วิถีปราณผกผัน: คู่มือเยียวยาชีวิต
ตอนที่ 14: ปะทะทูตพิษอักขระและการจุติของัผกผัน
บรรยากาศภายในโรงพยาบาลสนามสั่นะเืด้วยกระแสความกดดันอันอภิมหาศาล อากาศโดยรอบพลันร้อนผ่าวและแห้งแล้งลงอย่างรวดเร็ว หมอกพิษสีน้ำตาลเข้มที่เคยปกคลุมฐานทัพถูกแรงปะทะของออร่าปราณสองสายบีบอัดจนม้วนตัวเป็พายุหมุนขนาดเล็ก
ทูตพิษอักขระในชุดเสื้อคลุมหนังสีดำสนิท หัวเราะแหลมสูงในลำคอผ่านหน้ากากเหล็ก เสียงของเขาสะท้อนดังก้องจนทหารที่เพิ่งฟื้นตัวต้องยกมือขึ้นอุดหูด้วยความเ็ป
ทูตพิษอักขระ: "หมอหนุ่ม... แกช่างอวดดีนัก! คิดว่าสลายพิษชีวภาพกระจอกๆ ของพวกทหารได้ แล้วจะมาต่อกรกับ 'พิษอสูรอักขระโลหิต' ของฉันงั้นหรือ?! จงมาเป็หุ่นเชิดกลั่นพิษให้สมาคมไร้หน้าซะดีๆ!"
ทูตพิษอักขระชูมือสองข้างขึ้นฟ้า อักขระสีแดงเืนับร้อยตัวสว่างวาบขึ้นรอบแขนของเขา! เืสีดำทมิฬพุ่งออกจากาแที่ฝ่ามือของทูตพิษ กลั่นตัวเป็รูปร่างงูจงอางั์สามหัวขนาดมหึมา อ้าปากส่งเสียงขู่ฟู่แผดเผาคอนกรีตบนพื้นจนละลาย!
"วิชามืดสมาคมไร้หน้า: อสูรงูพิษสามหัวผลาญิญญา!"
ตูม—!
อสูรงูพิษสามหัวพุ่งทะยานเข้าหานนท์ด้วยความเร็วสูงดุจสายฟ้าแกล้ง! กลิ่นอายพิษอสูรสีดำเข้มข้นแผ่กระจายไปทั่วรัศมีสิบเมตร หากััถูกเพียงเสี้ยวอณู แม้แต่กระดูกก็อาจกลายเป็เถ้าถ่านในทันที!
นนท์เพ่งจิตจดจ่อ ั์ตาสีทองฉายประกายแหลมคม นนท์ก้าวเท้าถอยหลังครึ่งก้าวเพื่อตั้งมั่น บังคับปราณัฟ้าขั้นที่ 3 ในจุดตันเถียนให้หมุนวนสูงสุด!
นนท์คิดในใจขณะเพ่งมองอสูรงูพิษ: *พิษอสูรอักขระโลหิต... มันหลอมรวมขึ้นจากเือสูรและจิตอาฆาต! ความหนาแน่นของพลังงานสูงกว่าพิษทั่วไปนับพันเท่า! หากรับตรงๆ โดยไม่สกัด ร่างกายของเราอาจรับภาระหนัก... แต่ถ้ารวมพลังปราณัฟ้าเข้ากับจุดชีพจรผกผัน...*
นนท์: "วิถีผกผัน... หัตถ์ัฟ้ากลืนอสูร!"
นนท์ยื่นฝ่ามือขวาออกไปเบื้องหน้า ประสานพลังปราณัฟ้าสีทองสร้างเป็กรงเล็บัขนาดมหึมาส่องแสงสว่างไสว เข้าปะทะและตะปบจับที่หัวของอสูรงูพิษสามหัวตรงๆ!
บรึ้มมมม—!
