ย้อนเวลาสู่ยุค 70: สร้างชีวิตใหม่ด้วยมิติซูเปอร์มาร์เก็ต 【จบ】

        ตอนที่ 49 ตามฉันมา

        หลังจากออกมาจากหอพักของโรงงานทอฝ้ายหานชีเยวี่ยก็ตรงไปยังสถานีตำรวจ เมื่อวานตอนที่เธอมา อู๋เจี่ยฟั่งไม่อยู่วันนี้เดิมทีเธอก็ไม่ได้คาดหวังอะไรมากนัก ใครจะคิดว่าอู๋เจี่ยฟั่งอยู่เสียได้

        “โอ้ สหายชีเยวี่ยมาเองเลยเหรอ แขกคนสำคัญแขกคนสำคัญ!”

        เมื่ออู๋เจี่ยฟั่งเห็นหานชีเยวี่ยเขาก็ไม่อาจแสร้งปกปิดรอยยิ้มบนหน้าได้ท่าทางกระตือรือร้นเช่นนี้ทำให้หานชีเยวี่ยรู้สึกอึดอัดเล็กน้อยความสัมพันธ์ของพวกเขาสองคนดูจะยังไม่สนิทสนมขนาดนั้นไม่ใช่หรือ?

        “หัวหน้าอู๋ สวัสดีค่ะ”

        หานชีเยวี่ยกล่าวทักทายอย่างสุภาพแทบจะเป็นการเตือนทางอ้อมกับอู๋เจี่ยฟั่งว่าอย่าแสดงออกมากเกินไปจนเป็นที่จับตามอง

        “เธอได้ของดีมาอีกแล้วรึเปล่า?” อู๋เจี่ยฟั่งถามด้วยน้ำเสียงเบา

        สองสามวันมานี้เขาทำงานยุ่งมากใช้พลังงานไปเยอะ อาหารที่กินก็ไม่มีคุณค่าทางโภชนาการ ทำให้เขาพูดไม่ออกบอกไม่ถูกอู๋เจี่ยฟั่งรู้สึกว่าถ้าเขาไม่หาทางบำรุงตัวเอง เขาอาจจะตายเพราะขาดสารอาหารได้

        “ก็ไม่มีอะไรดีหรอกค่ะวันนี้ฉันเอามาแค่ไข่ไก่สิบกว่าฟองกับเห็ดนิดหน่อย หัวหน้าอู๋ต้องการไหมคะ?”

        เมื่อได้ยินว่ามีแค่ไข่ไก่กับเห็ดอู๋เจี่ยฟั่งก็รู้สึกผิดหวังเล็กน้อย แต่ด้วยหลักการที่มีดีกว่าไม่มีใบหน้าของอู๋เจี่ยฟั่งยังคงยิ้มแย้ม

        “เอาสิ เอาสิไม่มีเนื้อสัตว์มีไข่ไก่ก็ยังดี!”

        จริงๆแล้วอู๋เจี่ยฟั่งหวังว่าหานชีเยวี่ยจะนำเนื้อมาให้เขาสักหน่อยได้ยินมาว่าชาวบ้านบางคนสามารถจับสัตว์ป่าบนภูเขาได้อู๋เจี่ยฟั่งรีบเชิญหานชีเยวี่ยไปที่ห้องทำงานของเขา ในฐานะรองผู้กำกับอู๋เจี่ยฟั่งจึงมีห้องทำงานส่วนตัว

        “สหายหานชีเยวี่ยตอนนี้คุณปู่กับคุณย่าลู่อยู่ที่ชุมชนของคุณหรือ?”

        หลังจากเข้าไปในห้องทำงานแล้วอู๋เจี่ยฟั่งก็ถามด้วยสีหน้าจริงจังทันที

           หานชีเยวี่ยพยักหน้า“ค่ะ สหายลู่จิ่งหมิงกลับไปแล้ว ฉันจึงช่วยดูแลท่านทั้งสองเอง”

        “หากมีเรื่องอะไรเธอสามารถมาหาฉันที่เมืองได้ ตราบใดที่ฉันช่วยได้ ฉันจะช่วยอย่างแน่นอน!”อู๋เจี่ยฟั่งรีบรับปากทันที

        “ฉันคงต้องรบกวนแล้วล่ะค่ะ”

        หานชีเยวี่ยหยุดนิ่งไปครู่หนึ่ง แล้วถามต่อ“หัวหน้าอู๋ ฉันขอถามเรื่องครอบครัวจวงได้ไหมคะ?”

        อู๋เจี่ยฟั่งทำท่าทางระแวงทันทีถามอย่างระมัดระวัง “เธอถามเรื่องนี้ทำไม?”

