กลยุทธ์ที่ 17 เคลื่อนทัพ
เวลาล่วงเลยไปจนพระอาทิตย์ไต่ขึ้นจากขอบฟ้า บรรดาหญิงสาวทุกคนต่างพากันดีใจร่ำไห้ที่ได้หลุดพ้นออกมาจากการเป็ทาส เบื้องหน้าพวกเธอยามนี้คือทุ่งโล่งที่ห่างไกลจากถิ่นของพวกอ็อคนับหลายกิโล คนที่ยังคงเงียบอยู่มีเพียงแต่เอลฟ์สาว ทว่าเหมือน่เวลาที่ผ่านมาจะช่วยให้เธอคิดทบทวนได้แล้วว่าต้องทำอะไรต่อจากนี้
เอลฟ์สาวพูดขึ้นมากับจักรพรรดิ
““ถึงยังไงซะข้าก็ติดหนี้เ้า แล้วข้าจะลองกลับไปที่ที่ข้าเคยจากมาดูถึงแม้จะไม่รู้ว่าพวกนั้นยังต้อนรับข้าอยู่หรือไม่แต่ข้าก็จะกลับไป และสักวันข้าจะตอบแทนบุญคุณเ้า””
จักรพรรดิที่ได้ยินแบบนั้นยิ้มพร้อมถอดหน้ากากออก
““ดีแล้ว””
เหล่าหญิงสาวต่างพากันเข้ามาขอบคุณจักรพรรดิเรียงหน้ากันก่อนจะจบด้วยเด็กสาว?ที่อายุน่าจะสักสิบเศษๆ ที่ยื่นดอกไม้ที่เก็บมาตลอดทางแล้วร้อยเป็พวงมาลัยให้เขา
“ข้าปลอดภัยรอดพ้นได้เพราะท่านนักผจญภัยแท้ๆ” เด็กสาวพูดด้วยความปลื้มปีติ
จักรพรรดิหยิบมันขึ้นมาที่มือพร้อมพูดด้วยความสงสัย
“ปลอดภัย?”
หญิงสาวคนนึงเสริม
“ใช่ค่ะ เด็กคนนี้เพิ่งถูกจับมาเมื่อวาน แล้วพวกอ็อคมันก็เริ่มสู้กัน เธอจึงเป็คนที่โชคดีมากๆที่ไม่ต้องถูกพวกนั้นทำอะไรร้ายๆ”
หญิงสาวอีกคนเข้ามากระซิบข้างหูจักรพรรดิ
“...แต่พ่อแม่ญาติพี่น้องของเธอ ก็ล้วนแล้วแต่ถูกพวกอ็อคสังหารจนหมดสิ้น”
จักรพรรดิมีดวงตาที่ว่างเปล่าแล้วพูดขึ้น
“งั้นเหรอ...”
มือของจักรพรรดิยกขึ้นมาลูบหัวเด็กสาวเบื้องหน้าด้วยความอ่อนโยน แต่รอยยิ้มของเขาเวลานี้มันกลับรู้สึกแข็งทื่ออย่างน่าประหลาด
ไม่นานพวกเธอก็แยกย้ายกันไปแต่ก็ยังจับกันเป็กลุ่มๆอยู่ยกเว้นเอลฟ์สาวที่เดินจากไปเพียงลำพัง
พอส่งพวกเธอเสร็จจักรพรรดิก็เดินกลับพร้อมกับหาโคลนมาทาทับใบหน้าคืน
พอมาถึงค่ายเขาก็ได้พบกับความเปลี่ยนแปลงที่คาดหวังเอาไว้อย่างที่คิด
““ท่านาารอท่านอยู่ที่กระโจมของท่าน โปรดไปพบกับเขาโดยด่วนด้วย”” น็อธเข้ามาพูดกับจักรพรรดิที่เหมือนกับว่าน็อธหาจักรพรรดิมาตลอด่เช้านี้ นี่ถ้าเขาไม่รีบใช้สกิลตัวเบาวิ่งกลับมาป่านนี้คงเที่ยงเหมือนกัน
