ครืดดดด ครืดดดด
สายเรียกเข้า Pham
“ว่าไง”
<เตรียมตัวหรือยัง>
“…….”
<ฉันอยู่หน้าคอนโดเธอ>
“หืม”
ฉันดีดตัวลุกไปเปิดผ้าม่านดูเห็นรถสปอร์ต สีดำด้านขอบแดง เปิดประทุนคันคุ้นตา ที่มีเพียง 3 คันในประเทศไทย ก็รู้ได้ทันทีว่าเขาพูดจริง
“เดี๋ยวลงไป”
<อืม>
ฉันจัดแจงตัวพรมน้ำหอมกลิ่นเดิม เดินลงมาหาเขา เขายืนกอดอก เอนหลังพิงประตูรถ โชว์ใบหน้าหล่อที่ดึงดูดสาวเล็กสาวใหญ่หน้าคอนโดกดแว่นกันแดดลงเล็กน้อยเพื่อมองฉัน
“ยังไม่ถึงเวลานัดเลยนิ”
“ฉันรู้...”
“ทำไมวันนี้มารับฉันได้ล่ะ”
“ฉันเพิ่งไปส่งแบมมาน่ะมันใกล้คอนโดเธอเลยแวะรับ”
“แบม?” ฉันถามทวนชื่อบุคคลที่สามด้วยความสงสัย
“อืม”
“อ่อ... น้องหมอ ดาวคณะแพทย์ที่นายตามจีบน่ะหรอ”
“อืม”
คำตอบสั้นๆจบลงเพียงเท่านั้น ฉันไม่อยากถามอะไรเพิ่มเพราะถึงอยากจะรู้มากแต่ไหนพูดไปก็มีแต่ตัวเองเจ็บฝ่ายเดียวเอาซะเปล่าๆ
ฉันรู้แค่ว่าภามม์ตามจีบน้องคนนี้มาเกือบเดือนแล้วซึ่งปกติด้วยหน้าตาเขา เงินเขา อำนาจเขา คารมณ์เขา แค่ครึ่งชั่วโมงผู้หญิงพวกนั้นก็ตามติดไปอ้าขาในโรงแรมด้วยแล้ว
ไม่แปลกที่เขาจะดูจริงกับน้องคนนี้เพราะจีบยาก ของยากๆ สำหรับเสือผู้ชายอย่างเขา มันก็คงท้าทายและสนุกไม่ใช่น้อย
แต่ไม่นาน หล่อนก็คงเหมือนผู้หญิงที่ผ่านมาได้แล้วจบ ภามม์ไม่เคยกินอาหารซ้ำเมนู ยกเว้นฉัน….ที่เขาบอกว่าพิเศษกว่าคนอื่นๆ
ฉันไม่สนหรอกคำว่า ‘พิเศษ’ ของเขาหมายความว่าอย่างไร ตราบใดที่คอนโดนั้น เตียงนั้นมีเพียงฉันที่ขึ้นได้ และเขายังโหยหาที่จะนอนกอดฉันมันก็ถือว่าฉันมีโอกาสที่จะกุมหัวใจเขา …ในสักวัน
พรึ้บ
ทันทีที่ก้นััเบาะมือหนาก็เอื้อมมาจับขาอ่อนของฉัน ลูบััไปมาเบาๆ และดูจะสูงขึ้นเรื่อยๆ จนไปถึงชายผ้าแพนตี้ลูกไม้สีดำ
“มือไวนะ”
“ฉันจับของเมียฉันไม่ได้หรอ”
“ใครเมียนายงี้ก็จับของผู้หญิงทั้งมหา’ลัยได้ล่ะสิ”
“เดี๋ยวนี้หัดประชดนะ”
“หึ…”
“ถึงฉันจะขี้ป้อ ล่อเก่งก็ไม่ได้เอาไปทั่วหรอก ฉันเล็งเหยื่อก่อนล่าเสมอ ถ้าลองคุยแล้วดูทรงจะตามระรานฉันก็ไม่เอา”
“จ้าาาา พ่อนักล่า พ่อหำทอง”
เขาส่ายหน้าขำๆกับมุกแซวของฉัน พลางหันไปมองจรดที่ถนนใหญ่ เขาขับรถด้วยมือข้างเดียว ส่วนอีกข้างคงไม่ต้องเอ่ยถึงว่ามันอยู่ที่ไหนหรือทำอะไรอยู่
แจ๊ะ แจ๊ะ แจ๊ะ
“ภามม์ เลิกสอดนิ้วได้แล้วนายควรตั้งใจขับรถนะ”
“ฉันจะกระตุ้นเธอไง”
“ไม่ต้องมากระตุ้นตอนนี้ฉันไม่อยากตายโดยมีนิ้วผู้ชายเสียบคาโชว์กู้ภัย”
“จิ๊...”
