ก่อนวันเปิดงานกีฬา
"ฟ้าขับรถไปส่งนางก่อนแล้วเอารถกลับมาไว้บ้านโอเคไหม"
ในบ้านพักชั้นสองในห้องขนาดกลางมีระเบียงให้แค่พอตากผ้าอะไรนิดหน่อยในห้องมีแค่เตียงนอน 5 ฟุตตู้เสื้อผ้า 1 หลังนอกนั้นโล่งเพราะข้าวของไม่ได้เยอะแยะอะไร แต่ตอนนี้มีราวแขวนเสื้อผ้าขนาดกะทัดรัดเพิ่มขึ้นมาเสื้อผ้าของเขาทั้งหมดแขวนอยู่บนราวส่วนในตู้กลายเป็ของอีกคนไปแล้ว ชายหนุ่มนั่งมองหน้าแฟนสาวที่คุยจ้อั้แ่เช้ายังไม่หยุดจากคนพูดไม่เก่งเลยต้องพูดเก่งขึ้นมาเพราะหากต่างฝ่ายต่างเงียบน่าจะอึดอัดไม่น้อย
ความจริงแล้วเธอก็ไม่ได้ถึงกับพูดน้อยเหมือนชายหนุ่มแต่จะเป็แนวไม่ค่อยพูดกับคนที่ไม่สนิท พอรู้จักกันมากขึ้นก็จะเปิดใจแล้วพูดเก่งขึ้นแบบนี้แหละ เราสองเริ่มอยู่ด้วยกันบ่อยขึ้น บ้างวันก็มาค้างบ้านพักของชายหนุ่ม บางวันก็ไปนอนที่บ้านใหญ่เพื่อไม่ให้เขารู้สึกว่าต้องปรับตัวให้เข้ากับชีวิตที่สะดวกสบายของเธอฝ่ายเดียว เธอก็อยากจะทำให้เขารู้ว่าเธอพร้อมจะใช้ชีวิตและเรียนรู้ชีวิตในแบบของเขาเช่นกัน
"โอเคครับ"
มือใหญ่ลูบขาเนียนนุ่นของนางที่พาดอยู่บนตักของเขาไปมา โซฟาเล็กถูกนำมาไว้ที่มุมใกล้ๆ ระเบียงมองดูบรรยายกาศหลังบ้านที่มีพืชผักสวนครัวและต้นไม้เล็กๆ ที่ชายหนุ่มกลับเพื่อนๆ ช่วยกันปลูกั้แ่ย้ายเข้ามาอยู่ครั้งแรก
"แล้วให้ไปส่งกี่โมง"
"สักเกือบๆ 4ทุ่ม"
"ทำไมต้องไปเร็วขนาดนั้น แล้วจะมีเวลานอนเหรอ"
พรุ่งนี้เป็พิธีเปิดงานกีฬาผู้ถือป้ายต่างๆ เชียร์ลีดเดอร์ทั้งหมดก็จะรวมตัวกันแต่งตัว คณะของเธอตกลงกันว่าจะจ้างช่างแต่งหน้ามาแต่งให้ที่ตึกคณะโดยที่ช่างคนเดียวแต่งหลายคนพร้อมกันเพราะฉะนั้นจึงต้องนัดพร้อมกันกว่าจะแต่งเสร็จแต่ละคนต้องใช้เวลานาน
"แล้วเราแต่งไปจากข้างนอกไม่ได้เหรอจะได้ไม่ต้องไปแต่งรวมกับคนอื่นจะได้นอนด้วย" คนที่มีปัญหาที่สุดคงไม่พ้นชายตัวสูงตรงหน้าเขาเป็ห่วงกลัวเธอจะไม่ได้นอนแล้วจะเอาแรงที่ไหนไปเดินขบวนถ้าเกิดเป็ลมเป็แล้งมาละใครจะรับผิดชอบ
"นางไม่อยากโดนว่าเื่มากน่ะ แล้วอีกอย่างมันไม่ได้ขนาดนั้นหรอก นางไม่ได้อ่อนแอขนาดนั้นสักหน่อย