พอจักรพรรดิเข้าไปในกระโจมคราวนี้เขากลับเห็นอ็อคที่หน้าตาแปลกต่างจากเมื่อคืนหลายตนอยู่ที่นี่
ทั้งหมดมีสีหน้ามุ่งมั่นและส่งแรงกดดันออกมาอย่างมหาศาล
““พวกเราตกลงกันแล้วว่าจะทำตามสิ่งที่เ้าพูด””แบดกู๊ดพูดขึ้นมากับเขาเรียบๆ
““ได้ ถ้าอย่างนั้นข้าเองก็พร้อมจะให้ความร่วมมืออย่างเต็มที่เช่นกัน””ว่าจบด้วยรอยยิ้ม เหล่าอ็อคในกระโจมต่างพยักหน้ารับคำเขา
““ถ้าเช่นนั้น””แบดกู๊ดว่าต่อพร้อมเดินนำจักรพรรดิออกมา
เวลานี้จักรพรรดิได้ยืนอยู่หน้ากองทัพนับหมื่นของพวกอ็อคตามที่เขาหวัง โดยแต่ล่ะตนมีท่าทางกระหายาจนถึงที่สุด
ไม่รอช้าแบดกู๊ดก็พูดปลุกใจให้กับกองทัพที่เข้ามารวมตัวกันชั่วข้ามคืนนี้
““ต่อจากนี้เราจะทำากัน ย้ายไปยังดินแดนใหม่ที่ดีกว่า และฆ่าไอ้พวกหนอนแมลงที่มีกันอยู่มากมายด้วยความสะใจ จงตามข้ามาและฆ่าพวกมันให้หมด!!!”” เขาว่าจบก็เกิดเสียงกึกก้องดังไปทั่วป่า ก่อนจะให้จักรพรรดิดำเนินงานต่อ
จักรพรรดิตามน้ำอย่างมาดมั่น
““ข้าชื่อเอ็มเพอร์เร่อ เป็ผู้คิดแผนนี้และยื่นสาสน์นี้ต่อาาอ็อค รวมทั้งหัวหน้าเผ่าทุกเผ่า ในเวลานี้ถือเป็เวลาดีแล้วที่พวกเราจะทำการอันเห็นสมควรที่จะทวงความยิ่งใหญ่ของเราคืนมา ใครพร้อมจะสู้กับข้าบ้าง!!!!””
ว่าจบจักรพรรดิก็ยกกำปั้นขึ้นมาเบื้องหน้ากองทัพอ็อคเรือนหมื่นตัวแบดกู๊ดเองก็ยกมือขึ้นตาม ต่อมาด้วยหัวหน้าเผ่าทุกคน จนสุดท้ายทั้งกองทัพก็ได้ยกมือขึ้นและส่งเสียงกู่ร้องเคาะชุดเกราะและอาวุธเป็เสียงสนั่น
““ถ้าอย่างนั้นก็ไปกันได้แล้ว!!!!””พอจักรพรรดิพูดจบเสียงก้องก็ดังสนั่นป่ายิ่งขึ้น จนแผ่เสียงออกไปด้านนอกก็ยังไม่หยุดดัง
เวลาต่อมาพื้นดินก็เริ่มสั่นะเืไม่มีใครรู้ว่าในป่าอ็อคเกิดอะไรขึ้น กระทั่งมีพวกอ็อคมากมายวิ่งกันเป็ขบวนทัพออกมาจากป่าและบางส่วนขี่สัตว์พาหนะ ทั้งหมาป่าั์ หมาป่าเขี้ยวโง้งที่ตัวใหญ่กว่าหมาป่าปกตินับ 4 ถึง 6 เท่าอยู่ที่ระดับชั้นอัศวินระดับต่ำสุดที่ 50 พวกมันนั้นถือเป็พาหนะปกติของพวกอ็อค
