"สวยมาก..ครั้งแรกที่ผมเคยเห็นอะไรแบบนี้"
ภพหันมาเอ่ยบอกพร้อมกับยิ้มให้กับคนที่ขับรถมารับเขาั้แ่ตีห้านิดๆเพื่อพาเขามาชมทะเลหมอกกับพามาดูแสงแรกของพระอาทิตย์ขึ้นในยามเช้า..ยอมรับเลยว่าสวยมากสวยจนบรรยายออกมาเป็คำพูดไม่ถูกรู้แต่ว่าเขาหลงรักธรรมชาติและบรรยากาศของที่นี่ ถ้าให้เขาเลือกระหว่างเมืองกรุงที่มีแต่ฝุ่นควันกับมลภาวะเป็พิษต่างๆที่โบยบินอยู่ในอากาศอย่างมากมายกับธรรมชาติสวยๆและอากาศบริสุทธิ์ตรงหน้าเขาตอบแบบไม่ต้องคิดเลยว่าเขาเลือกที่นี่
พระอาทิตย์ที่เริ่มส่องแสงนิดๆผสมปนแปกับหมอกหนาๆสลับกับทิวเขาและแสงสีส้มๆของอาทิตย์ สวยมากบวกกับอากาศเย็นๆที่ตีปะทะร่างกายมันทำให้เขาดื่มด่ำและอิ่มเอมอย่างบอกไม่ถูก
ดี ดีไปหมดทุกอย่าง..
"ผมดีใจที่คุณชอบ.." เตโชที่คอยลอบมองปฏิกิริยาของคนข้างๆอยู่เกือบตลอดเวลาก็เผลอระบายรอยยิ้มพอใจออกมาอย่างอดไม่ได้ ใบหน้าหล่อเหลาที่ประดับไปด้วรอยยิ้มกับดวงตาคมดุที่ตอนนี้ทอประกายแต่ความสุขออกมา ในมือเรียวสวยแต่ทว่ากลับดูแข็งแรงถือกล้องตัวโปรดไว้อยู่แทบตลอดเวลาพร้อมกับถูกยกแนบไปกับดวงตาเพื่อเก็บภาพบรรยากาศที่เ้าตัวโปรดปรานเป็ระยะ
มีเสน่ห์จนน่าหลงไหล..
"แต่คุณห้ามลืมนะว่าวันนี้คุณจะพาผมไปเล่นน้ำตก."
"ผมจำได้ทุกอย่างที่พูดกับคุณได้ดี..ไม่มีวันลืม"
ขยันทำให้แก้มร้อนจังว๊ะ..
"เอ่อ..อีกสักเดี๋ยวคุณพาผมไปดูแปลงดอกไม้ได้ไหมผมอยากไปเก็บภาพไว้อวดเพื่อนๆที่กรุงเทพฯ"
"ยินดีและเต็มใจครับแค่คุณเสนอผมก็พร้อมที่จะสนองให้.."
"เสี่ยว..ตัวอย่างโตแต่ชอบพูดชอบทำอะไรที่ขัดกับตัวเองชะมัด"
"หึ.."
แปลงดอกไม้ที่เตโชพามาดูอุดมสมบูรณ์ไปด้วยพรรณไม้นานาชนิด มีสวนดอกไม้ที่สวยงาม อาทิ ดอกคัตเตอร์สีขาวนวล ดอกมาร์กาเร็ตสีม่วงอ่อนและสีม่วงเข้มแซมสลับกันไปมองดูแล้วช่างสวยงามดูสดใสสบายตาและให้ความรู้สึกสดชื่นบอกเลยว่าบรรยากาศดีขั้นสุด
อีกทั้งยังมีหมอกยามเช้าลงมาปกคลุมแทบทุกพื้นที่ ท่ามกลางสวนดอกไม้ ไร่ชา ที่โอบล้อมด้วยทุ่งกว้างและขุนเขาธรรมชาติอันแสนอบอุ่น ััอากาศเย็นสบายสดชื่นสุดๆแถมยังมีฉากหลังเป็ูเาน้อยใหญ่สลับและปะปนกันอย่างสวยงาม ภพยกกล้องขึ้นกดถ่ายทั้งรูปและวีดีโอเก็บไว้ทุกมุมเลยก็ว่าได้
"คุณ..ผมอยากเข้าไปที่ไร่ชากับไร่กาแฟอีก อ้อ สวนสตรอว์เบอร์รี่ด้วย นะคุณ..แล้วค่อยตบท้ายด้วยน้ำตกอีกที นะๆ"
เตโชมองคนที่พูดร้องขอเขาอย่างเจื้อยแจ้วด้วยความเอ็นดู.. หึ เอ็นดูผู้ชายที่มีร่างกายใหญ่โตอุดมไปด้วยมัดกล้ามแทบจะไม่แตกต่างจากเขาเลยก็ว่าได้
เฮ้อ! รสนิยมมึงเปลี่ยนไปั้แ่เมื่อไรกันเตโช..
