื่องสูบแรงสูงดูดมาได้ 5 ส่วน... เจอหยกคูณเข้าไปอีก 2... ผลลัพธ์สุดท้ายคือความเร็วในการฝึกฝนรวมจะพุ่งทะยานไปถึง 10 เท่า!"
"แต่ช้าก่อน..."
เย่หวงฉุกคิดขึ้นมาได้
"เงื่อนไขของหลุมดำคือ 'ต้องมีน้ำให้สูบ'... มันเร่งการดูด 5 เท่าก็จริง แต่ถ้าพื้นที่รอบตัวข้าแห้งแล้งไม่มีพลังปราณ สกิลนี้ก็ไร้ค่า..."
เขามองออกไปรอบห้องพัก
"โชคดีที่สำนักกระบี่เมฆาตั้งอยู่บนชีพจรั แม้จะเสื่อมโทรมลงแต่พลังปราณธรรมชาติก็ยังหนาแน่นพอสมควร... เพียงพอให้ข้าทดลองสูบมันได้เต็มที่!"
เย่หวงไม่รอช้า เขาเริ่มลองโคจรลมปราณตามเคล็ดวิชาใหม่ทันทีเพื่อทดสอบสมมติฐาน!
วูบ! ซูมมม!
ทันทีที่เริ่มหายใจเข้า เกิดปรากฏการณ์ประหลาดขึ้น! กระแสลมเริ่มหมุนวนรอบตัวเขาเป็พายุขนาดย่อม!
เย่หวงััได้ชัดเจนว่า พลังปราณธรรมชาติที่ล่องลอยอยู่อย่างกระจัดกระจายในรัศมีสิบเมตรรอบห้องพัก ถูกแรงดึงดูดมหาศาลจากท้องน้อยของเขา "กระชาก" เข้ามาอย่างบ้าคลั่ง!
ปริมาณพลังงานมหาศาลไหลบ่าเข้ามาเร็วกว่าปกติถึง 5 เท่า! และทันทีที่มันเข้าสู่ร่างกาย 'หยกิญญา' ก็ทำงานทันที แสงสว่างวาบขึ้นเปลี่ยนพลังงานเ่าั้ให้ทวีคูณประสิทธิภาพขึ้นไปอีก!
"ฮ่าๆๆๆ! ทฤษฎีถูกต้อง! 5 คูณ 2 เท่ากับ 10! นี่มันเครื่องปั๊มเลเวลชัดๆ!"
จุดตันเถียนที่เคยเป็ทะเลสาบน้ำนิ่ง บัดนี้กำลังเดือดพล่าน! พลังปราณที่ไหลเข้ามานั้นบริสุทธิ์และหนาแน่น มันเติมเต็มความเหนื่อยล้าของเขาจนเต็มเปี่ยมในเวลาไม่กี่ลมหายใจ!
เย่หวงหัวเราะอย่างบ้าคลั่งในความมืด ดวงตาสีดำขลับเปล่งประกายแสงสีฟ้าจางๆ ด้วยความมั่นใจที่เต็มเปี่ยม
"ด้วยความเร็วระดับนี้... และด้วยทรัพยากรในสำนักที่มีอยู่... ข้าใช้เวลาแค่ สามวัน ก็เพียงพอที่จะก้าวข้ามขีดจำกัดแล้ว!"
เขาจ้องมองฝ่าความมืดออกไปนอกหน้าต่าง ทอดสายตาไปยังทิศทางของฐานที่มั่นพรรคอสรพิษทมิฬ
"งูโลหิต... ล้างครอรอได้เลย... จักรพรรดิผู้นี้ กำลังจะไปทวงหนี้คืนแล้ว!"