War of the gods destroy Multiverse

วันที่ สาม ตุลา หลังจากที่พวกเยี่ยหลงออกเดินทางวันที่ สามตุลา เพื่อมาทำภารกิจที่หมู่บ้านใกล้เมืองสายฝน และในวันที่ เจ็ด ตุลา พวกคนก็มาถึงหมู่บ้านพอดี

พอพวกคนมาถึงหมู่บ้าน พวกคนก็เข้าพบผู้ใหญ่บ้านในทันที

เมื่อคนมาพบผู้ใหญ่บ้าน และแสดงตัวว่าเป็นผู้รับภารกิจมา โดยการโชว์ใบภารกิจให้ดูแล้ว

ฟีนิกซ์ก็ถามผู้ใหญ่บ้านขึ้น " เทพแห่งหนองน้ำที่พวกท่านต้องการให้พวกข้าสังหาร พวกท่านพอจะรู้มั้ยว่า มีลักษณะเป็นอย่างไร " 

ผู้ใหญ่บ้านกล่าวขึ้น " พวกเราเคยเห็นแต่เงาหัวของมัน สิ่งที่คล้ายที่สุดน่าจะคือมังกร "

" ตามใบภารกิจระบุว่า ชาวบ้านจะต้องส่งเครื่องสังเวยที่เป็นมนุษย์ลอยไปในหนองน้ำทุกๆเดือน เพื่อแลกกับที่มันจะไม่โจมตีหมู่บ้าน แสดงว่ามันก็ต้องเคยออกมาจากหนองน้ำ เพื่อมาโจมตีหมู่บ้านน่ะสิ พวกท่านไม่เคยเห็นตัวมันเลยหรอ " แคนถาม

" ใช่ ไม่เคยเห็นเลย เพราะตอนที่มันโจมตี มันจะสร้างพายุเข้ากระหน่ำโจมตีหมู่บ้านน่ะ " ผู้ใหญ่บ้านกล่าว

" เพียงแค่ พายุกระหน่ำเข้าซัดหมู่บ้าน พวกท่านไม่คิดบ้างหรอว่า มันอาจจะเป็นเพียงแค่ภัยทางธรรมชาติ

ธรรมดาๆก็เท่านั้นบ้างหรอ " ฟีนิกซ์ถาม

" ถ้าเป็นเพียงแค่ภัยธรรมชาติธรรมดาๆ มีหรอว่าพวกเราจะแยกไม่ออก เป็นเพราะตอนที่เทพแห่งหนองน้ำโจมตีหมู่บ้าน เงาหัวของมันจะปรากฏขึ้นมาด้วยพวกเราจึงรู้ได้ยังไงล่ะ " ผู้ใหญ่บ้านบอก

" พวกท่านอยู่กับสภาพที่ต้องสังเวยคนให้มันกินมานานกี่ปีแล้ว " แคนถาม

ผู้ใหญ่บ้านตอบ " สิบปีแล้ว "

" และสิบปีที่ผ่านมา ท่านเคยหาคนมาปราบเทพแห่งหนองน้ำมั้ย " เยี่ยหลงถาม

" เคยสิ ทำไมจะไม่เคยล่ะ ช่วงแรกที่เราถูกโจมตี เราก็หาคนมากำจัด แต่ไม่เคยมีใครรอดกลับมาเลย และยิ่งเราส่งคนให้ไปกำจัดเทพแห่งหนองน้ำมากขึ้นเรื่อยๆ การโจมตีก็ยิ่งหนักขึ้น จนพวกเราพบว่า มีวิธีที่มันจะไม่โจมตีเรา ก็คือ ส่งคนไปให้มันกินยังไงล่ะ " ผู้ใหญ่บ้านกล่าว

