ร่างบางเดินหายเข้าไปในตัวบ้านแล้วลูเซียสเดินออกมาดูสัญลักษณ์ซึ่งหญิงสาวเขียนมันเอาไว้ เืของเธอที่ใช้เขียนมันช่างหอมเย้ายวนใจเขาเสียจริงมีเืของมนุษย์ไม่กี่คนที่หอมหวานชวนหน้าลอง มันสามารถเรียกปีศาจและอสูรมาได้ยิ่งมีสัญลักษณ์ซาตานอยู่ด้วยมันก็ยิ่งเรียกหาพวกนั้นเข้าไปอีกร่างหนาใช้เท้าเขี่ยทำลายมันทิ้ง และให้พลังของตนลบกลิ่นเืทิ้งก่อนจะหายตัวไปจากที่ตรงนั้น
คืนฝันอาบน้ำอยู่ในห้องน้ำลูเซียสตามเข้ามาเขาได้เดินสำรวจห้องตรงหน้าอย่างใจเย็นและสนใจในห้องนอนของคืนฝันตกแต่งสไตล์มินิมอลสีขาวสะอาดตา มีโต๊ะทำงานตรงด้านซ้ายมีเตียงนอนตรงทางด้านขวา และตู้เสื้อผ้าอยู่ปลายเตียงร่างหนาสนใจสิ่งที่อยู่บนที่โต๊ะทำงานเขาเดินไปหยิบมันขึ้นมาดูเป็ภาพครอบครัวที่มีเด็กสาวอยู่ตรงกลางข้างกายของเธอมีชายและหญิงซึ่งก็คงเป็พ่อและแม่ภาพนั้นดูมีความสุขมาก
กรี๊ด!!!
เสียงกรี๊ดของหญิงสาวทำให้ซาตานหนุ่มต้องหันมามองภาพตรงหน้าของเขาคือร่างบางที่มีผ้าเช็ดตัวผืนเดียวปกปิดเรือนร่างทำให้ลูเซียสเห็นเรือนร่างของเธอได้เต็มตาคืนฝันยกมือขึ้นมาพยายามปิดส่วนที่ไม่ที่ผ้าคลุมไว้เพื่อจะไม่ให้คนแปลกหน้าที่บุกเข้ามาเห็นอะไรต่อมิอะไรของเธอไปมากกว่านี้
“นายเป็ใคร? มาอยู่ที่นี่ได้ไง ออกไปเลยนะ”
“เ้าเป็คนเรียกข้ามาจำไม่ได้หรือไง?”
“ฉันไปเรียกนายมาตอนไหน?ไม่ทราบ!!!”
ลูเซียสถอนหายใจไม่เข้าใจการกระทำของร่างเล็กตรงหน้าเลยทั้งที่เป็คนเรียกเขามาเองแต่ตอนนี้กลับจำไม่ได้เสียอย่างนั้นถึงใจจริงของเขาอยากจะเข้าไม่กอดเธอให้หายคิดถึงใจจะขาด แต่ในเมื่อนี่เป็ชาติภพใหม่ของเธอเขาก็ไม่ควรจะไปทำให้เธอเ็ปกับเื่ราวของเขาและเธอที่ได้ผ่านไปแล้วเขาไม่คิดจะบอกให้เธอรับรู้ถึงอดีต แต่เื่ของปัจจุบันอันนี้เป็ข้อยกเว้นถ้าจะอธิบายตอนนี้คงจะไม่ดีแน่
“ข้าจะให้เ้าแต่งตัวเสร็จก่อนก็แล้วกัน เ้ากับข้ามีเื่ต้องคุยกันอีกยาว”
จู่ ๆเมื่อสิ้นประโยคลูเซียสก็ได้หายตัวไปต่อหน้าต่อตาของคืนฝันนั่นทำให้เธอทั้งใและหวาดกลัว หญิงสาวจึงรีบแต่งตัวแล้วเปิดประตูห้องนอนออกไปเพื่อจะไปดูให้แน่ใจว่าเธอทำการล็อกประตูบ้านเรียบร้อยแล้วหรือยัง
“บ้านก็ล็อกแล้วหมอนั่นเข้ามาทางไหน? หรือว่าจะเป็…ผะ..ผี”
เมื่อคืนฝันคิดได้แบบนั้นร่างบางก็หมุนตัวแต่แล้วก็ไปชนกับอกแกร่งของใครบางคนเธอเงยหน้าขึ้นมองแล้วก็ต้องร้องกรี๊ดออกมาอีกครั้งลูเซียสรีบนำมือมาปิดปากร่างบางไว้เพื่อจะได้ให้เธอเงียบเขาเองก็ไม่ชอบเสียงกรี๊ดเรียงเสียด้วย
“จะกรี๊ดอะไรนักหนาพร้อมจะคุยกับข้าแล้วหรือยัง”
ร่างเล็กพยักหน้าเมื่อเธอััว่าชายตรงหน้าไม่ได้คิดจะทำอะไรเธอทุกคำที่เขาพูดมานั้นก็ไม่ได้ใช้วาจาหรือการกระทำลวนลามเธอเลยแม้แต่น้อยแต่ชายซึ่งอยู่ตรงหน้าเธอกลับให้ความรู้สึกคุ้นเคยอย่างบอกไม่ถูก
“เ้าเรียกข้าออกมาเ้า้าจะขอพรอะไร?”
