CHAPTER 3
ใครอนุญาต!
BALE PART :
@ใต้ตึกคณะวิศวฯ 16.30 น.
ผ่านมาหลายอาทิตย์แล้วที่ฉันยอมตกลงทำงานกับคุณแกริค จนถึงตอนนี้ฉันก็ยังไม่รู้ว่ามันคืองานอะไร เพราะเขาไม่ได้บอกอะไรเลย เอาแต่พูดว่าเมื่อถึงเวลาก็รู้เอง เวลาไหนของเขาวะ โคตรไม่สบายใจเลย เหมือนติดหนี้เขาอยู่ เลยอยากทำงานชดใช้ไง ไม่อยากได้เงินใครมาฟรีๆ ค่าเทอมเขาก็จ่ายให้ ค่าหอก็จ่ายให้ ค่ากินก็โอนมาให้ทุกอาทิตย์ จำนวนเงินมันเยอะมาก แต่ถ้าถามว่าฉันรับงานเขาแล้ว ฉันยังทำพาร์ตไทม์อยู่ไหม ก็ทำนะ แอบทำ ถึงแม้เขาจะสั่งห้ามฉันก็ตาม
"เบลล์ วันนี้พี่เขาเรียกประชุมว่ะ"
"พี่ปี 4 หรอ"
"โดดป่ะ แกก็ไม่อยากเจอพี่ไวน์นิ"
"แต่พวกเราโดดจนรุ่นพี่หมายหัวไว้แล้วนะ พี่เขาต้องส่งรายชื่อให้จารแน่เลย" ถึงฉันจะอยากโดดก็กลัวพี่เขาส่งรายชื่อให้อาจารย์หักคะแนนเหมือนกัน เกรดก็ยิ่งน้อยๆ อยู่ด้วย
"เออ เข้าก็ได้ อย่างน้อยก็ได้เจอผู้หล่อ
"จ้าาาาา"
"แล้วเมื่อเช้า คนที่มาส่งแกคือใครยะ เห็นนะ บอกมาเดี๋ยวนี้เลย" จู่ๆ ไอวินก็ถามฉันขึ้น ใจหายวาบ! ฉันว่าก่อนจะลงจากรถก็สังเกตแล้วนะว่าไม่มีคน
"บ้า ไม่มี!"
"แน่ใจ๊ แล้วนี่ชะนีที่ไหนลงจากรถบีเอ็มสุดหรู!" เมื่อเห็นว่าฉันปฏิเสธ ไอวินเลยยื่นรูปในโทรศัพท์ให้ฉันดู มันเป็รูปตอนที่ฉันกำลังลงจากรถ! มันไปแอบถ่ายตอนไหนเนี่ย
"ซวยละ.."
"เสี่ยที่ไหนเลี้ยง บอกมา!"
"ไม่มีว้อย! จะห้าโมงแล้ว ไปลานเกียร์เหอะ" ฉันพูดตัดบทแล้วลุกออกจากโต๊ะทันที ถ้าบอกความจริงไปไอวินมันต้องเซ้าซี้ฉันไม่หยุดแน่
"กรี๊ดดด ยัยเบลล์คิดจะหนีกันแบบนี้เลยหรอ" ตามด้วยเสียงของไอวินที่รีบเดินตามฉันมา ฉันให้มันรู้ไม่ได้ ว่าคนที่คอยตามมารับมาส่งฉันทุกวันคือ ‘เขา’ คนที่พวกเราสองคนกรี๊ดกันที่ผับว่าอยากได้เป็ผัว รู้ถึงไหนอายไปถึงนั่น มันต้องแซวฉันยันแก่แน่ -_-!
แต่ระหว่างทาง…
พลั่ก! ตุ้บ!
ฉันเสียการทรงตัวจนเกือบล้มเพราะมีใครไม่รู้เดินมาชน แต่ก็ไม่ได้สนใจ รีบก้มลงเก็บชีทที่หล่นก่อน ปลิวหายไม่ได้ด้วยไม่งั้นอาจารย์ศรีด่ายับแน่นอน
"ขอโทษครับ"
"ไม่เป็ไรค่ะ"
"เบลล์..."
