H.D : อุบัติเหตุรัก NC18+

ผมลงทุนโปรโมทเพจเพื่อเข้าถึงคนได้มากขึ้น ผลตอบรับก็เป็นที่น่าพอใจ

" 2อาทิตย์ 10สาขา โบว์ดีใจจังเลยไกด์" โบว์เอ่ยขึ้นมา

"ไกด์ก็ดีใจมากครับ" ผมตอบโบว์

"ขอบคุณสำหรับทุกๆอย่างเลยนะไกด์" 

"ฮ่าๆโบว์ขอบคุณไกด์หลายครั้งแล้วนะ"

"ก็โบว์รู้สึกโชคดีที่มีไกด์ ไกด์ทำให้โบว์มาถึงจุดนี้"

"ไกด์อยากเห็นโบว์มีความสุข ไกด์จะทำทุกอย่างเพื่อโบว์"

"น่ารักที่สุดเลย"

"ป่ะไปส่งเฟรนไชส์กัน"

"ค่ะ"

ผมขับรถออกมาส่งเฟรนไชส์ และกลับเข้าบ้านมาพักผ่อน คุณพ่อคุณแม่ และพี่บีมก็พักอยู่ที่บ้านผม เพราะอีก2วันก็รับปริญญาแล้ว

งานรับปริญญา

"ดีใจด้วยนะลูก" แม่ผมเอ่ยขึ้น

"ครับแม่" 

"ไกด์ให้คุณพ่อคุณแม่ไปหาโบว์สิ่" คิมเอ่ยขึ้น

"เออๆ" ผมตอบไอ้คิม

"พ่อแม่ไปหาโบว์ก่อนนะครับ" ผมบอกกับพ่อแม่

"จ๊ะๆ" พ่อแม่ผมก็เดินออกไป

ไอ้อาร์มไปที่หลังเวทีที่ลานกิจกรรมและเอ่ยขอใช้เวที คนเ.ดูแลก็ตกลงให้ใช้ได้ พวกผมเลยเตรียมพร้อม

BOW TALK

"หนูโบว์ แม่และพ่อดีใจด้วยนะลูก" คุณพ่อคุณแม่ไกด์เดินเข้ามาหาฉัน

"ขอบคุณค่ะคุณพ่อคุณแม่"

"ยินดีด้วยครับน้องโบว์" พี่กู๊ดพี่ชายของไกด์เอ่ยขึ้น พี่กู๊ดมากับนีน่าด้วยแหละ ><

"ขอบคุณค่ะ"

"โบว์ไปตรงลานกิจกรรมกัน" น้ำขิงเอ่ยชวน

"ไปสิ่" ฉันตอบรับ 

พวกเราทุกคนเดินไปที่ลานกิจกรรมตรงแถวหน้าเวที

"บัณฑิตและน้องๆนักศึกษาทุกคนคะ วันนี้แก๊งค์ H.D จะขึ้นโชว์ด้วยนะคะ" เสียงนักศึกษาหญิงเอ่ยขึ้นบนเวที

"แก๊งค์H.Dคืออะไร" แม่ฉันเอ่ยถาม

"แก๊งค์ของพวกไกด์ค่ะแม่ ทางเพจมหาวิทยาลัยตั้งให้"

"แก๊งค์นี้ฮอตมากค่ะ" เอแคร์เสริม

"พร้อมกันหรือยังคะ พร้อมแล้วขอเสียงหน่อยค่า" 

"กรี๊ดดดดด/วุ้วววว"เสียงนักศึกษาหญิงชายดังขึ้น

ไกด์และเพื่อนๆของเขาเดินขึ้นเวที เรียกเสียงของนักศึกษาได้ดีทีเดียว

"สวัสดีครับบบ" ไกด์เอ่ยขึ้น

"กรี๊ดดดดดด"

"เริ่มกันเลยนะครับ"

"กรี๊ดดดด/วุ้วว"

ไกด์และเพื่อนๆของเขาเล่นคอนเสิร์ตกันมาเรื่อยๆจนกระทั่งเพลงนี้เริ่มขึ้น

"ในคืนที่ฟ้านั้นเต็มไปด้วยแสงไฟ เราโอบกอดกันและมองไปบนฟ้าไกล"

"สุดหัวใจ สุดสายตา มีแต่เราดวงจันทร์ล่องลอยและมอบความรักให้กัน"