ส่วนอีกจำพวกคือแรดปราดเปรียว รูปลักษณ์ภายนอกของพวกมันก็ดูไม่ต่างจากแรดทั่วไปทว่าขาทั้ง 4 ของมันนั้นไม่ใช่ขาสั้นเป็กีบแต่เป็อุ้งเท้าที่ยาวด้านดูปราดเปรียวไม่เหมือนแรดปกติ ิัของมันนั้นมีความหนามากกว่าหมาป่าั์อย่างเห็นได้ชัด พร้อมกับขนาดที่ใหญ่โตกว่าอีกระดับนึงบ่งบอกได้ถึงระดับที่เหนือกว่า ซึ่งพวกมันอยู่ชั้นองครักษ์ 30 อย่างต่ำ
ความรู้สึกที่เคยขี่ม้าเทียบไม่ติดกับการได้ขี่หมาป่าเลย
ในความรู้สึกของจักรพรรดิที่เคลื่อนที่อย่างคล่องแคล่วบนทุ่งหญ้าที่เกือบแซงร่างของแบดกู๊ดที่ขี่แรดปราดเปรียว ที่ตัวแรดของแบดกู๊ดยังเสริมเกราะหนาสีดำต่างจากพวกอ็อคตนอื่น ข้างๆตัวจักรพรรดิยังมีทวนที่ขี่หมาป่าอย่างยากลำบากติดตามและน็อธที่ขี่แรดด้วยสีหน้าเคร่งขรึม
ในเนื้อเื่ของเกมนี้นั้นทั้ง 5 อาณาจักรคือศัตรูกันและรอให้นักผจญภัยที่เป็ผู้เข้าเกมนั้นมาช่วยสมานฉันท์ หรือทำให้ทั้ง 5 อาณาจักรไม่เกิดความขัดแย้งกัน
แต่หากแปลกันตรงๆก็คือทำยังไงก็ได้ให้ทั้ง 5 อาณาจักรผนึกรวมกันเป็ปึกแผ่น นั่นก็หมายความว่าการจะทำายึดดินแดนหรือทำการเจรจาต่อตัวอาณาจักรเ่าั้ก็ได้
ถึงไม่ทำ ยังไงซะาก็จะเกิดขึ้นมาตลอดเวลาอยู่ดีดั่งเช่นตอนนี้
อาณาจักรเพนดราก้อนเองก็ดี อาณาจักรอากุมเองก็ดีทั้ง 2 ฝ่ายต่างก็มีผู้เล่นที่เกิดกันคนล่ะแผ่นดิน และแต่ล่ะคนก็สามารถเลือกสนับสนุนาเพื่อผนึกแผ่นดินต่ออาณาจักรไหนก็ได้ตามใจตนเอง
แม้ยามนี้ตัวอาณาจักรเพนดราก้อนจะถูกอากุมรุกรานอยู่ด้วยคำสั่งของาาของอาณาจักรอากุม ทว่าผู้เล่นมากมายก็ได้หลั่งไหลมาร่วมานี้กับเอ็นพีซีและเอไอบางจำนวนเช่นกัน เพราะหากชนะหรือได้สิ่งของอะไรมาพวกเขาก็จะได้ส่วนแบ่งที่คุ้มเกินคุ้ม แถมยังได้ค่าประสบการณ์ที่สามารถร่วมกันยึดครองแผ่นดินซึ่งเป็เควสของอาณาจักรอากุมอีกด้วย สิ่งที่ผู้เล่นจะเจอมีเพียงแค่ว่าจะติดแบล็คลิสและมีโทษต่ออาณาจักรที่ตนเองนั้นรุกราน กลับกันผู้ที่เป็ฝ่ายป้องกันนั้นไม่มีโทษอะไรเลยทว่าของก็ไม่ได้สิ่งใดมากเหมือนคนบุก ได้เพียงแค่ค่าประสบการณ์ในการปกป้องเมืองและอาจจะเป็ของจากผู้บุกรุกนิดหน่อย
