ทางด้านคนในหมู่บ้านเจียวจิ้นเอง บรรดาพวกผู้หญิงกับพวกเด็กๆก็รออย่างใจจดใจจ่อเช่นกัน และพากันมารวมตัวกันที่ลานหมู่บ้านที่มักจะรวมกันจัดประชุมพูดคุยกันนั่นเอง
และจู่ๆพวกเขาเองก็ได้ยินเสียงรถยนต์ขับมาใกล้ๆมากๆอย่างสงสัยว่า พ่อบ้านของแต่ละบ้านคงจะเหมาะรถกลับมาจากเมืองชางเฉิงกันใช่ไหมนะ??
แต่ว่าทางบ้านเสาร์น้อยเองรับรู้เมื่อตะกี้นี้เองว่ารถที่ขับเข้ามาในหมู่บ้านนั้นไม่ใช่รถที่พวกผู้ชายของบ้านเช่าเหมามาส่งข้าวของใดๆ แต่เสาร์น้อยบอกว่ารถของพวกเราเอง!!
“เสาร์น้อยหนูหมายความว่า รถที่วิ่งเข้ามาในหมู่บ้านคือรถ..”แม่
“ใช่ค่ะแม่ รถของพวกเราแน่นอนค่ะ”เสาร์น้อย เอียงคอหันไปพูดคุยกัยแม่อย่างอารมรณ์ดี
“รถของพวกเรา..!!”แม่ ย่า ยาย อาสะใภ้ น้าสะใภ้
“บรื้น…บรื้น…..”
“โอ้..รถแฝดเหมือนกันหมดเลยค่ะแม่แล้วแบบนี้เราจะรู้ได้ยังไงคะว่าคันไหนของบ้านเราเนี่ย”เสาร์น้อย
“จริงด้วยเนอะน้องเสาร์น้อย รถสีแดงเหมือนกันหมดเลยดูสิ”พี่สาวโจวหวู่ พูดด้วยน้ำเสียอันตื่นเต้นที่ตอนนี้รถที่ว่านั้นขับมาถึงตรงลานกลางหมู่บ้านแล้วและกำลังจอดต่อๆเรียงกันแต่ละคันอย่างสวยงาม
“ว้าว…..”ทุกๆคนในหมู่บ้าน ก็หันมองตามรถสีแดงพวกนี้ทีละคันอย่างตื่นเต้นจนครบทั้งหมด
และเมื่อรถจอดสนิทดีแล้ว คนที่อยู่บนรถก็เปิดประตูรถก้าวขาลงมา เมื่อลงมาปุ๊บเสาร์น้อยกับพี่สาวโจวหวู่ก็มีเป้าหมายที่แน่ชัดดันแล้วไม่รอช้าแต่อย่างใดพากันซอยขาสั้นๆวิ่งเข้าไปหาจุดหมายทันที
“พ่อคะ ปู่คะ ตาคะ อาเล็กคะ น้าชายคะ”สองสาวน้อย เมื่อเห็นแน่ชัดแล้วว่ารถสีแดงคันไหนคือคันของครอบครัวก็วิ่งไปหาพวกท่านอย่างรวดเร็ว
“รอพวกพี่ด้วย…”พวกพี่ชาย ที่หายตกตะลึงที่เห็นรถสีแดงเป็ขบวนสวยงามพากันขับเข้ามาภายในหมู่บ้าน แล้วก็รีบวิ่งตามน้องสาวทั้งสองคนตามไปติดๆ เช่นกัน
“พวกเราก็ไปกันเถอะลูก”ยาย
“ค่ะ”แม่ อาสะใภ้ น้าสะใภ้
เสียงเอะอะ เสียงกรี๊ดกร๊าดของพวกเด็กๆในหมู่บ้าน และเสียงพวกผู้หญิงเองก็ดังไม่แพ้กัน พากันวิ่งไปหาคนในครอบครัวของแต่ละคนอย่างตื่นเต้น ครอบครัวไหนยืนที่รถสีแดงคันไหนก็วิ่งไปหาคนนั้น
“รถสวยมากค่ะ เสาร์น้อยชอบที่สุดเลย”เสาร์น้อย มองเอียงสลับไปมาทั้งสองคัน
“ดีใจที่หลานสาวชอบนะ”ตา
“รถของพวกเรามีตั้งสองคันเลย”พี่สาวโจวหวู่
“ใช่ๆรถของหลานสาวทั้งสองคันเลย”ปู่