" แล้วท่านไม่คิดหรอ ว่าพวกเราอาจจะทำไม่สำเร็จก็ได้ " ฟีนิกซ์กล่าว

" คิดสิ ทำไมจะไม่คิดล่ะ แต่พวกเราก็ต้องเดิมพันเป็นครั้งสุดท้าย หากต้องการจะอาศัยอยู่ที่นี่ต่อ หากครั้งนี้ทำไม่สำเร็จ พวกเราก็คงต้องทิ้งแผ่นดินที่อาศัยอยู่กันมานับห้าร้อยปีเพื่อเอาตัวรอดแล้วล่ะ " ผู้ใหญ่บ้านกล่าว

" ในเมื่อเทพแห่งหนองน้ำมันอยู่ในน้ำ และมันก็เคยชินกับการที่พวกท่านส่งมอบเครื่องบรรณาการลอยน้ำไป ฉะนั้นข้ามีสิ่งของที่อยากจะขอกับท่านผู้ใหญ่บ้าน เพื่อทำภารกิจให้สำเร็จ " แคนกล่าว

" สิ่งของอะไร หากหาได้ ข้าจะไปนำมาให้โดยไว " ผู้ใหญ่บ้านกล่าว

แคนบอก " กรงไม้กับแพ "

" แค่นี้เองฤา " ผู้ใหญ่บ้านถาม

" ใช่ แค่นี้ " แคนบอก

" ได้เดี๋ยวข้าจะไปเตรียมให้ " ผู้ใหญ่บ้านบอก

พอผู้ใหญ่บ้านบอกเสร็จ คนก็เดินจากพวกเยี่ยหลงไป ไปเตรียมของที่พวกเยี่ยหลงต้องการให้

ครั้นคนเตรียมแพและกรงบนแพให้พวกเยี่ยหลงแล้ว ผู้ใหญ่บ้านก็ให้คนช่วยยกแพที่มีกรงอยู่ มาวางตรงริมฝั่งหนองน้ำ

เมื่อของที่แคนต้องการครบแล้ว ฟีนิกซ์ก็บอกกับเยี่ยหลง " เอาล่ะ หน้าที่ของมึงมาถึงแล้วเยี่ยหลง เข้าไปในกรงซะ ไปเป็นตัวล่อเทพแห่งหนองน้ำ "

เยี่ยหลงทึ่ได้ฟังดังนั้นก็ถึงกับ " ฮะ " และกล่าวขึ้นมา " จะให้ผมไปเป็นตัวล่อเทพแห่งหนองน้ำ ไม่ดีมั้งครับ "

" ไอ้เยี่ยหลง กูให้มึงเลือกสองทาง มึงจะสู้กับเทพแห่งหนองน้ำเอง หรือ จะไปเป็นตัวล่อ " ฟีนิกซ์ถาม

เยี่ยหลงครุ่นคิด ' เลือกทางไหนก็ตายเท่ากัน งั้นเราเป็นตัวล่อดีกว่า '

" ผมเป็นตัวล่อให้ก็ได้ครับ " เยี่ยหลงกล่าว

" ดี งั้นก็เข้ากรงไปซะ " ฟีนิกซ์กล่าว

พอฟีนิกซ์กล่าวเสร็จ เยี่ยหลงก็เปิดประตูกรงแล้วเอาตัวเข้าไปอยู่ในนั้น

ครั้นเยี่ยหลงเข้าไปแล้ว ฟีนิกซ์และแคนก็ช่วยกันดันแพให้ลอยไปตาม

ไม่นานแพก็ลอยมาถึงกลางหนองน้ำซึ่งมีหมอกหนาปิดทัศนวิสัย

ทิ้งเวลามาอีกห้าวินาที หลังจากที่เยี่ยหลงมาถึงกลางหนองน้ำ

ทันใดนั้น ก็มีบางอย่างโผล่พรวดขึ้นมาจากน้ำบริเวณห่างจากแพของเยี่ยหลงไม่มาก พอให้เห็นเงาหัวของเทพแห่งหนองน้ำ

ลักษณะหัวของเทพแห่งหนองน้ำ ที่เยี่ยหลงเห็นมันก็เป็นไปดั่งที่ผู้ใหญ่บ้านบอกจริงๆว่าคล้ายมังกร

