เสียงโหยหวนและความเศร้าโศกปกคลุมพื้นที่ หลังจากที่ทุกคนได้ยินคำบอกเล่าของเซียวเฉินเกี่ยวกับเหตุการณ์ภายในอาณาจักรลับ ความใและความไม่เชื่อมั่นเริ่มแพร่กระจายไปทั่ว ทุกคนรู้ว่าพวกเขาต้องรีบกลับไปที่ฐานที่มั่นของตนเองเพื่อเตรียมพร้อมสำหรับการเปลี่ยนแปลงที่จะมาถึง และต้องแจ้งข่าวสารนี้ให้ผู้นำของพวกเขาทราบโดยเร็วที่สุดโดยที่ไม่สนใจการสูญเสียมากมายจากที่ตอนแรกมีคนเข้าไป 15,000 คน แต่กลับออกมา แค่ 300 กว่าคนเท่านั้น
"ดินแดนศักดิ์สิทธิ์ปีศาจโลหิต!" มีผู้หนึ่งกล่าวด้วยความไม่พอใจ "พวกเขาเป็คนทำเช่นนี้จริงหรือเปล่า?"
เมื่อการตรวจสอบเสร็จสิ้น เหล่าศิษย์และผู้นำต่างมองไปที่ดินแดนศักดิ์สิทธิ์ปีศาจโลหิต แต่เมื่อกลุ่มของพวกเขากลับมาครบถ้วนแล้ว ดินแดนศักดิ์สิทธิ์ปีศาจโลหิตก็เปิดรูปแบบหนีทันที ทุกคนต่างรู้สึกคับข้องใจ สงสัย และเก็บความแค้นในใจ โดยไม่สนใจว่าดินแดนศักดิ์สิทธิ์ปีศาจโลหิตจะเป็คนทำจริงหรือไม่
" ดินแดนศักดิ์สิทธิ์ปีศาจโลหิต! ต้องมีส่วนแน่นอนไม่มากก็น้อย "
" เรา้าขอคำอธิบายจากดินแดนศักดิ์สิทธิ์ปีศาจโลหิต!"
" ต้องให้พวกมันได้ชดใช้ ดินแดนศักดิ์สิทธิ์ปีศาจโลหิต! "
" ดินแดนศักดิ์สิทธิ์ปีศาจโลหิต! ข้าจะฆ่าพวกเ้าให้หมด "
ฟางฉินซึ่งเห็นเหตุการณ์ทั้งหมดไม่สนใจสิ่งเ่าั้และถามขึ้นว่า "ใครคือผู้ที่ได้รับมรดก?"
ทุกคนหันไปสนใจทันที เซียวเฉินตอบอย่างหมดหวัง " ไม่มีใครได้รับมรดกไปเลย "
ฟางฉินและคนอื่นๆ ถามต่อ "ทำไมล่ะ?"