"ครับ แต่ก่อนไปผมว่าเราไปหาอะไรกินกันก่อนดีกว่าจะได้มีแรงพาคุณไปซน"
"ซนบ้านคุณน่ะสิ..ผมโตแล้วนะแถมแก่กว่าคุณด้วย"
"ยิ่งแก่ยิ่งมันส์ผมชอบ.."
"นี่คุณ!"
"อะไร!ผมหมายถึงมะพร้าวในสวนของผม คุณคิดอะไร.."
เฮ๊อะ!กวนประสาทจริงเลยไอ้เด็กนี่ถ้าไม่คิดว่าต้องพึ่งอีกฝ่ายให้พาเที่ยวนะบอกเลย..
"ด่าอะไรผมในใจอยู่หรือเปล่าครับ ถ้าจะด่าก็ด่าออกเสียงได้เลยนะ.."
"ได้เหรอ.."
"หึ.."
กว่าจะเถึยงกว่าจะได้กินและไปตะลอนในไร่เสร็จก็ปาไปเที่ยงกว่าแล้ว แล้วตอนนี้พวกเราทั้งสองคนได้มายืนอยู่ที่น้ำตกเป็ที่เรียบร้อย
"เอากระเป๋ามาเดี๋ยวผมเก็บให้" เตโชแบมือขอกระเป๋าเสื้อผ้าใบขนาดพอดีที่อยู่บนไหล่ของอีกคน
"ไม่เป็ไรเดี๋ยวผมเก็บเอง..คุณหันหน้าไปทางโน้นเลยผมจะถอดเสื้อผ้า ห้ามแอบมองด้วย!"
"หึ..มีอะไรให้ผมอยากมองกัน" เตโชพูดพลางกระตุกยิ้มตรงมุมปากอย่างกวนๆ
"ก็จริง.." ภพตอบพร้อมกับยักไหล่แล้วหันไปถอดเสื้อเชิ้ตแขนยาวสีขาวให้หลุดออกไปจากลำตัวอย่างไม่ยี่หระ เผยให้เห็นร่างกายที่สมส่วน ่ไหล่กว้าง มีกล้ามเนื้อขึ้นนูนสวยตรง่หน้าอกทั้งสองข้าง ส่วนบริเวณเอวกับสะโพกแคบลงรับกับเรียวขายาวแข็งแรง
อึกกก..
เตโชถึงกับต้องลอบกลืนน้ำลาย คนอะไรนอกจากหล่อแล้วหุ่นยังดีอีก แถมผิวสีน้ำผึ้งของคนตรงหน้ายังกระแทกตากระแทกใจของเขามากๆ
"เดี๋ยวคุณ!" เตโชร้องห้ามเสียงหลงทันทีที่เห็นอีกคนก้มลงถอดกางเกงยีนส์ออกจนเหลือแต่บ๊อกเซอร์ตัวบางเพียงตัวเดียว
"ครับ..มีอะไรหรือเปล่า"
ฮึ่ม! หันมาถามเขาแบบหน้าซื่อตาใส ดื้อ แถมมีความอยากเอาชนะมาก..
"เอ่อ..ไม่ทันแล้วครับตามสบายเลย"
"แล้วคุณไม่ลงมาเล่นด้วยกันเหรอ..เย็นสบายมากเลยนะคุณ" ภพที่ก้าวลงไปในน้ำได้ครึ่งตัวก็หันมาถามเตโชอย่างสงสัย
"ตามสบายเดี๋ยวผมนั่งรอตรงนี้แหละ" ภพพยักหน้ารับรู้แล้วเลิกสนใจอีกฝ่ายทันที
เตโชที่นั่งรออีกฝ่ายเล่นน้ำอยู่บนโขดหิน บางจังหวะก็ยกมือถือขึ้นมาถ่ายรูปของอีกคนเก็บไว้
มองเพลิน..
