ตอน เพื่อนผัวสวมรอยรัก
ในวัยสามสิบหกปี เรือนร่างของพลอยยังคงความสะคราญตา ทรวดทรงอกเอวอิ่มแน่นกระชับด้วยการว่ายน้ำเป็ประจำ หากแต่ชีวิตสมรสอันยาวนานนับสิบปีกลับเริ่มจืดชาง ภวัตสามีในวัยสี่สิบเอ็ดปีเริ่มปล่อยปละละเลยเื่ความสัมพันธ์แนบชิด ซ้ำร้ายระยะหลังมักอ้างงานราษฎร์งานหลวงกลับบ้านยามวิกาล ปล่อยให้เธอต้องทนเดียวดายอยู่กับความเปลี่ยวเหงาในห้องนอนกว้างเพียงลำพัง
หลังเลิกเวรโรงพยาบาลอันเหน็ดเหนื่อย พลอยชำระกายจนสดชื่น เสียงสายเรียกเข้าจากโทรศัพท์บ้านดังขึ้น ปลายสายคือกรัณย์ เพื่อนสนิทของภวัตที่โทรมาชวนสังสรรค์เพราะภรรยาไม่อยู่ เมื่อทราบว่าเพื่อนรักยังไม่กลับ กรัณย์จึงเปรยด้วยความเสียดาย
“แย่จัง คืนนี้พี่คงต้องนั่งเหงาคนเดียวเสียแล้วสิ”
“คุยกับพลอยแทนไหมล่ะคะ” พลอยเอ่ยสัพยอกเย้าแหย่
“จริงเหรอ ถ้าพลอยไม่ว่าอะไร พี่ไปรับเดี๋ยวนี้เลยนะ”
“ยินดีค่ะพี่กรัณย์ เดี๋ยวพลอยแต่งตัวรอนะคะ”
ความคุ้นเคยระหว่างสองครอบครัวทำให้การนัดหมายมื้อค่ำเกิดขึ้นอย่างเรียบง่าย กรัณย์มารับเธอในชุดลำลองสบายตา เมื่อเห็นหน้าหญิงสาว เขาก็เอ่ยปากชมตรงๆ
“อยู่นอกเครื่องแบบแล้วสวยกว่าเดิมตั้งเยอะเลยนะเนี่ย”
“พอเลยค่ะพี่กรัณย์ ไม่ต้องมาหยอดชมกันเลย พลอยเขินนะคะ” เธอหัวเราะแก้เขิน
ร้านอาหารชานเมืองบรรยากาศเงียบสงบอบอวลด้วยเสียงดนตรีแ่เบา รสละมุนของเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ช่วยละลายความเคอะเขิน บทสนทนาค่อยๆ เคลื่อนสู่เื่ความร้าวรานในชีวิตคู่ กรัณย์เริ่มระบายถึงความเหินห่างทางกายระหว่างเขากับภรรยา
“บางทีพี่ก็อึดอัดนะ ภรรยาพี่แทบไม่มีอารมณ์ร่วมเลย เดือนหนึ่งมีอะไรกันสักครั้งสองครั้งก็นับว่าเยอะแล้ว แต่พี่ก็ไม่เคยคิดนอกลู่นอกทาง ได้แต่จัดการตัวเองไปวันๆ”
“แหม ก็ดีแล้วนี่คะพี่กรัณย์ เื่แบบนี้ในมุมมองการแพทย์มันเป็เื่ธรรมชาติมากๆ ค่ะ”
กรัณย์สบสายตาเธอด้วยความสงสัยระคนใคร่รู้ “แล้วของพลอยล่ะ มีความสุขดีไหม”
“จะมีความสุขได้ยังไงล่ะคะ” พลอยถอนหายใจยาว ความอัดอั้นพรั่งพรู “เขากลับดึกแทบทุกวัน บางคืนตีสามตีห้า พอกลับถึงบ้านก็หลับเป็ตาย ปล่อยให้พลอยนอนหนาวคนเดียวมาเป็เดือนๆ แล้ว”