เซียวเฉินตอบว่า " เขาบอกว่าข้าอ่อนแอเกินไป ไม่สมควรได้รับมรดกของเขา แต่เขาบอกว่าเจียงหยุนมีความแตกต่างและมีความสามารถที่จะสืบทอดมรดกของเขา แต่เมื่อเขาพบว่าเจียงหยุนมีความบุคลิกที่โหดร้ายเกินไป จึงตัดสินใจว่าจะไม่ให้ใครทั้งนั้น แต่เขาก็ให้ยาบางอย่างแก่พวกเราทั้งสองคนและส่งพวกเราออกมา แต่เจียงหยุนไม่้า เขาจึงโจมตีิญญาดวงนั้น และถูกโจมตีสวนกลับจนได้รับาเ็สาหัส"
ฟางฉินแสดงความโกรธและพูดว่า "ช่างหยิ่งยโสยิ่งหนัก งั้นข้าจะช่วยอีกแรงในการส่งเ้าไปลงนรก" ฟางฉินเคลื่อนไปหามือของเจียงหยุนด้วยความตั้งใจจะโจมตีทันที
ทันใดนั้น เย่เฉินก้าวเข้ามาป้องกันการโจมตีอย่างกล้าหาญ แม้ว่าจะได้รับาเ็สาหัส แต่เขากล่าวว่า
"ดินแดนศักดิ์สิทธิ์สายหมอกไม่อาจถูกดูิ่ได้"
สถานการณ์เริ่มรุนแรงขึ้น จางยูและพี่สาวทั้ง 4 คน รวมถึงคนอื่นๆ ที่รอดชีวิตเริ่มชื่นชมการกระทำของเย่เฉิน เมื่อเห็นว่าเขาเข้าไปช่วยเจียงหยุน จางยูรู้สึกชอบเย่เฉินมากขึ้นและเกลียดเจียงหยุนมากขึ้น
ฟางฉินไม่สนใจและพูดว่า "เ้าคิดว่ามันคุ้มค่างั้นรึ? ที่จะออกมาเพื่อปกป้องคนเช่นนั้น ข้าไม่เห็นเข้าใจเลย"
เย่เฉินตอบด้วยรอยยิ้ม "เพราะเขาคือศิษย์พี่ของข้าต่างหาก"
ทุกคนที่อยู่ที่นั่นต่างประหลาดใจและชื่นชมเย่เฉินที่เต็มไปด้วยความกล้าหาญ จางซินเย่และศิษย์หญิงคนอื่นๆ รู้สึกอบอุ่นใจมาก
ฟางฉิน เซียวเฉิน ชุ่ยเมิ่ง และคนอื่นๆ เมื่อเห็นเป็เช่นนั้นก็รู้สึกใเล็กน้อย ฟางฉินยิ้มและเขาไม่้าฆ่าเจียงหยุนจริงๆ เขาแค่อยากรักษาศักดิ์ศรีก่อนหน้านี้ที่เสียไปและไม่้าต่อสู้กับดินแดนศักดิ์สิทธิ์สายหมอกพร้อมพูด
"ดี ข้าจะปล่อยเขาไปครั้งนี้ ครั้งหน้า ระวังอย่าให้เขามาเจอหน้าข้าอีก"
เย่เฉินยิ้มและกล่าวขอบคุณทุกคน ก่อนที่ทุกคนจะกลับไปยังกองกำลังของตนเองเพื่อเตรียมพร้อมสำหรับการเปลี่ยนแปลงที่จะมาถึง เจียงหยุนที่นอนอยู่ในอ้อมแขนของมูชูหยวน ยิ้มออกมาอย่างเยือกเย็น
ในเรือบินของดินแดนศักดิ์สิทธิ์สายหมอก บรรยากาศโศกเศร้าครอบคลุมทุกพื้นที่ ศิษย์จากดินแดนศักดิ์สิทธิ์สายหมอกต่างรู้สึกเศร้าโศกจากการสูญเสียศิษย์จำนวนมาก หลี่ตงหยูพูดด้วยความโกรธหลังจากที่ได้ฟังคำบอกเล่าของเย่เฉิน
"เจียงหยุนเห็นแก่ตัว เขาเอาตัวรอดเพียงแค่ตัวเอง ทั้งที่เขาก็ช่วยคนอื่นๆ ได้สบายๆ"
" น่าผิดหวังจริงๆ ที่คนแบบนี้เป็บุตรศักดิ์สิทธิ์ของดินแดนศักดิ์สิทธิ์สายหมอก"
ศิษย์คนหนึ่งที่ไม่ชอบเจียงหยุนอยู่แล้วพูดขึ้น "เขาบังคับเอาทรัพยากรจากศิษย์ธรรมดาไปให้ผู้ติดตามของตน สุดท้ายเป็ไง พวกเขาตายหมดเหลือเพียงแค่ศิษย์พี่มูชูหยวนคนเดียวเท่านั้น"
" ข้าเองก็เคยโดนมากับตัวเองด้วย พวกเขาสวมหน้ากากและบุกเข้ามาบังคับให้มอบทรัพยากรครึ่งหนึ่ง หากไม่ให้จะถูกทำร้ายร่างกายอย่างหนัก"
คำพูดเหล่านี้ทำลายชื่อเสียงของเจียงหยุนอย่างมาก จางยูซึ่งเต็มไปด้วยความเกลียดชังที่มีต่อเจียงหยุน แต่เขาเลือกที่จะไม่ทำอะไร รอให้กลับไปที่ดินแดนศักดิ์สิทธิ์เพื่อให้พระเ้าผู้ศักดิ์สิทธิ์ตัดสินใจ
ในห้องแห่งหนึ่งในเรือบิน เจียงหยุนเรียกระบบขึ้นมาทันทีและถามว่า "การเก็บเกี่ยวเป็อย่างไรบ้าง?"
[ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่ปราบปรามและสังหารบุตรแห่งโชคชะตา ธิดาแห่งโชคชะตา และผู้มีโชคดี โฮสต์ได้รับค่าวายร้าย 1,200,000,000,000 แต้ม กล่องของขวัญระดับกลาง 3024 กล่อง และกล่องระดับต่ำ 11165 กล่อง]
ระบบพูดต่อ [ข้าหักลบจากการช่วยท่านหาใจกลางของอาณาจักรลับ บวกกับหนี้ก่อนหน้านี้ที่ท่านติดข้าไว้จากทั้งเครื่องรางและวัสดุต่างๆ ก็เหลือประมาณ 1.2 ล้านล้าน]
เจียงหยุนคิดในใจและถามระบบว่า "มันหายไปไหนอีก 4 แสนล้าน?"
[ท่านคิดเลขเก่งจังเลย โฮสต์ช่วยสอนข้าด้วยได้ไหม]
"อีก 4 แสนล้านหายไปไหน?" เจียงหยุนถามอย่างไม่พอใจ
[ท่านคำนวณผิดแล้ว โฮสต์เชื่อข้าสิ]
เจียงหยุนเงียบแล้วพูดว่า "ข้าได้ฆ่าคนไป 14,189 คนและดูดโชคจากคนที่มีโชคสูงๆ มาด้วยนะ"
[ติ้ง ขอแสดงความยินดีกับท่านที่โฮสต์ทำงานอย่างหนักหน่วง ข้าขอมอบ 4 แสนล้านแต้มนี้เพื่อให้โฮสต์มีกำลังใจในการหาแต้มโชคต่อไป ✺◟ (^∇^) ◞✺]
เจียงหยุนยิ้มและพูดว่า "ข้าขอเพิ่มอีกได้ไหม?"
[ระบบขาดการเชื่อมต่อชั่วคราว]
เจียงหยุนไม่สนใจและบอกให้ระบบอัพเกรดตัวเอง
[รับทราบ โฮสต์]
[ย๊าาาาาาา ᕙ (ò _ ó) ᕗ]
[เสร็จสิ้นการอัพเกรด (◡̀_◡́) ᕤ]
เจียงหยุนถาม " ไม่เห็นมีอะไรเปลี่ยนแปลงไปเลยสักนิด เ้าอัพเกรดแบบไหนกัน? เ้าหลอกข้างั้นรึข้า้าแต้มคืน "
[ดูนี้ซะก่อน โฮสต์ ในร้านระบบราคาลดลงถึง 10 เท่า แถมการลดราคาในตลาดมืดก็มีโอกาสอยู่ระหว่าง 80 ถึง 100 เปอร์เซ็นต์ และระบบได้อัพเกรดระบบจับฉลากขึ้นมาเพื่อดูด…ไม่สิเพื่อช่วยให้โฮสต์ได้สิ่งของที่้าในราคาถูกขึ้นอีกด้วย และเมื่อโลกนี้รวมเข้ากับโลกเทียนหยวนที่แท้จริง ข้าจะถูกอัพเกรดโดยอัตโนมัติเพื่อให้บริการท่านได้อย่างเหมาะสมในโลกเทียนหยวนที่แท้จริงอีกด้วย]
เจียงหยุนนิ่งเงียบ "ตลาดมืดของเ้ามันออกมาเวลาไหนบ้างละ?"