เมื่อเด็กน้อยถูกขัดใจเขาก็จิ๊จ๊ะในลำคอยอมถอดนิ้วออกจากกลีบดอกไม้ โดยที่ยังยั่วฉันโดยการเอานิ้วนั้นเข้าปากตัวเองกินน้ำหวานที่ติดนิ้วอย่างเอร็ดอร่อย แล้วมองด้วยสายตาเ้าเล่ห์อีกด้วย
“เอาเข้าปากไปทั่วฉันยังไม่ได้อาบน้ำนะ”
“ไม่เห็นต้องอาบเลย หอมดีออก”
“นายนี่โรคจิตชะมัด”
“ฉันรู้นะว่าเธอชอบ”
“ไอ้บ้า”
“หึ…..”
“่นี้ไม่ค่อยเข้ากลุ่มเลยป๊านายเรียกหาบ่อยหรอ” ฉันเปลี่ยนเื่
“อืม ใกล้เรียนจบแล้วน่ะป๊าให้ฉันไปดูระบบงานที่เครือกับเขา”
“อ่อ เด็กฝึกฝ่ายบริหาร”
“ก็ไม่เชิง”
“….”
“เธอล่ะ จบแล้วพ่อให้ไปไหน”
“ไม่รู้สิ....”
พอพูดถึงเื่นี้จิตใจฉันก็หมองลงทันตาเห็น ดวงตาที่ไร้แววของคนมีความสุข กำลังมองวิวนอกหน้าต่าง ริมฝีปากเอ่ยพูดลอยๆตามที่คิดว่าเดี๋ยวมันก็จะเป็เช่นนั้นออกไป
“ยังไง”
“คงขึ้นพานแต่งงานกับลูกท่านหลานเธอเพื่อเสริมเส้นสายพ่อมั้ง”
“เอาน่าาาาอย่างน้อยก็นอนร้องไห้บนเตียงหลุยส์”
“หึแต่ฉันชอบนอนครางบนเตียงนายมากกว่านะ”
“ปากหวานนะวันนี้”
“ฉันหวานทุกส่วน นายก็รู้นิ” ฉันหันไปยิ้มหวานอ่อยเขา
“อาาา ก็จริง เมื่อกี้ก็หวาน”
“หึ…”
“อยากวอร์มคอก่อนไหม”
เขาพูดด้วยสีหน้าทะเล้นทำทีหยอกแต่เอาจริง แล้วนำสายตาลงที่เป้านูนๆ เป็การส่งสัญญาณ
“ตอนนี้เลยหรอ?”
“อืม มันแข็งั้แ่ตอนเสียบนิ้วให้เธอแล้ว”
“ถอดกางเกงสิ”
“รู้ใจชะมัดเพราะงี้ไงฉันถึงบอกว่าเธอพิเศษกว่าคนอื่น”
ฉันยิ้มยกมุมปากให้รางวัลในความรู้ใจของตัวเอง รูดซิปกางเกงเขา และก้มใช้ปากครอบลำใหญ่รูดขึ้นลงเป็จังหวะ ภามม์ครางเบาๆ มือจับพวกมาลัยหนึ่งข้างและอีกข้างช่วยรวบเส้นผมฉันเอาไว้
“อาาาา ทำดีมาก ปิ่นมุก”
20K
![[END]จากฮองเฮามาเป็นภรรยาเจ้าพ่อยุค80s](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1685665083_80130498.webp)
