ม่านเมฆคิดไม่ตกว่าตัวเองจะสามารถไปหาเงินจำนวนสามล้านมาจากที่ไหนที่จะมาใช้หนี้ได้เพราะต้องคิดหาทางที่จะหาเงินมาใช้หนี้แทนน้าตัวเองม่านเมฆจึงได้โทรไปบอกม่านฟ้าให้อยู่กับแม่โดยม่านเมฆอ้างกับน้องไปว่าตัวเองมีงานด่วนเข้ามากะทันหันม่านฟ้าจึงรับปากที่จะดูแลแม่ไปก่อน
ขณะที่ม่านเมฆคิดไม่ตกอยู่นั้นก็คิดได้ว่ามีคนหนึ่งที่ตัวเองรู้จักและมีเงินมากขนาดที่ทำให้เขามีเงินไปจ่ายค่ารักษาพยาบาลของแม่ได้ก็คือคุณคนนั้นม่านเมฆจำเป็ต้องละทิ้งศักดิ์ศรีของตัวเองไว้ข้างหลังถ้าให้ม่านเมฆเลือกระหว่างไปขอความช่วยเหลือจากคนนั้นกับเข้าไปเป็เมียเก็บของเสี่ยคนนั้นเขายอมเข้าไปขอความช่วยเหลือจากคุณนำทัพดีกว่า เพราะตัวม่านเมฆก็ไม่ได้มีทางเลือกมากมายนักม่านเมฆเลือกที่จะไปขอความช่วยเหลือจากนำทัพโดยที่ไม่รู้ว่านำทัพจะช่วยตัวเองหรือเปล่าแต่ยังไงม่านเมฆก็ยังอยากที่จะลองเสี่ยงดูดีกว่าเขายอมไปมีอะไรกับเสี่ยคนนั้นทั้งๆที่เขามีครอบครัวอยู่แล้วแค่คิดม่านเมฆก็ขยะแขยงเต็มทน
เมื่อตัดสินใจได้แล้วม่านเมฆก็ค้นหาเช็คที่ตัวเองนำไปขึ้นเงินมาซึ่งในเช็คจะมีชื่อของคนที่สั่งจ่ายอยู่ในนั้นเมื่อเจอเช็คแล้วม่านเมฆจึงนำชื่อผู้สั่งจ่ายในเช็คลองไปค้นหาข้อมูลดู ปรากฏว่ามีข้อมูลของคนๆนั้นที่ม่านเมฆอยากรู้นำทัพ สว่างวานิช นักธุรกิจอายุ 32 ปี สถานภาพโสดประกอบธุรกิจหลายอย่าง ไม่ว่าจะเป็ธุรกิจนำเข้ารถหรู ธุรกิจห้างสรรพสินค้าและยังมีธุรกิจคาสิโนที่นำทัพได้ไปลงทุนไว้ที่มาเก๊าอีกด้วย
เมื่อม่านเมฆรู้ข้อมูลของนำทัพก็หายสงสัยถึงความร่ำรวยของนำทัพไปทันทีแต่รู้ข้อมูลแบบนี้ม่านเมฆก็ได้แต่คิดหนักว่าตัวเองจะเข้าหานำทัพได้ยังไงคืนนั้นเขาได้เจอกับนำทัพก็เพราะความบังเอิญล้วนๆม่านเมฆจึงลองค้นหาข้อมูลไปเรื่อยๆก็เจอเข้ากับเบอร์ติดต่อของเลขาของนำทัพเข้า
หลังจากที่ค้นหาประวัติของนำทัพจนรู้ข้อมูลพอประมาณแล้วม่านเมฆจึงตัดสินใจจะโทรหาเลขาของนำทัพ
ขณะที่ม่านเมฆได้โทรออกไปหาเลขาของนำทัพแล้วเขาก็รอสายอยู่พักใหญ่ปลายสายก็ตอบรับ
"เอ่อ สวัสดีครับคุณเจนภพใช่ไหมครับถ้าผม้าที่จะขอเข้าพบคุณนำทัพในวันพรุ่งนี้พอจะได้ไหมครับ"ไม่พูดพร่ำทำเพลงม่านเมฆก็แจ้งจุดประสงค์ที่อยากจะขอเข้าพบคุณนำทัพทันทีที่ปลายสายกดรับ