[หลังจากอัพเกรดประมาณ 9 เดือน โฮสต์]
เจียงหยุนหยุดพูดแล้วถามว่า "ก่อนที่เ้าจะอัพเกรดมันจะนานกี่ปีกัน?"
ระบบตอบ [ข้าเป็ระบบมองไปยังอนาคตที่สดใสและไม่สนใจสิ่งที่เกิดขึ้นในอดีตนะ โฮสต์]
เจียงหยุนบ่นเมื่อมองไปที่แผงของระบบที่มีไอคอนการจับฉลากอันใหญ่มากอยู่ว่า "เ้าช่วยทำไอคอนจับฉลากของเ้ามันให้เล็กหน่อยได้ไหม?"
[ได้เลย โฮสต์]
จากนั้นไอคอนก็ค่อยๆ ขยายขึ้นเรื่อยๆ และระบบก็ถูกแบ่งเป็ 8 ส่วนทันที
[โฮสต์ใจเย็นๆ ก่อน ่นี้ท่านผ่าข้าบ่อยไปแล้วววว ข้าเพียงแค่กดผิดนะ ปุ่มขยายกับปุ่มลดขนาดมันใกล้กัน]
เจียงหยุนด่าระบบในใจและสั่งให้ระบบอัพเกรดการเพาะปลูกของเขาให้ขึ้นไปที่ระดับจักรพรรดิระดับสูงสุดและปกปิดมันให้เขาด้วย
[ได้เลย โฮสต์ หลังจากลดราคาลง 10 เท่า มันก็ประมาณ 1,600 ล้าน]
การเพาะปลูกเขาเพิ่มสูงขึ้น
นักบุญผู้ยิ่งใหญ่ ระดับ 1
……….
……….
นักบุญผู้ยิ่งใหญ่ ระดับ 9
………
กึ่งจักรพรรดิ ระดับ 3
………
กึ่งจักรพรรดิ ระดับ 5
……...
………
กึ่งจักรพรรดิ ระดับ 9
จักรพรรดิ ระดับ 1
………
………
จักรพรรดิ ระดับ 7
……..
จักรพรรดิ ระดับ 9
จักรพรรดิ ระดับสูงสุด
เขาคิดถึงบางสิ่งบางอย่างที่ดินแดนศักดิ์สิทธิ์สายหมอกและยิ้มออกมาและพูดว่า
“ระบบรวมกล่องของขวัญทั้งหมดให้เป็ระดับสูงสุด”
[ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่กล่องของขวัญระดับสูงสุด 45 กล่อง ข้าแถมให้ท่าน 1 กล่องท่าน้าเปิดเลยไหม]
เจียงหยุนยิ้มและพูดว่า “ในที่สุดเ้าก็มีประโยชน์บางแล้วสินะ”
ระบบตอบ [ข้ามีประโยชน์เสมอโฮทส์แต่ท่านนะด้อยค่าระบบเองด้วยความเข้าใจของท่านที่ข้าไม่รู้จะหาคำไหนมาเปรียบเทียบกับมันดี]
……… 3 เดือนผ่านไป
ท่ามกลางความวุ่นวายที่แผ่กระจายไปทั่วโลกเทียนหยวน ข่าวการสูญเสียอัจฉริยะของกองกำลังระดับจักรพรรดิถูกยกมาเป็เหตุผลผลักดันให้ทุกฝ่ายเข้าสู่าอย่างบ้าคลั่ง ทุกดินแดนต่างแย่งชิงและป้องกันตัว มีการจัดตั้งพันธมิตรใหม่ขึ้นหลายกลุ่มเพื่อควบคุมและรักษาอำนาจ โลกแห่งนี้จึงดำดิ่งเข้าสู่ความวุ่นวายโดยสมบูรณ์แบบ
ในท่ามกลางการเปลี่ยนแปลงนั้น ณ ยอดเขาพระบุตรศักดิ์สิทธิ์ในดินแดนศักดิ์สิทธิ์สายหมอก เจียงหยุนยืนสง่างามอยู่ท่ามกลางลมที่พัดแรง รอบกายของเขาเต็มไปด้วยออร่าสีเงินที่ทรงพลัง ขณะที่เขาเรียกระบบเปิดแผงข้อมูลขึ้นมา
ชื่อ : เจียงหยุน
ตัวตน : บุตรศักดิ์สิทธิ์ของดินแดนศักดิ์สิทธิ์สายหมอก [???]
