เสน่ห์เมียเก่า ตอนที่1
พี่ชายโทรศัพท์ทางไกลข้ามประเทศมาแจ้งข่าวร้ายให้ทราบว่ามารดาเสียชีวิตแล้ว
คนที่คิดจะย้ายไปอยู่ต่างแดนโดยไม่กลับมาเหยียบที่เมืองไทยอีกจึงรีบจองตั๋วเครื่องบินกลับมาอย่างร้อนใจถ้าเธอไม่หนีไปเมืองนอกก็คงได้อยู่ดูแลใกล้ชิดท่านในวาระสุดท้าย
กรชุดาเสียใจและเสียดายเป็อย่างมาก สาเหตุที่ทำให้คนค่อนข้างติดครอบครัวแถมยังขี้กลัวหน่อยๆ กล้ามาใช้ชีวิตลำพังยังต่างบ้านต่างเมืองเป็เพราะชีวิตเคยเสียศูนย์จากการแต่งงาน
จะโทษผู้ชายคนนั้นทั้งหมดก็ไม่ได้ เธอก็ผิดเองที่ดื้อด้านไม่ฟังใครดึงดันจะแต่งงานกับวาทิศทั้งที่รู้ว่าเขาเป็เสือผู้หญิง ในตอนนั้นมั่นใจเหลือเกินว่าความดีของตนจะหยุดชายหนุ่มไว้ได้
แต่ไม่เลย! สันดานผู้ชายเ้าชู้ถึงอย่างไรก็ไม่รู้จักพอ
เพียงแต่งงานกันได้ไม่ถึงปีเขาก็มีคนใหม่ซ้ำร้ายยังพาเข้ามาเล่นชู้กันถึงในบ้านอีก แต่ที่ทำให้เธอเจ็บจนทนไม่ไหวถึงขั้นต้องขอหย่าขาดจากกันนั่นเป็เพราะว่าเขาและผู้หญิงของเขาเป็ต้นเหตุที่ทำให้เธอต้องสูญเสียลูกในท้องไปแก้วตาดวงใจของเธอ เืเนื้อเชื้อไขแท้ ๆ ทว่าเขากลับไม่สนใจไยดีอะไรเลยแล้วนับประสาอะไรกับผู้หญิงอย่างเธอ กับเมียที่ไม่ได้รักคนนี้ เพราะถ้ารักกันเขาก็คงไม่มีวันทำให้ตนต้องเสียใจ
เมื่อคิดได้ดังนั้นเธอก็หันมารักตัวเองและขอหย่าขาดโดยทันที หลังหลุดพ้นได้เป็อิสระกรชุดาก็หนีไปอยู่ในที่ไกลแสนไกลเพื่อเริ่มต้นชีวิตใหม่และลืมความหลังอันเ็ป
อดีตคนที่เคยบ้าผู้ชายไม่ลืมหูลืมตา คนที่บูชาความรักยิ่งกว่าสิ่งใดมันไม่มีอีกแล้วโลกภายนอกอันกว้างใหญ่ที่ออกไปเผชิญได้สอนอะไรหลายอย่าง เช่นว่าคนเราไม่มีคนรักใช่จะอยู่คนเดียวไม่ได้โดยเฉพาะความรักห่วย ๆ กับผู้ชายห่วย ๆ อย่างวาทิศ ก็ไม่จำเป็จะต้องไปเสียเวลาจมปลักปล่อยให้ตนเองเป็ทุกข์อยู่กับมันนาน
กรชุดาคนเก่าที่โง่เง่าได้ตายไปแล้ว ตอนนี้เธอเปลี่ยนเป็คนใหม่ที่ฉลาดและเข้มแข็งขึ้นกว่าเดิมและจะไม่มีวันปล่อยให้ผู้ชายหน้าไหนมาทำลายชีวิตกันได้อีกเป็หนที่สอง
หญิงสาวรีบสะบัดศีรษะไล่ชื่อและใบหน้าคมสันของคน ๆ นั้นให้หลุดออกจากหัวเมื่อเครื่องบินร่อนลงจอดสนิทบนผืนแผ่นดินไทย
ภวิตา พี่สาวของเธอมายืนรอรับพร้อมกับลูกน้องของวรจักรที่ให้มาช่วยขับรถให้ผู้หญิงที่เคยมีหุ่นอวบอ้วนอุดมสมบูรณ์แต่เพราะการต้องดูแลมารดาที่นอนป่วยติดเตียงเป็ประจำทำให้น้ำหนักของหล่อนลดลงไปมากคงเหลือแต่หุ่นเ้าเนื้อแลอวบนิดๆ ที่อยู่ในชุดไว้ทุกข์สีดำใบหน้าหมองหม่นอิดโรยอย่างเห็นได้ชัดเจน กรชุดาพอเจอหน้าพี่สาวแวบแรกก็ให้รู้สึกผิดอยู่ในใจที่ปล่อยให้มารดาตกเป็ภาระของภวิตาแต่เพียงผู้เดียว
“สวัสดีค่ะ พี่ส้มมารอนานหรือยังคะ?”
