ร่างบึกบึนสูงสง่าของชายหนุ่มที่แต่งกายอย่างพ่อค้าขายอาหารข้างทางทั่วไปค่อยๆ ลากรถเข็นออกมาจากตรอกเล็กๆ มาบนถนนที่เต็มไปด้วยคฤหาสน์และจวนขุนนางใหญ่น้อย
“กลิ่นหอมจริงซาลาเปาในลังถึงพวกนั้น! ให้ข้าชิมสักก้อนได้หรือไม่?”
“เอ๊ะ! มือปราบจั๋ว เ้าเป็รุ่นพี่ของข้าแทนที่จะสนับสนุนรุ่นน้องกลับจะมาขอกินฟรีเช่นนี้ถูกต้องที่ไหนล่ะ?”
“ก็ได้ๆมาๆ ให้ข้าซื้อรองท้องสักสองลูกหน่อย”
เหยียนถังจึงยอมหันไปเปิดฝาลังถึงบนสุดออก“เ้าจะเอาไส้อะไร?”
“ไส้หมูผัดก็แล้วกัน! กลิ่นมันหอมเหลือเกิน!”
จั๋วเหรินหาวยอมจ่ายเงินแต่โดยดีสายลับรูปหล่อที่ชอบทำซาลาเปาขายรีบเก็บเงินเข้าถุงพกข้างกายในทันที
“นี่เ้าคิดจะเก็บเงินไปซื้อร้านค้าจริงๆหรือ?”
“ใช่!หากข้ามีร้านเป็ของตนเองน่าจะทำเงินได้อีกมาก”
“นี่เ้าคิดจะลาออกจากการเป็มือปราบหรือ?”
“ก็ไม่นะ! แต่เบี้ยหวัดมือปราบมันน้อยหากมีกิจการร้านซาลาเปาร่วมด้วยข้าก็น่าจะหาเงินได้เพิ่มขึ้น”
“ข้าเคยเห็นสายลับมาก็มากไม่ว่าจะให้ปลอมเป็พ่อค้าขายอะไรพวกเขาก็ล้วนแต่ทำแค่บังหน้ามีแต่เ้านี่ล่ะที่ทำมาหากินอย่างจริงจังนี่หากเ้าไม่ใช่คนในหน่วยของข้า ข้าก็คงเชื่อไปแล้วว่าเ้าเป็พ่อค้าซาลาเปา”
เหยียนถังหัวเราะหึๆเขาได้รับการฝึกฝนในฐานะสายลับของหน่วย มือปราบจึงไม่ต้องไปคอยรายงานตัวที่สำนักมือปราบเมืองหลวงบ่อยๆ มีเพียงมือปราบจั๋วเท่านั้นที่เป็ผู้มาคอยติดต่อ ไม่นานนักจั๋วเหรินหาวก็นำหัวหน้า มือปราบหน่วยที่หนึ่งซึ่งเขาสังกัดอยู่มาดูการทำงาน
“จิ๊จ๊ะ! เ้านี่มันหน้าตาช่างไม่เหมาะกับการเป็สายลับเอาเสียเลย”
นั่นเป็คำพูดแรกที่หัวหน้าโหยวอีเอ่ยเมื่อได้เห็นหน้าเขาจากนั้นคนทั้งคู่ก็สอบถามเื่ของฮูหยินหัวหน้าโหยวที่ลอบหนีออกจากจวนพร้อมด้วยสาวใช้คนสนิทเมื่อสอบถามรูปร่างหน้าตาของพวกนางแล้วเขาก็จำได้ทันที
“นางสองคนสะพายห่อเสื้อผ้าขึ้นรถม้าไปกับคุณชายผู้หนึ่งขอรับข้าได้เขียนรายละเอียดเอาไว้ในสมุดบันทึกด้วย” เหยียนถังหยิบเอาสมุดบันทึกตัวอักษรย่อที่มีเพียงเขาเข้าใจออกมาให้หัวหน้าโหยวดูหัวหน้าอ่านแล้วได้แต่ทำหน้าแหยๆ และบอกให้เขาอธิบายมาจะดีกว่า
หัวหน้าโหยวกับมือปราบจั๋วพาเขาไปยังสำนักข่าวนกกระจิบเพื่อบอกรูปลักษณ์ของชายชู้ผู้นั้นให้พระชายาชิงหลานขององค์ชายสิบห้าเป็ผู้วาดภาพออกมาเขารับจ้างเป็สายลับให้สำนักข่าวนกกระจิบมาก่อนทว่าไม่เคยปรากฏตัวให้พระชายาซึ่งเป็รองหัวหน้าสำนักข่าวได้เห็น
“นี่เ้าเคยเป็สายลับของสำนักข่าวของเราด้วยหรือ?ดีจริง!”
