กลับชาติมาเกิดทั้งทีไม่แก้แค้นคงไม่ได้แล้ว

    เขาได้กันแล้ว

    อิงหลันสะอื้นไห้ด้วยความน้อยใจเสียใจปะปนกันอีกคนเฝ้าจูบซับน้ำตา“ข้ารอคอยเวลานี้มานานแค่ไหนรอคอยที่จะได้เผยความใจกับเจ้าเจ็บใจทุกครั้งที่ไม่อาจได้เอ่ยคำนี้ แล้วยังปล่อยให้เจ้าจมลงดิ่งลงไปพร้อมกับความคิดว่าข้าไม่เคยรักเจ้าเลย”“เราสองคนไม่เคยรักกัน”อิงห...

    ต้องการเปิดตอนเพื่ออ่านต่อใช่ไหม?

    เปิดตอนนี้ใช้ 3.00 กำลังใจ
    ยอดกำลังใจที่เหลือ 0.00 กำลังใจ