เทพหลิวในนวนิยายและภาพยนตร์ชาติก่อน กายแท้คือต้นหลิวที่เป็ผู้แข็งแกร่งไร้เทียมทาน
เขางามสง่าเหนือใครพลังอำนาจสะท้านฟ้า พลังรบะเืเลื่อนลั่นั้แ่อดีตจนถึงปัจจุบัน
อวี๋จื่ออวี๋จำได้แม่นยำถึงคำบรรยายบาง่บางตอนเกี่ยวกับเขาที่ว่า“ร่างสูงโปร่งก้าวออกมาจากต้นหลิว งามสง่าเหนือใครแย้มยิ้มมองทุกสรรพสิ่ง ทระนงเหนือสรวง์และพื้นพิภพ
รูปกายแห่งธรรมอันะเืโลกและยังมีกายเนื้อที่สมบูรณ์แบบ มิได้จำกัดเพียงกายของต้นไม้ชายหนุ่มผู้ยืนตระหง่านในชุดคลุมหิมะบริสุทธิ์ ผ่องแผ้วดุจจันทราม่านหมอกสีขาวลอยอ้อยอิ่งรายรอบกายและข้างกายเขายังมีกลุ่มแสงกว่าสามพันดวง...นั่นคือโลกใบแล้วใบเล่า!”
หึหึชายชาตรีต้องเป็อย่างนั้น!
อวี๋จื่ออวี๋ไม่ได้เรียกร้องสูงนักเขาไม่ได้หวังจะเป็เทพหลิวผู้แบกรับสามพันโลก ขอเพียงหลุดพ้นจากสภาพต้นไม้กลายร่างเป็มนุษย์ได้ก็พอแล้ว
เขาจมดิ่งสู่ห้วงความเพ้อฝันที่แทบเป็ไปไม่ได้อวี๋จื่ออวี๋เองก็ไม่อาจยับยั้งชั่งใจได้แล้ว
เพราะเขาเองก็มีแต้มวิวัฒนาการอนาคตที่สดใสกำลังรอเขาอยู่
แน่นอนว่าการกลายร่างเป็มนุษย์เป็เพียงจินตนาการของอวี๋จื่ออวี๋เท่านั้น
แม้แต้มวิวัฒนาการจะทรงพลังเพียงใดแต่ในขณะนี้ยังไม่สำแดงพลังแห่งการสรรค์สร้างที่ทวนกระแส์ออกมา
"แค่ก..."
เขาไอแห้งๆหนึ่งครั้ง อวี๋จื่ออวี๋ผู้จมดิ่งอยู่กับความฝันโง่ๆ อยู่คนเดียวในที่สุดก็ดึงสติกลับมาสู่ความเป็จริง
ในขณะนั้นเขาเหลือบมองไปรอบๆ แก้เก้อ
โชคดีที่ไม่มีใครอยู่
เอ่อ...หุบเขารกร้างไร้ผู้คนอย่างนี้มีคนอยู่ต่างหากถึงจะแปลก
อวี๋จื่ออวี๋เสริมขึ้นมาในใจอีกประโยคหลังจากที่เขาได้สติ
จากนั้นก็เข้าสู่ประเด็นสำคัญ
เสริมแกร่ง!
ต้องเสริมแกร่งอย่างเร่งด่วน
เดิมทีตั้งใจจะเก็บแต้มวิวัฒนาการไว้ใช้ยามจำเป็แต่ไม่คิดว่าการ่ชิงจากสิ่งมีชีวิตอื่นจะทำให้ได้แต้มวิวัฒนาการมากมายขนาดนี้
เมื่อเป็เช่นนี้อวี๋จื่ออวี๋ย่อมต้องเสริมแกร่งเป็อันดับแรก
เมื่อมีพลังอำนาจแล้วถึงจะฆ่า... เอ้ยไม่สิ เอาตัวรอดได้ดีขึ้น
ครู่หนึ่งเขาได้ทุ่มแต้มวิวัฒนาการที่มีอยู่ 0.3 แต้มทั้งหมดไปที่กิ่งก้าน
“แซ่กแซ่ก...แซ่กแซ่ก...”
พร้อมกับการสั่นะเืของต้นหลิวกิ่งก้านอีกสามกิ่งเปล่งประกายเรืองรอง
อย่างไรก็ตามเพราะเป็่กลางวัน แสงจึงไม่ได้สว่างชัดเจนเท่าเวลากลางคืน
แต่ในขณะนั้นเองอวี๋จื่ออวี๋กลับรู้สึกได้อย่างชัดเจนว่ามีพลังงานลึกลับบางอย่างไหลเวียนอยู่ในกิ่งก้าน
เมื่อเงยหน้ามองอย่างละเอียดอวี๋จื่ออวี๋ถึงได้พบว่ากิ่งก้านทั้งสามที่เขาเสริมแกร่งนั้นมีกิ่งแขนงเพิ่มมากขึ้น และใบไม้ก็แผ่เขียวขจี
“ฟั่บ ฟั่บ!”