        หานชีเยวี่ยรู้ว่าอู๋เจี่ยฟั่งเข้าใจผิดจึงรีบพูด “หัวหน้าอู๋ ฉันไม่มีเจตนาอื่นใดหรอกค่ะแค่ครอบครัวนี้มีความเกี่ยวข้องกับฉัน หรือพูดอีกอย่างก็คือมีความแค้นต่อกันฉันเลยอยากรู้ว่าพวกเขาจะได้รับผลกรรมอะไร”

        เมื่อได้ยินเช่นนี้อู๋เจี่ยฟั่งก็ตระหนักได้ทันทีว่าเขาตื่นเต้นเกินไปลืมไปว่าความสัมพันธ์ระหว่างครอบครัวจวงกับครอบครัวหานไม่ค่อยดีนักโดยเฉพาะลูกชายของครอบครัวจวงที่ทำตัวไม่น่าคบแถมยังรายงานใส่ร้ายสหายหานชีเยวี่ยอีก

        “เดิมทีเรื่องนี้ ฉันไม่สามารถบอกใครได้แต่เห็นเธอเป็นพวกเดียวกับเรา ฉันก็จะเล่าให้เธอฟังคร่าวๆ”อู๋เจี่ยฟั่งพูดด้วยท่าทางภูมิใจ เมื่อได้ยินคำพูดนี้ของอู๋เจี่ยฟั่งหานชีเยวี่ยก็ไม่รู้ว่าจะตอบอย่างไรดี

        พวกเดียวกันคืออะไร?

        เธอเป็นพวกเดียวกันกับเขาตั้งแต่เมื่อไหร่?แต่หานชีเยวี่ยไม่ได้โต้แย้งแต่ตั้งใจฟังอู๋เจี่ยฟั่งเล่าเรื่องราวทั้งหมดต้องบอกว่าครั้งนี้ครอบครัวจวงถูกสืบสวนอย่างละเอียดถึงแม้ว่าครอบครัวจวงจะไม่มีปัญหาอะไรมากนักแต่หลินข่ายเหอผู้จัดการโรงงานอาหารนั้นปัญหาใหญ่หลวงมากและตู้ฉาก็สารภาพแล้วว่าจวงเหวินหลินเป็นลูกชายของหลินข่ายเหอจริงๆ

        แม้ว่าเธอจะปฏิเสธซ้ำแล้วซ้ำเล่าว่าเธอไม่รู้เรื่องอื่นๆของหลินข่ายเหอ แต่ทั้งสองคนแอบคบชู้กันมา 20 กว่าปีแล้วจึงไม่มีใครเชื่อว่าเธอไม่รู้อะไรเลย ครั้งนี้ ในฐานะเมียน้อยและลูกชายของคนทรยศแม่ลูกคู่นี้คงหนีไม่พ้นความผิดเมื่อได้ยินข่าวนี้ หานชีเยวี่ยก็สบายใจขึ้นมาก

        แบบนี้ก็ดีแล้ว

        “แล้วคนอื่นๆในครอบครัวจวงจะถูกโยงเข้าไปเกี่ยวพันไปด้วยไหมคะ?”

        “อันนี้ก็ต้องดูผลการสืบสวนต่อไปแต่แน่นอนว่าจะต้องโดนเชื่อมโยงเข้าไปบ้าง”

        อู๋เจี่ยฟั่งรินน้ำให้หานชีเยวี่ยแล้วจึงเล่าต่อไป ปู่และพ่อของอู๋เจี่ยฟั่งเป็นทหารพวกเขาเกลียดคนประเภทหลินข่ายเหอมากที่สุดสำหรับคนที่เกี่ยวข้องกับคนที่เหมือนหลินข่ายเหอ อู๋เจี่ยฟั่งจะไม่เห็นใจเลย

        หานชีเยวี่ยอยากรู้แค่นี้ เรื่องอื่นๆเธอไม่ได้ถามมาก ท้ายที่สุดแล้ว เรื่องนี้ค่อนข้างอ่อนไหว ควรถามให้น้อยที่สุดแค่ยืนยันว่าคนในครอบครัวจวงจะไม่มายุ่งกับเธอก็พอแล้ว

        หานชีเยวี่ยไม่รีรอเพียงถามอู๋เจี่ยฟั่งว่ายังต้องการอะไรอีกไหม เธอจะลองหามาให้

        เมื่อได้ยินคำพูดนี้ อู๋เจี่ยฟั่งก็ดีใจ

        “น้องสาว ฉันรู้แล้วว่าเธอไว้ใจได้เอาเป็นว่าของกินของอร่อยอะไรก็หามาให้ฉันเถอะ ฉันรับหมด”

        “ได้ค่ะพอดีฉันกำลังจะซื้อของให้โรงงานทอฝ้ายอยู่พอดี”

        “เธอซื้อให้ใครนะ?”