สังกัด : ดินแดนศักดิ์สิทธิ์สายหมอก
ระดับการเพาะปลูก :จักรพรรดิระดับสูงสุด
ร่างกาย : กระดูกศักดิ์สิทธิ์ (ถูกขุด) , ร่างกายแห่งเวลา, ร่างกายแห่งสังสารวัฏ, และร่างกายแห่งดวงดาว, ดวงตาแห่งการสำรวจ, ร่างกายศักดิ์สิทธิ์น้ำแข็ง
อาชีพพิเศษ: นักปรุงยาระดับจักรพรรดิ, ผู้จัดรูปแบบระดับจักรพรรดิ, นักหลอมอาวุธระดับจักรพรรดิ, นักวาดภาพระดับจักรพรรดิ, นักทำอาหารระดับจักรพรรดิ, นักดนตรีระดับจักรพรรดิ,
ทักษะ: (วิชาระดับจักรพรรดิ โคลนแห่งสังสารวัฏ) (วิชาระดับจักรพรรดิ โคลน) (วิชาระดับจักรพรรดิ ด้ายิญญา) (วิชาระดับจักรพรรดิ ใจัั) (วิชาระดับจักรพรรดิ ปกปิดโชค) (วิชาระดับจักรพรรดิ รูปแบบข้ามมิติ) (วิชาระดับจักรพรรดิ รูปแบบกาลเวลา) (วิชาระดับจักรพรรดิ หยุดเวลา) (วิชาระดับจักรพรรดิ ย้อนเวลา) (วิชาระดับจักรพรรดิ รูปแบบปกปิด์) (วิชาระดับจักรพรรดิ รูปแบบรวบรวมพลังิญญา) (วิชาระดับจักรพรรดิ ร่างน้ำแข็ง) (วิชาระดับจักรพรรดิ หลอมโลกันตร์) (วิชาระดับจักรพรรดิ การปรุงยา์) (วิชาระดับจักรพรรดิ ดาบสายธารเยือกเย็นไร้รูป) (วิชาระดับจักรพรรดิ หมัดดวงดาว) (วิชาระดับจักรพรรดิ นิ้วดวงดาว) (วิชาระดับจักรพรรดิ ควบคุมน้ำแข็ง) (วิชาระดับจักรพรรดิ น้ำแข็งนิรันดร์) (วิชาระดับจักรพรรดิ รักษา) (วิชาระดับจักรพรรดิ รูปแบบกักขัง) (วิชาระดับจักรพรรดิ ก้าว์) (วิชาระดับจักรพรรดิ ร่างเหล็ก) ……….. (วิชาระดับจักรพรรดิ รูปแบบภาพลวงตา)
อาวุธ: หอคอยแห่งการต่อสู้ (อาวุธระดับนักบุญ) , เรือร่องนภา (อาวุธระดับนักบุญ)
โชค: ไร้สี
แต้มวายร้าย: 1.1 ล้านล้าน
[วิชาระดับจักรพรรดิโคลนแห่งสังสารวัฏ : สามารถโคลนร่างโดย ที่ความสามารถเหมือนตัวจริงการเพาะปลูกก็เท่าตัวจริง มีร่างกายพิเศษเหมือนตัวจริงทุกประการรวมทั้งทักษะวิชาต่างๆสามารถใช้ได้เหมือนตัวจริงเลย ในแต่ละขั้นของอาณาจักรการเพาะปลูกใหญ่ จะสร้างร่างโคลน 1 ตัว ในโลกนี้มีการเพาะปลูก 13 ขั้น ก็สามารถสร้างได้ 13 ตัว และต่อให้ร่างจริงตายถ้าร่างใดร่างหนึ่งยังมีชีวิตอยู่ร่างจริงก็สามารถคืนชีพได้ตลอด]
