ภารกิจดูแลสวนสมุนไพรเฟยหลงเดินไปหยิบภารกิจนั้นมาทันที พร้อมกับสายตาของผู้คนที่อยู่รอบ ๆมองมายังเฟยหลงในทันทีเพราะภารกิจนั้นเป็ภารกิจที่ศิษย์เก่านั้นรู้ดีว่าภารกิจนี้ยากเย็นเพียงใดมีไม่รู้กี่คนที่ถูกขับไล่ออกมาก่อนที่จะทำภารกิจสำเร็จ
ถึงแม้ค่าตอบแทนจะเป็แต้มคะแนนที่มากแต่ความสำเร็จนั้นก็มีน้อยเป็อย่างยิ่ง โดยเฉพาะผู้าุโที่เป็คนติดภารกิจนี้ทุกคนต่างรู้ดีว่าเขาเป็คนที่เข้มงวดที่สุดในสถาบันแห่งนี้
“ฮ่าฮ่า ฮ่า พวกเ้าดูเ้าพวกโง่พวกนั้น กล้ารับภารกิจดูแลสมุนไพรไปทำหากพวกมันทำให้สมุนไพรต้นหนึ่งตายไป แทนที่พวกมันจะได้แต้มคะแนนหลายพันแต้มแต่พวกมันกลับต้องรับผิดชอบสมุนไพรต้นที่ตายไปแทน”
“ข้าเคยได้ยินว่ารุ่นพี่คนหนึ่งรับภารกิจนี้ไปทำเพียงเขาทำให้สมุนไพรตายไปเพียงต้นเดียว แต่กลับต้องชดใช้หลายพันแต้มคะแนน จนตอนนี้ข้าเองไม่รู้ว่าตอนนี้เขาชดใช้หมดไปหรือยัง?”
เฟยหลงไม่สนใจคำพูดเ่าั้เขานำภารกิจนั้นมาพร้อมกับเดินไปยังเพื่อน ๆ ทั้งสามคน
“ข้าจะทำภารกิจนี้พวกเ้าจะทำภารกิจนี้กับข้าด้วยไหม?”
ทั้งสามคนซึ่งในตอนนี้เองก็มีภารกิจที่ตนเองเลือกมาอยู่ในมือเช่นกันจึงทำได้เพียงส่ายหัว
“พวกเราเองก็เลือกภารกิจที่พวกเราสามารถทำได้แล้วเช่นนั้นพวกเราก็ต่างคนต่างทำภารกิจของพวกเราให้สำเร็จก็แล้วกัน”
“อื่มก็ดี เช่นนั้นพวกเราก็จะนำภารกิจไปให้ท่านผู้าุโที่ดูแลกันเถอะ”
พวกเขาทั้งสี่คนนำภารกิจไปให้ผู้ดูแลลงบันทึกเมื่อผู้ดูแลดูภารกิจของพวกหวนอู่จ้าวเฟยและหยวนฉู่ เขาก็ประทับตราและส่งมอบภารกิจให้พวกเด็กๆ ทันที เว้นแต่ของเฟยหลงที่ผู้าุโเอ่ยถาม
“เ้าแน่ใจเช่นนั้นหรือที่จะรับทำภารกิจนี้?”