“ไม่นานเท่าไหร่หรอก”
“เป็อย่างไรบ้างเหนื่อยไหม?”
“ก็นิดหน่อยน่ะ”
พี่สาวมองสัมภาระใบโตสามใบที่ลูกน้องเข้าไปช่วยถือให้ จึงถามขึ้นมาว่า“จะกลับไปอีกหรือเปล่า?”
“ไม่ไปแล้วค่ะ ก่อนหน้านี้ได้ยินพี่จักรเปรยว่าธุรกิจมีปัญหาก็เลยว่าไหน ๆ ก็กลับมาแล้วก็มาอยู่ช่วยงานที่บ้านดีเลยกว่า”
“ก็ดีนะ กลับมาอยู่บ้านเราครอบครัวเดียวกันมีอะไรจะได้ช่วยเหลือกันได้”
‘แล้วทำใจได้แล้วหรือ’ ภวิตามีคำถามในใจแต่ยั้งปากเอาไว้ทัน คิดว่าไม่ควรจะพูดเอ่ยถึงเื่ราวฉาวโฉ่ในอดีตของน้องที่โด่งดังไปทั่วทั้งอำเภอเื่มันผ่านไปแล้วก็แล้วกันไป อย่าไปรื้อฟื้นอะไรให้สะกิดแผลใจขึ้นมาอีกเลยจึงได้เปลี่ยนมาคุยกันในเื่อื่นแทน
แต่แล้วคนที่พี่สาวแอบเป็กังวลใจก็ได้มาร่วมสวดอภิธรรมศพในคืนวันสุดท้าย
พ่อเลี้ยงหนุ่มวัยสามสิบห้าปี ที่มีหน้าตาหล่อเหลาคมเข้ม จมูกโด่งได้รูปไว้หนวดไว้เคราประดับดูดิบเถื่อน และยังมีเสน่ห์ตรงแววตาแพรวพราวมีประกาย เขาลงจากรถมาพร้อมผู้หญิงคนหนึ่งซึ่งไม่รู้ว่าเป็คู่ควงคนที่เท่าไหร่พร้อมพวงหรีดแสดงความอาลัยให้กับเ้าภาพ ผู้ที่ไปต้อนรับคือวรจักรซึ่งเป็ลูกชายคนโตของผู้เสียชีวิตกับภวิตาส่วนกรชุดานั้นนั่งอยู่ข้างโลงในศาลา
หญิงสาวเห็นคนทั้งคู่ั้แ่ควงกันก้าวเข้ามาในงานแล้ว ไม่ผิดหรอกที่เรียกว่าควงก็เล่นคล้องแขนสนิทสนมไม่สนใจสายตาแเื่มากมายในงานช่างไม่รู้กาลเทศะเอาเสียเลย ผ่านไปสามปีเขาก็ยังดูเหมือนเดิมไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงยังชอบแกล้งทำให้เธอเ็ปใจเล่นและอับอายขายหน้าประชาชี
เ้าตัวแอบถอนหายใจหนักอย่างเหนื่อยหน่าย กับการต้อนรับกลับบ้านของอดีตสามีที่กล้าพาผู้หญิงคนใหม่มาเย้ยกันถึงในงานโศกศัลย์ไม่รู้ว่าเมื่อก่อนตนไปหลงใหลคลั่งไคล้ผู้ชายใจร้ายคนนี้ได้อย่างไรกันนะ
อาจเพราะการได้เรียนและเติบโตอยู่แต่ในจังหวัดที่มีผู้คนไม่พลุ่กพล่านทำให้ไม่ได้ค่อยได้พบเจอรู้จักใครมากนักวาทิศจึงกลายเป็ชายหนุ่มที่โดดเด่นที่สุดในละแวกนี้บวกกับความมีหน้าตาดีและฐานะร่ำรวย ใครบ้างจะไม่ชื่นชอบกัน นับั้แ่สาวรุ่นวัยมัธยมนมเพิ่งตั้งไปจนยันสาวใหญ่ม่ายรุ่นเดอะต่างก็อยากจะได้เขามากันทั้งนั้น
แถม่นั้นตนกำลังอยู่ใน่วัยสวยสดใส อ่อนประสบการณ์ในเื่ผู้ชายชอบมองโลกในแง่ดี และวาดฝันถึงความรักงดงามในรูปแบบอุดมคติตามฉบับเ้าชายเ้าหญิง ในงานวันมงคลมีแต่คนอิจฉาด่าแช่งเธอแต่พอหล่อนได้เลิกราหย่าร้างกับเขา บรรดาสาว ๆเ่าั้ที่เคยเป็อริเพราะแย่งชิงผู้ชายคนเดียวกันต่างกอดคอยินดีร่วมเลี้ยงฉลองกันยกใหญ่
