วันเวลาผ่านไปอีกหนึ่งเดือนในตอนนี้ความแข็งแกร่งของซูเฉินพัฒนาไปมากด้วยความเร็วในการบ่มเพาะของฟางหลิงหยุดทำให้ความเร็วในการบ่มเพาะของซูเฉินเร็วไปอีกหลายเท่าตัว
[ โฮสต์: ซูเฉิน]
[ เขตเขต: จักรพรรดิเทวะ]
[ ศิษย์:ฟางหลิงหยุน ขอบเขต ไม่มี สามารถเปิดความเร็วในการบ่มเพาะได้หนึ่งพันเท่า ]
[กระตุ้นระบบศิษย์ผู้อ่อนแอ ]
[ร่างกายา: ไม่มี ]
[ทักษะวิชา:รัศมีแห่งเทพ ดัชนีพิฆาต ดาบสังหารเทพ คมดาบผ่ามิติ เคลื่อนย้ายพริบตา ]
“ใช้การ์ดเรียกหุ่นเชิดขอบเขตราชันย์เทวะ20 ใบ”
[ใช่การ์ดเรียกหุ่นเชิดเรียบร้อย อีกไม่นานหุ่นเชิดที่โฮสต์เรียกจะมาถึง ]
“อืมศิษย์ของข้าไปไม่อยู่ในสำนักดูเหมือนจะออกไปหาประสบการณ์ภายนอกคงจะไม่ทำให้ชื่อเสียงของูเาหลินเทียนเสียหายไปหรอกนะข้าอุสาฟื้นฟูชื่อเสียงกลับมาแล้ว”
ระยะเวลาหนึ่งเดือนที่ผ่านมาซูเฉินไม่ได้นอนอยู่แต่ในบ้าน เขานั้นสร้างค่ายกลสังหารปกป้องูเาและสำนักเอาไว้ทำให้ซูเฉินได้รับความนับถือจากเ้าสำนักและประมุขูเาอื่น ๆ มากส่วนูเากระบี่ดาวตกนั้น เ้าสำนักได้ยกให้ผู้าุโสูงสุดเป็คนดูแลเนื่องจากไม่มีใครกล้ารับตำแหน่งประมุขูเากระบี่หากยังมีซูเฉินเป็ประมุขูเาหลินเทียน
ตัดมาที่ฟางหลิงหยุนหลังฝากบ่มเพาะถึงขอบเขตปราณเทวะ ด้วยคำแนะนำจากท่านหวังฟางหลิงหยุนจึงต้องออกมาหาประสบการณ์ต่อสู้จริงไม่อย่างงั้นจะเสียเปรียบหากเผชิญกับคนที่มีความแข็งแกร่งเท่านั้น
“ท่านหวังข้าคิดว่าเราคงจะต้องกลับกันได้แล้วละ ข้าพร้อมจะกลับไปยังตระกูลของข้าแล้ว”
“อืมทำตามที่เ้า้าในตอนนี้เ้าสามารถทำอะไรก็ได้เพราะมีท่านผู้าุโเป็อาจารย์ต่อให้สำนักอันดับหนึ่งมาด้วยตัวเองเ้าก็ไม่ต้องหวาดกลัวอะไรทั้งนั้น”
“ท่านหวังขอบเขตของท่านอาจารย์ในตอนนี้ท่านคิดว่าอยู่ในขอบเขตใดหรือก่อนที่จะจากมาข้าััได้ถึงความแข็งแกร่งพลังลมปราณของท่านอาจารย์ไม่ได้เลยแม้แต่น้อย”
“เ้าหนูด้วยขอบเขตปราณเทวะเช่นเ้าไม่อาจจะััได้หรอกแม้แต่ข้าในยุครุ่งโรจน์เองก็ไม่กล้าที่จะบอกว่าสามารถบอกระดับขอบเขตของผู้าุโได้เลย”
“ข้าเข้าใจแล้วท่านหวัง”
ที่ต้นไม้สูงไม่ไกลจากจุดที่ฟางหลิงอยู่นั้นมีหญิงสาวคนหนึ่งกำลังจับตามองฟางหลิงหยุนมานานแล้วด้วยความแข็งแกร่งและทักษะที่ฟางหลิงหยุนใช้ออกมาทำให้หญิงสาวสนใจและเฝ้ามองดูอยู่ห่าง ๆ
“ข้าจะต้องนำเขากลับสำนักให้ได้ด้วยความแข็งแกร่งขอบเขตปราณเทวะขั้นตนของชายคนนี้หากสามารถเข้าร่วมกับสำนักของข้าได้อนาคตจะรุ่งโรจน์ไปมากว่าข้าเสียอีก ฮึบ!!”