"สวัสดีค่ะ...พี่ไวน์" และคนที่เดินมาชนฉันก็คือ ‘พี่ไวน์’ บุคคลอันตรายแห่งปี บุคคลที่ทำให้ฉันต้องเดือดร้อนเพราะผู้หญิงของเขาแทบทุกวี่ทุกวัน "ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ"
"ยัยเบลล์!" ขอบคุณไอวินเพื่อนรักที่เดินมาจัดจังหวะการสนทนาของฉันกับพี่ไวน์เหมือนรู้ใจ
"อ้าว สวัสดีค่ะ พี่ไวน์" วินนี่ยกมือไหว้พี่เขาอย่างไม่เต็มใจ เพราะมันรู้ว่าที่ฉันโดนทำร้ายร่างกายจากพวกรุ่นพี่ผู้หญิงในคณะก็มีสาเหตุมาจากพี่ไวน์ มันเลยไม่ชอบจนถึงขั้นอคติ และที่สำคัญ พี่ไวน์เขาอยู่กลุ่มเดียวกับ ‘พี่ธัน’ แฟนเก่าของไอวิน มันเลยพาลไม่ชอบขี้หน้าเพื่อนพี่ธันหมดทุกคน
"ครับ จะไปลานเกียร์กันหรอ"
"ค่ะ ขอตัวนะคะ" ฉันรีบตอบก่อนที่ไอวินจะดึงมือฉันเดินตามไปด้วย
"เดี๋ยวสิเบลล์" แต่พี่ไวน์เขาจับมือฉันไว้ บ้าเอ้ย!"ปล่อยมือหนูด้วยค่ะ"
"ไม่ อยู่คุยกันก่อน"
"หนูไม่มีเื่อะไรจะคุยกับพี่ ปล่อยค่ะ" ทำไมเขาจับแน่นแบบนี้วะ เจ็บข้อมือไปหมดแล้วเนี่ย สะบัดก็ไม่ออก "ปล่อยมือเพื่อนหนูด้วยค่ะพี่ไวน์!" จนไอวินต้องช่วยดึงมือฉันออกจากมือของพี่ไวน์ แต่ก็เสียงแสบแก้วหูของใครสักคนดังขึ้น
"ไวน์!!!" หึ มาสักที ตอนที่พี่ไวน์ใกับเสียงแสบแก้วหูของพี่แนนฉันจึงได้โอกาสสลัดมืออกมาก่อนจะพูดทิ้งท้ายเอาไว้ "ก่อนจะจีบใคร จัดการกับคนของตัวเองก่อนนะคะ อย่ามักง่าย" พูดจบฉันก็สะบัดผมเดินออกมาเลย
"หูยยยยย อย่างสวย"
"เกลียดชะมัด" ฉันบ่น ผู้ชายเ้าชู้ มักง่ายแบบพี่ไวน์ ฉันเกลียดที่สุด!
"เออ เห็นม่ะบอกแล้วให้โดด"
"เฮ้อ ทำไงได้ล่ะ"
"อ้าว น้องปีสองที่มาถึงแล้ว เข้าแถวกันได้เลยครับ อย่าช้า!!" ตามด้วยเสียงของพี่ธัน พี่เขาเป็เฮดว๊ากและเป็แฟนเก่าของไอวินมัน เป็ผู้ชายที่ได้ทั้งผู้ชายผู้หญิง เพราะพี่เขาทิ้งไอวินไปหาน้องผู้หญิงปีหนึ่งยังไงล่ะ
"ผัวเก่าใครล่ะทีนี้"
"อี๋ อย่าพูดดิ ขยะแขยง" ไอวินพูดพร้อมกับทำท่าขยะแขยงตามที่พูด แต่ฉันรู้นะว่ามันยังรักพี่เขาอยู่ แค่มันไม่ได้แสดงออกมา "น้องสองคนมัวอยู่ยืนทำอะไรกันครับ! ไม่เห็นหรอว่าเพื่อนกับรุ่นพี่รออยู่!!" นั่นไง ฉันอยากจะะโกลับไปว่า กูกำลังจะนั่งโว้ย! แต่ได้แค่พูดในใจ กระแทกก้นกับพื้นลงอย่างหงุดหงิด เบื่อที่สุดกับการที่ต้องมาโดนผู้ชายที่ไหนไม่รู้ อ้างสิทธิการเป็รุ่นพี่มาขึ้นเสียงกดขี่ข่มเหงสั่งให้ทำตามทุกอย่าง ไม่พอใจเอะอะก็ด่า
"เกลียดพี่เขาว่ะ ทำเหมือนคนไม่รู้จัก" ไอวินที่นั่งข้างหลังฉันพูดขึ้นพร้อมกับเสียงสั่นๆ "ไหวป่าว.." ฉันเลยหันไปถามมันด้วยความเป็ห่วง แต่ก็ต้องโดนขัดด้วยเสียงของคนที่ฉันรำคาญมากที่สุดในโลก =_=!!
