หมอดูสาวพลิกชะตา

         ข้ากับเสี่ยวหวาเดินลัดเลาะย้อนกลับเข้าไปในใจกลางตลาด เราสองคนผ่านตรอกแคบ ๆ 

        ขนมและผลไม้ที่เราซื้อไว้ก่อนหน้านี้ถูกยกให้เด็กน้อยที่ช่วยเหลือไปแล้ว ตอนนี้ในมือข้าจึงเหลือเพียงไก่สดครึ่งตัวที่ห่ออยู่ในมือ

        เมื่อเดินมาถึงร้านขายผลไม้ ข้าก็เลือกซื้อส้มและลูกพลับเพิ่มอีกเล็กน้อย กลิ่นหอมของผลไม้สดใหม่ลอยแตะจมูก 

        ข้าหยิบถุงเงินออกมาเพื่อจ่ายเงิน แต่เมื่อมือควานหาถุงเงินที่ควรอยู่ตรงเอว กลับพบเพียงความว่างเปล่า

「ถุงเงินของข้าหายไปไหนกัน?」

        ข้าพยายามค้นหาในเสื้อผ้าและบริเวณใกล้เคียง หัวใจข้าเต้นระรัวราวกับกลองศึก [ O_o ] เสี่ยวหวาสังเกตเห็นท่าทางลุกลี้ลุกลนจึงเอ่ยขึ้น

        "เกิดอันใดขึ้น … ให้ข้าจ่ายให้เ๽้าก่อนเถอะ"

        "ไม่ต้อง ข้าขอไปหาถุงเงินก่อน เดี๋ยวข้าจะกลับมาจ่าย" ข้าตอบพลางพยายามระงับความกังวลในใจ

        ข้ากับเสี่ยวหวาย้อนกลับไปตามทางที่เดินมา หวังว่าจะได้พบถุงเงินที่อาจตกหล่นระหว่างทาง

        ระหว่างเดินไป ข้ายังคงลูบข้างตัวถุงเงินที่เคยเหน็บไว้ข้างเอว มันไม่อยู่แล้ว [ T^T ]

        「ถุงใส่เงินของข้าหายไปไหน!」

        ข้าก้มลงมองพื้นอย่างละเอียดทุกย่างก้าว หวังว่าจะเห็นเงาของถุงเงินที่คุ้นตา

        「มันหลุดหายจากกายข้าไป๻ั้๹แ๻่เมื่อใด?」

        ข้ากัดริมฝีปากแน่น ความกังวลและความโทษตัวเองถาโถมเข้ามาในจิตใจ [ ;; ]

        "เสี่ยวเหมย เ๽้าอย่ากังวลไปเลย ถุงเงินอาจจะยังอยู่แถวนี้"

        เสี่ยวหวาสหายรักของข้านางทราบได้ทันทีว่าเกิดอันใดขึ้น และนางพยายามปลอบข้า

        "ข้าประมาทเกินไปเอง หากข้าระวังตัวมากกว่านี้ เ๱ื่๵๹แบบนี้คงไม่เกิดขึ้น"

        เสียงฝีเท้าของผู้คนเดินผ่านไปมา บางคนหันมามองข้าด้วยความสงสัย ข้าก้มหน้าลงต่ำ ไม่อยากสบตากับใคร [ >///< ]

        「ข้าจะต้องหาถุงเงินให้เจอ」

        ตลาดที่เคยคึกคักเริ่มเงียบลง พวกพ่อค้าแม่ค้าข้างทางเริ่มเก็บร้านกลับ

        ข้ากับเสี่ยวหวาเดินย้อนกลับไปยังร้านขายขนมที่เราแวะซื้อเมื่อเช้า

        "เ๯้าลองถามพ่อค้าแม่ค้าดูสิ เผื่อมีใครเจอถุงเงินของเ๯้า"

        ข้าพยักหน้าและเดินเข้าไปหาพ่อค้าผู้หนึ่งที่กำลังจัดเรียงผลไม้ในตะกร้า

        "ท่านพ่อค้า ท่านเห็นถุงเงินใบเล็ก ๆ ตกอยู่แถวนี้บ้างหรือไม่?"

        พ่อค้าหันมามองข้าด้วยสายตาครุ่นคิด ก่อนจะส่ายหน้า "ข้าไม่เห็นเลย แต่เ๽้าลองถามร้านอื่นดูเถอะ"

        ข้ากล่าวขอบคุณและเดินจากไป ความหวังที่ริบหรี่ลงทุกขณะทำให้หัวใจข้าหนักอึ้ง [ Q_Q ]