ดวงตาหมองคล้ำแสดงออกทางใบหน้าของเฉินห่าว เขาได้เบอร์ติดต่อสังกัดของแม่บ้านที่ทำงานให้แล้ว ข้อมูลที่ได้รับทำให้เขาต้องถอนหายใจเพราะแม่บ้านอยู่ตัวคนเดียว ครอบครัวตายทั้งหมด เธอยังโสด เขาจึงไม่สามารถหาเบาะแสจากแม่บ้านได้
ภายในห้องของเขาไม่มีข้อมูลที่เป็ประโยชน์เหมือนกัน ทุกอย่างเป็เอกสารเกี่ยวกับธุรกิจโรงแรมหลงเฉียงทั้งหมด รายรับ รายจ่ายถูกจัดเก็บเอาไว้เป็ระเบียบ ค่านมลูก ทุกๆอย่างถูกเขียนเอาไว้เพื่อวางแผนการใช้เงินให้เกิดประโยชน์มากที่สุดเท่าที่จะทำได้
แต่แล้วเขากลับพบหนังสือเล่มหนึ่งถูกพันเอาไว้ด้วยผ้าขาว เมื่อเปิดออกดูพบว่าเป็สมุดจดบันทึกที่เหมือนจะใช้จดเื่ราวชีวิตประจำวัน
[ วันที่ 24 มิถุนา เราสองคนเดินทางไปเที่ยวสวนพฤกษศาสตร์ ระหว่างเดินทางลูกสาวของผมดิ้นแรงมาก เราจึงหยุดพัก 30 นาทีแล้วเดินเที่ยวต่อ ]
[ วันที่ 1 กรกฎาคม ท้องของภรรยาผมโตมาก เราจึงซื้อสติกเกอร์มาติดเพื่อทำให้เป็ตัวการ์ตูนต่างๆหวังว่าเ้าตัวน้อยที่ออกมาจะเห็นความรักของเราสองคน ]
[ วันที่ 11 ธันวาคม ผมอยู่ในห้องคลอด ไว้แค่นี้ก่อนเพราะต้องให้กำลังใจภรรยา ]
เฉินห่าวเปิดดูสมุดบันทึกอีกหลายสิบหน้า ต่อจากวันที่ 11 ธันวาไม่มีการจดบันทึกอีกต่อไป ไม่มีการแจ้งแต่อย่างใดเขาจึงเก็บหนังสือลงที่เดิม
“ ให้ตายสิ รูปถ่ายสักใบก็ไม่มี ชื่อภรรยาก็ไม่บอก แล้วฉันจะตามหาแม่ของลูกได้ยังไง ”
เฉินห่าวลองค้นทั่วห้องแล้ว เขาเจอแค่รูปถ่ายของตนเองและรูปถ่ายของเป่าเป้ยน้อยตอนที่ยังเป็ทารก ต่อให้จะมีรูปถ่ายครอบครัว ใบหน้าของภรรยากลับถูกฉีกออกราวกับว่าไม่อยากให้เธอมีตัวตนอยู่ เขาไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นระหว่างเ้าของร่างกับภรรยา ดังนั้นจึงเก็บเื่นี้เอาไว้ก่อนแล้วค่อยตามหา เพราะเขาไม่รู้ว่าภรรยาเป็หรือตาย แต่ตอนนี้เขากำลังจะตายถ้าไม่สามารถหาสมาชิกให้ได้สักคน
หลังจากเดินลงมาชั้น 1 เฉินห่าวพบว่าัน้อยอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าให้เป่าเป้ยน้อยเรียบร้อยแล้ว มันกำลังยืนเขย่าขวดนมอยู่ใกล้ๆ