ในเวลานี้ผู้เล่นส่วนใหญ่จึงถือหางอาณาจักรอากุมเพื่อหวังในหลายๆอย่าง หน้าที่หนักที่สุดจึงตกอยู่ในมือของอาณาจักรเพนดราก้อนเพราะไม่ค่อยมีผู้เล่นที่อยากร่วมานักเพราะมันไม่คุ้มทุน หากอาณาจักรล่มจริงๆหรือเมืองถูกยึดครองพวกเขาก็ไม่เสียอะไรด้วยอยู่แล้ว พวกที่ร่วมาอยู่ตอนนี้จึงมีเพียงแค่กิลด์ไวท์ไนซ์ซึ่งเป็ตัวตั้งตัวตีหลักของอาณาจักรเพนดราก้อน
ด้วยการส่งคนจำนวนเกือบทั้งหมดของกิลด์ที่มีอยู่ร่วม 3 หมื่นคนมาช่วยสนับสนุน โดยอดัมอ้างกับลูกกิลด์ที่ไม่รู้เื่กำไลแห่งสัจจะว่าจะได้ของตอบแทนจากตัวาาอามอเนียมากกว่าผู้เล่นทั่วๆไปเพราะเป็เควสของกิลด์
ในเวลาปัจจุบันมีเมืองนับ 4 เมืองถูกอากุมยึดครองและถูกตีแตกเป็ที่เรียบร้อยแล้ว ทางทิศตะวันออกถึงในจำนวนนั้นจะไม่ใช่เมืองขนาดใหญ่ แต่ผลของการทำาชนะเรื่อยๆก็ได้ชักจูงผู้เล่นให้ถือหางอากุมเพิ่มขึ้น
และเหตุที่เพนดราก้อนเหมือนเสียเปรียบส่วนนึงก็เพราะอากุมนั้นเริ่มใช้ 1 ใน 5 อัญมณีทรงพลัง เข้าร่วมาเมื่อวันก่อนสนับสนุนพวกตนเองแล้วนั่นเอง แต่ด้วยการคานอำนาจนั้นอดัมก็ได้ส่งมือดีของเขาหลายคนมายังแนวหน้าแล้วเป็ที่เรียบร้อย ผลทำให้เมืองต่อมานับ 5 เมืองที่ถูกล้อมด้วยจำนวนทหารหลายหมื่นจนถึงหลักแสนหยุดการทำลายเมืองลงได้
ทว่ายังไงเสียหากพวกเขาไม่ได้สิ่งนั้นคืนกลับมาในมือโดยเร็วละก็ด้านจำนวนและพลังใจก็แพ้อยู่ดี จะตายช้าตายเร็วยังไงก็คือตายนี่คือสถานการณ์ของพวกไวท์ไนซ์
กิลด์ไวท์ไนซ์นั้นจะมีระบบการทำงานที่แบ่งไปตามหน้าที่อยู่ด้วยกัน 10 กลุ่มซึ่งจะมีหัวหน้าหน่วยแยกออกจากกันและแต่ละกลุ่มก็จะมีรองหัวหน้าหน่วยอีก 2 คน ซึ่งเบ็นเองก็เป็รองหัวหน้าหน่วยในจำนวนนั้นร่วมกับเร และยังมีระบบปลีกย่อยอีกมากมายที่เหมือนกับรากของต้นไม้ที่แตกแขนงไปเรื่อยๆจนรวมยอดเป็ศูนย์กลางคือตัวหัวหน้ากิลด์อดัม
หน่วยที่ 7 ของอดัมนั้นโดยปกติแล้วจะเป็หน่วยที่ทำหน้าที่สนับสนุนหรือหาวัตถุดิบมาให้กิลด์สร้างไอเทม จุนเจือด้านต่างๆ แต่ในยามนี้พวกเขาหลายคนต้องมาอยู่แนวหน้า บ่งบอกได้อย่างชัดเจนเลยว่าอดัมไม่มีทางเลือกมากนักจึงได้ส่งพวกเขามายังที่แห่งนี้
