เทพกระบี่เงาสังหาร

    ร่ำรวยชั่วข้ามคืน

    ขณะที่พวกอู่หมิงได้วางแผนชั่วร้ายอยู่ ทางด้านตระกูลหวงก็ได้เริ่มสืบข่าวของผู้ที่ลอบสังหารคนตระกูลหวงในหุบเขาสัตว์อสูรอย่างบ้าคลั่ง จนกระทั้งการเคลื่อนใหวของตระกูลหวงได้ทำให้พวกตระกูลใหญ่อื่นๆเริ่มตื่นตัว"อู่หมิงข้าว่าตอนนี้ได้เวลาแล้วพวกเราควรเริ่มลงมือได้แล้ว" เสี่ยวฮุ่ยกล่าวพร้อมกับแสดงรอยยิ้มเจ้าเล่ห์"ตกลง พวกเราจะอ้อมไปข้างหลังร้านตามที่เจ้ากล่าว" อู่หมิงกล่าวร่างเงาของทั้งสองได้กลายเป็นเงาก่อนจะค่อยๆเคลื่อนใหวไปยังพื้นที่ของตึกสมุนไพรตระกูลหวงทันที ในตอนนี้ชายชราที่รับหน้าที่ดูแลร้านกำลังคุยกับลูกค้าอยู่หน้าร้านด้วยสีหน้าเบิกบาน โดยไม่รู้ว่ามีร่างเงาสองสายกำลังตรงมายังหลังตึกพร้อมกับสีหน้าชั่วร้ายอู่หมิงและเสี่ยวฮุ่ยได้มาถึงข้างหลังตึกอย่างรวดเร็วเพียงแต่ข้างหลังตึกนั้นมีการป้องกันที่แน่นหนาเล็กน้อยทำให้อู่หมิงและเสี่ยวฮุ่ยต้องเสียเวลาในการลอบเข้ามา"เร็วเข้าห้องเก็บสมบัติของเจ้าพวกนี้อยู่ชั้นสาม ซึ่งห้องนั้นมีกลไกป้องกันหนาแน่นมาก" เสี่ยวฮุ่ยกล่าว"แล้วเราจะทำอย่างไรเล่า" อู่หมิงกล่าว"นี่เจ้าลืมไปแล้วหรืออย่างไรว่าข้าคือราชันอสูรกะอีแค่ค่ายกลกิ๊กก๊อกพันนี้จะหยุดราชันเช่นข้าได้รึ" เสี่ยวฮุ่ยกล่าวพร้อมกับเชิดหน้าขึ้นอู่หมิงเองก็ลืมนึกไปเลยว่าเสี่ยวฮุ่ยนั้นมีความรู้มากมายเกินกว่าความเข้าใจของผู้คนในดินแดนแห่งหนี้ หนึ่งคนหนึ่งสัตว์ได้กลายเป็นเงามุ่งตรงไปยังชั้นสามอย่างราบลื่นโดยที่ไม่มีใครสัมผัสถึงตัวตนของทั้งสองได้เลย แม้แต่จอมยุทธ์ปราณปฐพีขั้นต้นหรือกลางก็ไม่สามารถสัมผัสถึงตัวตนของอู่หมิงได้ในตอนนี้เองที่ทั้งสองเริ่มแก้กลไกป้องกันที่ถูกวางไว้อย่างชำนาญพร้อมกับเปิดประตูเขาไปอย่างเชียบเชียบ"เสี่ยวฮุ่ยนี่เจ้าทำไมถึงดูชำนาญแบบนี้" อู่หมิงรู้สึกตกตะลึงกับความสามารถของเสี่ยวฮุ่ย "จี้ๆ ของแค่นี้ไม่คนามือราชันเช่นข้าหรอก" เสี่ยวฮุ่ยกล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงหยิ่งยโส"เจ้านี่จะต้องเคยไปขโมยของคนอื่นมามากแน่ๆหรือว่าเจ้านี่เป็นนักขโมยสมบัติโบราณกันนะ" อู่หมิงกล่าวในใจแต่ในขณะที่อู่หมิงกำลังคิดอยู่นั้นข้างหน้าของอู่หมิงก็ปรากฎเหรียญทองจำนวนมากพร้อมกับหีบขนาดใหญ่ที่บรรจุสมุนไพรล้ำอย่างที่เหมาะสำหรับผู้ฝึกยุทธิ์ปราณปฐพีและปราณก่อเกิด"สวรรค์ นี่ข้าจะกลายเป็นคนรวยในชั่วข้ามคืนงั้นหรือ" อู่หมิงกล่าวออกมาด้วยรอยยิ้มมีความสุข"อู่หมิงอย่ามัวแต่พูดมากรีบเก็บของพวกนี้เร็วเข้า" เสี่ยวฮุ่ยกล่าวออกมาพร้อมกับเริ่มกอบโกยสมบัติทั้งหมดเข้าไปในแหวนมิติอย่างรวดเร็วจนแม้แต่อู่หมิงก็ยังต้องตกตะลึงกับความชำนาญของเสี่ยวฮุ่ยหลังจากนั้นไม่นานทั้งสองก็ปล้นของทั้งหมดในห้องเก็บสมบัติและรีบหนีออกไปในทันที และวันต่อมาข่าวใหญ่ก็ปรากฎขึ้น ตำหนักสมุนไพรของตระกูลหวงถูกปล้นจนหมดโดยไม่หลงเหลืออะไรไว้เลยทำให้ตระกูลหวงที่ทราบข่าวเดือดพาลอย่างมากถึงขนาดประกาศออกไปว่าใครก็ตามที่ตามหาหรือให้เบาะแสเกี่ยวกับคนร้ายได้จะได้รับรางวัลจากตระกูลหวงซึ่งภายในตระกูลอู่ อู่เทียนก็ได้แต่นั่งบนเก้าอี้พร้อมกับยิ้มอย่างบิดเบี้ยวคนอื่นๆอาจจะไม่ทราบว่าใครเป็นคนทำแต่อู่เทียนย่อมรู้เพราะคนที่โกรธแค้นและมีความกล้าที่จะลงมือกับตระกูลหวงได้ขนาดนี้มีเพียงคนเดียวเท่านั้น"เฮ้อ เจ้าเด็กนี่ออกไปได้ยังไม่ถึงวันก็ก่อเรื่องใหญ่โตเข้าให้แล้ว" อู่เทียนรู้สึกปวดขมับอย่างรุนแรงและภายในตระกูลอู่เองก็มีรุ่นเยาว์หลายคนไม่พอใจกับการดำรงอยู่ของอู่หมิงแต่ก็ไม่มีใครกล้าบุกเข้าไปในที่พักของอู่เทียนเพราะนี่คือคำสั่งของบรรพบุรุษที่ทรงพลังจึงทำให้ไม่มีใครกล้าเข้าไปก่อกวนในที่พักของอู่หมิงทางด้านของอู่หมิงในตอนนี้กำลังอาศัยอยู่ในถ้ำซึ่งเป็นถ้ำที่อยู่ในหุบเขาสัตว์อสูร ทั้งสองกำลังทำการแบ่งสมบุติกันอย่างมีความสุข"ฮ่าๆ เสี่ยวฮุ่ยครั้งนี้พวกเราได้ของมาอื้อเลย" อู่หมิงกล่าว"เหอะของแค่นี้ไม่ได้ทำให้ข้าดีใจเลยแม้แต่น้อย สมัยก่อนข้านั้นได้ของล้ำค่ามากมายจากสุสานโบราณ และของเหล่านั้นต่างก็สามารถทำให้ทวีปศูนย์กลางสั่นสะเทือนได้" เสี่ยวฮุ่ยกล่าว"ถ้าเจ้ามีของเหล่านั้นจริงทำไมเจ้าถึงไม่นำออกมาให้ข้าดูเล่า" อู่หมิงกล่าว"เจ้าโง่เจ้าคิดว่าข้าจะเก็บของเหล่านั้นไว้กับตัวงั้นหรือ" เสี่ยวฮุ่ยกล่าว"ถ้าอย่างงั้นเจ้าก็พาข้าไปยังที่เก็ยสมบัติของเจ้าเสียสิถ้าได้สมบุติของเจ้าช่วยข้าจะต้องแข็งแกร่งขึ้นอย่างมากแน่" อู่หมิงกล่าว"บัดซบอู่หมิง เจ้าจะมากเกินไปแล้วสมบัติของข้าใยต้องยกมันให้กับเจ้าด้วย " เสี่ยวฮุ่ยกล่าวพร้อมกับทำท่าขู่"ชิ เจ้านี่มันขี้งกจริงๆ" อู่หมิงบ่นออกมา"ขี้งกงั้นหรือ ทักษะกระบี่ตะวันที่ข้าให้กับเจ้าเป็นถึงทักษะระดับราชันเชียวนะ ต่อให้ค้นหาทั่วอานาจักรแห่งนี้อย่างมากก้มีแค่ทักษะระดับนภาไม่สมบูรณ์เท่านั้น แต่ของเจ้าเป็นทักษะกระบี่ตะวันที่สมบูรณ์ซึ่งมูลค่าของมันสามารถทำให้ผู้คนทั้งอานาจักรออกไล่ล่าเจ้าได้เลยนะ" เสี่ยวฮุ่ยกล่าว"อ้อใช่แล้ว ข้ายังขนาดทักษะท่าร่างอยู่นี่เจ้านำทักษะท่าร่างมาให้ข้าหน่อยไม่ได้หรือ" อู่หมิงกล่าว"บัดซบทำไมข้าต้องมอบมันให้กับเจ้าด้วย" เสี่ยวฮุ่ยกล่าว"เจ้าก็รู้ว่าทักษะท่าร่างของข้าที่มีตอนนี้เป็นของทักษะเงาซึ่งถ้าถูกคนอื่นจับได้ละก็ผลที่ตามมาเจ้าคงเดาออกและถ้าเกิดข้าตายขึ้นมาชีวิตน้อยๆของเจ้าก็จะจบลงเช่นกันสมบัติที่เจ้าเก็บไว้ก็จะหายไปทันที" อู่หมิงกล่าวพร้อมกับยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์"บัดซบเอ้ย ก็ได้เดี๋ยวข้าจะหาทักษะที่เหมาะสมกับเจ้าให้" เสี่ยวฮุ่ยกล่าวด้วยความโกรธก่อนมันจะร้องจี๊ด จี๊ดแล้วเอาเล็บไปข่วนผนังหินด้วยความเดือดพาลหลังจากนั้นไม่นานทั้งสองก็เริ่มแบ่งหน้าที่กัน อู่หมิงเริ่มฝึกฝนทักษะกระบี่ตะวันพร้อมกับเริ่มบ่มเพาะอย่างบ้าคลั่งและในขณะที่เสี่ยวฮุ่ยเองก็ปรุงยา ส่วนเสือดำนั้นถูกสั่งให้ออกไปเฝ้ายามข้างหน้าถ้ำและแน่นอนว่าเสี่ยวฮุ่ยไม่ลืมหาแกนอสูรมาให้กับเสือดำกิน-----------------------------------------------------------------------------------------------