เขาเห็นว่าผมของลูกสาวยังไม่ได้มัดจึงเดินเข้าไปใกล้ๆด้วยรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความสุข ต่อให้จะง่วงนอนเขากลับสดชื่นเมื่อได้มาเห็นใบหน้าเล็กๆของเด็กสาวตัวน้อยสุดแสนจะน่ารักคนนี้
“ มามะ เดี๋ยวป๊ะป๋ามัดผมให้ ”
เด็กสาวตัวน้อยเห็นว่าพ่อจะมัดผมให้จึงเอียงคอไปด้านซ้ายแล้วหัวเราะเบาๆจนพ่อมัดผมเสร็จ จากนั้นจึงเอียงคอไปทางขวาให้พ่อมัดผมอีกข้างจนได้ผมแกละมา 2 ม้วนกลมๆ
“ เสร็จแล้วจ้า ”
“ ฉวยไหม ”
“ สวยสิ สวยมากๆเลย เป่าเป้ยของพ่อสวยที่สุดเลยจ้า ”
สองพ่อลูกหัวเราะด้วยความพอใจ เฉินห่าวจึงใช้โอกาสนี้ค่อยๆสวมทับเสื้อลายลูกไม้ให้ลูกสาวอีกชั้น จากนั้นจึงอุ้มลูกไปยืนตรงประตูหน้าทางเข้าร้าน เมื่อคืนเขาใช้เวลาที่โปรแกรมควบคุมร่างกายลองฝืนคิดวิธีหาสมาชิกดู
วิธีที่เขาจะหาสมาชิกมีหลากหลายหนทาง แต่ที่เขาคิดว่าน่าจะใช้ได้ดีกับเขาในตอนนี้คงมี 2 หนทาง
วิธีแรกคือการแจกใบปลิวหน้าร้าน อย่างน้อยโรงแรมของเขาก็ตั้งอยู่ใกล้ใจกลางเขต วันหนึ่งมีผู้คนเดินผ่านมากมายสามารถแจกใบปลิวให้คนที่เดินผ่าน
วิธีที่สองคือโปรโมทในกลุ่มของเมือง X เพื่อให้คนทั้งเมืองมองเห็นร้านของเขา
โดยวิธีทั้ง 2 เขาจะต้องกระตุ้นผู้คนด้วยการเดิมพันจนทุกคนเกิดความอยาก เขาจะกระตุ้นให้ผู้คนหิวกระหายเงินเดิมพันที่ถูกตั้งเอาไว้สูง ถ้าหากว่ามันไม่เป็ไปตามที่เขาโปรโมท
แต่การโปรโมททั้ง 2 มีปัญหา วิธีแรกเขาจำเป็ต้องทำใบปลิวเสียก่อน วิธีที่สองเขาต้องรอผู้ดูแลกลุ่มอนุญาต ซึ่งตอนนี้เ้าของกลุ่มยังไม่อนุญาตโพสต์ของเขาเลยั้แ่โพสต์ไปเมื่อคืน ดังนั้นทางเดียวที่เขาคิดว่าสามารถทำได้คือการยืนเรียกลูกค้าหน้าร้านของตน
“ เป่าเป้ยเล่นรอพ่ออยู่ตรงนี้นะ ”
เฉินห่าววางลูกสาวลงบนพรมใกล้กับประตูทางออกปล่อยให้เธอเล่นกับตุ๊กตานับสิบ เธอกลับกวักมือเรียกัน้อยมาหาแล้วกอดมันด้วยแขนซ้ายไม่ยอมปล่อยไป ส่วนมือขวาถือช้อนพลาสติกค่อยๆตักผลไม้ปลอมเข้าปาก
“ กินสิ หย่อยนะ อ้าม… ”
ัน้อยอยากจะร้องไห้ มันขัดขืนไม่ได้จึงอ้าปากกินผลไม้ปลอม