ตุบ!!!!
เสียงเท้ากระทบกับพื้นด้านหลังฟางหลิงหยุนทำให้ฟางหลิงหยุนหันมาในทันทีเพราะคิดว่าสัตว์อสูรซุ้มโจมตี
“เ้าหนุ่มเ้าสนใจมาเข้าสำนักข้าหรือไม่ด้วยพร์ของเ้าในอนาคตเ้าสามารถไปได้ไกลมาก”
“ไม่ข้าไม่สนใจ”
“หะเ้าไม่แม้แต่จะคิดสักหน่อยหรือสำนักเสวียนเทียนของข้าเป็สำนักอันดับหนึ่งในทวีปเทียนหยุนเป็ไงละเ้าสนใจแล้วใช่ไหม”
“ไม่ข้าไม่สนใจ”
ฟางหลิงหยุนไม่ได้สนใจข้อเสนอของศิษย์จากสำนักเสวียนเทียนเลยแต่น้อยทำให้ศิษย์จากสำนักเสวียนเทียนรู้สึกไม่พอใจเพราะคิดว่าฟางหลิงหยุนกำลังดูิ่สำนักของตนเอง
“เ้าหนุ่มหากเ้าเข้าสำนักเสวียนเทียนเ้าจะได้เป็ศิษย์หลักและในอนาคตเ้าสามารถเป็เ้าสำนักได้เลยนะข้าสามารถให้เ้าเป็ศิษย์ของเ้าสำนักได้โดยทันที”
“ไม่ข้าไม่ได้สนใจและข้าก็มีอาจารย์แล้วท่านไปหาคนอื่นเถอะ ข้าขอลา”
ฟางหลิงหยุนปฏิเสธและออกเดินทางกลับสำนักหลิงหยุนในทันทีโดยไม่สนใจศิษย์หญิงจากสำนักเสวียนเทียนเลยแม้แต่น้อย
“เหอะเ้ากล้าปฏิเสธคำเชิญชวนของข้าหรือ ดูสิว่าข้าจะจัดการกับเ้าอย่างไรกัน”
ศิษย์หญิงจากสำนักเสวียนเทียนติดตามฟางหลิงหยุดไปที่สำนักหลิงหยุนในทันที
“นี้หรือสักนักหลิงหยุนของเ้าเด็กนั้นเป็เพียงสำนักอันดับสองเท่านั้นอาจารย์ของเ้านั้นคงจะอยู่ขอบเขตราชันย์ขั้นต้นที่ไม่เคยออกไปพบกับโลกที่ยิ่งใหญ่แน่นอนข้าสามารถใช้กำลังบังคับอาจารย์ของเ้านั้นได้สินะ หึหึ”
ตัดมาที่ซูเฉินในตอนนี้กำลังนอนพักผ่อนอาบแดดอยู่ หน้าบ้านพร้อมกับปิ้งไก่อยู่
“นายท่านมีคนบุกรุกเข้ามาในูเาของท่านจะให้ข้าจัดการเลยหรือไม่ขอรับ” เสียงจากพลังลมปราณส่งมาถึงซูเฉิน
“อืมจัดการสั่งสอนได้เลยให้จำเอาไว้ว่าห้ามมาแหย่มกับูเาหลินเทียนอีก”
“รับทราบขอรับ”
หลังจากได้รับคำสั่งผู้ฝึกยุทธขอบเขตราชันย์เทวะ20 คนก็ได้เข้าปิดล้อมรอบศิษย์หญิงจากสำนักเสวียนเทียนในทันทีโดยที่เธอนั้นไม่รู้ตัวด้วยซ้ำไป
“บังอาจบุกเขามาในที่ของนายท่านจัดการ”
“หืมอะไรกันขอบเขตราชันย์ยุทธขั้นสูงสุด 20 คน เลยรึ ไม่ได้การแล้วต้องหนี”
ศิษย์หญิงจากสำนักเสวียนเทียนทำลายป้ายหยกทิ้งไปก่อนที่จะหายตัวไปในทันทีทำให้หุ่นเชิดทั้ง 20 ตัวไม่สามารถจัดการเธอได้
“แจ้งนายท่านผู้บุกรุกหลบหนีไปได้ด้วยป้ายหยกหลบหนีขอรับ”
เสียงรายงานสถานการณ์ดังมาอีกครั้ง
“อืมต่อไปพวกเจาสามารถจัดการผู้บุกรุกได้เลยไม่ต้องรอคำสั่งจากข้า
“รับทราบขอรับ”
ซูเฉินรู้สึกไม่พอใจที่มีคนกล้าแอบเข้ามาในูเาของเขาจึงเปิดใช้งานค่ายกลปกป้องูเาในทันที
“ท่านอาจารย์ท่านเปิดค่ายกลอย่างงั้นรึ”
เสียงของฟางหลิงหยุนดังขึ้นมาหลังจากเห็นค่ายกลทำงาน
“ใช้แล้วศิษย์ข้ามีหนูตัวหนึ่งวิ่งเข้ามาในูเาของข้าและหนีไปได้ข้าจึงต้องป้องกันไว้ก่อน”
“ขอรับท่านอาจารย์วันนี้ศิษย์พบกับหญิงสาวจากสำนักเสวียนเทียน้าเชิญศิษย์เข้าสำนักของนางแต่ศิษย์ได้ปฏิเสธไปแล้วขอรับ”
“อืมดีเ้ามาหาข้ามีอะไรหรือ”
“ข้าไม่สามารถหลบสายตาของท่านอาจารย์ได้เลยวันนี้ข้ามาเพื่อจะขอลากลับไปตระกูลของข้าขอรับ”
“อืมไปสิข้าจะให้เสี่ยวไป๋ไปกับเ้าด้วยหากเกิดอะไรขึ้นเสี่ยวไป๋จะได้ช่วยเหลือเ้าได้”
“เอ๊ะเสี่ยวคือผู้ใดหรือ?”
