คีรี พิทักษ์คุณธรรม (มินสก์, อายุ 22 ปี)
หนุ่มน้อยกาแฟรส 'คาราเมล มัคคิอาโต้' มีหลายระดับความน่ารัก ให้ได้ซาบซ่านแทรกซึม เข้าไปในใจของทุกคนที่ได้อ่านเื่ราวของเขา
‘ชายหนุ่มที่อ่อนโยน ใจดี ชอบเทคโนโลยีเป็ชีวิตจิตใจ แถมยังแอบหวงตัวเล็ก ๆ’
พลอยใส อรุณรุ่ง (อายุ 20 ปี)
สาวน้อยผู้ปลาบปลื้มรุ่นพี่ผู้ใจดี หลังจากที่ประสบเหตุการณ์มากับตัวเอง ความมีน้ำใจของรุ่นพี่ก็เข้าไปประทับอยู่ในใจของเธอทันที
‘สาวหมวยหน้าตาพื้น ๆ ที่ทำใจให้กล้า หมายจะคว้าดาราที่อยู่บนฟ้ามา’
บาง่บางตอน :
“ฮึ ฮะ ฮ่ะ ฮ่า ๆ ๆ โอ้ย! หน้าอย่างพลอยใสใครเขาจะมาเอาเป็แฟนคะ นาน ๆ จะชอบใครสักที เขายังไม่ชอบตอบเลย” เสียงหัวเราะดังขึ้นไปทีละสเต็ป สาวหมวยเสียงดังอย่างนึกขำคำพูดของผู้ชายตรงหน้า ก่อนจะกลายเป็เสียงอ่อยในท้ายประโยค พร้อมกับใบหน้าที่เศร้าลง ซึ่งตรงกันข้ามกับอีกคนที่อมยิ้มได้อีกครั้ง
“พลอยใสชอบใครเหรอ?”
“ช่างมันเถอะค่ะ พลอยใสลืมไปแล้ว” สาวรุ่นน้องพยายามบิดข้อมือออกจากอุ้งมือใหญ่อีกครั้ง แถมมือที่ว่างอยู่ก็ยังช่วยแกะมือคนป่วยออกอีกด้วย
แต่นอกจากคีรีจะไม่ยอมปล่อยแล้ว ยังออกแรงตวัดร่างบอบบางของสาวหมวยจนเซถลาขึ้นมานั่งอยู่บนเตียงกับเขาด้วยอีกคน มือข้างที่ยังมีเข็มน้ำเกลือติดอยู่จัดการรวบเอวบาง ๆ เอาไว้ทันทีอย่างไม่ยอมให้หนีหายไปไหนอีก
“พี่มินสก์ปล่อยพลอยใสนะคะ นี่มีแรงแล้วเหรอคะ ถึงได้ลุกขึ้นมาป่วนคนอื่นได้” พลอยใสพยายามแกะมือใหญ่ออกจากเอวของตัวเอง
“โอ๊ย! เจ็บครับ เจ็บ” ความเจ็บมีเพียงน้อยนิด แต่ที่เพิ่มเติมเข้าไปคือความสำออยล้วน ๆ แต่ก็ได้ผล เพราะหญิงสาวรีบปล่อยมือตัวเองและยอมนั่งเฉย ๆ ให้ชายหนุ่มเกาะเอวของเธออยู่อย่างนั้น
3K