ครืดด ครืดด
เตโชก้มลงมองโทรศัพท์ที่สั่นเตือนในมือแล้วหันไปมองคนที่กำลังแหวกว่ายอยู่ในน้ำอย่างมีความสุข เดินเลี่ยงออกมาพลางกดรับสาย
"อืม.."
เตโชคุยสายอยู่ราว5นาทีก็กดวางแล้วเดินกลับมายังจุดเดิมพลางกวาดสายตามองหาคนที่แหวกว่ายอยู่ในน้ำ แต่มองหาเท่าไรก็ไม่เจอ ใจเริ่มเสีย
หายไปไหนกัน..!!
"คุณ! คุณ! คุณภพ!.."
ไร้ซึ่งเสียงตอบกลับ เตโชเริ่มใจเสียหนักกว่าเดิม
"หายไปไหนเนี่ย!ไม่ใช่ตะคริวกินขาแล้วจมน้ำไปแล้วเหรอ" ไม่รอช้าเตโชรีบลนลานถอดเสื้อผ้าออกจนเหลือแต่บ๊อกเซอร์ตัวเก่งเพียงตัวเดียว ก้าวลงไปในน้ำตกที่เย็นเฉียบพลางะโเรียกอีกฝ่ายเสียงดังลั่นว่ายหาจนทั่วดำผุดดำว่ายในเวิ้งน้ำที่มีขนาดใหญ่และลึกมากกว่าทุกที่
"คุณภพ! คุณอยู่ไหน..ได้ยินผมไหม!"
เตโชกลัวว่าอีกคนจะเป็อะไรไปจนลนลานไปหมด พลันสายตาเหลือบไปเห็นม่านหลังน้ำตกที่ไหลลงมาจาก้าสูงราว3เมตรได้
หรือว่าจะแอบไปเล่นซนตรงนั้นหรือเปล่านะ คิดได้แบบนั้นเขาก็รีบว่ายน้ำไปยังฝั่งนั้นพอเท้าแตะพื้นได้ก็รีบเดินจ้ำเข้าไปหลังน้ำตกทันที
"คะ.."
เตโชหยุดเสียงเรียกไว้แค่นั้นทันทีที่เห็นอีกฝ่ายกำลังย่องไปจับผีเสื้อตัวสวยที่เกาะต้นดอกกระเจียวอยู่ ทั้งโล่งทั้งโมโหและเอ็นดู
"เกือบจะจับได้อยู่แล้วเชียว..เสียดายที่ไม่ได้หยิบกล้องติดตัวมาด้วย เฮ้อ!"
เสียงบ่นงุ๊งงิ๊งก่อนที่ร่างสูงจะหันมาและร้องออกมาเสียงดังอย่างใ
"เฮ้ย!! ใหมด! มาทำอะไรตรงนี้เงียบๆเนี่ย..ขวัญเอ๊ยขวัญมา"
หึ..ขยันทำให้หัวใจของเขาทำงานหนักได้ตลอดเวลาจริงๆ
"มาทำอะไรตรงนี้!ผมเรียกไม่ได้ยินเหรอ..ทำไมถึงได้ดื้อแบบนี้เนี่ย!.."
ภพถึงกับหน้าเหวอกับน้ำเสียงและท่าทางเกรี้ยวกราดของอีกคน
"นะ..นี่คุณเป็อะไร!แล้วเื่อะไรมาว่าผมดื้อผมบอกแล้วไงว่าผมไม่ใช่เด็ก!แล้วก็ตะ.."
"แล้วก็โตกว่าผม! โอเค..เนี่ยเหรอสิ่งที่คนที่โตแล้วเขาทำกัน!"
"ผมทำอะไร!"
"ก็ไม่ใช่คุณเหรอที่แอบมาเล่นตรงนี้แล้วไม่บอกผม! คุณรู้ไหมว่าผมคิดไปไกลแค่ไหน!นึกว่าคุณเป็ตะคริวแล้วจมน้ำไปแล้ว!ผมทั้งดำน้ำหาทั้งร้องเรียกคุณจนคอแทบแตก แต่คุณกลับมานั่งจับผีเสื้อสบายอารมณ์อยู่ตรงนี้!"