เธอเพิ่งจะมารู้ทีหลังเองว่าการที่วาทิศยอมตกลงแต่งงานด้วยไม่ใช่เพราะรักกันอย่างที่เคยเข้าใจแต่เป็เพราะเธอไม่ได้ทำตัวง่ายเหมือนอย่างผู้หญิงหลายคนที่ผ่านมาของเขามันจึงกลายเป็ความท้าทายที่ชายหนุ่มอยากเอาชนะ ครั้นเมื่อได้เรือนร่างเป็ผู้พิชิตพรหมจรรย์ของหล่อนได้สำเร็จเฉกเช่นกับผู้หญิงอื่นๆ ไอ้นิสัยเก่า ๆ เ่าั้ก็หวนปรากฏออกมาให้เห็นอีกครั้ง
กรชุดายกมือไหว้แขกทั้งสองแล้วยื่นธูปให้ นั่งก้มหน้าไม่กล้าสบตาเขาตรงๆ
“เสียใจด้วยนะ”
เธอแค่นหัวเราะอยู่ข้างในกับคำพูดแสร้งแสดงความเห็นใจจากอดีตสามีมันสายไปแล้ว ทีเมื่อก่อนไม่เห็นเขาจะเห็นอกเห็นใจหัวอกคนเป็เมียที่ต้องทนเห็นสามีเอาผู้หญิงคนอื่นเข้ามานอนในบ้านด้วย
หญิงสาวต้องทนอับอายต่อคำนินทาว่าหล่อนใช้สามีร่วมกับผู้หญิงค่อนหมู่บ้านพอไปเดินตลาดก็เจอแต่คนมาเสนอหน้าว่าเป็เมียของเขากันทั้งนั้น และไม่มีครั้งไหนเลยที่วาทิศจะออกมาปกป้องศักดิ์ศรีเมียตบเมียแต่งอย่างเช่นเธอ
พ่อเลี้ยงหนุ่มแห่งไร่ปภาวินพาผู้หญิงคนนั้นออกไปนั่งตรงเก้าอี้รับแขกด้านนอกคอยแอบลอบมองอดีตภรรยาอยู่ตลอดที่นั่งโดดเดี่ยวซึมเซาอยู่ข้างโลงมารดาตาบวมแดงก่ำคงจะผ่านการร้องไห้มาเป็อย่างหนัก เห็นอย่างนี้แล้วให้นึกถึงอดีตวันวานชีวิตคู่ที่มักจะเห็นเธอนั่งคร่ำครวญเงียบๆ อยู่ตรงปลายเตียง สาเหตุก็มาจากเขาเองนั่นแหละ
หลังจากที่เธอออกจากบ้านไปเพียงแต่ตัวไม่เอาข้าวของเงินทองกระทั่งสินสอดของหมั้นติดตัวไปด้วย ชายหนุ่มก็เป็โรคนอนไม่หลับอยู่หลายเดือนจนต้องระเห็จตัวเองไปนอนที่อื่นพอผู้หญิงที่เป็ตัวต้นเหตุทำให้กรชุดาหมดความอดทนกับเขาเข้าไปยุ่งวุ่นวายหมายจะห้องนอนเก่าที่เป็ห้องหอนั้นชายหนุ่มก็ตะเพิดไล่เธอออกไปจากบ้านและปิดตายห้องนั้นไปพร้อมกับการจากไปของภรรยา
กระทั่งตอนนี้ แม้จะผ่านไปหลายปีแล้ว แต่ถ้าเมื่อใดที่กลับเข้าไปในห้องนั้นก็จะเห็นภาพเดิมติดตาฝังใจว่าเธอยังคงนั่งร้องไห้อยู่ที่นั่นเหมือนเดิมเป็ประจำ
คนที่ไม่เคยมีหัวใจมาก่อนเช่นเขามารู้ตัวเอาอีกทีในวันที่สายเกินไปในชีวิตเพิ่งจะรู้จักกับคำว่าอกหักและการเ็ปใจเป็ครั้งแรก เสมือนว่ากรชุดาได้ควักเอาก้อนเนื้อก้อนนั้นในอกของเขาติดตัวไปด้วย
วาทิศไม่กล้ากลับไปสู้หน้าคนในครอบครัวของเธอเลยไม่รู้ว่าหญิงสาวได้ย้ายไปอยู่ที่ไหนหล่อนจากไปเหมือนตายจากกันและเขาไม่คิดว่าในชีวิตนี้จะได้กลับมาพบเจอกันอีก จนกระทั่งพอมีข่าวการสูญเสียคนในครอบครัวตระกูลยศสวัสดิ์ชายหนุ่มก็แอบดีใจและมีความหวังเล็ก ๆ ว่าหญิงสาวจะกลับมา แล้วเธอก็กลับมาแล้วจริงๆ
280