เมื่อเยี่ยหลงเห็นว่าเทพแห่งหนองน้ำโผล่มาแล้ว คนก็ตะโกนขึ้น " เทพแห่งหนองน้ำมาแล้ว เทพแห่งหนองน้ำมาแล้วครับ ช่วยด้วย "

ทันทีที่เยี่ยหลงตะโกนร้องขึ้นมาเสร็จ เทพแห่งหนองน้ำก็พุ่งปากเข้ามากะจะกินเยี่ยหลงในคำเดียว

แต่พุ่งเข้าใกล้เยี่ยหลงเหลืออีกแค่ ห้าสิบเมตร ก็จะถึงตัว เทพแห่งหนองน้ำ ก็โดนฟีนิกซ์ที่พุ่งเข้ามาช่วยเหลือเยี่ยหลง ซัดจนหน้ากระเด็นไปทางซ้ายเต็มๆ

ฟีนิกซ์ที่เห็นตัวของเทพแห่งหนองน้ำว่าคือสัตว์วิเศษอันใด คนก็กล่าวขึ้น " กิเลนโลหิตแสนปี สัตว์อสูรของพรรคหลอมโลหิต ที่พรรคหลอมโลหิตเลี้ยงเอาไว้ เจอของดีเข้าให้แล้วเรา "

ฟีนิกซ์ตะโกนบอกแคน " เฮ้ย ไอ้แคน ก็กูเปลี่ยนแผนแล้ว จากที่จะฆ่ามัน เปลี่ยนมาจับมันแทนดีกว่า เพราะมันหายากไม่อยากให้มันตาย " 

แคนบอก " ถ้ามึงจะจับมัน งั้นมึงทำงานไปคนเดียวนะ กูไม่ช่วยนะเว้ย "

ฟีนิกซ์บอก " เฮ้ย ไม่เอาดิ ช่วยหน่อย ไม่ช่วยสู้ก็ไม่เป็นไร อย่างน้อยช่วยใช้เวทตรึงมันไว้หน่อยก็ดี " 

แคนตอบกลับ " เออ เออ เอางั้นก็ได้ "

ทันทีแคนพูดเสร็จ ในเวลาเดียวกันกิเลนโลหิตก็พุ่งโจมตีใส่ฟีนิกซ์

ฟีนิกซ์ที่แม้จะใส่กำไลสะกดพลัง ลดระดับขั้นพลังวิญญาณให้ต่ำกว่าระดับขั้นพลังวิญญาณของกิเลนโลหิตแล้วหนึ่งขั้นใหญ่ คนก็หากลัวไม่ แม้จะอยู่ระดับราชันจักรพรรดิวิญญาณขั้นหนึ่ง

คนทำการฟาดดาบด้วยมันตราใส่ใบหน้าข้างซ้ายของกิเลน จนกิเลนกระเด็นไปอีกครั้ง

กิเลนแม้โดนดังนั้น มันก็หาเข็ดไม่ มันทำการพุ่งเข้าโจมตีใส่ฟีนิกซ์ต่อ

แต่ทว่ามันก็โดนสวนกลับด้วยมันตรา จนกระเด็นไปอีกคราเช่นเคย

พอกิเลนตั้งหลักจากการที่โดนโจมตีจนกระเด็นไปได้แล้ว มันก็จะโจมตีฟีนิกซ์ต่อเป็นครั้งที่สี่

แต่ในทันทีทันใดนั้น ก่อนที่มันจะได้พุ่งเข้าโจมตี จู่ๆก็โซ่สีม่วงก็พุ่งโผล่ออกมาจากดินใต้หนองน้ำ เข้าพันธนาการกิเลนให้อยู่กับที่

