บรรยากาศในค่ำคืนนี้ แสงเทียนสลัวไปทั่วห้องนอนของพวกเขาทั้งสองคน วันนี้เป็วันเกิดของตุลย์ แก้มจึงพาไปฉลองวันเกิดกันที่ทั้งสองเคยไปเลี้ยงฉลองกันเมื่อปีที่แล้วมาวันนี้เมื่อพวกเขากลับมาแก้มก็เซอร์ไพรส์ตุลย์อีกครั้งด้วยขนมเค้กหนึ่งปอนด์ กับแสงเทียนสลัวที่อยู่ล้อมรอบพวกเขาตอนนี้แล้ว
ตุลย์และแก้มเป็คู่รักกันมาเกือบสามปี พวกเขาจะตัวติดกันเสมอเริ่มคบกันั้แ่มัธยมปีที่สี่ จนตอนนี้พวกเขาจบมัธยมปลาย มาต่อมหาลัยด้วยกันแล้วทั้งสองจึงตัดสินใจมาอยู่คอนโดร่วมกัน มาใช้ชีวิตร่วมกันโดยพ่อแม่ของพวกเขาไม่ทราบสักนิดว่าได้อยู่ด้วยกันแล้ว
เวลานี้พวกเขาก็ได้อยู่ด้วยกันมันเป็ความรักที่ทั้งสองคิดว่านี่คือความรักของพวกเขาอย่างแท้จริงเพราะไม่มีอะไรทำให้หัวใจของพวกเขาที่มีต่อกันลดน้อยลงเลย
“รักแก้มนะ”
เมื่อตุลย์ได้พูดประโยคบอกรัก แก้มยิ้มแล้วเอามือทั้งสองข้างขึ้นมาแนบแก้มตุลย์อย่างแ่เบา
“แก้มก็รักตุลย์”
แก้มจูบตุลย์อย่างแ่เบา ทั้งสองสบตากันแล้วสุดท้ายก็ลงเอ่ยกันที่เตียงนอน ทั้งสองโอบกอดกันอย่างนุ่มนวล ค่ำคืนนี้ยังอีกยาวไกลเกินกว่าที่ทั้งสองจะควบคุมตัวเองได้
ขึ้นปีที่สอง แก้มและตุลย์ก็ยังคงรักมั่นคงกันอย่างเดิม ไม่ว่าจะไปไหนทั้งสองก็ยังไปด้วยกันเสมอแต่มีบางครั้งที่อาจจะแยกจากกัน เพราะกลับบ้าน ทำรายงานกับเพื่อน หรือตุลย์เองอาจจะมีไปเตะบอลกับเพื่อนบ้างในวันที่แก้มอยากจะไปช๊อปปิ้งกับเพื่อนแต่พวกเขาก็ยังไว้ใจกัน
พวกเขาร่วมกันสร้างธุรกิจ ขายของต่างๆขึ้นมา เพื่อหารายได้พิเศษ ตอนนี้ค้าขายของพวกเขากำลังไปได้ดีพร้อมกับผลการเรียนที่ได้เอเกือบทุกวิชา ตอนนี้พวกเขามีความสุขมากจนรู้สึกว่าชีวิตนี้สมบูรณ์แบบที่สุดแล้ว
“แก้มครับ วันนี้เรากินอะไรดี”
“อืม แก้มอยากกินปิ้งย่าง”
“ไปเดี๋ยวเรากินกัน”
“ค่ะ”
แก้มและตุลย์เดินไปทางร้านปิ้งย่าง แต่จู่ๆแก้มก็รู้สึกเวียนหัวขึ้นมาแล้วกำลังจะล้มลงตุลย์รู้สึกตัวได้ทัน จึงจับแก้มไว้
“แก้มเป็อะไรหรือเปล่า”
“ตุลย์ แก้มเป็อะไรไม่รู้อยู่ๆก็เวียนหัวขึ้นมา”