“นี่นายเป็ซาตาน จริงๆ หรือ?”
“เ้าเป็คนเรียกข้ามาเองแล้วยังจะมาถามแบบนี้อีก ในความคิดของเ้าซาตานต้องมีรูปร่างแบบไหนล่ะ?”
คืนฝันคิดตามเขาว่าจากที่เคยอ่านและเห็นผ่าน ๆ ตา ซาตานต้องมีรูปร่างเป็ มีหัวเป็แพะร่างกายเป็มนุษย์และมีปีกข้างหลัง นั้นทำให้ลูเซียสขำกับความคิดของเธอเขามีความสามารถที่จะอ่านใจ หรือ ล่วงรู้ความคิดของมนุษย์นั่นทำให้เขาแปลงกายตามที่เธอจินตนาการ
“แบบนี้ใช่ไหม?”
หญิงสาวเห็นเขาแปลงกายต่อหน้าเธอเชื่อแล้วว่าเขาคือซาตานจริงๆ แต่รูปร่างที่เขามาให้เห็นตอนแรก ใครจะไปเชื่อเล่นมาหล่อราวกับเทพบุตร ไม่มีเค้าโครงของซาตานเลยแม้แต่น้อย
“ขอแบบเดิมดีกว่า”
ลูเซียสกลับคืนร่างเป็ดั้งเดิมชายหนุ่มผมสีรัตติกาลยาวประบ่ามีบางส่วนรวบไว้ด้านหลังใบหน้าหล่อคมคายดวงตาสีมรกตราวกับหินหยก จมูกโด่งเป็สัน ริมฝีปากหนาแดงอมชมพูผิวขาวราวกับหิมะเหมือนคนซึ่งไม่เคยออกแดดมาเป็เวลานานรูปร่างสันทัดมีมัดกล้ามขนาดกำลังพอดีดูแล้วช่างเป็ชายหนุ่มที่สมบูรณ์เพอร์เฟคเสียจริง
“ว่าแต่…เ้าจะขออะไรกับข้า…รู้ใช่ไหมว่าสิ่งที่ต้องจ่ายนั้นคือิญญาของเ้า”
ลูเซียสบอกให้เธอรับรู้เงื่อนไขไว้ก่อนทั้งที่ใจจริงของเขาไม่อยากจะให้เธอขอพรเลยแม้แต่น้อยคืนฝันพยักรับหน้ารู้ เธอเองก็เคยอ่านผ่านๆมาบ้างว่าการขอพรกับซาตานนั้นคือก็เหมือนการขายดวงิญญาเพื่อแลกกับสิ่งที่้า ไม่ว่าอะไรซาตานทำให้ได้หมดยกเว้นจะขอให้คนตายไปแล้วกลับมามีชีวิตนั้นทำไม่ได้
“ฉันขอให้…ตัวเองจากไปแบบไม่เ็ป”
ลูเซียสทำหน้าแปลกใจนี่เป็ครั้งแรกก็ว่าได้ที่มีมนุษย์ขอพรแบบนี้แต่มันก็ไม่ได้เกินการคาดหมายของเขาเท่าไรเพราะลูเซียสรู้ดีว่านิสัยของผู้หญิงตรงหน้าเขาคนนี้เป็อย่างไรไม่ว่าเวลาผ่านไม่นานเท่าไร เธอก็ยังเป็เอรินคนที่เขารู้จักอยู่ดีถึงชาตินี้จะมีชื่อใหม่ว่าคืนฝันก็ตาม ซาตานหนุ่มหาความโลภในตัวของเธอไม่เจอเลยแล้วดวงิญญาของเธอยังขาวสะอาด ทั้งที่มนุษย์ทุกคนจะต้องมี เจ็ดอารมณ์ หกปรารถนาแต่ในตัวคืนฝันกับมีมันน้อยมากน้อยกว่าคนปกติ
“เ้าไม่มีสิ่งอื่นที่้าเลยหรือ?”