ฟีนิกซ์ที่แม้จะเห็นแล้วว่า กิเลน โดนพันธนาการจนอยู่กับที่จนเป็นเป้านิ่งเพื่อให้ตนโจมตีแล้วจนสามารถทำให้สลบได้แล้วก็ตาม แต่ถึงแม้กระนั้นคนก็บอกแก่เยี่ยหลงขึ้น " ไอ้เยี่ยหลง ใช้ธงวิญญาณและเปิดทักษะเขตแดนวิญญาณสู่นิทราซะ "

เยี่ยหลงถาม " ถ้าคุณฟีนิกซ์ต้องการให้มันสลบล่ะก็ แค่คุณฟีนิกซ์โจมตีแบบรุนแรงทีหนึ่ง ก็ได้แล้วหนิครับ ทำไมต้องใช้ธงวิญญาณด้วย "

ฟีนิกซ์ตอบ " ถ้ากูโจมตีล่อเต็มข้อล่ะก็ มันสลบก็จริง แต่มันจะมีตำหนิ ซึ่งกูไม่ต้องการให้ของดีแบบนี้มีตำหนิ มึงเข้าใจมั้ย "

เยี่ยหลงกล่าว " เข้าใจแล้วครับ "

ฟีนิกซ์บอกกลับ " ถ้าเข้าใจแล้วก็รีบๆ ใช้ธงวิญญาณ เร็ว "

" ได้ครับ " เยี่ยหลงตอบรับ

พอเยี่ยหลงตอบรับเสร็จ คนก็นำธงวิญญาณออกมาจากแหวนมิติและนำมาถือไว้บนมือ

เมื่อคนได้ธงมือถือไว้บนมือแล้ว คนก็เพิ่งนึกขึ้นมาได้ว่าไม่รู้วิธีใช้ธง คนจึงถามพวกฟีนิกซ์ขึ้น " คุณฟีนิกซ์ คุณแคนครับ ธงวิญญาณ มันใช้ยังไงหรอครับ "

" โธ่ไอ้เว้ย ใช้ไม่เป็นทำไมเพิ่งมาบอก " ฟีนิกซ์ถาม

" ก็เพิ่งนึกขึ้นมาได้ " เยี่ยหลงกล่าว

ฟีนิกซ์บอก " วิธีใช้ก็แค่ โยนธงขึ้นไปบนฟ้า และใช้พลังเวทหรือพลังวิญญาณ ทำให้ธงลอยอยู่บนฟ้า จากนั้นก็ใช้พลังเวทหรือพลังวิญญาณเปิดใช้ความสามารถในธงก็แค่นั้น "

" อ๋อ เข้าใจแล้วครับ " เยี่ยหลงกล่าว

ทันทีที่เยี่ยหลงกล่าวเข้าใจแล้วครับ คนก็โยนธงขึ้นไปบนฟ้าอยู่เหนือหัวของกิเลน จากนั้นไม่นานคนก็เริ่มเปิดใช้เขตแดนวิญญาณสู่นิทราในทันที

เมื่อเยี่ยหลงเปิดใช้เขตแดนวิญญาณสู่นิทรา ทันใดนั้นวงเวทเขตแดนทรงกลมก็ปรากฏขึ้นมาบนฟ้าอยู่เหนือธง

ครั้นธงปรากฏและวงเวทปรากฏแล้ว สิ่งที่อยู่ใต้ธงใต้เขตแดนก็เริ่มมีอาการผิดปกติ คือ ง่วงขึ้น 

แต่กิเลนและฟีนิกซ์ที่มีระดับพลังวิญญาณและระดับพลังเวทที่สูง คนก็เพียงแค่หาว เพียงเท่านั้น

แคนที่เห็นว่าฟีนิกซ์หาวไปด้วย คนก็บอกเยี่ยหลง " ไอ้เยี่ยหลง ควบคุมธงให้ดีๆหน่อยดิวะ ไม่เห็นหรอ ไอ้ฟีนิกซ์หาวไปด้วยแล้ว "

เยี่ยหลงตอบกลับ " ก็เพิ่งใช้ครั้งแรก จะให้ผมควบคุมเจาะจงได้ถึงขนาดนั้น เป็นไปไม่ได้หรอกครับ "