"ผมต้องแจ้งคุณนำทัพไปอีกทีครับพอดี่นี้คุณนำทัพยุ่งๆอยู่น่ะครับอาจจะไม่มีเวลาว่างให้คุณแล้วอีกอย่างคุณนัดมากะทันหันมากผมเกรงว่าคุณนำทัพอาจจะไม่สามารถให้คุณเข้าพบได้ครับเพราะปกติถ้าอยากเข้าพบคุณนำทัพต้องนัดก่อนเข้าพบเป็สัปดาห์เลยครับผมถึงจะแจ้งไปยังคุณนำทัพเพื่อให้คุณนำทัพตัดสินใจอีกทีว่าจะอนุญาตไหม"เลขาคุณนำทัพร่ายยาวถึงเหตุผลที่คุณนำทัพอาจจะไม่อนุญาตให้ม่านเมฆเข้าพบ
ม่านเมฆเมื่อได้ยินที่เลขาของนำทัพพูดก็ร้อนใจเพราะตัวม่านเมฆมีเวลาถึงแค่พรุ่งนี้
"ผมขอร้องคุณเจนภพได้ไหมครับ ผมมีเหตุผลจำเป็จริงๆที่จะเข้าพบคุณนำทัพครับ"ม่านเมฆขอร้องเจนภพด้วยน้ำเสียงสั่นเครือจนคนฟังอดที่จะสงสารไม่ได้
"ยังไงก็ไม่ได้ครับ ผมต้องทำตามกฎ"
ถึงจะสงสารขนาดไหนเจนภพก็ต้องทำตามแบบที่เคยทำมาเจนภพจึงตัดใจปฏิเสธอีกฝ่ายไป
"ฮะ ฮึก ขอร้องเถอะนะครับคุณเจนภพผมมีเหตุผลจำเป็ที่จะต้องเข้าพบคุณนำทัพภายในวันพรุ่งนี้จริงๆครับ"เพราะไม่รู้ว่าจะทำยังไงดีม่านเมฆจึงเผลอปล่อยโฮใส่เลขาของนำทัพด้วยความอัดอั้น
"เอ่อ ใจเย็นๆก่อนนะครับงั้นผมจะแจ้งคุณนำทัพให้นะครับว่าคุณขอเข้าพบแต่ทั้งนี้ทั้งนั้นก็แล้วแต่ว่าคุณนำทัพจะตัดสินใจนะครับ"
เพราะความสงสารจากเสียงสะอื้นที่เจนภพได้ยินเจนภพจึงตัดสินใจจะช่วยแค่เอาเื่ไปแจ้งให้กับนำทัพทราบแทน หาเื่เสี่ยงกับลูกปืนเ้านายอีกแล้วเจนภพเอ๊ยเจนภพต่อว่าตัวเองในใจ
"ครับ! ขอบคุณมากๆนะครับ" ม่านเมฆบอกกับเลขาของนำทัพอย่างดีใจแค่นี้ก็มากพอแล้ว ม่านเมฆคิดในใจ
"งั้นผมขอชื่อหรือบริษัทและเหตุผลที่อยากจะเข้าพบคุณนำทัพหน่อยครับ"เจนภพถามรายละเอียดเกี่ยวกับอีกคน
"ม่านเมฆครับ"
อ่าม่านเมฆบอกชื่อตัวเองไปแต่ไม่รู้จะบอกอะไรเกี่ยวกับตัวเองที่จะทำให้คุณนำทัพจำตัวเองได้จะบอกว่าคนที่เคยมีอะไรกันด้วยก็ไม่ได้อีก
"ครับ"
ระหว่างที่ม่านเมฆกำลังตกอยู่ในความคิดอยู่นั้นก็ต้องสะดุ้งกับเสียงของเจนภพอ่า ม่านเมฆยังไม่ได้บอกอะไรเจนภพไปมากกว่าชื่อของตัวเองสินะ
"ม่านเมฆ คนที่โดนวางยาวันนั้นที่คุณนำทัพมาช่วยเอาไว้มีเื่สำคัญอยากจะคุยกับคุณนำทัพครับ" ม่านเมฆบอกกับเจนภพ หวังว่าคุณนำทัพจะจำเขาได้นะม่านเมฆได้แต่ภาวนา
เมื่อเจนภพได้ยินสิ่งที่ปลายสายบอกก็นึกออกทันทีว่าคนที่คุยอยู่กับตัวเองเป็ใครคนที่เ้านายเขาพาเข้าโรงแรมเมื่อเดือนก่อนนี่เอง