        เห็นได้ชัดว่าอู๋เจี่ยฟั่งไม่เชื่อว่าหานชีเยวี่ยจะซื้อของให้โรงงานทอฝ้าย

        ใครๆ ก็รู้ว่าหลายปีมานี้โรงงานทอฝ้ายและโรงงานเหล็กเป็นโรงงานขนาดใหญ่สองแห่งที่ไม่เป็นสองรองใคร

        หากโรงงานทอฝ้ายต้องการอะไรโดยปกติแล้วจะมีเจ้าหน้าที่จัดซื้อของตัวเองอยู่แล้ว จะไปหาคนนอกมาช่วยได้ยังไง?

        “โรงงานทอฝ้ายค่ะ!”

        “ซื้อให้โรงงานทอฝ้ายทำไม?”

        หานชีเยวี่ยพูดไม่ออก

        “ก็ซื้อของให้โรงงานทอฝ้ายไงคะ!”

        อู๋เจี่ยฟั่งถึงได้แน่ใจว่าเขาไม่ได้ยินผิด

        “สหายหานชีเยวี่ยเธอรูไหมว่าเธอพูดอะไรอยู่?”

        “สหายอู๋เจี่ยฟั่งตอนนี้ฉันเป็นพนักงานจัดซื้อชั่วคราวของโรงงานทอฝ้ายค่ะ มีเอกสารรับรองด้วย”

        หานชีเยวี่ยเห็นสีหน้าทึ่มๆของอู๋เจี่ยฟั่งก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะ

        “จริงเหรอ?”

        อู๋เจี่ยฟั่งไม่อยากจะเชื่อ อ้าปากค้างหานชีเยวี่ยจึงยื่นเอกสารรับรองที่ยังอุ่นๆ ให้กับอู๋เจี่ยฟั่งดู

        อู๋เจี่ยฟั่งจึงเชื่อว่าหานชีเยวี่ยมีความเกี่ยวข้องกับโรงงานทอฝ้ายจริงๆเขายกนิ้วโป้งให้หานชีเยวี่ย ในใจคิด คนที่ไอ้ตาลู่เลือกไม่ธรรมดาจริงๆ  ก่อนหน้านี้ยังไม่เห็นว่าเธอมีความสามารถแบบนี้นี่นา

        “น้องสาวพี่ชายคนนี้รู้สึกว่าในอนาคตจะต้องขอพึ่งเธอแล้ว!”อู๋เจี่ยฟั่งพูดขึ้นมาในฉับพลันทันที

        หานชีเยวี่ยยิ้ม “งั้นก็ตามฉันมารับรองว่าจะทำให้อนาคตคุณดูดีขึ้นแน่!”

        อู๋เจี่ยฟั่งมองหานชีเยวี่ยอย่างไม่พอใจพูดอย่างหัวเสีย “ฉันพึ่งชมไป เธอก็พูดไม่ดีแล้ว พึ่งเธอแล้วจะดูดีขึ้นเนี่ยตอนนี้ฉันดูไม่ดีตรงไหน?”

        หานชีเยวี่ยหัวเราะคิกคัก พูดว่า “ดูดีค่ะดูดี คุณเป็นถึงรองผู้กำกับสถานีตำรวจ จะดูไม่ดีได้ยังไงคะ?”

        “น้องสาวอีกไม่นานพี่ชายคนนี้ก็จะได้ขึ้นเป็นผู้กำกับแล้วเพราะท่านผู้กำกับคนเก่าจะเกษียณเดือนหน้า พอดีฉันได้ทำความดีความชอบเมื่อเช้าผู้นำก็เรียกฉันไปคุยแล้ว แต่เรื่องนี้เธอต้องช่วยเก็บเป็นความลับนะ!”

        เมื่ออู๋เจี่ยฟั่งพูดประโยคนี้เขาก็ค่อนข้างภูมิใจอย่างมาก ท้ายที่สุดแล้วนี่คือสิ่งที่เขาได้รับจากความสามารถของเขาเอง คิดว่าปู่ของเขารู้แล้วคงจะดีใจ!หานชีเยวี่ยดีใจกับอู๋เจี่ยฟั่งด้วย อายุยังน้อยแต่ได้เป็นถึงผู้กำกับอนาคตต้องก้าวหน้าแน่นอน

        อย่างไรก็ตามหานชีเยวี่ยรู้สึกว่าอนาคตของอู๋เจี่ยฟั่งยังอีกไกลถึงแม้ว่าเธอจะไม่รู้ว่าอู๋เจี่ยฟั่งเป็นใคร แต่ครอบครัวของเขาต้องไม่ธรรมดาแน่ๆหลังจากที่ภูมิใจได้สักพัก สีหน้าของอู๋เจี่ยฟั่งก็หม่นลง

        “เดิมทีฉันยังคิดจะทำคะแนนกับเธอแต่ไม่ทันแล้ว!”