กลืนสวรรค์ทำลายปฐพี

    บทที่20:การเดิมพันของกงจุน

    กงจุนที่กระอั่กเลือดออกมาได้ใช้ความไวสูงสุดเท่าที่ตัวเองจะทำได้พุ่งมาหาหนิวซานจื่อด้วยใบหน้าซีดขาวหากเมื่อครู่มันถอนพลังปราณของมาจากร่างของหลินเฟยไม่ทันมันได้ตายไปแล้วและเมื่อมันเจอหนิวซานจื่นมันรีบดึงตัวหนิวซานจื่อเข้าไปในห้องลับของหนิวซานจื่อในทันที
    ''เกิดอะไรขึ้นกับเจ้า ในเมืองนี้ยังมีใครทำร้ายเจ้าได้อีก''หนิวซานจื่นตื่นตระหนกที่เห็นกงจุนมีคราบเลือดเพราะตั้งแต่ที่กงจุนบอกว่าทะลวงระดับสำเร็จมันจึงเป็นไปได้ยากที่จะมีคนทำร้ายกงจุนได้ง่ายๆ
    ''เรื่องที่เจ้าเคยขอ เจ้าเด็กคนนั้นข้าช่วยให้มันฝึกลมปราณไม่ได้''กงจุนนำโอสถออกมาแล้วกลืนลงไป3เม็ดจากนั้นจึงเร่งลมปราณเพื่อรักษาอาการบาดเจ็บที่อยู่ในตัว ตอนนี้หนิวซานจื่อก็ได้แต่รอกงจุนรักษาตัวเสร็จและเมื่อกงจุนลืมตามขึ้นมาหนิวซานจื่อจึงเริ่มถาม
    ''เพราะอะไร หากเจ้าช่วยไม่ได้งั้นในทวีปนี้ก็คงไม่มีใครช่วยเจ้าเด็กนั่นได้แล้ว''แววตาของกงจุนหวาดกลัวมันเพิ่งเห็นสิ่งที่ไม่ควรเห็นในตัวของหลินเฟย
    ''เจ้าฟังข้าเอาไว้ให้ดี ต่อจากนี้เจ้าต้องดูแลเด็กคนนั้นให้ดีที่สุดส่วนเรื่องการช่วยเหลือข้าคิดว่ามันไม่จำเป็นร่างกายของเด็กคนนั้นมีสิ่งที่น่ากลัวซ่อนอยู่ซึ่งมันมีถึง2สิ่งและ2สิ่งนั้นเองที่ทำให้เด็กนั่นฝึกลมปราณไม่ได้ทั้ง2สิ่งเป็นสิ่งที่อยู่คนละด้านซึ่งเป็นดาวข่มของกันและกัน''กงจุนหายใจรุนแรงขึ้นขณะกระอั่กเลือดอีกครั้งมันพูดอะไรไปมากกว่านี้ไม่ได้แล้ว
    ''2สิ่งที่น่ากลัว? ดาวข่ม?''หนิวซานจื่อไม่เข้าใจว่ากงจุนเพื่อนของมันไปเห็นอะไรเข้า
    ''เจ้าไม่ต้องคิดมากแค่เจ้าดูแลเด็กคนนั้นให้ดีๆก็พอในอนาคตเจ้าเด็กคนนั้นอาจจะเป็นคนที่ช่วยพวกเราก็ได้และตอนนี้...ข้าจะใช้ห้องของเจ้า10วันข้าจะคัดลอกความรู้เรื่องอักขระทั้งหมดในชีวิตของข้าลงไปในตำรา''หลิวซานจื่อก้าวถอยหลังคัดลอกความรู้ทั้งหมดลงตำรา?
    ''เจ้า...อย่าบอกนะว่าเจ้าจะถ่ายทอดความรู้ทั้งหมดให้เจ้าเด็กนั่น...''หนิวซานจื่นตัวสั่นสะท้านทั้งตัวเพราะการถ่ายทอดความรู้ของกงจุนมันไม่ธรรมดาเพราะกงจุนต้องใช้พลังคัดลอกความรู้ออกมาและเมื่อคัดลอกความรู้ใดออกไปความรู้นั้นจะหายไปจากตัวของกงจุนตลอดกาล กล่าวก็คือกงจุนทุ่มสุดตัวเพราะต่อจากนี้มันจะไม่สามารถเขียนอักขระได้แม้เพียงครึ่งเดียว
    ''ข้าตัดสินใจแล้วและข้าเชื่อว่าข้าตัดสินใจได้ถูกต้อง ตอนนี้เจ้าออกไปเถอะก่อนข้าจะคัดลอกความรู้ของข้าข้าจำเป็นต้องสร้างอักขระขึ้นมา1ชุด''กงจุนต้องการเดิมพันเพราะกงจุนเชื่อว่าการช่วยเหลือหลินเฟยในครั้งนี้จะทำให้อนาคตของกงจุนนั้นดีขึ้นแต่มันเป็นเพียงการเดิมพันเท่านั้นเพราะฉะนั้นกงจุนต้องอดทนรอรอจนกว่าผลของการเดิมพันจะออกมา
    ''ข้าไม่เจ้าใจจริงๆว่าเจ้าไปเห็นอะไรมากันแน่ เจ้าพอจะบอกข้าสักเล็กน้อยได้มั้ย''หนิวซานจื่อยังคงไม่ยอมมันต้องการจะรู้ให้ได้ว่าสิ่งที่ทำให้เพื่อนของมันยอมสูญเสียความรู้เรื่องอักขระทั้งหมดคืออะไร