"ขอบคุณวันนี้ที่คอยดูแลรักฉัน จากหัวใจจากนี้ไปมีแต่เธอ"

"ฉันไม่รู้ว่าวันพรุ่งนี้ ดวงดาวจะหายไปไหน ฉันไม่รู้ว่าวันพรุ่งนี้ท้องฟ้าจะเป็นเช่นไร"  ไกด์กระโดดลงจากเวที และเดินมาหาฉัน คนที่ยืนบังฉันอยู่ก็หลบทางให้ไกด์

"แต่ฉันก็รู้หัวใจของฉัน" ไกด์หยุดยืนตรงหน้าฉัน ดนตรีก็หยุดเล่นไป

~ตึกตัก/ตึกตัก~ ใจฉันเต้นแรงมาก

"กรี๊ดดดดด เดือนมหาวิทยาลัย กับ ดาวมหาวิทยาลัย"

"กรี๊ดดดดดด"

เสียงนักศึกษายังคงกรี๊ดต่อเนื่อง

"จะมีเพียงเธอรักเพียงแต่เธอ โอบกอดเธอด้วยรัก รักที่ห่วงใย ใจฉันให้เธอมันเป็นของเธอรู้ไหม ทุกคำมันกลั่นออกมาจากหัวใจ" ไกด์ร้องสดโดยไม่มีเสียงดนตรี เพื่อนๆเขาลงจากเวทีมายืนข้างหลังเขา

"เราจะลอยข้ามฟ้าท่ามกลางหมู่ดาว จะไม่มีความเหงาเข้ามากล่ำกลาย เพลงนี้เพื่อเธอมันเป็นของเธอรู้ไหม สัญญาจะดูแลเธอจากนี้ ตลอดไป" 

ไกด์เอาช่อดอกจากคิมยื่นให้ฉัน ฉันก็รับไว้

"กรี๊ดดดดด"

"หลายๆคนคงจำได้ใช่มั้ยครับว่าผมเคยขอโบว์เป็นแฟนที่เวทีนี้"

"จำได้ กรี๊ดดดด" เสียงนักศึกษาหลายคนตอบมา

"แต่วันนี้ผมไม่ได้ขอเป็นแฟนแล้วครับ"

"กรี๊ดดดดดด"

"ผมจะขอผู้หญิงคนตรงหน้าผม ให้เขามาเป็นคู่ชีวิตของผม" ไกด์พูดและมองตาฉัน ฉันยิ้มไม่หุบเลย ><

"กรี๊ดดดดด"

"แต่งงานกับไกด์นะครับ" ไกด์คุกเข่าลงตรงหน้าฉัน และหยิบแหวนขึ้นมา

"กรี๊ดดดด ฟินมาก" 

"เดือนมหาวิทยาลัยขอดาวมหาวิทยาลัยแต่งงาน กรี๊ดดดด" 

"อิจฉามาก" เสียงนักศึกษาดังขึ้นต่อเนื่อง

"ค่ะ โบว์จะแต่งงานกับไกด์"

"อะไรนะไม่ได้ยิน" ไกด์แกล้งฉัน

"อะไรเล่า" ฉันยู่หน้าใส่

"เมื่อกี้มีใครได้ยินโบว์ตอบบ้างครับ" ไกด์หันไปถามนักศึกษาคนอื่นๆ

"ไม่ได้ยินเลยค่ะ" เสียงนักศึกษาตอบมา

"ขอไมค์หน่อย" ฉันบอกกับไกด์

"นี่ครับ" ไกด์ยื่นไมค์มา

"โบว์จะแต่งงานกับไกด์ค่าาา" ฉันพูดใส่ไมค์

"กรี๊ดดดดดดด" เสียงนักศึกษากรี๊ดกันดังมาก

ไกด์สวมแหวนให้ฉัน และลุกขึ้นมากอดฉัน ทุกๆคนต่างร่วมยินดีกับเรา2คน

งานแต่งไกด์-โบว์

"ฉันดูเป็นไงบ้างพวกแก" ฉันใส่ชุดไทยเรียบร้อยก็เอ่ยถามเพื่อนๆของฉัน

"สวยมากๆ สวยอย่างกับนางฟ้าแน่ะชะนี" เอแคร์เอ่ยชมฉัน

"สวยมากโบว์ อุ๊บ แหวะ" น้ำขิงตอบฉันและวิ่งไปอ้วก ตอนนี้น้ำขิงตั้งท้องได้3เดือนแล้ว