พวกพี่ชายเองก็พากันขึ้นปีนไปบนรถกันหมดแล้วเพื่อสำรวจดูรถกันอย่างตื่นเต้นดีใจเป็ที่สุด
“นี่สมุนไพรตัวนี้ขายได้ราคาดีถึงขนาดพวกเราสามารถซื้อรถได้บ้านละคันเลยเหรอคะ”ยาย
“ราคาดีมากจนน่าใเลยนะ”ตา
“รู้ไหมว่าราคาเท่าไหร่ที่พวกเราได้มา”ปู่
“เท่าไหร่กันคะ”ย่า ยาย แม่ อาสะใภ้ น้าสะใภ้ ใจเดียวกันเลยที่อยากรู้ราคาค่าสมุนไพรที่นำไปขาย
“ได้มาทั้งหมด สามล้านหยวนครับแม่”พ่อ
“สามล้านหยวน!!”พวกผู้หญิงต่างพูดเสียงดังกันใไม่คาดคิดว่าจะได้ราคาแพงมากขนาดนี้
“พอนำมาแบ่งกันแล้ว ได้ครอบครัวละ 100,000 หยวนครับแม่”พ่อ
“100,000 หยวน!!”แม่ ย่า ยาย อาสะใภ้ น้าสะใภ้
ขนาดพวกนี้พี่ชายที่กำลังสนใจรถสีแดงสองคันอยู่นี้ พอได้ยินเื่ราคาสมุนไพรที่นำไปขายก็พากันยืนนิ่งฟังสติหลุดกันไปแล้วด้วยเช่นกัน
และไม่ใช่แค่ครอบครัวของเสาร์น้อยเท่านั้นที่มีปฎิกิริยาแบบนี้ ทุกๆคนในครอบครัวอื่นๆก็ไม่แตกต่างกันเลยเมื่อรับรู้ว่าตอนนี้พวกเขาแต่ละบ้านใช้เงินจำนวน 30,000 หยวนสำหรับการซื้อรถคันนี้มา และมีเงินเก็บที่อาคารรับฝากเงินถึง 70,000 หยวนอีกต่างหาก
และที่ดีไปกว่านั้นก็คือข่าวที่ว่าจะได้รับชิ้นผ้าและแผ่นพลาสติกมาฟรีๆอีกด้วย
“วันดี เป็วันที่ดีมากจริงๆ”
“ขอบคุณ์ ขอบคุณ์”
“วันที่ดีกับสิ่งที่ดีๆมากมายเหลือเกิน”
“วันนี้เป็วันที่พวกเราจะไม่ลืมเลยจริงๆ”
“พวกเรามีรถสีแดง เป็ของพวกเราจริงๆเหรอ”
“พวกเรามีรถ มีเงินเก็บอย่างงั้นเหรอ”
“เพียงแค่วันเดียว วันเดียวเท่านั้นพวกเราก็มีของที่ไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าจะมีได้”
เสียงพูดคุยต่างๆนาๆที่ทุกๆคนได้รับกันในวันนี้ ทำให้แต่ละคนพูดออกมาพร้อมน้ำตาแห่งความยินดีกันถ้วนหน้า วันนี้เป็วันที่มีน้ำตาออกมาแต่เป็น้ำตาแห่งความสุขที่ไม่เคยคาดคิดว่าจะมีได้
สิ่งต่างๆที่กังวลมลายหายสิ้นไปในทันที ที่ได้รับเงินรายได้พิเศษก้อนนี้มาก่อนที่จะถึงคราวเก็บเกี่ยวผลผลิตไปขายในรอบนี้ ทำให้เงินที่มีอยู่พวกเขาไม่ต้องกังวลว่าจะไม่เพียงพออีกต่อไป ถึงแม้ว่าจะอดที่จะเสียดายเงินก้อนใหญ่ที่ซื้อรถสีแดงคันนี้ไปไม่ได้ก็ตามที
เมื่อต่างพากันชื่นชมและพูดคุยกันได้สักพักหนึ่งแล้ว ก็พากันแยกย้ายบ้านใครบ้านมัน พากันขึ้นรถของตัวเองขับรถกลับบ้านของแต่ละคนไปด้วยความสุขใจ