ถึงกระนั้น แม้จะอยู่หน่วยสนับสนุนตัวเบ็นเองและคนหลายๆคนของกิลด์ที่มาประจำการอยู่ที่ไนซ์อายก็คือยอดฝีมือของกิลด์การป้องกันเมืองจึงอยู่รอดมาได้ถึงวันนี้
“ฆ่ามัน!! อย่าให้มันเข้ามาใกล้กำแพงเมืองได้!!!”เบ็นผู้เป็รองหัวหน้าหน่วยที่ 7 พูดขึ้นบนเชิงเทินของกำแพง ยิงะุปืนเล่นงานใส่พวกที่คิดจะปีนขึ้นมา
“เมื่อไหร่าครั้งนี้จะจบครับรอง!!?”ลูกกิลด์คนนึงที่สู้ั้แ่เช้ากล่าวถามเบ็นด้วยความเหน็ดเหนื่อย
“มันจะจบตอนที่อดัมบอกให้จบนั่นล่ะ!!”สายตาเบ็นทอดมองเบื้องล่างที่มีทหารของอาณาจักรอากุมมากมาย ปืนทั้ง 2 มือเหนี่ยวไกใส่ผู้ที่พยายามปีนขึ้นมา
ที่สุดพระอาทิตย์จากที่ตั้งอยู่กลางหัวพวกเขาก็ค่อยๆ คล้อยลงมาจนตกดิน สายตาเบ็นที่เหนื่อยล้ามองเหล่ากองทัพที่ถอยไปแล้วสั่งการออกมา
“พักกันได้ คืนนี้พวกมันคงไม่บุกมาแล้ว...”
ไนซ์อาย นี่เป็ 1 ใน 5 เมืองที่ขณะนี้ถูกล้อมโจมตีพร้อมเมืองอื่น แต่ที่นี่ถือเป็จุดยุทธศาสตร์และเมืองที่ยิ่งใหญ่ที่สุดที่หากถูกทะลวงได้ละก็กองทัพของอาณาจักรอากุมจะกรูกันเข้าไปในเพนดราก้อนได้อย่างแน่นอน จุดเด่นของอาณาจักรนี้โชคดีที่มีกำแพงที่แข็งแกร่งและประตูที่ทนทาน สมกับเป็เมืองหน้าด่าน
การรบนั้นต่างฝ่ายต่างรู้ดีว่าเวลากลางคืนนั้นคือเวลาแห่งความชุลมุนและความไม่แน่นอน โดยปกติแล้วจึงไม่มีใครคิดจะทำอะไรฝ่ายตรงข้ามจนกลายเป็กฎประหลาดๆของาไปเอง ตอนนี้จึงถือว่าเป็เวลาพักรบของทั้งเอ็นพีซีทหารคุ้มกันเมืองและเหล่าลูกกิลด์ของกิลด์ไวท์ไนซ์ โดยปล่อยแค่ให้เวนยามบางส่วนเดินยามไปเท่านั้นก็เพียงพอ
ในขณะที่อยู่ใน่พักรบลูกกิลด์หลายๆคนและเหล่าทหารเอ็นพีซีก็ได้ตั้งวงกินอาหารพูดคุย จึงมีเสียงจอแจไม่ขาดสายคนพักก็พักไป
“นี่รอง!! มากินข้าวกับพวกเราสิครับวันนี้มีสเต็กที่ผมตั้งใจทำให้รองเลยนะ” ลูกกิลด์คนนึงส่งเสียงร้องเรียกเบ็นที่นั่งอยู่บนเชิงเทินของกำแพงทว่ากลับไม่ได้รับความเหลียวแลแม้แต่น้อย จนเขาต้องถอนหายใจออกมาแล้วบ่นกับตัวเอง
“เป็แบบนี้อีกแล้ว พอห่างคุณเรเข้าหน่อยก็หมาหงอยเลย...”
