จอมยุทธออนไลน์

"มะมันคือประตูวาร์ป!!!"ชายคนหนึ่งในคนของวิลเลี่ยมโพล่งขึ้นมา ฮือฮา!!! ทีมงานต่างตกใจกับเหตุการณ์อย่างมาก "ทุกคนเงียบก่อน"วิลเลี่ยมออกคำสั่งควบคุมสถานการณ์"คุณคือใคร"วิลเลี่ยมมองไปยังชายที่มาใหม่ "หล่อมาก!!!"หญิงสาวที่อยู่ในทีมงานนั้นได้แต่ตะโกนกรี๊ดกร๊าดอยู่ด้านหลัง ----- ด้านเฉินเฟิง เมื่อเขาลืมตาขึ้น เขาพบว่าตนได้มาอยู่ในสถานที่แปลกตาออกไป ห้องสี่เหลี่ยมขนาดใหญ่ โต้ะรูปร่างแปลกประหลาด สายที่ระโยงระยางเต็มไปหมด ไฟแสงสีมากมายภายในห้อง "Who are you"วิลเลี่ยมพูดกับเฉินเฟิงเฉินเฟิงขมวดคิ้ว เขาเห็นชายชราผมสีขาวโผลนสวมยางอย่างบนใบหน้าของเขา(เเว่นตา)พูดภาษาแปลกประหลาด"ข้าไม่เข้าใจ เจ้าพูดอะไร" เฉินเฟิงมองพวกเขาที่ทำหน้างงอย่างกับไก่ตาแตก เขาไม่รู้ว่าจะสื่อสารอย่างไรกัับพวกเขา ------"หัวหน้า เราเรียกหน่วยรักษาความปลอดภัยดีหรือไม่ เราไม่รู้ว่าเขาเป็นใคร เราสามารถสอบถามเขาในภายหลังได้"ชาร์ว หนึ่งในลูกน้องคนสนิทของวิลเลี่ยมเสนอแนะวิลเลี่ยมคิดหนักจากนั้นเขาพยักหน้าให้กับชาร์ว ชาร์วที่เห็นว่าวิลเลี่ยมเห็นด้วยกับคำพูดของเขา เขาได้ถอยไปอย่างช้าๆ ไปที่กำเเพงด้านข้าง เขากดไปที่ปุ่มสีแดง ที่ด้านบนมีคำว่า*ฉุกเฉิน*เขียนไว้ ------เฉินเฟิง เห็นปฏิกิริยาแปลกๆของชาร์วและวิลเลี่ยม แต่เขาไม่ได้เอะใจอะไร จนกระทั้งปัง!!!!! ประตูเหล็กหนาถูกเปิดออกด้วยแรงกระแทก หน่วยSWATครบชุดบุกเข้ามา ล้อมรอบเขาได้ "squat down!!!!(หมอบลง)" เสียงไม่เป็นมิตรเปล่งออกมาจากชายชุดดำตรงหน้าของเฉินเฟิง พวกเขาเอาแท่งเหล็กแปลกๆชี้มาที่เขา พวกเขามองมาที่เฉินเฟิงด้วยสายตาไม่เป็นมิตร รังสีฆ่าฟันถูกปล่อยออกมา บ่งบอกถึงการฆ่าคนมาแล้ว"squat down!!!" "Hurry up!!!" หน่วยSWATเห็นว่าเฉินเฟิงไม่ทำตาม พวกเขาจึงพุ่งตัวจะกระแทกเฉินเฟิงให้ล่มเฉินเฟิงที่เห็นชานคนหนึ่งพุ่งเข้ามา ในใจของเขาคิดแค่ว่า 'ช้ามาก!!' วูบ!!! ปัง!!!! ขณะที่ทีกคนไม่รู้ตัว ชายที่พุ่งเข้าหาเฉินเฟิงได้กระเด้นไปที่กำแพงด้านข้างแล้ว หน่วยSWATตกใจมากพวกเขา ส่งเสียงขึ้นว่า "shoot!!" ปัง!! ปัง!! ปัง!! ปัง!! ปัง!!! กระสุนหลากหลายทิศทางพุ่งเข้าหาเฉินเฟิง แต่ไม่มีีแม้แต่นัดเดียวที่พุ่งโดนเขา มีเพียงแค่กระสุนที่ลอยอยู่บนอากาศ ก่อนจะถึงเฉินเฟิง ราวกับมันถูกหยุดด้วยพลังบางอย่าง " M.. Monster"หน่วยSWATกลัวสุดขีด พวกเขาไม่เคยเจอเหตุการณ์นี้มาก่อน เฉินเฟิงมองพวกเขาด้วยสายตาเย็นชา และเขากล่าวว่า "ในเมื่อพวกเจ้าต้องการสังหารข้า จงเตรียมใจรับผลที่ตามมา"แม้ว่าพวกเขาจะไม่เข้าใจที่เฉินเฟิงพูด แต่พวกเขารู้สึกเสียวสันหลังกับคำพูดนี้อย่างมาก ปัง!!!! ปัง!!!! ปัง!!!! ปัง!!!! เลือดสาดกระจายเต็มห้อง กลิ่นเหม็นคาวไปทั่วทุกที่ "No!! No!! No!!" วิลเลี่ยมที่เหลือคนเดียวภายในห้อง เขาลงไปหมอบอยู่กับพื่นด้วยความกลัว ร่างกายของเขาเต็มไปด้วยเลือด ตัวเขาสั่นราวกับเจ้าเข้า เฉินเฟิงจงใจไม่ฆ่าวิลเลี่ยม เพราะเขาดูเป็นหัวหน้าของที่นี้ เขาคงรู้อะไรมากที่สุด ตึก!! ตึก!! ตึก!!! เฉินเฟิงเดินมาที่วิลเลี่ยมจากนั้นเขานำมือข้างขวามาวางแตะไว้กับหัวของวิลเลี่ยม วิ้ง!!! เกิดแสงประหลาด จากนั้นความทรงจำมากมายไหลเข้ามาภายในหัวของเฉินเฟิง "ahhhhhhhhh" วิลเลี่ยมกรีดร้องด้วยความหวาดกลัว เขารู้สึกว่ามีบางอย่างเข้ามาภายในหัวของเขา วูบ!!! เฉินเฟิงค่อยๆเอามือออก เขาหลับตาเพื่อพยายามจัดเรียงความทรงจำที่ได้มา จากนั้นเขาลืมตาขึ้น มองวิลเลี่ยมด้วยสายตารังเกียจ "พวกนายมันเลวจริงๆ ที่นี้มันนรกชัดๆ" ในความทรงจำของเฉินเฟิง สถานที่นี้ เป็นแหล่งที่มีไว้ทดลองและศึกษาต่างๆ ไม่ว่าจะเป็นยาชนิดใหม่ๆ หรือสารเคมีต่างๆ แต่ที่เลวร้ายคือ พวกเขาใช้มนุษย์เป็นๆในการทดลองยาและสารเคมีรวมถึงอาวุธต่างๆ โดยการจับชาวไร้บ้านและนำพวกต่างด้าวมาทดลอง มันไม่จบเพียงแค่นั้น สถานที่นี้ยังคงมีการติดต่อซื้อขายอุปกรณ์ทางการทหารกับกองกำลังต่างๆเพื่อเงินในการวิจัยของพวกเขา โดยไม่สนว่า จะมีการเกิดสงครามหรือการก่อการร้ายในประเทศต่างๆ "ชั้นจะทำลายที่นี้ทิ้งซ่ะ ขยะของมวลมนุษย์ไม่สมควรปล่อยทิ้งไว้!!"เฉินเฟิงพูดด้วยภาษาอังกฤษ จากนั้นร่างกายของเขาเริ่มเรื่องแสงสีทองอร่าม พลังงานบ้างอย่างปะทุมาจากด้านในกายเขา "คลื่นถล่มนภา!!!"เสียงเปล่งออกมาจากเฉินเฟิงช้าๆ บูม!!! แสงนั้นเกิดการขยายตัวทำให้เกิดคลื่นกระแทก ยาวไปหลายกิโลเมตร แต่ยังไม่มีสิ่งใดเกิดขึ้นหลังจากนั้น "นายจงตายไปกับสถานที่นี้ซ่ะ"เฉินเฟิงมองไปยังวิลเลี่ยมจากนั้นเขาก็หายตัวไปในอากาศ ปล.ไม่ได้มีเจตนาโจมตีประเทศสหรัฐอเมริกาหรทอแอเรีย51ใดๆทั้งสิ้น นิยายนี้เเต่งมาเพียงเพื่อความสนุกและความบรรเทิงเท่านั้น

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่2 สังหารหมู่

นิยายแนะนำ

จอมยุทธออนไลน์

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่2 สังหารหมู่

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้