พวกเด็กๆ โบกไม้โบกมือลากันอย่างมีความสุขกันถ้วนหน้า บางคนถึงขนาดหลงขึ้นรถผิดคันก็มีทำให้หัวเราะกันอย่างสนุกสนานกันไป
“ถึงบ้านพวกเราแล้วเด็กๆ ลงได้ลูก”พ่อ
“ค่ะ” “ครับ”พวกเด็กๆ ที่พากันนั่งด้านหลังมองวิวสองข้างทางของหมู่บ้านอย่างตื่นเต้นกว่าทุกๆครั้ง
ถึงแม้จะลงรถแล้วก็ตามทีแต่ว่าพวกพี่ชายยังคงหมุนเวียนไม่ไกลจากรถทั้งสองคันนี้กันเลย
“พี่ชายรถไม่หายหรอก มานั่งเล่นตรงนี้กันเถอะ”เสาร์น้อย
“ยังครับน้องเสาร์น้อย”พี่ใหญ่โจวซาน
“ขอพวกพี่ดูรถอีกสักพักหนึ่งก่อนนะ”พี่รองโจวซื่อ
“ใช่ๆ”พวกพี่ชายที่เหลือก็พากันพูดสนับสนุนกันอย่างเต็มที่
“ก็ได้ๆ ตามใจเลยขนมตรงนี้หมดจะมาว่าเสาร์น้อยกับพี่สาวกินหมดไม่ได้นะ”น้องเสาร์น้อย
“ตกลง”พวกพี่ชาย ยอมไม่กินขนมกันเพื่อที่จะได้มองรถทั้งสองคันนี้กันเลยทีเดียว
“แม่คะ เสาร์น้อยกับพี่สาวเรียกพวกพี่ชายแล้วนะ แต่ว่าพวกพี่ชายยอมกินรถสีแดงพวกนี้มากกว่ากินขนมพวกนี้อีก”เสาร์น้อย
“..................!!!”พวกพี่ชาย
“พวกพี่ชายคงจะอิ่มมากแน่ๆเลยนะ รถสีแดงสองคันนี้คันไม่เล็กเลยนะ”พี่สาวโจวหวู่
“ข้าวเย็นมื้อนี้พวกพี่ชายก็คงไม่กินด้วยเช่นกันค่ะ งั้นอาหารขนมที่เป็ส่วนของพวกพี่ชายเสาร์น้อยกับพี่สาวขอนะคะแม่”เสาร์น้อย
“..................!!!”พวกพี่ชาย
“แม่ครับ ผมหิวแล้วครับ”พี่ใหญ่ พี่รอง
“ป้าครับ พวกผมก็หิวแล้วครับ”พวกลูกพี่ลูกน้องทั้งสี่คนก็เช่นกัน
พวกพี่ชายทั้งหมดหลังจากะโบอกแล้วก็พากันรีบวิ่งกลับมารวมกลุ่มกับพวกเราอย่างรวดเร็ว และพากันนั่งกินขนมอย่างหิวโหย และกระดกกินน้ำกันอย่างหิวกระหาย
ไม่ว่าแม่ๆ ย่า ยาย จะเรียกสักเท่าไหร่ก็ไม่ยอมมากินน้ำกินขนมกันเลยมัวแต่ยืนสำรวจรถใหม่ทั้งสองคันกันเป็ชั่วโมงๆ จนเสาร์น้อยต้องจัดการพวกพี่ชายเอง
“ทีน้องสาวพูดแบบนี้ก็รีบทิ้งรถกันมาได้นะคะเนี่ย”น้าสะใภ้
“พวกเราก็ลืมนึกถึงเื่นี้ไปเลยนะคะ ได้ผลจริงๆ”อาสะใภ้
“อย่าลืมสิน้องสะใภ้ พวกเรามีตัวตะกละน้อยถึงสองคนเชียวนะถ้าได้กินแล้วก็หยุดไม่อยู่เชียวล่ะ ถ้าขืนพวกพี่ชายยังไม่สนใจอีกล่ะก็รับรองว่าอาหารไม่มีเหลือแน่นอน”แม่
“จริงค่ะ”น้าสะใภ้ อาสะใภ้