คนแรกที่เ้านายของเขามีอะไรด้วยโดยที่เขาไม่ได้เป็คนหามาให้ เป็สิ่งที่เจนภพไม่เคยเห็นมาก่อนจากตัวของเ้านายตัวเองเพราะคุณนำทัพหวงความเป็ส่วนตัวมากจึงเป็เหตุผลที่นำทัพให้เจนภพเป็คนจัดการเื่นี้ให้เพราะถ้านำทัพไปมีอะไรกับคนที่เจนภพไม่ได้หามาให้แล้วล่ะก็คนพวกนั้นไม่ยอมจบกับเ้านายเขาแค่ครั้งเดียวแน่นอนนำทัพจึงตัดปัญหาโดยให้เจนภพเป็คนจัดการให้เพราะก่อนเจนภพจะเลือกใครมาให้นำทัพต้องผ่านการตกลงกันเรียบร้อยว่าทุกอย่างจะจบแค่คืนนั้น
"พอจะบอกได้ไหมครับว่าเื่สำคัญที่จะคุยกับคุณนำทัพนี่เื่อะไร"
"อ่า ผมขอคุยเื่นี้กับคุณนำทัพเป็การส่วนตัวดีกว่าครับ" ม่านเมฆปฏิเสธที่จะบอกเหตุผลไป
"ครับ ยังไงผมจะแจ้งคุณนำทัพไปนะครับถ้าคุณนำทัพว่ายังไงผมจะบอกอีกทีครับ" เจนภพว่า
"ขอบคุณมากๆเลยนะครับ" ม่านเมฆขอบคุณเจนภพอย่างจริงใจ
หลังจากที่วางสายกับม่านเมฆเสร็จเจนภพก็เดินเข้าไปหานำทัพเพื่อที่จะแจ้งเื่ของม่านเมฆให้กับนำทัพได้ทราบ
"คุณนำทัพครับ" เจนภพเรียกนำทัพ
นำทัพไม่ได้ตอบรับแต่ทำท่าเงี่ยหูฟังเลขาตัวเอง
เมื่อเห็นท่าทีของนำทัพเจนภพจึงพูดต่อ
"พอดีว่ามีคนอยากขอเข้าพบคุณนำทัพน่ะครับ"
"ใคร" นำทัพถาม
"คุณม่านเมฆครับ"
เมื่อนำทัพได้ยินชื่อที่เลขาตัวเองบอกก็ได้แต่คุ้นๆแต่นึกไม่ออกว่าตัวเองเคยรู้จัก
"บริษัทอะไร แล้วมาเข้าพบเื่อะไร" นำทัพถามต่อ
"ไม่มีบริษัทครับ"
"ว่าไงนะ! ไม่มีบริษัทแต่แกกล้าเอาเื่มาแจ้งฉันงั้นหรอ"นำทัพว่าอย่างเริ่มโมโห
"เอ่อเธอบอกว่าชื่อม่านเมฆเป็คนที่โดนวางยาในวันนั้นที่คุณนำทัพมาช่วยเอาไว้แล้วเธอบอกว่ามีเื่สำคัญอยากจะคุยกับคุณนำทัพครับ"
เจนภพรีบบอกเ้านายเกี่ยวกับม่านเมฆตามที่ม่านเมฆบอกกับตัวเองทุกอย่างอย่างลืมหายใจเมื่อเห็นว่านำทัพกำลังเริ่มจะโมโห
เมื่อนำทัพได้ยินที่เจนภพพูดก็เริ่มจำขึ้นมาได้ถึงว่าทำไมถึงคุ้นเพราะนำทัพเคยถ่ายบัตรประชาชนของเ้าตัวไว้นี่เองแต่ทำไมถึงอยากเข้าพบเขากันเงินก็ไปเอาแล้วหรือว่าอยากได้เพิ่ม หึนำทัพพูดกับตัวเองคนเดียวในใจ
"ฉันไม่มีอะไรจะคุยกับเขาบอกเขาด้วย" นำทัพบอกกับเจนภพและพูดขัดเจนภพเมื่อเห็นว่าเจนภพมีท่าทีจะแย้งตัวเอง
"ไม่ต้องพูดอะไรทั้งนั้นไปบอกเขาซะก่อนที่ฉันจะคิดบัญชีกับแกเื่นี้" นำทัพขู่เจนภพ
"ครับ" เจนภพตอบรับอย่างจำใจ
ผมช่วยคุณได้เท่านี้นะครับคุณม่านเมฆเจนภพบอกม่านเมฆในใจและเดินออกมาข้างนอกเพื่อที่จะโทรไปแจ้งผลกับม่านเมฆ