"ฟังพี่เขาด้วยสิจ้ะน้องเบลล์ อย่าเอาแต่คุยกัน มันไม่มีมารยาท" พี่แนนที่โผล่มาจากไหนไม่รู้มาพูดอยู่ข้างแถวที่ฉันนั่ง ฉันเลยต้องยอมทนนั่งฟังไอพวกพี่ว๊ากชี้แจงรายละเอียดงานบ้าบอไรไม่รู้ไม่ได้สนใจเลยสักนิด หงุดหงิด!
"ผมจะให้พี่ดาวเป็คนคัดเลือกน้องที่จะเป็ตัวแทนถือป้ายคณะในงานกีฬาปีนี้นะครับ" พี่ธันพูดขึ้น ก่อนที่รุ่นพี่ผู้หญิงที่ชื่อพี่ดาวจะออกมายืนข้างหน้าพวกเราแทน พี่เขาพูดถึงรายละเอียดงานต่อจากพี่ธัน งานกีฬาของคณะปีนี้จะรวมกับคณะอื่นๆ ด้วย ซึ่งแต่ละคณะ แต่ละสาขาจะต้องมีตัวแทนถือป้าย แต่สาขาฉันได้รับเลือกให้เป็คนถือป้ายคณะเช่นกัน เลยจะต้องเลือกคนถือป้ายออกมาสองคน ส่วนฉันนั่งก้มหน้าเขี่ยเศษดินที่อยู่บนพื้นเพราะมันน่าเบื่อเอามากๆ
"น้องเบลล์ รหัส 011 ยืนขึ้น!" 011 นี่รหัสฉันป่ะ แล้วคนที่ชื่อเบลล์ในสาขาก็มีฉันคนเดียว เรียกทำไมวะ
"เบลล์ พี่เขาเรียกแก รีบลุก"
"เออ รู้แล้ว"
"ชักช้า!!" พี่ธันพูดขึ้น "อย่าดุน้องสิธัน" แต่พี่ดาวพูดขัดไว้ ตอนนี้ทุกสายทั้งรุ่นพี่ละเพื่อนๆ จับจ้องมาที่ฉันเป็จุดเดียว "พี่จะให้น้องเป็ตัวแทนถือป้ายคณะปีนี้นะ"
"ห้ะ หนูหรอคะ!?" ฉันถามพี่เขาอย่างงงๆ ชี้นิ้วหาตัวเอง นี่เขาเลือกผิดคนรึเปล่า "เดี๋ยวสิ ทำไมเลือกน้องเบลล์ คนอื่นสวยๆ ก็มีเยอะแยะ" แต่เสียงนกแก้วของพี่แนนก็ขัดขึ้นท่ามกลางความสงสัยของทุกคน ถ้าไม่อยากให้ฉันถือทำไมไม่เอาไปถือเองเลยล่ะ พูดแบบนี้เหมือนบอกทางอ้อมว่าฉันไม่สวย
"กูว่าน้องเบลล์น่ะสวยสุดแล้ว"
"อืม น้องเบลล์แหละ"
"ไวน์ ว่าไง น้องเบลล์โอเคไหม" แต่พี่ดาวไม่ได้สนใจเสียงของพี่ๆ คนอื่น กลับมาถามพี่ไวน์ที่ยืนอยู่ข้างหลังแทนฉันพึ่งรู้ว่าเขายืนอยู่ข้างหลังฉัน และที่พี่ดาวต้องถามพี่ไวน์ก็คงเป็เพราะว่าพี่ไวน์เป็ประธานของสาขาเรา "โอเค" สิ้นเสียงคำพูดพี่ไวน์ก็ตามด้วยเสียงซุบซิบนินทาของพวกเพื่อนผู้หญิง
"ไวน์!!!" นั่นไง พี่แนนต้องขัดขึ้นมาแน่นอน
"เงียบน่า!" ทำไมทุกคนถึงไม่ถามความสมัครใจของฉันเลย รุ่นพี่อยากได้ใครก็จับใส่ชื่อตามความพอใจของตัวเอง รุ่นน้องก็ไม่มีสิทธิที่จะปฏิเสธ
"แต่หนูไม่โอเคค่ะ!"