[วิชาระดับจักรพรรดิ โคลน : สามารถโคลนร่างโดย เสียสละ การเพาะปลูกหรือิญญาบางส่วน ได้แต่สามารถคัดลอกร่างกายพิเศษของร่างกายแท้จริงมาได้แต่หากมีต้นกำเนิดก็สามารถสร้างร่างกายได้โดยเสียการเพาะปลูกหรือิญญาบางส่วนได้ แต่ถ้าร่างโคลนตายสามารถฟื้นคืนชีพได้]
[วิชาระดับจักรพรรดิ รูปแบบกาลเวลา : เวลาภายในเร็วกว่าภายนอก 10000 เท่า]
[วิชาระดับจักรพรรดิ หยุดเวลา : สร้างโดมขนาด 1000 เมตรโดยที่ข้างในโดมทุกอย่างจะหยุดนิ่งมีเพียงผู้ใช้เท่านั้นที่ขยับได้อยู่]
[วิชาระดับจักรพรรดิ รูปแบบกาลเวลา : สามารถเรียกตัวเองในอนาคตมาช่วย หรือว่าย้อนเวลาสิ่งของและอื่นๆ]
[วิชาระดับจักรพรรดิ รูปแบบปกปิด์ : ปกปิดการรับรู้ของ์หรือคนภายนอกไม่สามารถสอดส่องได้ถ้าการฝึกฝนต่ำะ ดูดโชคทั้งหมด ภายใต้รูปแบบบุตรแห่งโชคเหมือนคนธรรมดา แต่ถ้าเกิดการโจมตีที่จากะจะพังทลายทันที]
[วิชาระดับจักรพรรดิ รูปแบบรวบรวมิญญา : ดึงดูดพลังิญญาเข้ามา 1000 เท่า จากภายนอก]
[วิชาระดับจักรพรรดิ หลอมโลกันตร์ : เทคนิคการหลอมอาวุธเพิ่มโอกาสและความแข็งแกร่งของอาวุธ ได้ถึง 100%]
[วิชาระดับจักรพรรดิ การปรุงยา์ : เทคนิคการปลุกยาที่เพิ่มโอกาสในระดับความสำเร็จและลดสิ่งเจือปนในตัวยาได้ถึง 100%]
[วิชาระดับจักรพรรดิ ดาบสายธารเยือกเย็นไร้รูป : สร้างโดมดาบน้ำแข็งที่คุมไปด้วยความหนาวเหน็บและแหลมคม ความกว้าง 100000 เมตร]
[วิชาระดับจักรพรรดิ ร่างน้ำแข็ง: เปลี่ยนร่างกายเป็น้ำแข็ง การโจมตีทางกายภาพไม่สามารถโจมตีได้ ต้องโจมตีผ่านจิติญญาขั้นสูงเท่านั้น]
[วิชาระดับจักรพรรดิ หมัดดวงดาว : ปล่อยหมัดตรงออกเป็วงกว้างด้วยความรุนแรงตามจำนวนดวงดาว]
[วิชาระดับจักรพรรดิ นิ้วดวงดาว : ปล่อยนิ้วออกไปเป็เป้าหมายเดียวความเสียหายรุนแรงมากด้วยความรุนแรงตามจำนวนดวงดาว]
[วิชาระดับจักรพรรดิ ควบคุมน้ำแข็ง : สามารถสร้างน้ำแข็งจากอากาศหรือที่ใดก็ได้ภายในระยะ 100000 เมตร รอบตัว]