ภพถึงกับอ้าปากค้างเพราะว่าเพิ่งเคยเห็นอีกฝ่ายหัวร้อนแบบนี้ ปกติเห็นแต่ความขี้เล่นของอีกฝ่ายแทบจะตลอดเวลาที่เจอกัน
"แล้วใครจะไปรู้ล่ะว่าคุณจะตามหากัน!"
"ผมก็ต้องตามหาอยู่แล้วป่ะ..คุณเป็แขกและก็อยู่ในความดูแลของผม ถ้าคุณเป็อะไรไปผมก็ซวยน่ะสิ!"
ภพเมื่อได้ยินคำพูดของอีกคนถึงกับสะอึก รู้สึกแปล๊บๆที่หัวใจก่อนจะรีบปัดทิ้งแล้วหันมากระแทกเสียงใส่คนตรงหน้าอย่างเคืองๆปนโมโห
"โอเค!เอาเป็ว่าผมขอโทษ..พอใจยัง!" พูดเสร็จก็เดินหนีไปทันที เตโชพยายามสงบสติอารมณ์ของตัวเองเพราะเริ่มรู้สึกว่าตัวเองพูดแรงเกินไป..พอจัดการกับอารมณ์ตัวเองได้ก็รีบเดินตามอีกคนไป พอว่ายน้ำออกมาก็เห็นอีกฝ่ายกำลังใส่เสื้อผ้าอยู่เขารีบเดินขึ้นฝั่งทันที
"คุณ..จะกลับแล้วเหรอ.."
เงียบ..
"ผมขอโทษที่เผลอพูดแรงกับคุณผมแค่เป็หะ.."
"ไม่เป็ไร ที่คุณพูดมามันก็ถูกเอาเป็ว่าผมจะไม่โกรธก็แล้วกัน กลับกันดีกว่า" พูดเสร็จก็คว้ากระเป๋าเดินไปรอที่รถทันที
'ไม่น่าปากพล่อยแล้วก็ไม่น่าใส่อารมณ์กับเขาเลย..กำลังจะดีอยู่แล้วเชียว ไอเตนะไอ้เต!ปากเขาบอกว่าไม่โกรธมึงแต่ดูจากท่าทางแล้วน่าจะโกรธมากเลยแหละ เฮ้อ!รับกรรมไปก็แล้วกันไอ้เตโช'
ตลอดเส้นทางกลับบ้านไม่มีการพูดคุยมีแต่ความเงียบเข้ามาปกคลุมจนน่าใจหาย
"ไอ้ภพ!"
ภพที่นั่งซ้อนท้ายรถมอเตอร์ไซค์วิบากของคนปากเสียอยู่ถึงกับใที่เห็นเพื่อนๆทั้ง3คนยืนโบกไม้โบกมือและเรียกเขาเสียงดังลั่นอยู่หน้าโฮมสเตย์
'มาได้ไงวะ'
"เฮ้ย!ทำไมพวกมึงถึงมาอยู่ที่นี่กันได้วะ!" ทันทีที่รถจอดภพก็รีบเหวี่ยงขาลงจากรถคันสูงแต่ไม่แม้จะแตะตัวของคนขับแม้แต่น้อย
"กูหายตัวมา" เวย์
"ส่วนกูก็เหาะมา" วา
"อืม กูก็ด้วยว่ะ.." ปรี
"ไอ้สัด!กวนตีน!" ภพ
"เอ่อ..คนนี้คือ.." เวย์หันมาถาม ภพหลีกเลี่ยงไม่ได้เลยต้องแนะนำให้ทุกคนได้รู้จักกัน
"คนนี้ชื่อคุณเตโช เป็ลูกชายเ้าของไร่ชากับไร่กาแฟของที่นี่ ส่วนทั้งสามคนนี้เป็เพื่อนๆของผมเอง คนหล่อๆนี่ชื่อปรี ส่วนสองคนที่หน้าตาขี้เหร่ๆนั่นชื่อเวย์กับวาเป็แฝดกัน เวย์เป็แฝดคนพี่ส่วนวาเป็แฝดคนน้อง" เวย์กับวาที่ได้ยินภพเอ่ยแนะนำแบบนั้นก็ได้แต่ใช้สายตาข่มขู่และหมายหัวเขาเอาไว้
"สวัสดีครับคุณเตโช" ทั้งสามคนพูดออกมาพร้อมกันอย่างกับนัดหมายกันไว้ก็ไม่ปาน
"สวัสดีครับเด็กๆ"
'เห๊อะ!เด็กที่หน้าคุณน่ะสิ..มั่นหน้าเหลือเกิน' ภพคิดอย่างหมั่นไส้พร้อมกับสะบัดหน้าเดินเข้าไปด้านใน
"เอ้า!ไอ้ภพแล้วที่พักพวกกูอ่ะ.." วาะโถามไล่หลังภพไปเสียงดัง
"ปากพวกมึงก็มีติดต่อกันเอาเอง!..อ้อ ส่วนคุณเตโชก็ช่วยคิดเงินค่าที่พักแล้วก็ค่าที่เป็ไกด์พาพวกมันเที่ยวด้วยไม่ต้องเกรงใจ พวกมันรวย!"
