สะดุดรักเด็กเอ็น (NC20+)

        ตกเย็นของอีกวัน ไอรีณนั่งแต่งหน้าในห้องเพื่อจะออกไปทำงาน เธอนั่งฟังเพลงปล่อยใจคิดไปเรื่อยเปื่อย

        เธอคิดไปถึงอดีตต่างๆ ที่หนีมาจากบ้านเกิดแล้วก็รู้สึกเศร้าขึ้นมา เข้าเมืองใหญ่มาได้หนึ่งปีแล้ว เปลี่ยนงานไปเรื่อยๆ แต่ก็เก็บเงินไม่ได้เลย

        ที่นี่งานมีเยอะก็จริงแต่การจะหางานที่ได้เงินมากพอจนสามารถทำตามฝันได้ ก็คงต้องเป็๲งานที่เปลืองตัวแบบนี้

        โชคยังดีที่เธอมีรูปร่างหน้าตางดงามดุจดังสมบัติล้ำค่าติดตัว พอเข้าสมัครที่คลับก็ได้งานทันที เสียแต่ว่าเธอคงเลี่ยงการบริการแขกแบบถึงเนื้อถึงตัวต่อไปเรื่อยๆ ไม่ได้

        ขออีกแค่สามเดือน... ไม่สิ อีกสองเดือน ก็น่าจะได้เงินพอให้ออกจากงานนี้ได้สักที

        เธอคิดทบทวนในใจเกือบทุกวันถึงเป้าหมายชีวิต พยายามทนรับมือแขกทุกรูปแบบที่ผ่านเข้ามาแต่ละคืนให้ได้ โดยต้องไม่ปล่อยให้ตัวเองโดนลากเข้าม่าน ไม่อย่างนั้นเธอคงหยุดไม่อยู่และเลิกจากงานนี้ไม่ได้ง่ายๆ

        เธอแต่งตัวแต่งหน้าเสร็จเรียบร้อย นั่งมองกระจกเช็คตัวเองเป็๲รอบสุดท้าย สูดหายใจลึกๆ แล้วยิ้มให้ตัวเอง กำลังจะลุกขึ้นก็นึกอะไรได้บางอย่างจึงหยิบกระดาษโน๊ตกับปากกามาเขียนลงไป

        เดินออกมาจากห้องปิดประตูเสร็จเธอก็เดินขยับมาหยุดตรงหน้าห้องของเพื่อนบ้านข้างๆ ยกกระดาษในมือขึ้นอ่านและนึกขำจนยิ้มออกมา เธอแปะกระดาษโน๊ตติดไว้ที่ประตูหน้าห้องแล้วเดินออกไป...

คราวหลังเอากันเบาๆ หน่อย

เสียงดังรบกวนคนจะหลับจะนอน

ปล. มีแฟนแล้วก็เลิกเที่ยวซะ... ไอ้หื่นเอ้ย

***************

        "ไอรีณ... หนูจะหนีงานม่านเรื่อยๆ แบบนี้ไม่ได้นะลูก"

        "หนูรู้ค่ะมาม่า... ขอเวลาหนูอีกหน่อย"

        "เฮ้อ... มาม่ารู้นะ ว่าหนูกะมาทำงานแป๊บๆ แล้วก็ไป มันก็ไม่ผิดหรอก ที่นี่สาวๆ เข้าออกเป็๞ประจำอยู่แล้ว... แต่ไม่มีใครหนีงานม่านไปได้ตลอดหรอกนะ ถ้ามาม่าปล่อยให้หนูเลี่ยงได้ เดี๋ยวคนอื่นก็ไม่ยอมเข้ากันพอดี... เข้าใจใช่มั้ย?"

        "ค่ะ......"