"เห้ออ"
"ยิ้มหน่อยเร็ว" นางใช้มือบีบแก้มชายหนุ่มเบาๆ แล้วบอกให้ให้ยิ้ม เขากับคว้าเธอลงมานอนเกยอยู่บนตัวเขาซะงั้น
ลำแขนแกร่งโอบรอบตัวเธออย่างถนุถนอมเธอคือสิ่งล้ำค่าที่สุดในชีวิตเขา คนที่ใครๆ ต่างก็ได้แต่มองด้วยความหลงใหลแต่ก็ได้แค่มอง แต่เขากับได้เธอไว้ในอกขนาดเขายังรู้สึกอิจฉาตัวเองเลย
"ขอบคุณที่ชอบพี่"
"หื้อ ทำไมต้องขอบคุณละ"
"เพราะรู้สึกขอบคุณก็เลยพูดขอบคุณไง"
"อื้ม! งั้นก็ขอบคุณฟ้าที่ชอบเรากลับ"
แขนทั้งคู่ต่างกระชับรอบกายอีกคนแน่นให้ความรู้สึกส่งผ่านอ้อมกอดนี้โดยไม่ต้องพูดอธิบายให้มากความเลย
เวลา1ทุ่ม ฟ้าและนางลงมากินข้าวโดยมีเพื่อนทั้งสามอย่างกล้า ดินแดนและฝ้ายรออยู่แล้ว
"มาๆ นั่งๆ" กล้ากวักมือเรียกคนทั้งสองให้เดินตรงมาที่โต๊ะกินข้าวเลย
"น้องนางจะไปม.กี่โมงครับ"
"4ทุ่มค่ะ"
"ไปเร็วจัด คณะพี่ไอ้กันต์ก็แต่งแต่ได้ยินเขานัดตี4โน้น"
"กันต์บอกหนูแล้วค่ะ บอกว่าแต่งเสร็จจะไปหาที่คณะ"
"ไปเฝ้าพี่มันอีกละ เนี่ยะพี่เคยได้ยินข่าวลือว่ามันกับนางเป็แฟนกันด้วยนะ ถ้าไม่รู้มาก่อนว่าเป็ลูกพี่ลูกน้องพี่ก็คงคิดงั้น"
นางยิ้มขำกับคำพูดของดินแดนแต่ก็ใช่ว่าเธอจะไม่เคยได้ยินเธอออกจะตลกด้วยซ้ำพวกเขาไปเคยได้ยินนานสกุลของเราสองคนเลยรึไงกันต์ก็ใช้นามสกุล ธนจิรกานต์สกุล เช่นกันแต่คงจะมีคนไม่รู้และมองข้ามไป
หลังจากทานข้าวเสร็จพวกพี่ๆ ก็แยกย้ายกันไปพักผ่อนเพราะพรุ่งนี้ต้องรีบไปคุมน้องเดินขบวน ฟ้าก็ต้องไปเหมือนกันแต่เขายังคงเกาะติดเธออยู่บนเตียงอยู่เลย คางได้รูปวางลงบนหัวเล็กเส้นผมหนานุ่มส่งกลิ่นหอมจนอดไม่ได้ต้องดอมดมอยู่เรื่อย ตาคมจับจ้องหน้าจอโทรศัพท์ของแฟนสาวมองตามนิ้วเรียวสวยเปิดเข้าแอพนี้กดออกแอพโน้นอยู่นาน ช่องทางติดต่อถูกทักมาโดยคนมากหน้าหลายตาเป็ผู้ชายซะส่วนมาก โทรศัพท์ของเขาเธอมีรหัสผ่านทุกอย่างโทรศัพท์เธอเขาก็เล่นได้เหมือนกันเรียกได้ว่าแทบจะไม่มีความลับต่อกัน นั้นทำให้เราวางใจไว้ในมือกันและกันอย่างสนิทใจ เปรียบเสมือนบ้านของกันและกัน
"ฟ้า"
"ครับ"
"มือ"
"มือทำไมเหรอครับ"
"มือจับตรงไหนอยู่น่ะ!!"