หลังจากเดินมายืนหน้าร้าน เขาไม่ลืมมองสภาพแวดล้อมรอบข้างตนเอง ทุกอย่างดูแปลกตาแต่กลับคุ้นเคยเพราะมีความทรงจำจากเ้าของร่าง
สิ่งที่บินบนท้องฟ้าถูกสร้างมาจากเหล็กกล้าเรียกว่าเครื่องบิน กล่องเหล็กสี่เหลี่ยมที่กำลังวิ่งบนถนนถูกเรียกว่ารถยนต์ บ้านเรือนที่เขาเห็นแตกต่างจากโลกก่อน ทุกอย่างที่สร้างขึ้นใช้หลักการออกแบบของวิศวกรทำให้เห็นตึกรูปทรงสี่เหลี่ยมมากมายผุดขึ้นรอบๆราวกับดอกเห็ด
ทันใดนั้นเองได้มีชายแก่คนหนึ่งเดินผ่านมา เฉินห่าวจึงกระชับเสื้อยืดตนเองเล็กน้อยเพื่อให้ตัวเองดูดีที่สุด เขาไม่สนใจเลยว่าตนเองเป็เ้าสำนักมาก่อน ตอนนี้เขาต้องทำทุกอย่างเพื่อไม่ให้ตนเองต้องตายจากบทลงโทษที่จะพรากเขาไปจากลูกสาว
“ ไอ้… เอ้ย! เกือบไปแล้ว ต้องเปลี่ยนใหม่เราไม่ได้อายุร้อยปีแล้ว คุณตาครับ ”
เฉินห่าวฉีกยิ้มกว้างมองดูชายชราที่หันมองตน นับว่าโชคดีที่เมื่อครู่อีกฝ่ายไม่ได้ยินเพราะมีรถวิ่งผ่าน เมื่อครู่เขาเผลอหลุดปากเพราะชีวิตก่อนเขาเป็คนแก่ไม่ต่างกัน
“ พอดีร้านของผมเปิดใหม่จึงจัดกิจกรรมให้ได้ร่วมสนุก เพียงคุณตาเป็สมาชิกกับทางเราแล้วเล่นดัมเบลให้ครบ 1 ชั่วโมง ถ้าหากคุณตาเล่นแล้วปรากฎว่าค่าสถานะความแข็งแกร่งเพิ่มขึ้นไม่ถึง 0.1 หน่วย รับไปเลย 1 ล้านเหรียญ คุณตาสนใจไหมครับ ”
ชายชราเงยหน้ามองชายหนุ่มพร้อมกับเลิกคิ้วขึ้นข้างหนึ่งเผยให้เห็นสีหน้าสงสัย
“ ไอ้หนุ่ม ครั้งนี้แกจะมาหลอกอะไรอีกล่ะ ฉันเห็นแกหาลูกค้าตลอดไม่เห็นมีใครเข้าไปในร้านของแกสักครั้ง ”
“ คุณตาลองดูก่อน อุปกรณ์ของผมเป็รุ่นใหม่ล่าสุดเลยนะครับ ถ้าใช้งานแล้วค่าสถานะความแข็งแกร่งไม่ถึง 0.1 หน่วยผมยินดีจ่ายให้คุณตาเลย 1 ล้านเหรียญ ”
“ แกจะให้ฉันไปตายเรอะ ดูสังขารฉันก่อน จะให้ฉันไปยกดัมเบลลูกโต ใครมันจะไปทำได้ ไปไป อย่ามากวนเวลาเดินเล่นของฉัน ”
“ คุณตาครับ คุณตาไม่ต้องออกแรงเลยนะครับ แค่ยืนเฉยๆ ”
“ ไอ้หนู! แค่ยืนเฉยๆที่ไหนจะเรียกว่าออกกำลังกาย เห็นว่าฉันแก่แต่ฉันไม่ได้โง่นะโว๊ย ”