ลมแรงพัดกระหน่ำเงาแส้สีเขียวสามสายฟาดผ่านอากาศอย่างต่อเนื่อง
ตามมาด้วยเสียงโซนิกบูมอันคมชัดอีกสามครั้งทั้งหุบเขานั่นสั่นะเืเล็กน้อย
"สี่เส้น..."
เมื่อมองดูกิ่งก้านทั้งสี่ที่บัดนี้แกว่งไกวตามใจนึกในอากาศอวี๋จื่ออวี๋รู้สึกตื่นเต้นเล็กน้อย
เพียงเส้นเดียวก็ชวนให้ขนหัวลุกแล้ว
หากมีสี่เส้นภาพที่เกิดขึ้นย่อมไม่อาจจินตนาการได้!
“ฉัวะ ฉัวะ ฉัวะ!”
ฟาดศัตรูจนชีวิตดับดิ้น
ยิ่งไปกว่านั้นเขายังมีกิ่งก้านอีกห้าสิบกิ่งหากกิ่งก้านทั้งห้าสิบกิ่งนี้ได้รับการวิวัฒนาการและเสริมแกร่ง...
เมื่อคิดถึงจุดนี้ภายในใจของอวี๋จื่ออวี๋ก็สะท้านขึ้นมาทันใด...
"ตอนนั้น ฉันคงจะกลายเป็ปีศาจต้นไม้ไปแล้วละ"
......
สิบปีปลูกคนร้อยปีปลูกต้นไม้
เวลาสำหรับต้นไม้แล้วเป็สิ่งที่มีค่าน้อยที่สุด
พริบตาเดียวก็ผ่านไปครึ่งเดือนแล้ว
ในขณะนี้ใจกลางหุบเขามีต้นหลิวสูงยี่สิบถึงสามสิบเมตรต้นหนึ่งตั้งตระหง่านอย่างสง่างาม
ภายในหุบเขามีต้นไม้มากมาย
แต่ถึงอย่างนั้นเชื่อเถอะว่าทุกคนที่ย่างกรายเข้ามาในหุบเขาแห่งนี้จะต้องสังเกตเห็นต้นหลิวต้นนี้เพียงต้นเดียวเท่านั้น
ด้วยเหตุผลที่ว่าต้นหลิวต้นนี้มีกิ่งก้านนับพัน บ้างก็ห้อยย้อยลงมาบ้างก็พลิ้วไหวราวกับภูตที่เต้นรำในอากาศ
กิ่งก้านแต่ละกิ่งเป็เช่นนั้นราวกับม่านน้ำตกสีเขียวขจีที่แกว่งไกวไปมาในอากาศ
ในขณะนั้นต้นหลิวหยุดชะงักลงราวกับสังเกตเห็นบางสิ่ง
จากนั้น…
“ฉัวะ ฉัวะ ฉัวะ!”
กิ่งก้านนับพันพุ่งเข้าใส่จุดๆหนึ่งในอากาศอย่างต่อเนื่อง
“ตู้ม!”
พร้อมกับเสียงคำรามอันน่าสะพรึงกลัวคลื่นอากาศพุ่งกระจายออกไปโดยรอบ
ทว่าแม้จะมีพลังอันน่าสะพรึงกลัวเช่นนี้กิ่งหลิวนับพันก็หยุดลงห่างจากก้อนหินขนาดั์ประมาณครึ่งเมตรเท่านั้น
นั่นเหมือนกับคำกล่าวที่ว่าไกลเกินเอื้อม
แม้ว่าอวี๋จื่ออวี๋จะเติบโตอย่างรวดเร็วสูงขึ้นกว่ายี่สิบเมตรในครึ่งเดือน และกิ่งก้านที่ยาวที่สุดก็ยาวกว่าสิบเมตร
แต่เมื่อเผชิญหน้ากับระยะห่างอันไกลโพ้นของก้อนหินขนาดั์อวี๋จื่ออวี๋ก็ทำอะไรไม่ได้
อย่างไรก็ตามมีอยู่เื่หนึ่งที่เขาไม่อาจมองข้ามได้
แม้กิ่งก้านไม่อาจััโดนแต่การโจมตีพร้อมกันของกิ่งก้านทั้งหมดที่อวี๋จื่ออวี๋เสริมแกร่งใน่ครึ่งเดือนที่ผ่านมานั้นสามารถพัดพาอากาศจนก่อเกิดเป็คลื่นพลังพุ่งกระแทกก้อนหินขนาดั์ที่อยู่ห่างออกไปครึ่งเมตรให้แตกละเอียดได้สำเร็จ
“แคร่กๆๆ”
เสียงดังสนั่นต่อเนื่องก้อนหินขนาดั์สูงสองถึงสามเมตรได้กลายเป็ก้อนเล็กละเอียดไปแล้ว!