        "ภายในเดือนนี้ อย่างน้อยหนูต้องเข้าม่านกับลูกค้าสักคนสองคนให้ได้ ไม่งั้นเสียระบบร้านหมด... เลือกลูกค้าที่ชอบแล้วทำใจซะ"

        "ค่ะ... มาม่า"

        "เฮ้อ... ถือซะว่าเก็บเงินนะลูก... เข้าม่านก็ได้โบนัสดื่มกับได้ทิปเพิ่มอีกเยอะเลย หนูจะได้เงินก้อนเร็วๆ ไง... หรือถ้าอยากเอาทางลัดแป๊บๆ รวย ก็เลือกจับเสี่ยคิมไปเลย ขอแค่ถูกใจเค้าเถอะ แจกรถให้เด็กไปแล้วไม่รู้กี่คัน"

        "ขอหนูคิดก่อนนะคะมาม่า..."

        เธอยกมือไหว้แล้วเดินออกจากห้อง คิดในใจตลอดทางถึงคำพูดมาม่า เธอจำเป็๲ต้องเข้าม่านกับลูกค้าแล้วจริงๆ

        เธอรู้ดีว่าถ้าได้ลองเข้าม่านครั้งหนึ่งแล้วก็คงจะต้องมีครั้งต่อไปเรื่อยๆ เธอคิดหนักเพราะไม่อยากจะชินกับงานแบบนี้จนถอยไม่ได้

        "ไอรีณ! ทางนี้ๆ ลูกค้าเรียกจ้า" เซลล์กวักมือเรียกให้เธอเดินเข้าโต๊ะลูกค้าโซนวีไอพี

        โซนนี้เป็๲โซฟานวมขนาดใหญ่ มีบัทเลอร์คอยดูแลประจำโต๊ะให้ทุกอย่าง เด็กสาวที่มานั่งไม่ต้องชงเหล้าให้แขกเองด้วยซ้ำ ใช้แค่ร่างกายปรนนิบัติให้อย่างเดียวก็พอ

        ลูกค้าโซนนี้ระดับเศรษฐีทุกคน สตาร์ทดื่มก็ให้เด็กมากกว่าแถมยังทิปหนัก สาวๆ ต่างก็อยากจะมานั่งกับแขกโซนนี้กันทั้งนั้น เว้นแต่ไอรีณที่เริ่มทำหน้าเครียดเมื่อเห็นว่าแขกที่นั่งรออยู่คือเสี่ยคิม

        "ฮ่าๆๆ หนูไอรีณ... มาค่ะ นั่งเลยๆ เสี่ยคิดถึงหนูใจจะขาด"

        "คิดถึงอะไรกันคะ... เสี่ยก็เพิ่งเรียกหนูมานั่งด้วยเมื่อคืนนี่เอง" เธอทำเสียงออดอ้อนแล้วนั่งลงข้างเขา

        "นั่นแหละๆ ขอชื่นใจหน่อยนะ อืมมมม"

        เสี่ยคว้าเธอเข้าไปกอดแล้วหอมแก้มฟอดใหญ่ทันทีที่ก้นเธอแตะที่นั่ง ไอรีณเอียงหน้ายื่นให้ปล่อยเขาทำตามใจอย่างรู้งาน เสี่ยโอบเอวดึงเข้าไปนั่งเบียดกันจนแน่นแล้วพรมจูบไปทั่วแก้มกับซอกคอจนเธอขนลุก

        "อูยยย เสี่ยขา... อย่าเพิ่งซนสิคะ... เราดื่มกันก่อนดีกว่า หนูคอแห้งไปหมดแล้ว"

        "ฮ่าๆ เอาเลยๆ อยากได้อะไรจัดไป ไม่ต้องเกรงใจ"

        ไอรีณยิ้มหวานให้เสี่ยแล้วกวักมือเรียกบัทเลอร์ประจำโต๊ะ กระซิบสั่งค็อกเทลที่เธอชอบและกับแกล้มอีกนิดหน่อยแล้วหันกลับมาหาเสี่ย

        "เสี่ยมาที่นี่ทุกวันไม่เบื่อบ้างเหรอคะ"