คนที่นั่งร่วมวงกับเขาหัวเราะก่อนจะเห็นพ้องต้องกัน
“เอาน่าก็เหตุผลที่เขาเข้ามาเล่นเกมนี้ก็เพราะเรนี่ แอบชอบจากมหาลัยจนเข้ามาหาถึงในเกม ฉันล่ะนับถือใจเขาจริงๆ ที่ตื้อเธอได้ซะขนาดนั้น”
1 ในหญิงสาวในวงพูดขึ้นมาต่อ
“ถ้ามองตรงกันข้ามฉันว่ามันน่ารังเกียจซะมากกว่า ถ้าใจเรเขาไม่รักหรือมองเขาเป็เพื่อนคงคิดแบบนั้นนั่นละ”
พอเธอพูดจบผู้ชายคนนึงก็เปลี่ยนหัวข้อสนทนาไปเป็เื่การต่อสู้ของวันพรุ่งนี้แทน
บนเชิงเทินของกำแพงสายตาของเบ็นได้มองออกไปเบื้องนอกอย่างเอ่อลอยแล้วก้มลงมองเหรียญเงินที่อยู่ในมือของตน แม้กลิ่นที่เคยเตะจมูกจะเริ่มเจือจางลงไปแล้วเขาก็ยังััได้ถึงตัวตนที่อยู่ห่างไกลได้
ในเวลานี้เธอจะทำอะไรอยู่ กินข้าวหรือยัง ไม่เศร้าหรือหงุดหงิดอะไรใช่ไหม เ้านั่นไปพ้นๆ เธอหรือยัง(จักรพรรดิ) จิตใจของบุรุษที่หวังเพียงแค่เสี้ยวหัวใจของหญิงสาวรำพึงถึงตัวตนที่เวลานี้ไม่ได้อยู่เคียงเธอ
ยิ่งคิดยิ่งเศร้าใจ แต่พอคิดว่าเหตุการณ์ทั้งหมดนี้มันเกิดขึ้นเพราะใครเขายิ่งรู้สึกหงุดหงิดและยิ่งเป็ห่วงเรมากขึ้นขึ้นขึ้นๆๆๆๆๆไปอีกจนพูดกับตัวเองในใจ
‘เ้าบ้านั่น จะฆ่า จะฆ่าให้ตาย โธ่เว้ย’
พอรู้สึกหงุดหงิดเบ็นจึงหยิบปืนยาวจากหน้าต่างระบบออกมาถือในมือ แม้จะมีปืนสั้นห้อยอยู่ที่เอวทั้ง 2 อยู่แล้วก็ตาม
มือปืนเป็สายทำดาเมจที่ได้ไกลและรุนแรงกว่านักธนู ทว่าขาดความต่อเนื่องและรวดเร็วเหมาะสำหรับผู้เล่นที่ชอบซุ่มอยู่ไกลๆและเล่นงานศัตรูให้เด็ดขาดภายในทีเดียว แต่ทั้งความอึดและความแข็งแรงก็มีมากกว่านักธนู จุดอ่อนที่ยิ่งใหญ่ที่สุดเห็นจะเป็จังหวะที่ต้องกะเล่นงานศัตรู ไม่เหมือนสายธนูที่มีสายตาเปิดโล่งได้ไกลกว่า หากพลาดพลั้งอาจจะเสียเวลาโหลดะุฟรีๆ เวลานั้นอาจถูกทำดาเมจกลับ
สายนี้เหมือนจะเล่นง่าย ทว่าแม้จะเริ่มต้นก็ถึงกับต้องใช้กำลังทรัพย์อย่างมหาศาล บางทีแค่ซื้อะุชุดเดียวหรือสั่งทำเงินของผู้เล่นก็อาจจะหมดลงแล้ว และสายนี้ก็ไม่เหมาะกับการต่อสู้ที่อีกฝ่ายจำนวนมากกว่ามากเกินไป เพราะอาจจะถูกรุมกลุ่มและโดนบีบให้สู้ในสภาวะที่ตนไม่ถนัดได้
ส่วนรูปแบบปืนของเกมนี้นั้นจะออกแบบให้อยู่ใน่ยุคาโลกครั้งที่ 1 เสียส่วนใหญ่ มีแบบโบราณบ้างรวมถึงในยุคปัจจุบัน แต่นั่นก็ขึ้นอยู่ทั้งกำลังทรัพย์และความสามารถในการใช้ของผู้เล่นอีกด้วยนั่นล่ะว่าจะเล่นแนวปืนไหน เพื่อทำให้ตนนั้นดึงความสามารถของตนเองออกมาได้จนถึงขีดสุด