เสียงปะทะกันดังสนั่นหวั่นไหวคล้ายฟ้าผ่า! คลื่นกระแทกพัดเอาเศษหินและฝุ่นควันฟุ้งกระจายไปทั่วบริเวณ ทูตพิษอักขระยิ้มเหี้ยมเกรียมอยู่ใต้หน้ากาก คิดว่านนท์ต้องถูกพิษอสูรกัดกร่อนจนตายแน่นอน
ทว่า... ในม่านหมอกฝุ่นควัน แสงสีทองกลับยิ่งสว่างไสวและเข้มข้นขึ้นกว่าเดิม!
วูบ—! วูบ—!
กรงเล็บัฟ้าสีทองของนนท์หมุนวนเป็น้ำวนดูดซับมหาศาล! อักขระับนข้อมือของนนท์ส่องแสงสีทองวาบ นนท์กระตุ้นเคล็ดวิชาผกผัน ดูดกลืนอสูรงูพิษสามหัวของทูตพิษอักขระเข้าไปในจุดชีพจรข้อมืออย่างบ้าคลั่ง!
ทูตพิษอักขระ (เบิกตากว้าง ร้องอุทานด้วยความใสุดขีด): "อะไรนะ?! อสูรงูพิษของฉัน... กำลังถูกดูดเข้าไปงั้นเหรอ?! เป็ไปไม่ได้! นั่นมันเือสูรพิษขั้นสูงสุดนะ!"
กรอบ! กรอบ! กรอบ!
ภายในร่างของนนท์ เสียงบดขยี้พิษร้ายดังขึ้นอย่างรุนแรง ความร้อนมหาศาลแผดเผาจุดชีพจรข้อมือ แต่นนท์ก็เกร็งสมาธิกัดฟันอดทน ปราณัฟ้าสีทองในร่างเข้าโอบอุ้มและแผดเผาชี่พิษอสูรโลหิตอย่างโเี้!
ชี่พิษสีดำเน่าเปื่อยถูกสกัด หลอมรวม และแปรเปลี่ยนเป็ "ปราณัฟ้าสีทอง" อันบริสุทธิ์สายใหญ่ พุ่งทะลักลงสู่จุดตันเถียนล่างของนนท์ดุจน้ำท่วมใหญ่!
โฮก—!
เสียงคำรามของัฟ้าดังสะท้อนขึ้นในจิติญญาของนนท์! ละอองแสงสีทองในจุดตันเถียนก่อตัวกลายเป็รูปร่าง "ดวงแก้วัฟ้า" ขนาดเท่ากำปั้น ส่องสว่างไสวไปทั่วสรรพางค์กาย!
ข้อความสีทองสว่างวาบขึ้นในความคิดอย่างทรงพลังยิ่งกว่าครั้งใดๆ:
‘ดูดซับพิษอสูรอักขระโลหิตขั้นสูงสุดสำเร็จ: แปรเปลี่ยนเป็ปราณัฟ้า เพิ่มอายุขัยขึ้น 10 ปี!’
‘ระดับปราณัฟ้า: ขั้นที่ 4 (ดวงแก้วัฟ้า - บรรลุระดับสูง)’
‘อายุขัยรวมปัจจุบัน: 21 ปี 3 เดือน’
นนท์ลืมตาขึ้น แสงสีทองพุ่งออกจากั์ตาทั้งสองข้างดุจลำแสงเทพเ้า! ผิวพรรณของเขาส่องสว่างมี aura ัโอบล้อมรอบตัว บรรยากาศกดดันมหาศาลสยบทั่วทั้งฐานทัพ!
นนท์ (มองทูตพิษอักขระด้วยสายตาเบื้องสูง): "พิษอสูรของคุณ... รสชาติใช้ได้ทีเดียวครับ"
ทูตพิษอักขระ (ตัวสั่นสะท้าน เข่าอ่อนจนแทบทรุดลงกับพื้น): "แก... แกไม่ใช่หมอ! แกยกระดับพลังปราณจากการกินพิษของฉัน! แกมันคืออสูรกาย!"