“ฮ่า….ฮ่า….”แม่ น้าสะใภ้ อาสะใภ้ ต่างพากันชอบใจที่เสาร์น้อยฉลาดพูดหาทางให้พวกพี่เลิกสนใจรถใหม่ทั้งสองคันกันได้ แต่พวกท่านก็รู้อยู่แล้วว่าเพียงไม่นาน ถ้าไม่มีอะไรจะทำอีกพวกลูกชายหลานชายจะต้องกลับไปวนดูรถกันใหม่อีกแน่นอน เรียกได้ว่า ณ ตอนนี้ไม่มีอะไรสำคัญและน่าตื่นเต้นเท่ากับรถใหม่สีแดงทั้งสองคันนี้อีกแล้วใน่เวลานี้
“จริงด้วยสิเสาร์น้อยลูก ปู่กับตาได้บอกเื่จะมีการแจกผ้าผืนกับแผ่นพลาสติกกับพวกเพื่อนบ้านในหมู่บ้านแล้วนะ แต่ว่าพ่อไม่ได้ระบุวันเวลาที่พวกเขาจะเอาของมาส่ง”พ่อ
“งั้นก็ดีน่ะสิคะ ได้แจกให้เร็วกว่าที่คิดไว้อีก”เสาร์น้อย
“ก็ได้จังหวะที่พวกเราเข้าเมืองไปนานพอสมควร พวกเราก็เลยบอกว่าเจอคนที่จะแจกข้าวของในเมืองตอนไปซื้อรถน่ะลูก”พ่อ
“โอ้…พ่อฉลาดมากเลยค่ะ”เสาร์น้อย
“ครับ”พ่อ
“ทีนี้ก็เพียงแค่หา่เวลาที่ไม่มีคนสังเกต หาเวลาเหมาะว่าพวกเขานำผ้ากับแผ่นพลาสติกมาส่งแล้วแค่นั้นเองค่ะ”เสาร์น้อย
“ถ้างั้นอีกสัก 1-2 วันละกันนะเสาร์น้อยหลานตา”ตา
“ได้ค่ะ”เสาร์น้อย
“วันนี้พวกเราไปเดินเล่นทางฝั่งนู้นกันไหมน้องเสาร์น้อย”พี่สาวโจวหวู่ ชวนน้องสาวออกไปเดินเล่นเพราะกลัวว่าถ้าช้ากว่านี้คงจะได้อดไปกันแล้วล่ะ
“ไปสิพี่สาว”เสาร์น้อย
“เดี๋ยวพ่อพาไปเดินเล่นเองครับลูกสาว รอพ่อก่อนนะพ่อไปเอารถเข็นมารับก่อน”พ่อ
“ได้ค่ะพ่อ”สองสาวน้อย ต่างรีบรับคำพ่อไปด้วยก็ดีแถมไม่ต้องเดินเองอีกต่างหากมีหรือสองสาวน้อยจะปฎิเสธ
“น้าชายก็จะไปเดินเล่นเป็เพื่อนหลานสาวด้วยนะ”น้าชาย
“อาเล็กด้วยนะ”อาเล็ก
“ได้สิคะ เสาร์น้อยว่าจะต้องสนุกมากแน่ๆเลย”เสาร์น้อย
อาเล็ก น้าชาย เตรียมขนมกับน้ำดื่มไปด้วยกลัวว่าหลานสาวจะหิวกระหายระหว่างทางเอาได้ มีผ้าห่ม และหมอนไปพร้อมด้วยอีกต่างหาก
“เอ๊ะ…นั่นพวกน้องสาวจะไปไหนกับพ่อน่ะ”พี่ใหญ่โจวซาน
“จริงด้วย”พวกพี่ชาย คนอื่นๆเห็นก็ไม่รอช้าต่างรีบวิ่งมาหาพวกน้องสาวกับพ่อของพวกเขากันอย่างรวดเร็ว
“น้องสาว…ไปไหนกัน”พวกพี่ชาย
“ไปเดินเที่ยวป่าข้างหมู่บ้านทางฟากโน้น”เสาร์น้อย
“พวกพี่ไปด้วยนะ”พี่ซานเยวี่ย
“ใช่ๆ”พวกพี่ชาย
“อ้าว…แล้วพวกพี่ชายไม่กลัวรถสีแดงหายแล้วเหรอไม่ไปเฝ้าต่อล่ะ”เสาร์น้อย แกล้งหยอกพวกพี่ชาย
“เอ่อ……..!!”พวกพี่ชาย
“ฮ่า…ฮ่า….”พ่อ อาเล็ก น้าชาย
“ไม่แล้วล่ะ ขอพวกพี่ไปด้วยนะน้องเสาร์น้อย น้องโจวหวู่นะ”พี่ซื่อเยวี่ย