สำหรับเบ็นนั้นแนวปืนกลที่เอาแค่จำนวนเข้าว่าแต่ยังขาดความรุนแรงและความแม่นยำเขาขอบาย เขาถนัดเล็งและยิงมากกว่า โดยปกติเบ็นจะใช้ปืนพกที่บรรจุะุได้ครั้งละ 8 นัดกึ่งคล้ายปืนลูกโม่สู้กับศัตรู แต่หากในยามที่เขารู้สึกหงุดหงิดและอยากระบายอารมณ์จัดการใครอย่างเยือกเย็น เขาจะใช้ปืนยาว
สกิลพื้นฐานของสายมือปืน(ล็อกเป้า)ถูกใช้ออกอย่างอัตโนมัติ หากคู่ต่อสู้โดนสกิลนี้เข้าไปจะไม่มีทางหนีรอดจากะุของมือปืนได้ อย่างเดียวที่ต้องทำคือถอยให้ห่างเพื่อทำให้ดาเมจน้อยลงหรือหาสิ่งป้องกัน และหากยิงจุดตายได้ดาเมจจะคูณ 2.5 อัตโนมัติ แต่ข้อเสียก็คือมันใช้ยิงได้ทีล่ะคนเท่านั้น
เมื่อรู้สึกว่ามือของตนนิ่งสอดผสานกับลมหายใจ
“ปังงง!!!!!!!”เสียงปืนดังลั่นบนกำแพงก็เกิดขึ้น พร้อมกับภาพเบื้องล่างมีทหารอากุมระดับสั่งการถูกยิงเข้าที่หัวดาเมจคูณยิ่งกว่าปกติหลายเท่าจนเกิดคลิติคอลตายในนัดเดียว
ความวุ่นวายในค่ายทหารอากุมเกิดขึ้น แต่ก็ไม่มีอะไรมากกว่าการที่พวกมันรู้สึกหวาดระแวงรวมทั้งพวกผู้เล่นที่ถือหางพวกมัน
เบ็นเลื่อนชักปลอกะุที่ว่างเปล่ากระเด็นออกมา ก่อนจะนั่งเชยชมกับผลงานของตัวเองเงียบๆบนกำแพงกอดปืนข้างกายโดยไม่กลัวว่าจะถูกเล่นงานกลับ เพราะคนที่เขายิงดับไปนั้นอยู่ห่างจากตัวกำแพงเกือบไมล์บวกกับเวลานี้เป็เวลากลางคืนด้วยยิ่งยากจะหาตัวเขาเจอ
พอเห็นกิริยาของเบ็นที่นั่งแบบนั้น ลูกกิลด์ด้านล่างก็พูดขึ้นมาอีก
“ท่าทางแบบนั้นคงเด็ดหัวฝ่ายตรงข้ามได้สินะ”
“สมกับมีดีกรีเป็ถึงตัวแทนนักกีฬายิงปืนทีมชาติจริงๆ”
“นั่นล่ะน้าถือเป็ข้อดีของรองอย่างนึง”หญิงสาวที่เคยพูดว่าเบ็นว่าจบประโยคของพวกเขา
“......”ในค่ำคืนนี้ยังคงดำเนินต่อไปเรื่อยๆ จนเบ็นไม่รู้ตัวว่าเขานั้นหลับไปั้แ่เมื่อไหร่ ทว่าพอรู้สึกตัวอีกทีเสียงกู่ร้องของศัตรูและแสงแดดยามเช้าก็ได้แยงตาเขาเข้ามาแล้ว
วันนี้เป็วันที่ 3 แล้วที่อดัมสัญญากับตัวอามอเนียาาของอาณาจักรเพนดราก้อนว่าจะคืนอัญมณีให้ ข่าวจากเรก็ยังไม่ถูกส่งมา ข่าวจากทางส่วนกลางก็ไม่มี นั่นก็หมายความว่าอีกไม่นานชะตากรรมของกิลด์ไวท์ไนซ์จะถูกตัดสินว่าจะอยู่รอดต่อไปหรือว่าล่มสลาย ในเวลานี้หากเขาเป็แค่ลูกกิลด์ธรรมดาๆที่ไม่รู้เื่อะไรก็คงดี เพราะตอนนี้เขารู้สึกว่าเวลาที่เขากำลังจะแยกจากจากคนที่เขารักใกล้ขึ้นมาเรื่อยๆโดยที่เขาทำอะไรไม่ได้เลย และทั้งหมดก็เป็เพราะคนๆเดียว
เบ็นร้องลั่นขณะที่ทุกคนในเมืองไนซ์อายเข้ามาประจำตำแหน่งรบของตน
“บ้าเอ้ย! ฉันจะฆ่ามัน! บัดซบ! บัดซบที่สุด!!!!”