ทูตพิษอักขระสติแตก หมุนตัวเตรียมจะส่ายหน้าพุ่งทะยานหนีออกไปทางหน้าต่างด้วยความหวาดกลัวสุดชีวิต!
นนท์: "คิดจะมาก็มา คิดจะไปก็ไปงั้นหรือ?"
นนท์สะบัดฝ่ามือขวาออกไปเบื้องหน้า ดรรชนีปราณัฟ้าสีทองพุ่งผ่านอากาศดุจสายฟ้า กระแทกเข้าที่จุดตันเถียนหลังของทูตพิษอักขระอย่างจัง!
ตึง!
อู่อาจ!
ทูตพิษอักขระกระอักเืสีดำออกมาคำใหญ่ ร่างกระเด็นไปกระแทกผนังคอนกรีตจนแตกเป็รอยร้าว พลังปราณอสูรและพิษในร่างถูกดรรชนีัฟ้าทำลายสลายไปจนหมดสิ้น กลายเป็คนพิการไร้พลังในเสี้ยววินาที!
พลตรีวิทูรและเหล่าทหารรักษาการณ์วิ่งเข้ามาดูเหตุการณ์ ต่างพากันอ้าปากค้าง ยืนตะลึงลานในความแข็งแกร่งอันไร้เทียมทานของนนท์!
พลตรีวิทูร (โค้งคำนับให้นนท์ด้วยความเคารพสูงสุด): "ขอบคุณหมอนนท์มากครับ! หากไม่ได้คุณ... ประเทศชาติเราคงต้องเผชิญกับภัยพิบัติครั้งใหญ่หลวงแน่ๆ!"
นนท์เดินเข้าไปหาทูตพิษอักขระที่นอนหมดสภาพบนพื้น ยื่นมือไปดึงหน้ากากเหล็กออก เผยให้เห็นใบหน้าซีดเซียวของชายวัยกลางคนที่มีลายสักอักขระมืด
นนท์ (น้ำเสียงเ็า): "สมาคมไร้หน้า... ส่งแกมาปล่อยพิษที่นี่เพื่อเป้าหมายอะไรกันแน่?"
ทูตพิษอักขระ (หัวเราะอย่างสติแตกและสิ้นหวัง): "เหอะๆ... คิดว่าจัดการฉันได้แล้วจะหยุดสมาคมไร้หน้าได้งั้นหรือ?! ทูตพิษอย่างฉัน... เป็แค่ระดับล่าง! ท่าน 'ประธานสมาคม' กำลังจะปลุก 'อสูรพิษา' ในงานชุมนุมยุทธภพสากลเดือนหน้า... ยุคสมัยของพวกแกกำลังจะจบลงแล้ว... ฮ่าๆๆ!"
นนท์ฟังคำพูดสุดท้ายก่อนที่ทูตพิษอักขระจะหมดสติไป ั์ตาสีทองของนนท์ไม่ได้ฉายแววหวาดกลัวเลยแม้แต่น้อย แต่กลับประกายแสงแห่งความหวังและความตื่นเต้นอันบ้าคลั่ง!
นนท์คิดในใจขณะลูบข้อมือตนเอง: *อสูรพิษา... งานชุมนุมยุทธภพสากลงั้นหรือ?*
*พิษของทูตพิษยังช่วยเพิ่มอายุขัยให้เราได้ถึงสิบปี... แล้วพิษของอสูราและประธานสมาคมไร้หน้าล่ะ? มันจะช่วยให้เราบรรลุวิชาัฟ้าขั้นะได้ขนาดไหนกัน!*
นนท์หันไปมองท้องฟ้ากว้างไกล รอยยิ้มมุมปากปรากฏขึ้นอย่างสง่างามและทรงพลัง
นนท์: "สมาคมไร้หน้า... แล้วเจอกันในงานชุมนุมยุทธภพ!"
1K
![การหวนคืนของจอมพลคนสุดท้าย [จบ]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1683576564_67815117.webp)
![ออโรริน่า พันธะต้องมนตรา [ฮาเร็ม] (มี Ebook)](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1787281407_32851263.webp)