“พวกพี่ชายอยากไปก็ไม่มีใครว่าหรอก เพียงแต่เสาร์น้อยกลัวว่าพวกพี่ชายจะไม่สนุกน่ะสิเพราะจิตใจดวงน้อยๆจะว้าวุ่น จะกลุ้มใจ จะวิตกกังวล เื่รถสีแดงน่ะ”เสาร์น้อย
“............!!!!”พวกพี่ชาย
“ฮ่า….ฮ่า….ฮ่า….”พวกผู้ใหญ่ พากันหัวเราะคำพูดลีลาท่าทางที่เสาร์น้อยสนทนากับพวกพี่ชาย
“ไม่ๆแล้วน้องเสาร์น้อย พวกพี่ชายไม่มีความกังวลอะไรเลย”พี่ใหญ่โจวซาน
“แน่นะ??”เสาร์น้อย
“แน่นอนเลยน้องเสาร์น้อย”พวกพี่ชาย
“ถ้าอย่างงั้นพวกเราก็ออกเดินทางได้ค่ะ”เสาร์น้อย
“เดี๋ยวก่อนเด็กๆ เอาน้ำดื่มไปเพิ่มอีกหน่อยนะ”แม่ เดินมายืนกระบอกน้ำเพิ่มให้พวกพี่ชายเอาไปใส่ไว้บนรถเข็น
“ขอบคุณครับ”พวกพี่ชาย
ขบวนรถเข็นที่มีสองสาวน้อยนั่งเอนพิงสบาย ได้เข็นออกไปจากบ้านอย่างช้าๆ และพวกพี่ชายเดินตามไปด้วยอย่างครึกครื้น
“แสบจริงๆนะคะเ้าตัวเล็กน่ะ”แม่
“แบบนี้สิถึงจะเป็หลานสาวของพ่อน่ะ”ตา
“จริงๆตาเฒ่าไช่”ปู่
ย่า ยาย ก็พากันอดส่ายหน้าไม่ได้เพราะต่างก็รู้กันดีว่าสองผู้เฒ่านี้ตามใจหลานสาวมากมายขนาดไหนกัน
“หลานสาวทำอะไรก็ดีไปเสียหมดนะคะ”น้าสะใภ้
“ก็ตามใจกันแบบนี้อย่างไรล่ะ เ้าสองแสบถึงได้พากันดื้อนักน่ะ”แม่
“แต่ก็ปากหวานมากเช่นกันนะคะพวกเราเองก็มีบ่อยครั้งไปที่ต้องยอมแพ้ พี่สะใภ้เองก็เจอกับตัวมาแล้วหลายรอบเหมือนกันนี่หน่า”อาสะใภ้
“ก็จริง”แม่
“ฮ่า…ฮ่า….”แม่ อาสะใภ้ น้าสะใภ้ เองก็แอบนินทาปู่กับตาด้วยเช่นกัน พอสุดท้ายแล้วก็ไม่พ้นพวกแม่ๆเองก็ยังโดนความน่ารักออดอ้อนของสองสาวไม่ต่างกับพวกท่าน
ส่วนตากับปู่เองก็พากันไปตรวจตราดูรถใหม่ของพวกท่านด้วยรอยยิ้ม และความดีใจ จริงๆแล้วอยากจะวนดูตั้งนานแล้วแหละแต่ว่าก็อดที่จะอายพวกหลานๆไม่ได้ เห็นพวกหลานชายกำลังสนใจตรวจตราก่อนเลยปล่อยไป รอบนี้ปลอดจากพวกหลานๆแล้วพวกท่านก็มาวนรอบรถแทน
“ดูสิ พอหลานชายไปปู่กับตาก็มาแทนทีเสียอย่างนั้นแหละ”ย่า
“พวกผู้ชายก็แบบนี้แหละเื่รถคงจะชอบกันมากล่ะนะ”ยาย
“พวกเราเองก็ตื่นเต้นเช่นกันนะ แต่คงจะไม่ถึงขนาดพวกผู้ชายหรอกนะ ว่าไหม”ย่า
“ใช่ๆ อย่างที่เสาร์น้อยว่านั่นแหละมองรถจนอิ่มกันแน่ๆ”ยาย
“ฮ่า….ฮ่า….”ย่า ยาย
************
เสาร์น้อย พาพวกพี่ๆไปสำรวจป่าอีกรอบแล้วและเปลี่ยนทิศทางที่จะไปเดินดูใหม่เสียด้วยสิ และรอบนี้จะเจอของดีอะไรติดไม้ติดมือกลับบ้านอีกไหมนะ?? มาช่วยกันลุ้นกันต่อค่ะว่าน้องเสาร์น้อยจะได้ใช้นิ้ววิเศษอีกไหม
11K