"จับนม"
ใบหน้างามเงยมองคนที่พูดออกมานิ่งๆ แถมไม่คิดจะปล่อยเลยสักนิดมีแอบบีบไปเต็มกำมืออีกด้วย ชายหนุ่มก้มลงมองคนตัวเล็กที่ทำหน้าเป็แมวอยู่ก็ก้มลงไปจุ๊บปากสวยแรงๆ สองทีอย่างหมั่นเขี้ยว
"ลุกขึ้นไปอาบน้ำไปใกล้เวลาละ"
"โอเคค่ะ"
20 นาทีต่อมา
ร่างบางในชุดกางเกงยีนต์ขาสั้นโชว์ขาเรียวสวยกับเสื้อยืดสีขาวตัวโคร่งของแฟนหนุ่ม พออยู่บนตัวเธอแล้วมันคลุมทับไปครึ่งขาอ่อนดูตัวเล็กน่ารักมากๆ ใบหน้าหวานไร้สีแต่งเต็มกับมีเืฝาดระเรื่อราวกับผิวเด็ก ผมยาวที่เพิ่งสระถูกปล่อยสยายเต็มแผ่นหลัง รองเท้าแตะหนีบเรียกได้ว่าสบายขั้นสุดแต่ความออร่าของผิวก็ยังบ่งบอกความเป็ลูกคนหนูออกมาอยู่ดี และอีกสิ่งหนึ่งที่เด่นชัดพอๆ กับเธอก็คงจะเป็...รถสปอร์ตคันหรูที่เขาถือกุญแจอยู่นี่ เธอไม่ค่อยติดใช้ของแบรนด์เนมแต่ถ้าเป็เื่รถก็เอาเื่อยู่
มือใหญ่หมุนพวงมาลัยรถมือเดียวเลี้ยวเข้าลานจอดรถของคณะบริหารภายในโรงรถมีรถบ้างประปรายไม่ได้เยอะเหมือน่เช้า ชายหนุ่มปลดเข็มขัดนิรภัยของคนข้างตัวก่อนค่อยปลดของตัวเองแล้วเอื้อมตัวไปหยิบกระเป๋าสิ่งของที่จำเป็สำหรับคนตัวเล็กมาถือไว้รวมทั้งรองเท้าส้นสูงที่จะใช้เดินขบวนพรุ่งนี้ตามหลังเธอที่เดินนำหน้าขึ้นตึกแล้วยืนรอให้เขาเดินมาถึงตัวก่อนค่อยเดินไปพร้อมกัน
"สวัสดีค่ะพี่" มือบางยกขึ้นไหว้รุ่นพี่ทุกๆ คนในห้องแล้วเดินเข้าไปหาพี่รหัสของเธอที่กวักมือเรียกดวงตาตาเบิกโพลงมองไปยังคนที่อยู่ข้างหลังเธอ แม้จะรู้อยู่แล้วว่าฟ้ากับน้องรหัสของเธอเป็แฟนกันแต่พอเห็นกับตาแบบนี้ก็อดตื่นเต้นไม่ได้จริงๆ เขาหล่อมาก สมกันมากจริงๆ
"มานี่จ้ะพี่เตรียมพื้นที่ของหนูไว้เรียบร้อยแล้ว" พื้นที่ว่าคือมุมหนึ่งของห้อง มีโซฟาตัวหนึ่งให้เธอได้นั่งพักก่อนเริ่มแต่ง
"คือฟ้าอยู่ด้วยได้ไหมคะ?"
"..."
รอบๆ ห้องเงียบไปชั่วขณะว่ายังไงนะ!! หนุ่มหล่อคนนี้จะอยู่ที่นี่กับพวกเธอในห้องนี้เนี้ยนะ! โอ้แม่เ้า!!