    ''เจ้าเชื่อข้าเรื่องนี้ยิ่งมีคนรู้น้อยมากเท่าไหร่ยิ่งดีเท่านั้น แล้วก็...หากข้าพูดออกไปกลัวว่าเจ้าและข้าจะไม่รอดเจ้าเด็กนั่นมีคนคอยสั่งสอนมันอยู่ ที่ข้าบาดเจ็บไม่ใช่เพราะ2สิ่งที่อยู่ในตัวของเจ้าเด็กนั่นแต่เป็นเพราะพลังของใครบางคนที่ทิ้งเอาไว้ในร่างของเจ้าเด็กนั่น หากข้าช้ากว่านั้นแม้เสี้ยววิ...''กงจุนหน้าซีดเพราะถ้าหากมันถอนลมปราณกลับมาไม่ทันมันคงตายไปแล้วจริงๆ
    ''ก็ได้ข้าเชื่อว่าการตัดสินใจองเจ้าถูกต้อง''หนิวซานจื่อพ่นลมหายใจออกมาแล้วเดินออกจากห้องไปทันทีจากนั้นหนิวซานจื่อจึงสั่งให้คนของตัวเองเฝ้าหน้าห้องเอาไว้อย่าง ส่วนหนิวซานจื่อได้ขึ้นไปด้านบนตอนนี้มันกำลังแอบจับตามองหลินเฟยอย่างลับๆ
    ''คิ๊ว!''หลังจากกงจุนหายไปหลินเฟยก็ยังอยู่ที่เดิมหลินเฟยในตอนนี้กำลังเลื่อนชิ้นส่วนของกล่องอย่างช้าๆขณะที่อีกมือก็เล่นกระรอกหางดาบไปด้วย
    'ดูเหมือนข้าจะมาผิดทางอีกครั้ง แต่ครั้งนี้มันทำให้ข้ารู้วิธีเปิดกล่องนี้อย่างแน่ชัดแล้ว' หลินเฟยพึงพอใจเพราะครั้งที่ผ่านมาหลินเฟยพยายามดันชิ้นส่วนบนกล่องให้สำเร็จไปทีละด้านแต่ผลออกมาด้านสุดท้ายมันไม่มีทางเลยที่จะดันชิ้นส่วนให้สำเร็จได้ หลินเฟยจึงได้ข้อสรุปที่ถูกต้องคือต้องทำให้สำเร็จทุกด้านพร้อมกันแต่การจะทำแบบนั้นมันเพิ่มความยากและเวลาที่ใช้เพิ่มเข้าไปอีกมาก
    ''เจ้าว่าอะไรนะ! เจ้าของบ่อนพนันทรงพลังขนาดนั้นเชียวนี่เป็นไปไม่ได้ หากทรงพลังเหมือนอย่างที่เจ้าพูดแล้วทำไมมันถึงไม่เข้ามามีบทบาทในเมืองทำไมมันต้องเก็บตัวอยู่แต่ในบ่อน''ในเวลาเดียวกันที่ตระกูลหลินหญิงสาวที่สูญเสียมุกกลืนมังกรไปได้กลับมารายงานให้ผู้อาวุโสสูงสุดของตระกูลหลินฟัง
    ''ท่านผู้อาวุโสที่ข้าพูดเป็นความจริง แม้แต่ผู้อาวุโส2คนที่ติดตามพวกข้าไปด้วยก็โดนคนของที่นั่นฆ่าตายข้ากลัวว่าบ่อนพนันแห่งนั้นจะซ่องสุมกำลังเอาไว้แบบลับๆแล้วรอเวลาเพื่อจัดการกับพวกเราในคราเดียว''หญิงสาวรายงานสิ่งที่คิดออกไปซึ่งมันทำให้ผู้อาวุโสสูงสุดต้องขมวดคิ้วแน่น
    ''ตอนนี้เรายังทำอะไรไม่ได้เพราะหัวหน้าตระกูลเดินทางไปที่เมืองราชาเพื่อกวาดซื้อทาสและทรัพยากรเฮ้อ...ตอนนี้เจ้าออกไปก่อนที่เหลือข้าจะจัดการเอง''หญิงสาวพยักหน้าแล้วเดินออกนอกห้องไปฉับพลันผู้อาวุโสสูงสุดของตระกูลหลินก็โบกมือ ฟุ่บ! ฟุ่บ! ฟุ่บ! ปรากฎคน10คนที่ใส่ชุดปกปิดตัวตนทั้งหมดกำลังยืนอยู่ต่อหน้าผู้อาวุโสสูงสุด
    ''พวกเจ้าทั้ง10คนออกไปสืบข่าวเกี่ยวกับบ่อนพนันมาอย่างละเอียด จำเอาไว้อย่าให้ถูกจับได้เด็ดขาดและทุกๆ3วันให้เจ้ากลับมารายงานข้า1ครั้ง ไป!''ร่างเงาทั้ง10กระจายหายไปเมื่อได้รับคำสั่งเสร็จโดยทั้ง10คนคือหน่วยสืบข่าวที่ดีที่สุดของตระกูลหลินซึ่งพวกมันเชี่ยวชาญการพลางตัวและการล้วงข้อมูลนอกจากนี้มีเพียงคนระดับสูงในตระกูลหลินเท่านั้นที่เคยเห็นใบหน้าที่แท้จริงของพวกมัน