“เ้าออกไปนานในตอนนีู้เาของเราจะมีผู้าุโและรองประมุขูเาซึ่งเสี่ยวไป๋ก็คือรองประมุขูเา”
“สวัสดีนายน้อย”
ชายวัยกลางคนเดินออกมาจากด้านหลังของซูเฉิน
“สวัสดีครับท่านเสี่ยวไป๋”
“ระดับจักรพรรดิ”
เสียงของท่านหวังดังออกมา
“หะท่านว่าอะไรนะท่านเสี่ยวไปมีขอบเขตจักรพรรดิเลยหรือ?”
“ใช่แล้วเ้าหนูชายคนนี้มีระดับขอบเขตจักรพรรดิแน่นอน ไม่รู้ว่าผู้าุโไปหาคนที่แข็งแกร่งเช่นนี้มาจากแห่งใดกันข้าช่างเหมือนกบก้นบ่อเข้าไปทุกทีหลังจากที่อาจารย์ของเ้าปรากฏตัวขึ้น”
ท่านหวังพูดออกมาด้วยความน้อยเนื้อต่ำใจเพราะก่อนหน้านี้ท่านหวังได้บอกเล่าชีวิตที่ผ่านมาให้กับฟางหลิงหยุดฟังด้วยความแข็งแกร่งระดับราชันย์ของเขาสามารถเดินเหินไปได้ทุกที่และมีคนนับถือมากมายแต่ชายที่อยู่ตรงหน้านั้นแข็งแกร่งมากกว่าเขาละเป็เพียงผู้ติดตามของซูเฉินเท่านั้น
“ท่านหวังอย่างน้อยท่านก็สั่งสอนข้ามาตลอด ต่อให้ท่านไม่ได้แข็งแกร่งเช่นท่านเสี่ยวไปข้าจะแข็งแกร่งแทนท่านเองขอรับ”
ฟางหลิงหยุนพูดปลอบในท่านหวังออกมาเพราะเขาใจในสิ่งที่ท่านหวังพูดออกมา
“อืมขอบใจเ้ามากข้าจะสอนทั้งหมดที่ข้าสามารุสั่งสอนเ้าได้แน่นอน”
“ศิษย์ข้าเ้าจะออกเดินทางวันใดหรือ?”
“วันนี้ขอรับท่านอาจารย์อีกไม่กี่วันจะเป็วันที่ตระกูลของศิษย์จัดงานประลองขึ้นศิษย์อยากจะไปให้ทันวันประลองขอรับ”
“อืม ดีอย่าลืมว่าเ้าเป็ศิษย์ของสำนักหลิงหยุนแห่งูเาหลินเทียนห้ามทำให้ชื่อเสียงของสำนักเสื่อมเสียเด็ดขาดเข้าใจหรือไม่”
“ศิษย์เข้าใจแล้วขอรับศิษย์ขอลา”
ฟางหลินหยุนบอกล่าในทันทีและออกเดินทางไปพร้อมกับเสี่ยวไป
“ศิษย์ข้าเอ่ยเ้ากลับมาเ้าคงจะมีศิษย์น้องแล้วละเพราะถึงเวลาที่อาจารย์จะออกไปตามหาศิษย์น้องให้กับเ้าแล้วละ”
[พบศิษย์ผู้อ่อนแอ โฮสต์โปรดเดินทางไปยังทวีปเทียนโจวเพื่อรับศิษย์กลับมายังสำนัก ]