พูดเสร็จก็เดินไปแบบไม่หันกลับมามองแม้แต่นิดเดียว..'โดนโกรธจริงๆด้วย' เตโชคิดพลางส่ายหัวเบาๆอย่างท้อๆ
....
ไนต์คลับกลางเมือง
"อ่ะ ชนนน.." เสียงแก้วกระทบกันมันฟังดูช่างไพเราะนักสำหรับนักเที่ยวแบบพวกเขา เมื่อเย็นพวกมันทั้ง3ตัวชวนเขามาเที่ยวผับบอกว่านัดกับไอ้นายและเมียของมันไว้ว่าจะออกไปเปิดหูเปิดตาแล้วก็จะเลี้ยงฉลองการฝึกงานให้กับเมียของไอ้นายไปในตัว หึ..หาเื่แดกมากกว่า สุดท้ายก็ขัดพวกมันไม่ได้จนต้องนั่งเฟอร์ลารี่ออกมากับพวกมัน
"เป็ไงบ้างน้องพายฝึกงานวันแรกสนุกไหมครับ" ภพเอ่ยถามเมียของเพื่อนที่นั่งชิดกันกับเพื่อนของเขาจนแทบจะเกยไปบนตักอยู่รอมร่อ หวงมากหวงเหมือนหมาบ้า เหล้าก็ไม่ให้น้องกิน สั่งกับแกล้มกับน้ำโค้กมาให้น้องกินแทน
"เสือก! เื่ของเมียกูไม่ต้องอยากรู้"
"อ้าว..ไอ้สัดนาย หึงมั่วตั้วกูเพื่อนมึงนะ!"
"หึงหมดไม่สนว่าใคร..มีปัญหาป่ะ!"
"พี่นาย!..หยุดเลยนะ" เห๊อะ! พอเมียดุหน่อยก็จ๋อยเหมือนหมาทีกับเพื่อนนี้เก่งจัง!
"พี่ขอโทษครับ"
"ควาย!สม"
คุยกันไปทะเลาะกันไปตามประสาเพื่อนที่รักกันมาก จนเริ่มกรึ่มๆกันบ้างแล้วโดยเฉพาะผมเพราะผมไม่ใช่คนขับเพราะฉนั้นเมาได้เต็มที่ส่วนไอ้นายต้องรีบพาเมียกลับเพราะพรุ่งนี้น้องต้องไปฝึกงาน ผมเลยอาสาเดินไปส่งมันที่รถ
"ขอบใจที่มาส่งมึงก็อย่าเมามากล่ะไอ้ภพ กระดกเอาๆถึงเป็เ้าของผับก็เมาได้นะโว้ย!" ไอ้นายตบบ่าพร้อมกับเตือนเชิงแซวออกมา
"เออน่า กูไม่ได้ขับรถเองคืนนี้ขอจัดเต็ม"
"แล้วมึงจะกลับเมื่อไรวะภพ..หรือรอกลับพร้อมกู แต่มึงต้องรอนานหน่อยนะเพราะกูว่าจะอยู่เป็เพื่อนเมียอีกสัก4-5วัน"
"ครั้งแรกว่าจะกลับพรุ่งนี้แต่คงไม่ได้แล้วว่ะ คงต้องรอกลับพร้อมไอ้3ตัวนั่นน่าจะอีก2-3วันแหละ"
"เออๆก่อนกลับก็แวะมาหากูที่คอนโดก่อนนะเดี๋ยวกูส่งโลไปให้"
พอคุยกันเสร็จผมก็เดินเข้ามาด้านในส่วนไอ้นายก็ขับรถพาเมียกลับไปนอน..ชักจะอิจฉาคนมีเมียซะแล้วสิ พอเดินมาถึงโต๊ะก็เห็นไอ้แฝดนรกกำลังเรื้อนกันเลยยกเว้นไอ้ปรีเพราะมันต้องขับรถพาพวกผมกลับ