“แก้มค่อยๆเดินนะ มานั่งตรงนี้ก่อน เดี๋ยวตุลย์ไปเอาน้ำมาให้”
เมื่อตุลย์เดินไปซื้อน้ำมาแล้วเอามาให้แก้ม แก้มก็ดื่มน้ำทันทีตุลย์มองแก้มด้วยความเป็ห่วง เขาไม่อยากให้แก้มเป็อะไรสักนิดเลย
“ตุลย์ แก้มรู้สึกพะอึดพะอมยังไงไม่รู้ รู้สึกว่าดื่มน้ำ ไม่ดีขึ้นเลย”
“เอาอย่างนี้ไหมแก้ม ไปหาหมอกันจะได้รู้อาการว่าเป็ยังไง”
“ตุลย์ แก้มขอไปนอนพักที่บ้านก่อนดีกว่า เผื่ออาการจะดีขึ้น”
“ถ้าอย่างนั้นก็ได้ แต่วันนี้เราคงไม่ได้กินปิ้งย่างแล้ว”
“ไม่แก้มอยากกิน แก้มรู้สึกอยากกินมากๆ”
“ถ้าอย่างนั้นไปกินกันก่อน แล้วกลับบ้านไปนอนพักนะครับ”
“ค่ะ”
ตุลย์พาแก้มไปทางร้านปิ้งย่างอีกครั้ง พวกเขาสั่งอาหารตามที่้าเมื่ออาหารมาถึง แก้มก็จัดการปิ้ง ทานปิ้งย่างอย่างเอร็ดอร่อยหยิบมาทานได้เรื่อยๆจนตุลย์อดยิ้มไม่ได้
“แก้ม ไม่เหมือนอาการคนไม่สบายเลย ดูแก้มจะมีความสุขกับการกินมากจนตุลย์ไม่คิดมาก่อนเลยว่าแก้มจะกินเก่งขึ้นแก้มไม่กลัวน้ำหนักขึ้นแล้วเหรอครับ”
แก้มซึ่งทานอยู่ก็อดสงสัยในตัวเองไม่ได้เช่นกัน
“จริงด้วยสิตุลย์ อยู่ๆแก้มก็อยากกินขึ้นมาแล้วพอได้กินก็รู้สึกมีความสุขมาก”
แก้มทำสีหน้าสงสัย ตุลย์ซึ่งนั่งคิดอะไรอยู่ก็พูดขึ้นมา
“หรือว่าแก้มท้อง”
“พูดเป็เล่นน่ะตุลย์”
แก้มเริ่มมีอาการกลัวๆขึ้นมา
“แต่ถ้าสงสัยไปหาหมอกันไหม”
“ไม่ตุลย์ เดี๋ยวกลับไปแก้มจะหลับยาวๆเลย ถ้าพรุ่งนี้แก้มกลับมาปกติอีกครั้งก็ไม่ไปหาหมอ”
“ถ้าอย่างนั้นก็ตามใจแก้มครับ”
แก้มพยักหน้าและทานต่อไป ในใจลึกๆยังอดกังวลเื่นี้ไม่ได้
วันรุ่งขึ้นแก้มและตุลย์ไปเรียนกันแต่เช้า เมื่อตุลย์มาส่งแก้มถึงห้องเรียนแก้มก็เริ่มมีอาการง่วงนอนอีกแล้วเมื่อเห็นโต๊ะและเก้าอี้ เธอเผลอหลับวูบไปด้วยความง่วง
“แก้ม แก้มตื่นได้แล้วอาจารย์มาแล้ว”
แก้มสะดุ้งใที่อาจารย์มา
“มาถึงแล้วเหรอ”
แก้มรีบจัดการกับตัวเอง ทำผมให้เรียบร้อยขึ้นเพื่อนของเธอมองเธออยู่ดูเหมือนจะสงสัยอะไรอยู่
“แก้มเธอดูเปลี่ยนไปนะ หุ่นของเธอดูอวบขึ้นแล้วดูสดใสขึ้นด้วย”
“ใช่ๆ เมื่อก่อนเธอหุ่นนี่แทบจะปลิวลมเลยแต่หน้าแปลกเธอกับอวบขึ้นแบบมีออร่ามากๆเลย”
