“ อ้ายยยยยยยย”
“อ้ายยยยยยย”
ข้าวของกระจัดกระจายเต็มพื้นห้องนอน หมอน ไฟหัวเตียงถูกเหวี่ยงลงพื้น โทรศัพท์ราคาแพงแตกกระจายที่พื้น
”แก แกกกก นังผู้หญิงแพศยา แกเป็ใคร” ถ่อยคำพ้นด่า ออกมาจากปากของลูกแพร
เสียงเอะอะโวยวายทำให้ทั้งสาวใช้ และแม่ของเธอรีบขึ้นมาที่ห้อง
“เป็อะไรลูกแม่ เป็อะไร” คุณหญิงญานีถามผู้เป็บุตรสาว สีหน้าใ กับท่าทางแบบนี้ของลูก
“คุณแม่ค่ะ คุณแม่”ลูกแพรโวยวาย
“คิมค่ะ คิมเขาจะทิ้งแพร คุณแม่”แพรจับแขนผู้เป็แม่เขย่า
”คุณแม่ต้องช่วยแพร ช่วยแพรด้วยน่ะคะ”ฮืออออออ ฮืออออ
คุณหญิงมองท่าทีของลูกสาว ด้วยความหวาดกลัว ลูกสาวที่ออนโยนของเธอ ดูสภาพตอนนี้ แย่เอามากๆ ต้องเกิดอะไรขึ้นระหว่างภาคิมกับลูกเธอแน่
”มันยังไงบอกแม่มา”คุณญานีพูดกับลูกสาว
”นี่ค่ะ คิมเขามีผู้หญิงค่ะแม่”ลูกแพรหยิบโทรศัพท์แม่ของเธอ เปิดให้แม่ดูข่าวสังคม ที่มีภาพ ภาคิมอุ้มผู้หญิงคนนึงในโรงพยาบาล
“แค่นี้เอง ปกติพ่อคิมเขาก็มีผู้หญิงเข้าหามาแต่ไหนแต่ไรนิลูก”ถึงแม้จะรู้สึกแปลกๆใจ แต่คุณหญิงก็ทำปลอบใจลูกสาว
”ไม่ใช่ค่ะคุณแม่ คิมเปลี่ยนไป นี่ไม่ใช่คิมที่แพรรู้จัก ถ้าเขาเป็แบบเดิมแพรคงไม่จะบ้าตายแบบนี้หลอกค่ะ”
”คุณแม่ คุณแม่ต้องช่วยแพรน่ะคะ”
”ได้ลูกแม่ ได้ลูกเดี๋ยวแม่จัดการให้ เดี๋ยวแม่เช็คประวัติผู้หญิงคนนั้นให้”ผู้เป็แม่ปลอบใจลูกสาว
“แต่ลูก เราต้องนิ่งไว้ ถ้าหนูโวยวาย ด้วยนิสัยอย่างพ่อภาคิม แม่กลัวใจเหลือเกิน เพราะฉะนั้น ลูกสาวแม่ต้องนิ่งเข้าไว้ เข้าใจที่แม่พูดไหมลูก”
ลูกแพรพยักหน้าอารมณ์เย็นลงไปมากเมื่อฟังคำเตือนผู้เป็มารดา เมื่อเห็นลูกอารมณ์เย็นลงคุณญาณีก็เดินออกไป
เธอกำมือแน่น ผู้หญิงคนนั้นเธอต้องรู้ให้ได้ เธอกลัว จากภาพที่ภาคิมดูใส่ใจ เธอยอมรับว่าผู้หญิงคนนี้อันตรายกับความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับเขาอย่างมาก คนอย่างภาคิมนะหรอ อย่าว่าแต่จับมือใครเลย ขนาดตัวเธอเขายังนับครั้งได้ที่จับไม้จับมือต่อหน้าธารกำนัล มีแต่เธอที่คอยควงแขนเขาออกงาน ยิ่งไม่ต้องพูดถึงที่ขนาดอุ้มกลางโรงพยาบาลต่อหน้าคนเยอะแยะถึงขนาดโดนถ่ายรูป โดนซุบซิบ จากสำนักข่าว
****ผู้หญิงคนนี้เป็ใคร สำคัญอะไรถึงขนาด คุณภาคิม เลิศวัฒนาสิริ ทายาทเพียงคนเดียวของบริษัทั์ใหญ่แห่งวัฒนากรุ๊ป ต้องอุ้มเธอเข้ามา รพ.อย่างท่าทีห่วงใย เสียดายเห็นเธอแต่ด้านข้าง แล้วแฟนตัวจริงจะว่าอย่างไรเอ่ย? **
—พาดหัวข่าวแบบนี้ เหมือนดึงลูกแพรไปตบกลางสี่แยก ยังไงยังงั้น-
—————————————
กรี๊งงงงงงงงง กรี๊งงงงงงงง สาย1 /2/3/4/5....
เสียงโทรศัพท์สายไหมดังขึ้นไม่มีทีท่าจะหยุด เธอเดินออกจากห้องน้ำพอดี จึงเดินมาหยิบโทรศัพท์หัวเตียงดู
“ใคร ?” 098-7642799 _*_
“10สาย” หือออ
ยังไม่ทันได้คิดอะไรอีก โทรศัพท์เธอก็ดังขึ้น
“ฮาโหล สวัสดีค่ะ”
“ทำอะไรอยู่ ?”
สายไหมดึงโทรศัพท์ ออกมองเบอร์อีกที ใคร?
“ ใครค่ะ” สายไหมตั้งคำถามกับปลายสาย
“อะไรกัน ห่างกันแค่ไม่ถึงวันลืมแล้วหรอ”
เงียบ*..............*
“ฮาโหล ฮาโหล สายไหม” ภาคิมเรียกเธอเสียงดัง เมื่อเห็นสายไหมเงียบไป
“ คะ”
“ยังอยู่ค่ะ”
“พรุ้งนี้มีเรียนไหม”ภาคิมพูดขึ้น
“ค่ะ” สติสตางค์ของสายไหมยังไม่อยู่กับตัวดีเมื่อเขาถาม จึงถามคำตอบคำ
“มีเรียนกี่โมง”ภาคิมเดินออกมายืนที่ระเบียงสูบบุหรี่ ด้วยท่าทีสบายใจพรางเอ่ยถามเธอไป
“ ออ 10.00น. ค่ะ มีอะไรรึเปล่าค่ะ”พอเธอเริ่่มได้สติจึงถามกลับไปบ้าง
“โอเค เดี๋ยวไปรับ 9.30เจอกัน”
ตู๊ดๆๆ ตู๊ด
*______*สายไหมอึ่งไปถนัดตา อะไร เขาจะมารับไปเรียนหรอ เธอจะทำยังไงดี ไม่ได้
สายไหมรีบกดโทรกับไปทันที
—ไม่มีสัญญาณตอบรับจากหมายเลขที่ท่านเรียก—
อะไร ทำไมไม่ติด เขาปิดเครื่องหรอ?
ภาคิมรู้ทันหญิงสาว เมื่อเขาคุยเสร็จ เขาก็เลยปิดโทรศัพท์ทันที และเงยหน้ามองท้องฟ้าอย่างยิ้มๆ หึ
——-กระดูกยังอ่อนนักสายไหม (เขาคิดในใจ)—-
หลังจากโทรหลายรอบ ก็ไม่ติด สายไหมยังยืนนิ่งอยู่ข้างเตียง สตั้นไปหลายวิ
::::::::คืนนี้เธอจะหลับลงไปได้ยังไงงงงงงงง:::::::
3K