เฉินห่าวร้องะโตามหลังชายแก่ อีกฝ่ายกลับไม่สนใจเดินจากไป เขาจึงเปลี่ยนเป้าหมายใหม่เป็หญิงวัยกลางคน อีกฝ่ายโบกมือปัดไล่ให้เขาออกจากทางจนเฉินห่าวยืนอึ้งเพราะไม่มีใครสนใจเงิน 1 ล้านเหรียญ
“ บ้าน่า เงินตั้ง 1 ล้านเหรียญเลยนะ ไม่สิ พวกเขาอาจจะไม่ใช่กลุ่มเป้าหมาย ”
เฉินห่าวเรียกลูกค้าต่อไปจนเห็นชายบึกบึนกล้ามใหญ่เดินผ่าน ในกลุ่มมีหญิงสาวตัวเล็กอีก 2 และมีชายถือดาบอีก 3 ซึ่งพวกเขาคือกลุ่มฮันเตอร์
“ คุณผู้ชายคุณผู้หญิงครับ สนใจเครื่องออกกำลังกายของทางเราไหมครับ ภายใน 1 ชั่วโมงสามารถเพิ่มค่าสถานะความแข็งแกร่ง ให้ได้ 0.1 หน่วย ถ้าทำไม่ได้ผมจ่ายให้เลย 1 ล้านเหรียญ สนใจหรือเปล่าครับ ”
ฮันเตอร์ทั้งกลุ่มหยุดยืนหน้าร้านแล้วมองไปยังชายหนุ่มสวมเสื้อยืดสีขาว ด้านหลังของเขามีตึกสูง 20 ชั้นดูเก่าเป็ฉากหลัง ชายกล้ามโตด้านหน้าสุดได้ยินทุกคำพูดของเฉินห่าวจึงพ่นประโยคออกมาเสียงดังแสดงออกถึงความไม่เชื่อ
“ เหอะ เครื่องออกกำลังกายรุ่นล่าสุดยังพัฒนาได้แค่ 0.05 ตึกเก่าๆของแกเหรอจะมีเครื่องออกกำลังกายที่เพิ่มค่าสถานะความแข็งแกร่ง 0.1 หน่วยแล้วยังใช้เวลาแค่ 1 ชั่วโมงอีก ”
“ มันทำได้จริงๆนะครับ ถ้าไม่เชื่อผมจ่ายเลย 1 ล้าน ”
“ เอาสิ พวกฉันว่างพอดี ไหนล่ะเครื่องที่ว่า ”
“ ก่อนจะใช้งานต้องลงทะเบียนก่อนนะครับเพราะมีเพียงสมาชิกที่ใช้งานได้ ”
“ เหอะพวกต้มตุ๋น ใครจะไปลงทะเบียนให้ยุ่งยาก ไปเถอะ ถ้ามันอยากให้เราลองจริงๆคงไม่ทำให้มันยุ่งยากแบบนี้หรอก ”
เฉินห่าวเลิกคิ้วขึ้นสูง เขาไม่รู้จะโน้มน้าวนักผจญภัยตรงหน้าเช่นไรจึงปล่อยให้พวกเขาเดินจากไปแล้วมองหาเป้าหมายใหม่จะเป็ใครก็ได้ ขอเพียงยินยอมสมัครสมาชิกเขาก็จะรอดแล้ว
“ ให้ตายสิ ไอ้ผู้ดูแลกลุ่มเมื่อไหร่จะอนุมัติโพสต์ฉัน สาธุ๊ ขอให้รถของมันยางแตกทีเถอะชอบกั๊กดีนัก ”
โทรศัพท์ยกขึ้นมาเช็คตลอด โพสต์ใหม่ของเขากลับยังไม่ได้รับการอนุมัติ เขากลับไม่ย่อท้อเรียกหาสมาชิกต่อไป เขาไม่ลืมหันกลับมาเล่นกับลูกสาวเพื่อคลายเครียดจนกลับมาเต็มเปี่ยมไปด้วยพลังก่อนจะกลับมาประกาศหาคนต่อ