“ไม่น่าเชื่อเลยนะ ผู้หญิงสวยอย่างพลอย ทำไมถึงโดนทอดทิ้งได้ขนาดนี้” น้ำเสียงของกรัณย์เริ่มสั่นเครือ แววตาของทั้งคู่เริ่มเยิ้มหยาดด้วยอารมณ์ที่ก่อตัวลึกซึ้ง
เมื่อรถเทียบหน้าบ้านพลอยในเวลาเกือบห้าทุ่ม เธอจึงเอ่ยปากชวน
“พี่กรัณย์คะ ลงมาล้างหน้าล้างตาข้างในก่อนสิคะ ดื่มไปเยอะ ขับรถกลับตอนนี้คงไม่ดีแน่”
“ขอบคุณครับพลอย รบกวนหน่อยนะ”
เด็กๆ หลับใหลกันหมดแล้ว พลอยส่งผ้าผืนเล็กให้ แต่กรัณย์กลับคว้าฝ่ามือเรียวบางไว้แน่น ลูบไล้เบาๆ พลางเอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มทุ้ม
“ขอบคุณพลอยนะครับ ที่เข้าใจพี่”
“ขอบคุณพี่กรัณย์เหมือนกันค่ะ ที่ยอมรับฟังเื่ของพลอย”
“พลอย พี่รู้สึกดีกับพลอยมากเลยนะ” กรัณย์ขยับกายเข้ามาแนบชิดจนััได้ถึงไออุ่น “มากกว่าแค่เพื่อนคนหนึ่งแล้วสิ”
“พี่กรัณย์ มันจะดีเหรอคะ” หญิงสาวเอ่ยเสียงแ่ ััอุ่นร้อนทำให้หัวใจเต้นรัว
“พี่ห้ามใจตัวเองไม่ไหวแล้วจริงๆ พลอย”
ยังไม่ทันสิ้นเสียงกระซิบ ริมฝีปากของกรัณย์ก็ประทับลงมาอย่างดูดดื่ม ปลุกความวาบหวามลึกล้ำที่หลับใหลให้ตื่นเพริศ ลิ้นร้อนเกี่ยวกระหวัดแลกเปลี่ยนรสเสน่หาจนลมหายใจสะดุด ความรู้สึกผิดชอบชั่วดีพ่ายแพ้ต่อความโหยหา พลอยจูงมือเขาเข้าสู่ห้องนอน เสียงลงกลอนประตูดังแกร๊กเพื่อปิดกั้นโลกภายนอก กรัณย์โถมเข้ากอดรัดลูบไล้ไปทั่วเรือนร่างอันอวบอัด
“พลอย ตัวพลอยหอมมากเลย”
“พี่กรัณย์คะ อย่าทำแบบนี้ แต่พลอยก็ห้ามตัวเองไม่ได้เลยค่ะ”
เสื้อผ้าถูกปลดเปลื้องออกอย่างรวดเร็ว เหลือเพียงร่างเปลือยเปล่าแนบสนิทบนเตียงนุ่ม กรัณย์ก้มลงพรมจูบั้แ่ยอดอกเต่งตึง ละเลียดชิมยอดปทุมถันสลับไปมาอย่างช่ำชอง
“พลอยสวยไปทั้งตัวเลยรู้ไหม เนียนแน่นไปหมด”
“อื้อ พี่กรัณย์ อย่าแกล้งดูดแรงสิคะ เสียวไปหมดแล้ว”
ลิ้นร้อนลากผ่านหน้าท้องเนียนสู่เนินเนื้อส่วนลึก ส่งความเสียวสะท้านแล่นแปล๊บไปตามแนวสันหลัง มือหนาจับเรียวขาเนียนแยกออก ก้มลงปรนเปรอเกสรบุปผาฉ่ำหวานด้วยเรียวลิ้นอย่างพลิ้วไหว จังหวะการตวัดเน้นย้ำสร้างความสยิวซ่านจนพลอยต้องแอ่นสะโพกตอบรับ
“อ๊ะ พี่กรัณย์ พลอยไม่ไหวแล้ว มันเสียวจนทนไม่ไหวแล้วค่ะ!”