"...." ทุกสายตาในลานเกียร์จับจ้องไปยังที่มาของเสียง รวมถึงฉันด้วย ใครกันนะ
"รหัส 028 ใครสั่งให้คุณพูด!" พี่ธันถามกลับไป
"ธัน ใจเย็นก่อน เอ่อ น้องมีอะไรจะเสนอรึเปล่าจ้ะ" กลายเป็พี่ดาวที่ต้องพูดแทนเพราะกลัวว่าพี่ธันจะว๊ากใส่ผู้หญิงคนนั้น "ทำไมเราไม่ตัดสินจากคะแนนเสียงส่วนมากคะ ว่าเบลล์...เหมาะสมที่จะถือป้ายคณะรึเปล่า" เธอพูดขึ้นมา แต่ประโยคสุดท้ายเธอหันมามองที่ฉัน เดี๋ยวนะ ฉันรู้จักกับเธอด้วยหรอ มองเหมือนเรารู้จักกันและฉันไปทำอะไรไม่ดีกับเธอเอาไว้ อะไรของเธอเนี่ย
"ฉันเห็นด้วยกับน้องเขานะ ให้ทุกคนโหวตกันดีไหม" และเสียงนกแก้วของพี่แนนก็พูดสนับสนุน เอา เอากันเข้าไป จากเื่เล็กกลายเป็เื่ใหญ่เพียงเพราะพวกขี้อิจฉาที่ไม่อยากให้ฉันถือป้าย
"พวกพี่จะทำอะไรก็ทำไปเถอะค่ะ เพราะหนูก็ไม่อยากถือเหมือนกัน ใครอยากถือก็ให้คนนั้นถือไป" จนฉันหมดความอดทนต้องพูดออกไปบ้างเถียงกันอยู่ได้ ไม่จบไม่สิ้น
"แต่พี่ว่า.."
"หยุด!!!" เสียงของพี่ไวน์ดังขึ้นจนทุกคนสะดุ้งกันเป็แถบรวมถึงฉันด้วย เพราะเขายืนอยู่หลังฉันไง เสียงมันเลยดังมาก
"ผมบอกให้ 011 เป็คนถือป้าย น้องก็ต้องถือ! ห้ามใครขัด! เข้าใจมั้ย!!"
"....." เงียบกริบทั้งลานเกียร์
"ผมถามว่าเข้าใจมั้ย!!!!"
"เข้าใจครับ!/เข้าใจค่ะ!"
"ไอธันจัดการต่อดิ!" พอพูดเสร็จพี่ไวน์ก็เดินออกไปเฉยเลย เขามาสั่งให้ฉันถือป้ายแล้วตัวเองก็เดินไม่รู้ไม่ชี้ออกไปเนี่ยนะ ได้หรอ!?"คำพูดของประธานถือเป็ที่สิ้นสุด!! หยุดซุบซิบนินทากันได้แล้ว! เงียบ!"
"@(#'$(!#$>¥%" ตอนนี้ฉันนั่งลงแล้วแต่เหมือนทุกคนจะไม่ฟังพี่ธัน
"เงียบ!!!!!!" จนพี่เขาต้องะโอีกรอบ ครั้งนี้ดังกว่าเดิม จนฉันกับไอวินที่นั่งเงียบอยู่ยังต้องสะดุ้งเลย ผู้ชายสาขานี้เป็อะไรกันหมด เอะอะก็ขึ้นเสียง ใคอรยากเรียนคณะที่นี้ต้องทำใจเื่การว๊ากไว้ก่อนนะ เพราะมันขาดไม่ได้เลยจริงๆ
405