ขณะที่ทหารอากุมในชุดเกราะนักรบจีนรวมทั้งหน้าตาค่อนไปทางเอเชียกำลังยกบันไดเข้ามาประชิดเมือง
เบ็นได้ยืนขึ้นบนเชิงเทินของกำแพงและใช้ปืนยาวเล็งยิงระดับหัวหน้าสั่งการของพวกนั้นทันทีหัวต่อหัว
“ปัง! ปัง! ปัง!! ปัง!!!!” ะุได้ถูกยิงออกไป 4 นัดเป็ผลทำให้ระดับสั่งการ 2 คนเสียชีวิตลง
ขณะเดียวกันที่ดร้าก้อนฟอร์ซลึกเข้าไปในห้องประชุมลับของพวกอดัมที่เขาแอบซ่อนเป็ที่ประชุมของพวกเขา
“เอาตามแผนนี่ล่ะ...”อดัมพูดขึ้นมาอย่างเยียบเย็น
คนในระดับหัวหน้าหน่วยนับ 5 คนพยักหน้ารับกับแผนการที่เขาบอก ซึ่งพวกเขาอยู่ขั้นดยุคขึ้นไปทุกคน ไม่นานพวกเขาก็แยกย้ายกันไปด้วยสีหน้าเคร่งเครียด เหลือเพียงแค่ทัสด์คนเดียวที่ยังอยู่ในห้อง
อดัมรู้ว่าเขามีเื่จะพูดกับตนแต่อดัมก็ชิงพูดออกมาก่อน
“นายไม่ต้องพูดอะไรทั้งนั้น...”
“ผมว่านายน้อยน่าจะรับฟังผมสักหน่อยนะ”
“รับฟังไปก็เท่านั้นเราไม่มีทางเลือกแล้ว”ทัสด์ไม่สนใจคำของเขาว่ามาทันที
“ผมว่าเราน่าจะบอกกับตัวาาตรงๆไปเลยว่าของนั้นถูกขโมยไป”
“ถ้าพูดละก็ชั้นก็จะไม่สามารถอยู่ที่นี่ได้น่ะสิ”อดัมตอบออกมาทันควัน
“ผมไม่คิดแบบนั้นนะครับ...”
“....หมายความว่ายังไง?”อดัมหันมามองหน้าทัสด์ด้วยความนิ่งเงียบ
“ผมยังจำได้ว่าวันแรกที่นายน้อยเลือกปราสาทแห่งนี้เป็ที่ตั้งและรวมตัวของลูกกิลด์เพราะอะไร....ท่านบอกเองว่า...ในบรรดาอาณาจักรทั้งหมด 5 อาณาจักร าาอามอเนียเป็ผู้ที่รับฟังทุกคนมากที่สุด และปกครองแผ่นดินนี้อย่างเป็ธรรมที่สุดไม่เอาเปรียบพวกเราแน่นอน...ในเกมนี้เราอยู่ที่นี่มาหลายปีและใช้ที่นี่เป็ที่มั่นเองก็หลายปี ตัวาาไม่เคยร้องขออะไรจากเราเลยมีแต่เราที่ร้องขอจากเขาและเขาก็รับฟังและให้โอกาสเราเสมอ ผมเชื่อว่าครั้งนี้เองก็เช่นกันเขาต้องรับฟังเราแน่”
209
![CHRISTMAS ร้อนรัก [เรื่องสั้นเรื่องเสียว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1764832684_21580514.webp)