“ขอรับท่านผู้าุโข้าน้อยแน่ใจที่จะทำภารกิจนี้”
ผู้าุโที่ดูแลภารกิจมองหน้าดูเฟยหลงอีกครั้งพร้อมกับประทับตราในภารกิจนี้ให้เฟยหลงทำ
“พยายามเข้านะเ้าหนุ่มข้าหวังว่าเ้าจะเป็คนแรกที่ทำภารกิจนี้สำเร็จ”
“ขอบคุณขอรับท่านผู้าุโ”
เฟยหลงและเพื่อนๆ ต่างกลับที่พักเพื่อไปพักผ่อน พวกเขาต้องไปรายงานตัวทำภารกิจในวันพรุ่งนี้ พร้อมๆ กับต้องเข้าฟังการบรรยายของซวงลู่จื่อ วันละสองชั่วโมงด้วยหลังจากฟังเสร็จพวกเขาต้องหาเวลาฝึกฝนกันเอง โดยไม่มีใครมาบังคับพวกเขาหรือแม้กระทั่งไม่เข้าฟังบรรยายเองก็ทำได้ เพียงแต่พอถึงเวลาคัดเลือกพวกเขาต้องทำให้ดีที่สุดเพื่อให้เข้าเป็ศิษย์สายในให้ได้
เพียงแต่ว่าการทดสอบเป็ศิษย์สายในนั้นยากเป็อย่างมากบางคนอยู่มาถึงสิบปีก็ยังไม่สามารถเข้าเป็ศิษย์สายในได้เพียงแต่ว่าสถาบันให้โอกาสพวกเขาหากไม่สามารถเป็ศิษย์สายในได้ก่อนอายุยี่สิบปีพวกเขาจะต้องออกจากสถาบันไปโดยไม่มีข้อแม้แต่หากพวกเขาสามารถทดสอบเข้าเป็ศิษย์สายในได้ พวกเขาสามารถฝึกฝนได้ตลอดชีวิตของพวกเขาเอง
วันรุ่งขึ้นเฟยหลงและเพื่อนๆ รีบไปรายงานตัวเพื่อทำภารกิจของพวกเขาโดยหวนอู่เลือกทำภารกิจดูแลสระบัวหลวงของสถาบัน จ้าวเฟยรับภารกิจซ่อมกำแพงดินส่วนหยวนฉู่รับภารกิจดูและหอตำรา
เฟยหลงมุ่งหน้าไปทางสถานที่ปลูกสมุนไพรของสถาบันฟ้าครามเมื่อเขาไปถึงเขาได้พบกับผู้าุโคนหนึ่ง ตามใบภารกิจนั้นระบุชื่อผู้าุโคนนั้นอย่างชัดเจนว่า ชื่อผู้าุโซุนหวู่ ซึ่งเขาเองแทบไม่สนใจการมาของเฟยหลงแม้แต่น้อย
“คารวะท่านผู้าุโข้าน้อยเฟยหลง เป็ศิษย์ที่มาใหม่ ้าทำภารกิจดูแลสมุนไพรขอรับ”
“อื่มตำราอยู่ในห้อง เ้าไปศึกษาเองข้าให้เวลาเ้าหนึ่งอาทิตย์แล้วค่อยลองมาดูแลสมุนไพรดู หากเ้าสามารถดูแลสมุนไพรได้ข้าก็จะรับเ้าไว้ทำงานหากเ้าไม่สามารถทำได้ก็กลับไปซะ เพราะหากเ้าดื้อดึงดูแลสมุนไพรและทำให้สมุนไพรของข้าตาย เ้าเองก็ต้องชดใช้ หวังว่าเ้าคงเข้าใจที่ข้าพูดนะ”
“ขอรับข้าน้อยเข้าใจ ข้าน้อยจะพยายามให้เต็มที่ขอรับ”
เฟยหลงเดินเข้าไปในห้องเมื่อเขาเปิดประตูห้องเขาพบกับตำรามากมายอยู่เต็มห้องพวกมันถูกจัดแบ่งออกเป็หมวดหมู่อย่างชัดเจน เฟยหลงเดินไปยังมุมห้องที่เขียนไว้ว่าตำราสมุนไพรเบื้องต้น เขาหยิบตำราเล่มแรกขึ้นมาอ่านและทำการศึกษา