ทันทีที่เจนภพโทรหาม่านเมฆปลายสายก็กดรับทันทีเหมือนกับว่าปลายสายกำลังรอสายจากเจนภพอยู่ยังไงยังงั้นแหละ
"สวัสดีครับ" ม่านเมฆทักทายเจนภพเสียงเรียบทั้งๆที่ตัวเองตื่นเต้นใจจะขาด
"สวัสดีครับคุณม่านเมฆ คุณนำทัพไม่ว่างที่จะให้คุณม่านเมฆเข้าพบนะครับ"เจนภพบอกกับม่านเมฆ
ใจของม่านเมฆที่รอฟังอย่างตื่นเต้นก็แฟบลงทันทีที่ได้ยินที่เจนภพบอกกับตัวเองพร้อมกับคิดว่านั่นสินะคนระดับนำทัพคงไม่มีเหตุผลอะไรที่จะมาคุยกับเด็กแบบเขาม่านเมฆยังแอบหวังอยู่เล็กๆว่าอีกฝ่ายจะตอบตกลงที่จะให้เขาเข้าไปพบแต่ม่านเมฆกลับคิดผิด
"ขอโทษนะครับ"เจนภพบอกขอโทษปลายสายเมื่อเห็นว่าปลายสายเงียบไปหลังจากที่เขาพูดจบ
"ไม่เป็ไรครับ แค่นี้ก็ขอบคุณมากแล้ว" ม่านเมฆบอกเจนภพเสียงอ่อย
เมื่อเจนภพได้ยินเสียงม่านเมฆก็สงสารอีกฝ่ายขึ้นมาที่เจนภพสงสารม่านเมฆก็เพราะว่าเขารู้เื่ราวทั้งหมดของม่านเมฆเพราะนำทัพให้เขาสั่งคนไปสืบข้อมูลเกี่ยวกับม่านเมฆมาให้ตัวเองเจนภพจึงรู้เื่ภูมิหลังของม่านเมฆว่าเป็ไงมาไง
วันนั้นเจนภพจะนำข้อมูลของม่านเมฆที่ตัวเองรู้มาไปบอกกับนำทัพแต่นำทัพบอกกับเจนภพว่าไม่้าที่จะรู้มันแล้วแล้วยังพูดกับเจนภพอีกว่าก็เหมือนๆกันหมดหน้าเงินเหมือนกัน
เจนภพมารู้ทีหลังว่าวันนั้นเป็วันเดียวกับที่เช็คเงินสดที่นำทัพให้กับม่านเมฆไปได้ถูกเบิกออกมาด้วยฝีมือของม่านเมฆเมื่อรู้อย่างนั้นเจนภพจึงให้คนไปสืบต่อเพราะสงสัยว่าม่านเมฆเอาเงินไปทำอะไรแต่ยังไม่ได้คำตอบจากคนที่ให้ไปสืบ
เจนภพอยากช่วยให้ม่านเมฆได้เจอกับนำทัพเจนภพจึงบอกบางอย่างกับม่านเมฆไปถึงจะเสี่ยงโดนนำทัพฆ่าเจนภพก็อยากช่วยม่านเมฆเพราะเจนภพรู้สึกเอ็นดูม่านเมฆเหมือนน้องชายและยิ่งมารู้เื่ราวชีวิตของม่านเมฆแล้วด้วยเจนภพยิ่งอยากช่วยม่านเมฆมากขึ้นอีกและเขาก็มั่นใจว่านำทัพเองก็สนใจม่านเมฆอยู่ไม่มากก็น้อยไม่อย่างนั้นนำทัพคงไม่ถึงขั้นสั่งคนไปตามสืบข้อมูลเกี่ยวกับม่านเมฆทั้งๆที่ไม่เคยทำอะไรแบบนี้มาก่อน
เจนภพคุยรายละเอียดกับม่านเมฆอยู่พักหนึ่งก็วางสายไปแต่ก่อนจะวางสายไปม่านเมฆได้บอกขอบคุณเจนภพอีกตั้งหลายครั้งที่ช่วยตัวเองเจนภพเองก็อยากจะรู้เหมือนกันว่าถ้านำทัพเจอม่านเมฆตรงๆจะทำยังไงถึงจะเสี่ยงแต่ก็แอบสนุกล่ะนะ เจนภพแอบยิ้มอย่างนึกสนุก
////////////////////
จดชื่อนำทัพ เกียมเปลี่ยนพระเอก
คุณเจนภพทำดีมาคร่ะ
ฝากคอมเมนท์เหมือนเดิมเล้ยยยยยย
2K