"เอ่อ ถ้าไม่ได้ก็ไม่เป็ไรค่ะ"
"ได้/ได้สิค่ะ" เสียงรุ่นพี่สตาฟตอบออกมาพร้อมกันแม้แต่ช่างแต่งหน้ายังตอบรับเลย สีหน้าและแววตาของของเขาทำให้เธอคิดว่าคิดถูกหรือคิดผิดนะที่พาแฟนหนุ่มมาด้วยเพราะเหมือนจะกลายเป็อาหารตาให้คนทั้งห้องไปแล้ว
"มาจ๊ะ เริ่มแต่งกันเลยไหมจ้ะ"
"ค่ะ" นางเดินไปนั่งเก้าอี้ที่อยู่ข้างหน้าพี่ช่างแต่งหน้าอันดับแรกก็เริ่มแต่งหน้าก่อนแต่เพราะใบหน้าเธอสวยอยู่แล้วแต่งแค่บางๆ ก็พอแล้ว โดยแต่งไปในโทนสีนู้ดดูเป็ธรรมชาติและสุขภาพดีผิวดี
"หู้ววว แต่งแค่นี้ก็สวยแล้วอ่ะ"
"ปังมากแม่!!"
"ชนะเลิศแน่นอนค่ะลูกสาว"
พี่ๆ ช่างแต่งหน้าต่างเอ่ยชมไม่หยุดเห็นหน้าสดมาก็นึกว่าจะแต่งออกมาไม่สวย ชายหนุ่มที่นั่งเฝ้าอยู่ไม่ห่างยังอดยิ้มด้วยความภูมิใจไม่ได้ ใช่แล้วแฟนเขาสวยมาก
"ขอบคุณค่ะ" มือบางยกมือขึ้นขอบคุณพี่ที่แต่งหน้าให้แล้วเดินไปหาคนรักของเธอที่นั่งยิ้มรออยู่ก่อนแล้ว นางทิ้งตัวลงนั่งแล้วยื่นขาก่ายตักฟ้าเอาไว้เพราะนั่งท่าเดียวนานเกินไป ถึงจะบอกว่าแต่งนิดเดียวก็เถอะแต่พี่เขาแต่งแบบใจเย็นเกินไปชวนคุยเก่งเหลือเกินแต่ก็ไม่ทำให้เธอเกร็งมากซึ่งก็ดีเหมือนกัน
"เมื่อยเหรอ" เสียงทุ่มพูดเสียงเบามือก็บีบนวดขาเนียนนุ่มให้เธอคลายปวด ใบหน้าหวานที่ถูกแต่งแต้มใบหน้าดูแปลกตาไปแต่ก็ยังสวยมากอยู่ดี เธอส่ายหน้าไปมาแล้วก็พยักหน้าทีหนึ่งชายหนุ่มก็หัวเราะออกมาเบาๆ
"ตกลงเมื่อยหรือไม่เมื่อย"
"เมื่อยนิดนึง"
"งีบหลับได้น่ะลูก เดี๋ยวพี่แต่งหน้าให้คนอื่นเสร็จเดี๋ยวปลุกมาแต่งตัว" พี่เขาคงเห็นว่าเธอตาปรือน้ำตาเอ่อคลอเพราะง่วงนอนจึงเอ่ยบอกด้วยสีหน้าเอ็นดู
พอได้ยินอย่างนั้นเธอก็เปลื่ยนท่าทีการนั่งทันทีเพื่อหาที่นอน และที่ที่นอนได้สบายมากที่สุดก็คือบนอกผม เธอนอนเอาหลังพิงอกผมหลับไปแล้วผมกระชับผ้าห่มขนาดพกพาห่มให้เธอดีๆ ผมคิดถูกแล้วที่มาด้วยถ้าปล่อยเธอมาคนเดียวคงได้ไปพิงพนังหลับอยู่มุมไหนมุมหนึ่งแน่ แต่อีกในแหง่หนึ่งมันเป็เพราะผมเริ่มติดเธอแล้วต่างหากละ พอห่างตัวเธอแล้วผมใจไม่ค่อยดีแล้ว
เวลาล่วงเลยมาจนถึงตี3พี่จี้ก็เดินมาจากซอกไหนไม่รู้มาสกิดแขนผมเบาๆ บอกให้ผมปลุกน้องไปเปลื่ยนชุดได้แล้ว บอกเสร็จตัวเองก็เดินกลับไปนอนในซอกหลืบเดิมต่อ พี่จี้แค่มาเฝ้าเท่านั้นเธอเลยนอนยาวมาจนถึงตอนนี้
"นาง นางตื่นได้แล้ว"
"อื้อ" เสียงเล็กในลำคอเล็ดลอดออกมามือบางเตรียมจะยกขึ้นขยี้ตาดังเช่นที่เคยทำทุกครั้งตอนตื่น ดีที่เขาจับไว้ทันไม่งั้นคงได้แต่งหน้าอีกรอบแน่ๆ
"มาจ๊ะถอดเสื้อเลย"
"คะ?"