เพื่อนอีกคนหนึ่งพูดขึ้น
“ฉันกินเก่งขึ้นมั้ง”
เธอเรียนวันนี้ ความรู้ที่อาจารย์ส่งไปให้ไม่มีอยู่ในหัวของเธอแล้วเพราะตอนนี้เธอได้แต่คิดว่าเธอเป็อะไรไป และในใจภาวนาว่าอย่าให้เื่ที่ไม่สมควรได้เกิด ต้องมาเกิดกับตัวเธอเลย
“อะไรนะแก้มจะซื้อที่ตรวจครรภ์”
ตุลย์ถามอย่างใ เพราะเมื่อแก้มก้าวขึ้นรถมาแล้วก็พูดเื่นี้ขึ้นมาทันที
“ใช่ แก้มอยากซื้อมาตรวจดู แก้มไปดูข้อมูลมาแล้วต้องตรวจตอนเช้าถึงจะทราบผลชัดเจนแก้มอยากรู้อ่ะตุลย์ อยากรู้ทั้งๆที่กลัวเหลือเกิน”
“แก้ม”
ตุลย์ขับรถไปจนถึงร้านขายยาจึงจอดแวะ เพื่อไปซื้อสิ่งที่แก้ม้า
“ซื้อมาสามอันเลยนะตุลย์”
“แก้ม ลงไปด้วยกันไหม”
“ไม่อ่ะตุลย์ ลงไปซื้อเถอะ”
ตุลย์ลงไปซื้อที่ตรวจครรภ์ที่ร้านขายยา เมื่อซื้อเสร็จเขาจึงยื่นมาให้แก้มแก้มจึงรับไปด้วยสายตาที่เหม่อลอยไปนานแล้ว
เช้าวันรุ่งขึ้นแก้มลุกขึ้นมาเพื่อที่จะไปตรวจครรภ์ หลังจากที่ไม่ได้นอนมาทั้งคืนเพราะคิดมากเื่ที่ไม่อยากให้เกิดขึ้น แก้มลุกขึ้นจึงทำให้ตุลย์รู้สึกตัวด้วยเพราะตุลย์กอดแก้มอยู่
“แก้มขอให้ได้ลูกสาวนะ”
“ตุลย์ ไม่ตลกเลยนะ”
แก้มหงุดหงิดที่ตุลย์พูดอะไรเล่นๆแบบนี้ เธอเข้าไปในห้องน้ำแล้วอ่านสิ่งที่เธออ่านมาทั้งคืนถึงวิธีการตรวจอย่างซ้ำๆ เธอเอาที่ตรวจออกมาจากกล่องแล้วเริ่มปัสสวะลงไปตรงที่ตรวจปัสสวะของเธอเริ่มไหลเข้าไปที่ช่องวัดผล หัวใจของเธอเริ่มเต้นไม่เป็จังหวะ
เธอออกมาจากห้องน้ำด้วยสีหน้าและแววตาที่เหม่อลอยจนตุลย์อดหยิบที่ตรวจครรภ์จากมือของแก้มมาดูด้วยความตื่นเต้นไม่ได้
“สองขีด แก้มท้อง”
ตุลย์พูดด้วยสายตาที่ดูจะดีใจมาก แต่เหมือนแก้มจะไม่รู้สึกอะไรอีกแล้ว
“ตุลย์ หยิบมาให้แก้มอีกสองกล่องแก้มจะตรวจอีก”
ตุลย์หยิบที่ตรวจครรภ์มาให้แก้มทั้งสองกล่อง แก้มจึงเข้าไปในห้องน้ำและผลที่ออกมาก็คือ
“แก้มท้อง ชัวร์มากแล้วนะแก้ม”
ตุลย์ถึงขนาดเดินเข้าไปในห้องน้ำ เพื่อที่จะดูผลด้วยตัวเองกับตา
“ไม่ตุลย์ แก้มจะไปหาหมอ แก้มไม่เชื่อต้องมีอะไรผิดพลาดแน่ใช่ไหมตุลย์
“แก้ม”