“ปล่อยออกมาเลยครับคนดี พี่จะทำให้พลอยมีความสุขที่สุดเอง”
หญิงสาวส่งเสียงร้องครางหวานลั่นห้องพลางเกร็งกระตุกสู่จุดสุขสมอย่างรุนแรง ไฟตัณหาที่ถูกจุดขึ้นลุกโชนเกินกว่าจะหยุดยั้ง พลอยขยับกายลงคุกเข่า มอบััอันแสนอ่อนโยนให้ความเป็ชายของเขาด้วยความทะนุถนอม สองมือเรียวรูดรั้งลำกายแกร่งจนตึงเปรี๊ยะ ก่อนจะด้วยริมฝีปากนุ่ม ปรนเปรออย่างดูดดื่ม
“ซี้ด พลอย ทำไมเก่งขนาดนี้ ลงลึกกว่านี้อีกนิดได้ไหมคนดี”
“แบบนี้ชอบไหมคะพี่กรัณย์” พลอยพึมพำช้อนสายตามองพร้อมขยับปรนเปรออย่างต่อเนื่อง
“ดีเหลือเกินพลอย พี่จะทนไม่ไหวแล้ว” กรัณย์ครางต่ำพลางพยุงร่างเธอกลับขึ้นมาบนฟูกนอน
กรัณย์ทาบทับกายลงมา ชำแรกแกนกายร้อนผ่าวเข้าสู่รอยทางรักที่ชุ่มฉ่ำอย่างช้าๆ ช่องทางนุ่มโอบรัดความแข็งแกร่งไว้แน่นขนัด
“อื้อ แน่นมากเลยพลอย ตอดรัดพี่แน่นเหลือเกิน”
“พี่กรัณย์ แน่นไปหมดเลยค่ะ ขยับเถอะนะคะ อย่าหยุดนะ”
กรัณย์เริ่มขยับสะโพกสาวส่งจังหวะรักหนักหน่วง ลึกซึ้ง และต่อเนื่อง เสียงลมหายใจหอบกระเส่าผสานไปกับจังหวะการเคลื่อนไหวที่เร่าร้อน พลอยขมิบเกร็งรับทุกแรงขับเคลื่อนอย่างลืมตัว
“ชอบไหมครับพลอย พี่ทำให้พลอยมีความสุขไหม”
“ชอบค่ะ เสียวมากเลยพี่กรัณย์ แรงอีกสิคะ กอดพลอยแน่นๆ ด้วย”
จังหวะแห่งแรงปรารถนาเริ่มโหมกระพือรุนแรงขึ้น กรัณย์จับสองมือเรียวของพลอยตรึงไว้กับที่นอน สองสายตาสอดประสานท่ามกลางแสงสลัว แววตาของเพื่อนสนิทสามีฉายชัดถึงความลุ่มหลงและความ้าที่ไม่อาจซ่อนเร้น ทุกการเคลื่อนไหวเต็มไปด้วยพละกำลัง ความเชี่ยวชาญ และความหนักแน่นที่แตกต่างจากสามีของเธออย่างสิ้นเชิง
“พลอย มองหน้าพี่สิครับ” กรัณย์กระซิบสั่งเสียงพร่า
พลอยจ้องมองใบหน้าคมสันที่ชุ่มไปด้วยเหงื่อ ความตื่นเต้นจากการกระทำที่ผิดบาปแล่นพล่านไปทั่วสรรพางค์กาย ลมหายใจร้อนผ่าวเป่ารดพวงแก้มยามที่เขาโน้มตัวลงมาโอบรัดร่างเธอไว้แแ่ ร่างกายของทั้งคู่แนบชิดแทบไม่เหลือช่องว่าง ขยับโยกตามแรงส่งอย่างสอดประสานและลงตัว
“พี่กรัณย์ กอดพลอยแน่นๆ ค่ะ”
เสียงหวานครางแ่กระตุ้นให้ชายหนุ่มเร่งจังหวะให้เร็วและลึกซึ้งยิ่งขึ้น ััแปลกใหม่ที่ดุดันแต่เปี่ยมไปด้วยความใส่ใจ ทำให้พลอยเผลอปล่อยตัวปล่อยใจไปกับรสััที่เธอโหยหามาเนิ่นนาน แผ่นหลังของเธอแอ่นรับทุกการเคลื่อนไหว ปลายเล็บจิกเกร็งลงบนแผ่นหลังกว้างของเขาเพื่อระบายความสยิวซ่าน
จนกระทั่งคลื่นอารมณ์พุ่งทะยานสู่ขีดสุด กรัณย์ส่งแรงโถมกายครั้งสุดท้ายอย่างลึกซึ้ง ร่างกายของพลอยเกร็งกระตุกรับความสุขสมอันท่วมท้น เสียงหอบหายใจของทั้งสองดังก้องผสานกันในความเงียบสงัด กรัณย์ทิ้งน้ำหนักตัวลงมาซบหน้าผากกับไหล่เนียน สองแขนยังคงกอดรัดเธอไว้แน่นราวกับไม่อยากให้่เวลานี้ผ่านพ้น
แต่ไฟแห่งความปรารถนาที่เพิ่งถูกจุดติดกลับไม่มอดดับลงง่ายๆ เพียงพักหายใจชั่วครู่ กรัณย์ก็เริ่มพรมจูบซอกคอขาวอีกครั้ง ปลุกเร้าให้บทรักรอบใหม่เริ่มต้นขึ้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า
1K
