ลิขิตรักมาเฟีย_End

        วรกานต์ คลอดลูกชายหน้าตาน่ารักน่าชัง โดยได้ตั้งชื่อว่า ตฤณ ลูเซียโน่ ตอนแรก โอดีน ไม่ยอมท่าเดียวบอกว่าอยากจะให้ชื่อของลูกเป็นภาษาอิตาลี แต่ขัดใจผู้เป็นภรรยาสุดที่รักไม่ได้ จึงจำต้องยอมให้ ซึ่งตอนนี้เด็กชายตฤณ ก็ย่างเข้าสองขวบแล้ว กำลังช่างเจรจา และเป็นที่รักของทุกๆ คนในบ้าน

        “กลับมาแล้วที่รัก” โอดีน ส่งเสียงร้องบอกศรีภรรยาสุดที่รัก ขณะที่เดินเข้ามาในบ้าน เมื่อเห็น วรกานต์ ยืนอุ้มเจ้าตัวเล็กรออยู่ที่หน้าประตูบ้าน โอดีน จึงเข้าไปโอบกอดคนทั้งสองไว้ พร้อมกับยื่นหน้าเข้าไปหอมแก้มทั้งแม่ทั้งลูกอย่างคิดถึง

        “คิดถึงจังเลยที่รัก” โอดีน กระซิบบอกภรรยาตัวน้อยอย่างออดอ้อน ซึ่งชายหนุ่มจะกระทำอย่างนี้ทุกครั้งที่กลับมาจากทำงาน แต่ถึงกระนั้น วรกานต์ ก็ยังคงเขินกับคำพูดนั้นไม่ชินซะที

        “กานต์ก็คิดถึงคุณค่ะ” วรกานต์ ช้อนตามองสามีสุดที่รัก ก่อนจะเอ่ยตอบกลับไป ด้วยหน้าที่แดงระเรื่อขึ้นมาอย่างอายๆ

        “ทำหน้าอย่างนี้ ทำให้ผมหิวนะรู้มั้ย” โอดีน กล่าวหยอกเย้าภรรยาตัวน้อย พร้อมกับสอดมือใหญ่เข้าไปอุ้มเจ้าลูกชายซะเอง แล้วใช้มือใหญ่อีกข้างที่ว่างโอบประคองภรรยาตัวน้อยพาเดินเข้าไปในบ้าน

        “หิวหรือคะ? เดี๋ยวทานข้าวกันเลยไหมคะ?” วรกานต์ หันมามองคนตัวโต ก่อนจะกล่าวอย่างเอาใจ

        “ข้าวก็หิว แต่ผมหิวคุณมากกว่า” โอดีน ก้มลงกล่าวกระซิบหยอกเย้าภรรยาตัวน้อย พร้อมกับหอมแก้มอีกหนึ่งฟอด

        “บ้า! คุณโอดีนน่ะ เซียวจริงเลยคุณนี่” วรกานต์ กล่าวต่อว่าสามีสุดที่รักอย่างอายๆ หน้าที่แดงระเรื่ออยู่ก่อนหน้านี้ กลับมาแดงระเรื่อมากขึ้นกว่าเดิมอีก

        “กานต์ช่วยอาบน้ำนวดหลังให้ผมหน่อยนะ รู้สึกเมื่อยจังเลยวันนี้” โอดีน กล่าวออดอ้อนภรรยาตัวน้อย พร้อมกับส่งสายตากรุ่มกริ่มเจ้าเล่ห์

        “ก็ได้ค่ะ” วรกานต์ ก้มลงมองที่อกของผู้เป็นสามี ก่อนจะตอบรับออกไปเบาๆ และคำตอบรับนั้นทำให้ โอดีน ยิ้มกว้างขึ้นมาทันตาเห็น แล้วผงกศีรษะเรียกให้พี่เลี้ยงมารับเจ้าตัวเล็กไป แล้วโอบประคองพาภรรยาตัวน้อยขึ้นไปยังห้องนอนทันที