“ ถ้าเป็เมื่อก่อน ต่อให้จะกราบแทบเท้าฉันก็ไม่รับเข้าสำนัก จำเอาไว้เลยพวกแก ถ้าวันไหนฟิตเนสฉันมีชื่อเสียง ฉันจะขูดรีดแกให้สาสม พูดแล้วก็คิดถึงลูกศิษย์ที่น่ารักของฉันจัง ไม่รู้ว่าจะเลื่อนระดับก้าวข้ามทัณฑ์์ไปจัดการเทพพวกนั้นได้หรือยัง ”
---------------------------------------------------------------
ณ ยอดเขาสูงเสียดฟ้าของดินแดนเซียน
“ ท่านเ้าสำนักพ่ายแพ้ต่อทัณฑ์์แล้วขอรับ! ”
“ เ้าว่าเช่นไรนะ ”
เหล่าผู้าุโลุกขึ้นยืน หลังจากมีเซียนตนหนึ่งกลับเข้ามารายงานการเลื่อนระดับของท่านเ้าสำนัก
“ ท่านเ้าสำนักพ่ายแพ้ต่อทัณฑ์์ ร่างกายของเขาสูญสลาย จิติญญาแตกดับยากจะกลับมาได้อีก ”
ดวงตาของเหล่าผู้าุโภายในสำนักเบิกกว้าง ทันใดนั้นมันก็เผยให้เห็นความดีใจ แทนที่ทุกคนจะเศร้าสร้อยกลับเผยให้เห็นความสุขบนใบหน้า
“ ฮ่าๆๆ ในที่สุดไอ้แก่ขี้งกก็ตายสักที ประกาศให้ศิษย์ทั้งหมดทราบ ข้าจะเพิ่มยาบำเพ็ญ 10 เท่าและเปิดพื้นที่ศักดิ์สิทธิ์ให้ศิษย์ทุกชั้นปีได้เข้าไปแช่ตน สำหรับอาจารย์และผู้าุโข้าจะเพิ่มเม็ดยาระดับสูงให้ 10 เม็ด ต่อจากนี้ไปเราไม่ต้องอดอยากกันอีกแล้ว ”
เหล่าศิษย์พากันเฮลั่นด้วยความยินดีหลังจากได้ยินเสียงของรองเ้าสำนักกระจายไปทั่วยอดเขา
“ ท่านเ้าสำนักทิ้งสิ่งใดเอาไว้ก่อนตายหรือไม่ ”
รองเ้าสำนักหันมาสอบถามเซียนที่กลับมารายงาน
“ เขาท้าทายทวยเทพ บอกว่าลูกศิษย์จะกลับมาล้างแค้น ”
“ ข้าไม่ได้ยิน ผู้าุโ พวกท่านได้ยินหรือไม่ ”
เหล่าผู้าุโส่ายหน้า พวกเขาไม่คิดจะแก้แค้นให้เ้าสำนัก แม้การใช้ชีวิตในสำนักแห่งนี้จะสุขสบาย แต่พวกเขากลับต้องทนทุกข์อยู่กับการจัดสรรปันส่วนของเ้าสำนักที่ขี้เหนียวเกินไป
หลังจากปัดเื่เ้าสำนักทิ้งไป ทุกคนจึงแสดงความยินดีกับรองเ้าสำนักที่ได้กลายเป็เ้าสำนักเต็มตัว
“ ประกาศออกไป ต่อจากนี้ข้าจะนำสำนักไปสู่ความรุ่งโรจน์โดยไม่มีไอ้แก่หนังเหี่ยวขี้เหนียว ”
“ ท่านเ้าสำนัก ประโยคข้างหลังเว้นไว้ก็ดี” รองเ้าสำนักคนใหม่เอ่ยแทรก
“ ก็ได้ …เราจะก้าวไปสู่ความรุ่งโรจน์ยิ่งกว่าเ้าสำนักคนก่อน ข้าจะพาพวกเ้าก้าวไปพร้อมๆกัน ”