        "หูยยย มีแต่สาวๆ สวยๆ อย่างหนูให้เลือกให้ชิมได้ทุกวันมันจะเบื่อได้ไง... ว่าแต่หนูคิดเ๱ื่๵๹ข้อเสนอของเสี่ยรึยัง... สนใจบ้างมั้ย"

        "เ๱ื่๵๹ที่จะให้หนูเป็๲เมียเก็บเสี่ยเหรอคะ... คือ... หนูคงไม่สะดวกค่ะ... ขอโทษด้วยน้า" เธอพยายามปฏิเสธอย่างนุ่มนวลพร้อมออดอ้อนไปด้วยไม่ให้เสียแขก

        "อืมมม หนูคิดดีๆ ก่อนสิ... หนูจะได้อยู่สบายๆ ในคอนโดหรู มีเงินเดือนเหลือกินเหลือใช้ อยากได้อะไรเสี่ยให้ทุกอย่าง... เสี่ยจะดูแลหนูอย่างดี...มันก็ไม่ได้ฟังดูแย่ใช่มั้ย"

        "โหยย ฟังดูดีมากเลยล่ะค่ะ... แต่แค่... หนู... หนูมีแฟนแล้วอะค่ะ" เธอคิดอะไรไม่ทันเลยอ้างไปมั่วๆ ให้พ้นตัวไปก่อน

        "งั้นเหรอ... แต่ก็ไม่แปลกหรอก... สาวๆ ในนี้หลายคนผัวก็เป็๲คนขับรถมาส่งทำงานกันทั้งนั้น... เสี่ยก็ไม่ติดหรอกนะ ถ้าหนูไอรีณจะแบ่งเวลาให้เสี่ยบ้าง... ว่าไง เจอกันเดือนละสองสามครั้งก็ยังดี"

        เธอเริ่มทำหน้าเสียเพราะไม่รู้จะไปต่อยังไงจนเสี่ยสังเกตุเห็นเลยถอนใจออกมา

        "เอาล่ะๆ วันนี้เสี่ยยอมถอยให้ก่อนละกัน... แต่ข้อเสนอยังเหมือนเดิมนะ หนูเปลี่ยนใจได้ทุกเวลา"

        "ขอบคุณมากค่ะเสี่ย..."

        เสี่ยคิมยิ้มออกแล้วดึงเธอเข้าไปกอดซุกไซร้ไปทั่วซอกคอ มือเริ่มเกาะเกี่ยวลูบไล้เธอไปทั่วทั้งตัว ยิ่งส่วนที่เป็๞เนื้อหนังที่ไม่มีผ้าปิดเขาก็จะนวดบีบแบบไม่มีเขินอาย

        "อืมมม เสี่ย... อย่าซุกเข้ากระโปรงสิ..."

        "น่าาาา... อย่าหนีบขาสิ ขอเสี่ยล้วงมือเข้าไปอีกหน่อย... ก็หนูไม่ยอมเข้าม่านนี่นา อย่างน้อยก็ขอให้ชิมตรงนี้นิดนึงก็ยังดี"

        เธอได้ยินเ๱ื่๵๹ม่านก็นึกขึ้นได้ อย่างน้อยยอมให้เสี่ยทำตามใจตรงนี้นิดๆ หน่อยๆ ดีกว่าโดนเขาจับลากเข้าม่านแล้วโดนลงมือมากกว่านี้

        "แค่นิดเดียวนะคะเสี่ย..."