เฟยหลงอ่านตำราเพียงรอบเดียวเขาก็สามารถจดจำข้อความทั้งหมดได้ในทันทีเขาหยิบเล่มต่อๆ มาอ่านไปเรื่อย ๆเมื่อถึงเวลาอาหารมีคนนำอาหารมากให้เฟยหลงทานอาหารพร้อมกับศึกษาตำราเ่าั้ไปด้วยโดยไม่ออกมาจากห้องตำราแม้แต่ก้าวเดียวในตอนแรกผู้าุโซุนหวู่เองก็ไม่ได้สนใจเฟยหลงเท่าไหร่นักเขาแทบจะลืมไปด้วยซ้ำว่าเฟยหลงมารับภารกิจ เขายังคงดูแลสมุนไพรของเขาเอง
เฟยหลงเองก็ไม่ได้สนใจสิ่งรอบข้างเขาเองก็หมกมุ่นอยู่กับตำราสมุนไพร เขาศึกษาตำราทุกเล่มอย่างละเอียดเขาศึกษาด้วยตัวของเขาเอง ทุกวันจะมีคนนำอาหารมาส่งให้เขาทุกมื้อส่วนทางด้านผู้าุโซุนหวู่เองก็ลืมไปแล้วว่าเฟยหลงยังคงอยู่ในห้องตำราจนกระทั่งระยะเวลาผ่านไปถึงหนึ่งเดือนครึ่งเฟยหลงจึงเดินออกมาจากห้องตำรา เขาศึกษาตำราทั้งหมดอย่างละเอียด และทำความเข้าใจตำราทุกเล่ม
ผู้าุโซุนหวู่ซึ่งกำลังนั่งเก้าอี้โยกของเขาอย่างสบายใจพลันเห็นเฟยหลงออกมาจากห้องตำราพลันนึกขึ้นได้ในทันที
“เ้าใช้เวลาถึงหนึ่งเดือนครึ่งอยู่ในห้องตำราเช่นนั้นหรือ?”
“ข้าน้อยขออภัยท่านผู้าุโข้าน้อยมัวแต่ศึกษาตำราในห้องจนไม่รู้ว่าวันเวลาผ่านไปมากน้อยเท่าไหร่”
“เอาเถอะๆ ไหน ๆ เ้าเองก็อยู่แต่ในห้องตำรา ไหนเ้าลองบอกข้าสิว่าสมุนไพรที่อยู่ข้าง ๆนี้ชื่ออะไร?”
ผู้าุโซุนหวู่ชี้ไปทางต้นสมุนไพรต้นหนึ่งที่อยู่ใกล้ๆ
เฟยหลงจ้องมองดูสักครู่หนึ่งพลันเอ่ยขึ้นมา
“สมุนไพรต้นนี้ชื่อต้นคือต้นผลึกไม้สน ใช้สำหรับปรุงโอสถได้ถึงสิบสี่ชนิดและยังสามารถเพาะได้ยากเป็อย่างมาก สมุนไพรชนิดนี้ชอบอากาศร้อนและดอกของมันสามารถนำมาปรุงโอสถเสริมกายได้รากของมันสามารถนำมาใช้แทนสมุนไพรหลายชนิดและเป็ส่วนผสมหลักในการปรุงโอสถส่วนลำต้นนั้นสามารถกักเก็บน้ำได้เป็อย่างดี นิยมนำมาเป็ส่วนผสมรองในการรักษาพิษเฟยหลงอธิบายสรรพคุณของต้นผลึกไม้สนได้ทุกส่วนอย่างละเอียดแม้แต่วิธีการปลูกและวิธีการดูแลจนผู้าุโซุนหวู่เริ่มสนใจ
ผู้าุโซุนหวู่ถามคำถามเกี่ยวสมุนไพรอีกหลายชนิด ซึ่งเฟยหลงเองก็สามารถตอบได้อย่างถูกต้องและสามารถอธิบายทุกอย่างได้อย่างละเอียดจนผู้าุโซุนหวู่นำต้นพฤกษาเหมันต์ออกมา ให้เฟยหลงดู เฟยหลงเองก็สามารถตอบได้อย่างละเอียดเช่นเดิมทำให้ผู้าุโซุนหวู่พอใจในตัวของเฟยหลงเป็อย่างมาก