"ขอโทษครับ..ขอชนแก้วหน่อยได้ไหมครับผมชื่อต้านะ ผมอยากรู้จักคุณบ้างจะได้ไหมครับ" ผมมองหนุ่มน้อยหน้าหวานตรงหน้าอย่างพินิจ สวยและน่ารักดีแต่ไม่ใช่สเปคผม แต่จะให้ปฏิเสธก็จะเป็การเสียมารยาทเลยยิ้มตอบพร้อมกับแนะนำตัวแล้วก็ชนแก้วกันไปตามระเบียบ ยิ่งดึกก็ยิ่งคึกตอนนี้ดีเจก็เปิดเพลงจังหวะเร้าใจจนพวกผมต้องลุกออกไปวาดลวดลายเพื่อยืดเส้นยืดสายกันบ้างตามประสา
"ขอโทษครับ" จังหวะที่กำลังโยกตัวไปตามจังหวะเพลงก็เผลอเอาหลังไปชนกับสาวสวยด้านหลังเข้าให้
"ไม่เป็ไรค่ะวาไม่ถือ" เธอบอกพร้อมกับส่งยิ้มหวานมาให้ผมอย่างเชิญชวน
"ชื่อวาเหรอครับ..ชื่อเพราะแถมยังสวยน่ารักอีก" ด้วยความเมาที่เริ่มเข้าที่ทำให้ผมแพรวพราวขึ้นอีกหลายระดับ ระหว่างพูดคุยผมก็รวบเอวเธอไว้ด้วยแขนข้างที่ว่างอยู่อย่างกลายๆ คืนนี้ได้เย_แน่นอน เพื่อนๆก็รุ้เห็นเป็ใจขยิบหูขยิบตาให้ผมหิ้วเธอเข้ารร.ส่วนไอ้ปรีก็ยัดกุญแจรถใส่มือให้ผมอย่างใจกว้างทั้งๆที่ปกติมันหวงรถจะตาย กลัวว่าผมจะอดอยากปากแห้งหรือไงกันเพราะที่ผ่านมาผมทำแต่งานจนไม่มีเวลาคิดหรือทำเื่อย่างว่าเลย ดีเหมือนกันจะได้ปลดปล่อยออกไปบ้าง
"แล้วพวกมึงจะกลับกันยังไงวะ"
"เออน่า พวกกูมีเงินแล้วก็มีปัญญามึงไปเหอะนานๆจะได้เป็เสือล่าเหยื่อสักที" ไอ้ปรีพูดเสร็จก็ตบบ่าผมอย่างชิลๆ
เอาว๊ะ!คืนนี้เสือจะจัดการเหยื่อให้หนำใจเลย..
ประคองกันเดินออกมาจนถึงรถคันหรู สาวเ้าพอเห็นซูเปอร์คาร์คันหรูของไอ้ปรีก็ถึงกับเบิกตากว้างพลางหันมาออดอ้อนออเซาะเสือแบบผมเสียงหวานจ๋อย หึ เสือจะขย้ำให้จมเขี้ยวเลยบึ้มๆแบบนี้สเปคของพี่เลยค่ะคนสวย
"ที่รักครับ!..พี่มารับกลับบ้าน เมาทีไรอยากเล่นบทผัวทุกทีเลยน๊า'เมียของพี่'เนี่ย.."
ภพแทบสร่างเมา !?
เชี่ย! มาได้ไงว๊ะ! ที่สำคัญมันพูดเชี่ยอะไรของมัน!ใครเมีย!!..แล้วกูไปเป็เมียมันตอนไหนว๊ะ!!
แย่แล้ว..เสือกำลังจะโดนคาบไปต่อหน้าต่อตาของเหยื่อ!!
>ยังไม่ได้แก้คำผิด
11K