        เธอค่อยๆ อ้าขาออกช้าๆ เสี่ยคิมที่มองลุ้นอยู่ถึงกับเผลอยิ้มออกมา ขาขาวเรียวงามที่กำลังเปิดอ้าในชุดเดรสสีดำสั้นมันช่างล่อตาเสียจริงๆ

        เสี่ยลูบมือที่น่องขาขาวไปทั่วจนเธอขนลุกแล้วเลื่อนมือขยับเข้าไปใต้กระโปรงในส่วนที่ตามองไม่เห็น ทั้งคู่ต่างก็ก้มลงมองดูข้างล่าง ไอรีณก็มองลุ้นว่าเสี่ยจะกล้าทำอะไรเธอตรงนี้ที่คนเดินผ่านไปมารึเปล่า ส่วนเสี่ยก็มองขาขาวของเธอด้วยความหื่นกระหาย

        "เสี่ยยย... อูยยย ลึกกว่านี้ไม่ได้นะคะ"

        "ลึกกว่านี้ต้องเข้าม่านนี่นา... เข้าไปกับเสี่ยเถอะนะ... หนูไม่ต้องทำอะไรให้เสี่ยก็ได้... เดี๋ยวเสี่ยทำเอง"

        เขาเคลื่อนมือเข้าไปช้าๆ จนถึงโคนหว่างขา อีกนิดเดียวเสี่ยก็จะแตะของสงวนเธอได้มันยิ่งทำให้เธอใจสั่นจนเผลอแยกขาออกกว้างมากขึ้น เสี่ยเห็นสภาพเธอก็ได้ใจเข้าไปซุกจมูกที่ซอกคอแล้วเริ่มอ้าปากดูดเนื้ออ่อนจนเธอร้องคราง

        "อูยยย เสี่ย... คอหนู... อย่าดุนลิ้น อ๊าๆๆ มันเสียวนะ"

        "เสียงครางน่าฟังมากเลยไอรีณ... เสี่ยอยากได้หนูเป็๲เมียจริงๆ นะ... ยอมเสี่ยเถอะ"

        เสี่ยคิมช้อนขาไอรีณข้างที่อยู่ติดกับตัวเองขึ้นมาวางพาดบนขาเขา จนตอนนี้หว่างขาของเธออ้ากว้างเปิดทางสะดวก เสี่ยรีบล้วงไปตะปบมือเข้าหว่างขาจนไอรีณสะดุ้ง

        "ว้ายเสี่ย!... เดี๋ยวค่ะ... ใจเย็นๆ"

        "เสี่ยแค่ลูบเบาๆ เอง หนูนั่นแหละ ใจเย็นๆ"

        เสี่ยชอบใจที่ได้ตะล่อมแทะโลมสาวสวย ยิ่งได้มายากเขายิ่งอยากได้ เขาลากนิ้วปาดไปมาใส่ร่องแคมที่มีกางเกงในบางๆ กั้น ปากก็เข้างับใบหูแล้วฉกลิ้นเลียรูหูจนไอรีณหลับตาพยายามบิดตัวหนีด้วยความเสียว

        "ไปกันเถอะ... เข้าม่านกับเสี่ย... เดี๋ยวเสี่ยเพิ่มดื่มให้คูณสามเลย"

        ทั้งความเมาและความเงี่ยนเสียว ทำให้สติเริ่มล่องลอยจนคิดอะไรไม่ออก ไอรีณเริ่มมีความคิดเคลิ้มตามแว๊บเข้ามา

        หรือเราควรเข้าม่านกับเสี่ยไปเลยดี... จะได้จบๆ ไม่ต้องคิดมากอีก... ได้ดื่มคูณสามเท่าก็คงมากพอ มาม่าคงไม่เรียกเราไปเตือนอีกแล้ว

        ขณะที่ไอรีณเริ่มคล้อยตาม เธอหันหน้าไปทางเสี่ยที่กำลังสนุกกับการซุกไซร้อยู่ เธออ้าปากเบาๆ แล้วแลบลิ้นยื่นออกไป... ก็พอดีมีเสียงสาวสวยอีกคนที่มายืนข้างๆ พูดขึ้นมา

        "เสี่ยขา~ เข้าม่านกับหนูแทนดีไหมคะ... เดี๋ยวหนูบริการเสี่ยเต็มที่... รับรองถึงใจกว่าไอรีณแน่ๆ ค่ะ"