"พี่โบว์สวยที่สุดเลยค่ะ" น้องน้ำอุ่นเอ่ยขึ้น

"สวยมากๆ" น้องแพรวเอ่ยขึ้นยิ้มๆ

"ขอบใจทุกคนมากเลยนะ" 

"ฉันเห็นแล้วอยากจะแต่งอีกรอบเลยแก อุ๊บ" น้ำขิงเอ่ยและเอามือปิดปาก คงคลื่นไส้

"อีชะนีจะแต่งอีกรอบได้ไง เดี๋ยวเถอะ" เอแคร์ดุน้ำขิง

"ฉันก็พูดเล่นมั้ยล่ะ" น้ำขิงตอบกลับ

งานแต่งของฉันจัดขึ้นอย่างอบอุ่นที่ไร่สตรอเบอร์รี่ของฉันเอง 

"พี่โบว์มาแอบดูขันหมากกันเร็ว" น้องน้ำอุ่นเอ่ยขึ้น ยัยน้ำขิงและเอแคร์ออกไปกั้นประตูแรก ส่วนน้องน้ำอุ่นจะอยู่ประตูสุดท้ายที่หน้าห้องฉันเอง

"จ๊ะ"  ฉันตอบกลับและลุกไปดู

ไกด์และเพื่อนๆของเขาโดนยัยน้ำขิงสั่งให้เต้น น่ารักจริงๆ สักครู่น้องน้ำอุ่นและน้องแพรวก็ออกไปที่หน้าประตูห้องฉัน

"น้องน้ำอุ่นคนสวย น้องแพรวสุดน่ารัก พี่ไกด์ขอเข้าไปหน่อยครับ"

"ไม่ให้เข้าค่ะ" น้องน้ำอุ่นตอบไป

"อ่ะนี่ครับ" สงสัยไกด์จะจ่ายค่าผ่านประตูให้น้องๆ

"ยังไม่พอค่ะ" น้องแพรวบอกกับไกด์

"หื้อออ"

"พี่ไกด์ต้องตะโกนบอกรักพี่โบว์ 5ครั้ง" น้องน้ำอุ่นบอก

"ไกด์รักโบว์" "ไกด์รักโบว์มากน๊า" "ไกด์รักโบว์ที่สุดเลย" "ไกด์รักโบว์นะครับ" "ไกด์รักโบว์ที่สุดในโลกเลย"

"โอเคค่า"

ประตูถูกเปิดออก ไกด์เดินเข้ามาหาฉัน  งานแต่งของเราผ่านไปอย่างราบรื่น

.

.

.

"ไกด์โบว์ปวดท้อง" ฉันรู้สึกปวดท้องขึ้นมา

"จะคลอดหรอโบว์"

"น่าจะใช่"

ไกด์รีบอุ้มฉันมาที่รถและมาที่โรงพยาบาล

ฉันเข้ามาในห้องคลอด ไม่นานลูกของฉันก็ออกมาดูโลก ฉันและไกด์ยิ้มออกมาทันทีที่เห็นหน้าลูก

ไกด์และครอบครัว รวมถึงเพื่อนๆไปรอฉันที่ห้องพัก ฉันและลูกสาวเข้าไปทีหลัง

"หลานฉันน่าชังจังเลย" น้ำขิงเอ่ยขึ้นมา

"ชื่ออะไรล่ะลูก" แม่ฉันเอ่ยถาม

"น้องไบร์ทค่ะ ไกด์และโบว์รวมกันคิกๆ"

"ฮ่าๆๆๆ" พวกเราหัวเราะกันออกมาอย่างมีความสุข

ฉันและไกด์ก็ทำเฟรนไชส์สตรอเบอร์รี่กันเหมือนเดิม และไกด์ก็เข้าไปทำงานที่บริษัทในตำแหน่งรองประธานด้วย

เรา2คนให้เวลา ให้ความรัก ให้ความอบอุ่นกับน้องไบร์ทอย่างเต็มที่ 

ต้องขอบคุณอุบัติเหตุครั้งนั้นที่ส่งคู่ชีวิตมาให้ฉัน...

**********END EP32***********

THE END

*******************************

ฝากเรื่องต่อไปด้วยนะคะ ชื่อเรื่อง H.D : แฟนปลอมๆ ค่ะ