“ไม่มี!ฉันขอไปแล้วนายให้ได้ไหมล่ะ?”
ลูเซียสทำหน้าคิดหนักไม่ใช่ว่าเขาทำไม่ได้ แต่การที่จะแลกิญญากับพรที่ขอ มันต้องสมน้ำสมเนื้อกันหน่อยแต่สิ่งที่เธอขอมานั้นเขาไม่เห็นเลยว่ามันมีประโยชน์อะไรกับเธอเลยร่างหนามองหน้าร่างบางอย่างชั่งใจ เขาไม่้าจะทำให้เธอต้องมาเจ็บกับเขาอีกแล้วแต่ลูเซียสก็ยังอยากจะอยู่กับเธอมันเป็ความขัดแย้งที่เขาเองก็ไม่เข้าใจมันเหมือนกัน
“ได้!แต่ข้าให้เวลาเ้า 7 วัน เพื่อคิดพรใหม่ที่ดีกว่านี้”
เขาเชยคางเธอเงยขึ้นมาสายตาของทั้งคู่สบประสานกันอยู่พักหนึ่งก่อนลูเซียสโน้มใบหน้าลงมาเข้าใกล้จนสันจมูกโด่งชนกับจมูกของเธอ
“จะทำอะไร”
“พันธสัญญาไงล่ะ”
ลูเซียสประกบริมปากของเธอด้วยปากของเขาร่างหนาจูบเธออย่างนิ่มนวลยังไม่ทันไรลิ้นของเขาได้ล้วงเข้ามาในโพรงปากของหญิงสาวในขณะนั้นคืนฝันยังมึนงงและใจนหยุดชะงักนี่เป็ครั้งแรกที่เธอได้จูบกับใครสักคนและเขายังสอดลิ้นเข้ามาในปากของเธอถึงจะใแต่ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าเขาทำให้เธอรับรู้ถึงรสชาติแปลกใหม่ที่ไม่เคยเป็มาก่อน
ซาตานหนุ่มถอนริมฝีปากออกเขารู้ทันทีว่าหญิงสาวไม่เคยได้รับประสบการณ์แบบนี้มาก่อนลูเซียสคิดว่าเขาสามารถจะทำให้เธอเปลี่ยนคำขอพรได้และยังััได้ว่าอายุขัยของเธอใกล้จะหมดลง
“นับั้แ่นี้ไปอีก 6วัน เ้าสามารถเรียกข้าได้ตลอดเวลา”
“แล้วจะให้ฉันเรียกว่านายว่าอะไร?”
“ลูเซียส!จำไว้ให้ดีนะ...คืนฝัน!”
สิ้นคำพูดลูเซียสได้หายตัวไปจากที่ตรงนั้นแล้วคืนฝันยังมึงงงกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นอยู่จึงได้ยืนอยู่ตรงหน้าประตูหน้าบ้านซึ่งข้างกันนั้นเป็ห้องรับแขกเล็กๆในตอนนี้ภายในบ้านกลับมาเงียบลงอีกครั้ง ทั้งที่ถ้าเป็ปกติเธอจะไม่รู้สึกอะไรเลยเพราะบ้านหลังนี้เธอก็อยู่มานานั้แ่ที่จำความได้แต่มาตอนนี้มากับเหงาขึ้นมาเสียอย่างไรก็บอกไม่ถูก
“นายเป็ใครกันแน่นะลูเซียส”
มือบางยกขึ้นมาจับที่ริมฝีปากััเมื่อครู่ยังอยู่หัวใจของเธอมันเต้นแรงขึ้นแต่กลับไม่รู้สึกเจ็บเลยแม้นแต่น้อยราวกับว่าสิ่งที่เกิดขึ้นตอนนี้เธอกำลังอยู่ในความฝัน
ถ้ามันเป็ความฝันเธอไม่อยากจะตื่นขึ้นมาเลยในส่วนลึกของหัวใจมันบอกว่าเธอได้เจอสิ่งที่ขาดหายไปแล้วแต่ไม่รู้ทำไมคืนฝันกลับรู้สึกใจหายขึ้นมาเสียอย่างนั้น ราวกับว่าเวลาชีวิตของเธอมันจะเดินเร็วมากขึ้น
726
![ฝิ่นรักอาไฟ [Yaoi]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1608274216_6920254.webp)