[วิชาระดับจักรพรรดิ น้ำแข็งนิรันดร์ : เพิ่มคุณสมบัติการโจมตีจากธาตุน้ำแข็ง 1000 เท่า]
[วิชาระดับจักรพรรดิ รักษา : ใช้พลังิญญาจากธรรมชาติหรือกินิญญาในการรักษาาแอาการาเ็หรือรักษาต้นกำเนิดร่างกายที่เสียหายั้แ่ระดับร่างกายศักดิ์สิทธิ์ลงไปได้]
เมื่อมองไปที่ข้อมูลที่แสดงขึ้นบนแผงควบคุม เจียงหยุนยิ้มอย่างพึงพอใจ ดวงตาของเขาเปล่งประกายด้วยความมุ่งมั่น แล้วเขาก็เรียกโคลนสังสารวัฏออกมา “ตอนนี้สถานการณ์เป็อย่างไรบ้าง?” เขาถามด้วยน้ำเสียงที่แฝงไปด้วยอำนาจ
โคลนสังสารวัฏซึ่งเป็หนึ่งในร่างที่แยกออกมาจากตัวเขาเองปรากฏขึ้นตรงหน้าและตอบกลับด้วยความเคารพ “หลังจากที่มีามากขึ้น ทำให้มีผู้คนเสียชีวิตอย่างมากมาย เราจึงได้รวบรวมต้นกำเนิดร่างกายมามหาศาล ตอนนี้เรามีโคลนสังสารวัฏ 13 ตัว แต่ละตัวอยู่ในระดับจักรพรรดิสูงสุด และด้วยรูปแบบเวลาระดับจักรพรรดิที่ท่านกำหนดไว้ เรามีร่างกายศักดิ์สิทธิ์ถึง 125 ร่าง ในระดับกึ่งจักรพรรดิ ั้แ่ระดับที่ 1 ถึงระดับที่ 3 นอกจากนี้ยังมีร่างกายจักรพรรดิอีก 834 ร่าง อยู่ในระดับาานักบุญั้แ่ระดับที่ 1 จนถึงนักบุญผู้ยิ่งใหญ่ระดับ 5"
เจียงหยุนฟังด้วยความพึงพอใจ “แล้วร่างกายาาและ์ล่ะ?”
โคลนสังสารวัฏยังคงรายงานต่อ “เรามีร่างกายาา 1,480 ร่าง การเพาะปลูกเริ่มั้แ่าานักบุญระดับ 3 จนถึงนักบุญระดับ 1 และมีร่างกาย์อีก 19,280 ร่างที่ระดับนักบุญั้แ่ระดับ 1 ขึ้นไป ส่วนผู้ติดตามทั้ง 11 คนของท่านก็ได้ไปถึงระดับกึ่งจักรพรรดิระดับ 1 กันหมดแล้ว”
ทันใดนั้น เสียงะโดังขึ้นจากด้านนอก "เจียงหยุน! ออกมาซะ!"
เจียงหยุนหัวเราะเบา ๆ "ให้โคลนสังสารวัฏเตรียมพร้อมเสีย แล้วไปเรียกมูชูหยวนมา" เขาสั่งด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความมั่นใจและแฝงความคาดหวัง
โคลนสังสารวัฏทำความเคารพและหายตัวไปทันทีเพื่อทำตามคำสั่ง ขณะที่เจียงหยุนยืนนิ่ง เขารู้สึกถึงกระแสพลังที่แผ่กระจายไปทั่วร่าง รอยยิ้มที่เจือปนใบหน้าของเขาแสดงถึงความตั้งใจและแผนการที่ซ่อนเร้นอยู่ในใจ "มันถึงเวลาแล้วสินะ..." เขาคิดในใจ