“พะยะค่ะกระหม่อมใช้นามลับว่าซาลาเปา”
“อ้อ! เ้านี่เอง! ข่าวที่ส่งล้วนแต่มีประโยชน์ทั้งสิ้นเ้าได้เงินไปจากพวกเราไม่น้อยเลยนี่?”
“พะยะค่ะ!ภายหลังกระหม่อมไปสอบเป็สายลับของสำนักมือปราบได้จึงได้เลิกส่งข่าวมาขายพออบรมเสร็จก็กลับมาเป็สายลับและขายซาลาเปาเหมือนเดิมพะยะค่ะ”
ครั้นพระชายาทรงวาดภาพเรียบร้อยหัวหน้าโหยวเห็นแล้วก็แค้นใจนักเพราะคนผู้คนคือคุณชายหลางซึ่งเป็คู่อริั้แ่เยาว์วัยไม่น่าเชื่อว่าเมื่อเติบโตขึ้นพวกเขายังมาแย่งชิงสตรีคนเดียวกันอีก เหยียนถังก็พอจะเคยได้ยินมาบ้างว่าหลางเฉิงเจ๋อผู้นี้นั้นมักจะข่มเหงสตรีที่พึงใจโดยเฉพาะลูกหลานชาวบ้านจากนั้นก็จ่ายเงินค่าปิดปากเพื่อมิให้พวกนางไปร้องทุกข์หากผู้ใดสวยถูกใจมากก็รับเข้าเป็อนุภรรยา
หัวหน้าโหยวกับมือปราบจั๋วหายไปพักหนึ่งเพื่อสืบหาจ้าวฮูหยินที่หนีตามชู้รักไปส่วนตัวเขายังคงรับหน้าที่แอบแฝงเข็นรถซาลาเปาไปขายตามตรอกซอกซอยเพื่อสืบข่าวต่อไปยามนี้มีคดีฆาตกรรมหญิงสาวปรากฏต่อเนื่องสองศพนักชันสูตรคาดว่าฆาตกรน่าจะเป็คนเดียวกันสายลับเหยียนจึงได้รับคำสั่งให้ออกหาเบาะแส เขาพยายามออกไปขายซาลาเปาในสถานที่ที่คาดว่าหญิงสาวชอบไป
“พวกเ้าได้ยินหรือไม่?สำนักข่าวนกกระจิบออกข่าวเตือนแล้วนะว่ายามนี้คนร้ายที่ฆ่าผู้หญิงสองคนนั้นยังจับตัวไม่ได้คาดว่าคนร้ายจะเป็คนเดียวกัน”
“พวกนางไม่ใช่คนในเมืองหลวงนี่?ยังสืบไม่พบด้วยซ้ำว่านางมาจากที่ใด? ใบหน้าของพวกนางถูกจุดไฟเผาจนจำไม่ได้”
“ไอหยา! น่ากลัวยิ่งนักเห็นทีข้าคงจะไม่กล้ากลับบ้านตอนตะวันโพล้เพล้แล้ว”หญิงสาวสามคนที่เดินถือจดหมายข่าวพลางสนทนากันขณะรอรับซาลาเปาจากพ่อค้าหนุ่มรูปงามที่ระยะนี้มักจะเข็นรถมาตั้งขายที่ถนนคนโฉดอยู่เป็ประจำ
ในแคว้นิยามนี้มีบัณฑิตาุโเปิดบ้านรับสอนเขียนอ่านให้กับสตรีทั่วไปมากขึ้นทำให้สตรีทั่วเมืองหลวงที่ฐานะธรรมดาก็สามารถอ่านออกเขียนได้ฮ่องเต้ทรงมีพระราชดำริจะจัดตั้งสถาบันสอนวิชาสำหรับสตรีคู่ขนานกับสถาบันเค่อเฉิงที่เปิดสอนบุรุษเพื่อให้มีบัณฑิตหญิงเกิดขึ้นในแคว้นิเพราะทรงเห็นว่าหากมีผู้รู้หนังสือมากขึ้นการปกครองบ้านเมืองจะทำได้ง่ายคาดว่าอีกไม่นานคงมีสตรีเป็บัณฑิตและกลายมาเป็อาจารย์สอนหนังสือเพิ่มขึ้นอีก ไม่น้อย
เหยียนถังมักจะปักหลักขายซาลาเปาใกล้ๆเหลาสุราเล็กซึ่งมีผู้เดินไปมาขวักไขว่ ถนนคนโฉดที่คึกคักในยามค่ำคืนแห่งนี้สองข้างทางเป็ร้านของสกุล จินแทบทั้งสิ้นเขารู้มาว่าการเก็บค่าเช่าแผงและรถเข็นเป็สัมปทานของคุณชายจินวั่งซู่กับเสนาบดีฟ่านหลี่เจี๋ย*พี่ชายของพระชายาฟ่านซิ่วอิง
************************************
*ฟ่านหลี่เจี๋ย พระเอกเื่ “ท่านหญิงจีจอมพลัง”
