เวลาผ่านมาหลายร้อยล้านปี นับแล้วก็หลายศตวรรษผู้สรรสร้างได้ถือกำเนิดขึ้นมาเป็สิ่งมีชีวิตตนแรก แต่กระนั้นเมื่อเวลาผ่านไปนานวันเข้า ความเหงาก็ได้คืบคลานเข้ามา
ผู้สรรสร้างก็เริ่มรู้สึกเบื่อที่ตนต้องอยู่เพียงลำพัง ผู้สรรสร้างจึงได้เริ่มสร้างสิ่งมีชีวิตยุคแรกเริ่มขึ้น ก่อกำเนิดเป็เทพ 4 ตน มีนามว่า ตงตง เอ้ยผิง ชาล์ว และสุดท้าย อะชิน
ทันทีที่เทพทั้ง 4 ได้ตื่นลืมตาดูโลกครั้งแรกผู้สรรสร้างก็ได้กล่าวกับเทพทั้ง 4 ว่า
*ผู้สรรสร้าง : เอาละมันก็ถึงเวลาแล้วที่พวกเ้าทั้ง 4 ได้ตื่นเริ่มตาดูโลก ทั้งยังเป็สิ่งมีชีวิตยุคแรกเริ่ม ข้าจะขอมอบหน้าที่ให้พวกเ้าดูแลสิ่งมีชีวตที่ข้าจะเริ่มสร้างขึ้นมานับจากนี้แทนข้าไม่ว่าจะเป็สัตว์เล็ก สัตว์ใหญ่ หรือแม้แต่กระทั่งสิ่งมีชีวิตที่มีความสามารถในการอ่าน เขียน นึกคิด และทรงปัญญาที่เรียกอีกชื่อหนึ่งว่า มนุษย์
ในขณะที่ผู้สรรสร้างกำลังพูด ก็มีเสียงเทพตนหนึ่งพูดขึ้น....
ท่านผู้สร้างข้าน้อยรู้สึกปลื้มปิติและรู้สึกเป็เกียรติยิ่งนัก ที่ท่านผู้สรรสร้างผู้ยิ่งใหญ่ได้สร้างเหล่าข้าน้อยขึ้นมา ( เสียงพูดนี่มาจากเบื่องหน้าผู้สรรสร้าง และเสียงนั้นเป็เสียงของอะชิน ) แต่ข้าน้อยขอถามท่านสักอย่างได้ไหมขอรับ ท่านสร้างพวกข้าน้อยทั้ง 4 ขึ้นมาเพื่อมาปกครองและดูแลสิ่งมีชีวิตแค่นั้น หรือ ขอรับแล้วท่านผู้สรรสร้างท่านจะทำไรต่อจากนี้ ท่านวางแผนไว้เช่นไรหรือขอรับ
เมื่อสิ้นเสียงของอะชิน
ผู้สรรสร้างก็ตอบกลับมาว่า
ใช่แล้วที่ข้าสร้างพวกเ้าขึ้นมาก็เพื่อให้พวกเ้าควบคุมกฎระเบียบของสิ่งมีชีวิต และธรรมชาติของผืนโลก เพื่อไม่ให้ออกนอกลู่นอกทางมากจนเกินไปไงละ และ ข้าก็จะรอดูพวกเ้าและสิ่งมีชีวิตที่ข้าสร้างขึ้นมานั้นว่าจะเติบโตเป็อย่างไร มันน่าสนุกดีใช่ไหมละ ฮ่าๆๆๆ แต่ถึงแม้พวกเ้าทั้ง 4 จะเป็ผู้คุมกฎก็ใช่ว่าจะฝ่าฝืนกฎได้นะ ข้าขอเตือนไว้ทุกอย่างล้วนมีกรรมตัองจ่าย
เมื่อสิ้นเสียงผู้สรรสร้างเทพทั้ง 4 ได้แต่ยืนก้มหน้าและบอกเป็เสียงเดียวกันต่อหน้า ผู้สรรสร้างว่า ขอรับ.....