โสเภณีตีตรา

เครื่องยนต์สปอร์ตหรูสีดำสนิทแล่นไปบนถนนยามค่ำคืนอย่างนุ่มนวล ไฟเมืองสะท้อนกระจกหน้าต่างเป็๲เส้นแสงยาวระยิบระยับ ภายในห้องโดยสาร บุหนังสีครีมตัดกับลายไม้เข้ม กลิ่นเครื่องหนังใหม่ผสมโคโลญราคาแพงจาง ๆ ให้บรรยากาศสุขุมและทรงอำนาจ โรฮานนั่งพิงเบาะด้านหลัง สูทสีดำเข้มพอดีกับไหล่กว้างของเขา ใบหน้าคมคายสะท้อนแสงไฟถนนเป็๲เงาเฉียบคม ดวงตานิ่งสงบ…แต่ลึกลงไปเหมือนมีบางอย่างกำลังวุ่นวาย ข้างกายเขา “เดว” เพื่อนรักผู้มีรอยยิ้มเ๽้าเล่ห์ เอนตัวอย่างสบายอารมณ์ ราวกับคืนนี้คือค่ำคืนแห่งความบันเทิง “นายยังไม่เคยเห็นที่นั่นสินะ โรฮาน” เดวเอ่ยขึ้น พลางหัวเราะเบา ๆ “ฮาเวลีหลังนั้นไม่ใช่สถานที่ธรรมดา มันคือ๼๥๱๱๦์ของชนชั้นสูง ทุกอย่างหรูหราเกินคำว่าซ่อง”

โรฮานเหลือบมองเพื่อนเล็กน้อย แต่ไม่ตอบ เดวพูดต่อด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น “ที่นั่นมีหญิงสาว…งามจนเหมือนหลุดออกมาจากจอภาพยนตร์ ดวงตาคม ราวกับนางเอกโบราณ ใส่ส่าหรีสีขาวเรียบ ๆ แต่สง่างามกว่าผู้หญิงที่ประดับเพชรทั้งตัว”

โรฮานขมวดคิ้วเล็กน้อย “นายพูดเหมือนกำลังโฆษณา และทำไมพวกเราต้องมาที่นี่ สมัยนี้มีคนเที่ยวฮาเวลีพวกนี้อยู่เหรอ” เดวหัวเราะ “ฉันไม่เคยพูดเกินจริง นายรู้ดี…ผู้หญิงพวกนั้นพวกเธอไม่เหมือนใคร พวกเธอไม่ได้ยิ้มหว่านเสน่ห์เหมือนคนอื่น พวกเธอถูกฝึกให้ต้อนรับนักท่องราตรี โธ่..นายไม่ต้องเสียเวลาเที่ยวผับ บาร์ที่นี่มีพร้อม ” รถแล่นผ่านสะพาน ไฟสีทองสะท้อนผ่านกระจก ทาบบนใบหน้าคมของโรฮาน

“และนั่นแหละ…คือสิ่งที่ทำให้ผู้ชายทุกชนชั้นมาที่ฮาเวลีนี้เพราะอยาก๳๹๪๢๳๹๪๫พวกเธอ เเต่ก็ได้แค่เวลากลางคืนเท่านั้น บางคนที่นี่คือบ้านหลังที่สองไม่ต้องแอบคบ ใช้บริการได้ 24ขม” เดวกล่าวทิ้งท้าย ภายในรถเงียบลงชั่วครู่ โรฮานมองออกไปนอกหน้าต่าง แสงไฟพร่าเลือนราวกับความทรงจำที่เขาพยายามลบเลือน เขาไม่ได้สนใจ “๱๭๹๹๳์” ที่เดวพูดถึง และไม่คิดจะสนใจหญิงสาวคนใดอีก แต่คำว่า “ผู้หญิงที่นี่แต่งตัวด้วยส่าหรี…ถูกฝึกอย่างดี มันจะแปลกอะไรขนาดนั้น เหมือนหญิงกลางเมืองในประวัติศาสตร์หรือเปล่า” กลับสะกิดบางอย่างในหัวใจที่เขาคิดว่าตายไปแล้ว รถสปอร์ตชะลอความเร็ว ประตูรั้วฮาเวลีค่อย ๆ เปิดออก และค่ำคืนนี้ อาจเปลี่ยนชีวิตของเขา…ไปตลอดกาล