"ถอดเสื้อเลยลูกเราต้องเปลี่ยนเป็สไบสายชั้นในก็ต้องเก็บนะมาพี่ช่วย"
"คือ..." ผมสังเกตุเห็นสีหน้าลำบากใจของร่างบางทำให้ผมเดินเข้าไปหาเธออย่างรวดเร็ว
"มีอะไรให้ผมช่วยไหมครับ"
"นี่ไงพอดีเลยช่วยน้องเปลื่ยนเสื้อทีนะยัยน้องนี่อายพี่เราเป็แฟนช่วยน้องใส่หน่อยนะจ๊ะเดียวพี่คอยบอก"
"ครับ" ฟ้ารับคำแล้วฟังที่พี่ช่างแต่งหน้าพูดอย่างตั้งใจเพราะเขาไม่เคยทำอะไรแบบนี้แต่เขาจะตั้งใจทำมันให้ดี
"อันดับแรกถอดเสื้อเลยจ้ะแล้วใส่สไบแต่ต้องเก็บสายเสื้อชั้นในด้วยนะเดี๋ยวมันโผล่แล้วไม่สวย" พี่ช่างร่ายยาวเขาก็เริ่มลงมือทันทีแต่ปัญหามันอยู่ที่เธอใส่แค่เสื้อชั้นในไม่ได้ใส่เกาะอกถ้าเธอถอดตรงนี้คนอื่นก็เห็นหมดสิ เขาจึงพาเธอหลบเข้ามุมใช้แผ่นหลังกว้างบังเธอจากสายตาคนอื่น
"พี่บังให้แล้วถอดเลย" มือบางจับชายเสื้อแล้วถอดออกอย่างระวังไม่ให้ติดหัวเดียวผมเสียทรงหมด แต่เธอก็รู้สึกว่าคำพูดเมื่อกี้ของคนรักเหมือนจะกระตือรือร้นแปลกๆ แล้วก็เข้าใจทันทีเมื่อเห็นสายตาร้อนแรงของเขาที่จ้องมองเรือนร่างเธออยู่ตาไม่กระพริบ หื่นไม่ดูเวลาเลยนะ!
เขาเอาสไบมาพันรอบอกแฟนสาวอย่างที่พี่ช่างบอกมาเพียงแต่ดูเหมือนว่าเขาจะจัดตรงบริเวรส่วนหน้าของเธอมากไปหน่อยเลยไม่เสร็จสักที มือบางยกขึ้นตีมือใหญ่ที่ยัดสายเสื้อชั้นในเข้าข้างในแต่แอบเขี่ยเนินเนื้อขาวที่ล้นออกมาชายหนุ่มจึงยอมรามือในที่สุด แล้วพี่ๆ ก็มาช่วยเธอใส่ผ้าซิ่นและเครื่องประดับจนเสร็จสมบูรณ์
พอถึงตีห้าพ่อหนุ่มน้องชายเธอก็มาหาเธอโดยชุดที่เขาใส่นั้นเหมือนกับท่านชายสมัยก่อนอีกทั้งใบหน้าหล่อยังเข้ากับชุดมากตอนเดินเข้ามาสาวๆ ในห้องยังมองกันตาเยิ้มเชียว เธอให้ฟ้ากลับบ้านไปแล้วอาบน้ำแล้วค่อยมาใหม่ ตอนนี้ในห้องมีคนเข้ามาเพิ่มเป็ผู้ชายทั้งหมด เพราะผู้ชายนั้นแต่งง่ายกว่าผู้หญิงจึงให้มาตอนผู้หญิงแต่งเสร็จแล้วนั่นทำให้เธอได้รู้ว่ามีพี่นนท์แต่งตัวถือป้ายด้วยเหมือนกัน ดีที่ฟ้ากลับไปแล้วไม่งั้นคงได้มีเื่อีกแน่