        เมื่อมาถึงในห้องน้ำ วรกานต์ เดินเข้าไปเปิดน้ำผสมน้ำให้อุ่นกำลังดีลงไปในอ่างอาบน้ำ และเทครีมอาบน้ำกลิ่นดอกไม้อ่อนๆ ลงไปในน้ำด้วย ส่วน โอดีน ก็จัดการถอดชุดเสื้อผ้าออกจากตัวจนหมด แล้วก้าวลงไปในอ่างอาบน้ำ เมื่อน้ำในอ่างได้เอ่อเต็มอ่างแล้ว วรกานต์ จึงใช้มือเรียวเล็กนวดลงไปที่ไหล่ทั้งสองข้างของ โอดีน

        “ดีไหมคะ?” วรกานต์ เอียงคอเอ่ยถามคนตัวโตที่แช่น้ำอยู่ในอ่างอาบน้ำ

        “ดีจังเลย ที่รัก แต่ถ้าจะให้ดี ต้องอย่างนี้” ว่าแล้ว โอดีน ก็ใช้แขนแกร่งโอบดึงร่างบางให้ลงมาในอ่างอาบน้ำด้วยกัน

        “อุ้ย! คุณโอดีน กานต์เปียกหมดแล้ว เล่นอะไรก็ไม่รู้” วรกานต์ ตกใจเพราะไม่ทันได้คิดว่าชายหนุ่มจะทำอะไรอย่างนี้ กล่าวต่อว่าออกไปอย่างไม่จริงจังนัก “เปียกก็ถอดออกซิ ผมช่วย” โอดีน ไม่ว่าเปล่า ยื่นมือใหญ่ไปช่วยดึงทึ้งเสื้อผ้าของ วรกานต์ ออกจากตัวจนหมด

        “ที่รัก คุณช่างสวยเหลือเกิน” โอดีน เอ่ยบอกพร้อมกับมองสำรวจเรือนร่างของภรรยาตัวน้อย ด้วยสายตาเสน่หารักใคร่

        “สวยที่ไหนกันล่ะคะ กานต์อ้วนขึ้นมาหลายกิโลเลย หน้าท้องก็ลายด้วย ไม่เห็นจะสวยสักนิดเลย” วรกานต์ ก้มหน้าพูดในสิ่งที่เป็นความจริง เพราะตั้งแต่คลอดลูกออกมาน้ำหนักของเธอก็ขึ้นมาตั้งเยอะ แต่เธอก็พยายามลด ซึ่งลดไปได้ยังไม่ถึงครึ่งที่เพิ่มขึ้นมาเลย

        “คุณสวยที่สุดในสายตาของผม ไม่ว่าคุณจะเป็นยังไง ผมก็รักคุณ และรักมากขึ้นทุกวันด้วย” โอดีน ใช้มือใหญ่จับที่ปลายคาง วรกานต์ ให้เงยหน้าขึ้นมามองสบตากัน ก่อนจะกล่าวบอกและยืนยันในสิ่งที่พูดออกไปด้วยความรู้สึกทั้งหมดที่กลั่นออกมาจากหัวใจ

        “ขอบคุณนะคะ ขอบคุณที่รักกัน กานต์ก็รักคุณค่ะ และจะรักตลอดไป” วรกานต์ คลี่ยิ้มหวานส่งให้สามีสุดที่รัก ก่อนจะยื่นมือเรียวเล็กขึ้นไปโอบรอบคอแกร่ง

        “เรามีลูกกันอีกสักสองสามคนนะ ที่รัก” ว่าแล้ว โอดีน ก็ประกบจูบปากอวบอิ่มจิ้มลิ้มนั้น เพื่อไม่ให้ไม่ให้หญิงสาวได้กล่าวอะไรออกมาอีก นอกจากคอยร่วมมือกับเขาทำลูกให้ได้ตามที่ตั้งใจไว้ 

๘๘๘๘๘๘๘๘๘๘๘๘๘๘๘๘๘๘๘๘๘๘๘๘๘๘๘๘๘๘๘๘๘๘๘๘๘๘๘๘๘๘๘๘๘๘๘๘๘๘