แคนที่ได้ฟังดังนั้น ก็กล่าว " ช่วยไม่ได้เว้ย "

แคนกล่าวเสร็จ คนก็พุ่งตัวมาหาเยี่ยหลง และใช้มือข้างที่ว่างที่ไม่ได้ใช้ควบคุมโซ่ ทำการร่วมจับธงด้วยกับเยี่ยหลง

พอแคนจับธงแล้ว คนก็อัดพลังเวท พลังวิญญาณเพิ่มเข้าไปในธงอีก เพื่อทำให้กิเลนสลบเร็วๆ 

และแคนก็ไม่ลืมที่จะใช้พลังเวท พลังวิญญาณควบคุมธงทำให้ผลของเขตแดนวิญญาณสู่นิทราจากธง ส่งผลแค่กับกิเลนอีกด้วย

กิเลนโลหิตที่โดนทั้งตรึงและทำให้ง่วงนอน มันก็กล่าวขึ้น " เจ้าพวกมนุษย์ปล่อยข้า ปล่อยข้า "

กิเลนเอ่ยได้แค่นี้ ดวงตามันก็ปิดลง และสลบไสลนอนหลับไป

ครั้นกิเลนโลหิตสลบไสลไปแล้ว ฟีนิกซ์ก็กล่าวกับเยี่ยหลงขึ้น " ไอ้เยี่ยหลง นำแหวนมิติอีกแหวนของกูที่อยู่ในแหวนมิติของกูที่มึงสวมใส่อยู่ออกมาให้กู เร็ว "

เยี่ยหลงที่ได้ฟังดังนั้นก็ตอบรับ " ครับ ครับ ครับ " และทำการเรียกแหวนมิติที่ฟีนิกซ์ต้องการออกมาจากแหวนมิติของฟีนิกซ์เองโดยเร็ว

โดยแหวนมิติที่เยี่ยหลงเรียกออกมานั้น เป็นแหวนมิติหยกดำ 

เยี่ยหลงถาม " ใช่แหวนวงนี้ไหมครับ "

ฟีนิกซ์ตอบ " ใช่ "

พอฟีนิกซ์บอกว่าใช่ เยี่ยหลงก็โยนแหวนมิติหยกดำให้สู่มือฟีนิกซ์ไป

เมื่อฟีนิกซ์ได้แหวนมาแล้ว คนก็ทำการใช้แหวนดูดร่างของกิเลนโลหิตดูดเข้าไปในแหวน

ครั้นดูดร่างของกิเลนเข้าไปในแหวนจนหมดเสร็จ 

เยี่ยหลงก็กล่าว " แค่นี้งานก็เสร็จแล้วใช่มั้ยครับ "

ฟีนิกซ์ตอบ " เออ ก็จบแค่นี้แหละ "

" งั้นพวกเราไปรับเงินกันเถอะครับ " เยี่ยหลงกล่าวพลางหันไปมองยังริมฝั่ง

แต่ก่อนที่เยี่ยหลงจะได้พุ่งตัวไปยังริมฝั่ง เพื่อกลับไปรับเงินจากผู้ใหญ่บ้าน ณ บ้านของผู้ใหญ่บ้าน

ฟีนิกซ์ก็กล่าวขึ้นก่อน " เดี๋ยวไอ้เยี่ยหลง มึงลองดำน้ำลงไปในน้ำดูตรงนี้ซิ กูรู้สึกได้ว่ามีอะไรบ้างอยู่ใต้นั้น " ฟีนิกซ์กล่าวพลางชี้ไปยังจุดที่กิเลนโลหิตโผล่ขึ้นมาจากน้ำ

เยี่ยหลงตอบรับ " เข้าใจแล้ว "

พอเยี่ยหลงเข้าใจเสร็จ คนก็ว่ายน้ำไปยังจุดที่กิเลนโผล่ออกมา จากนั้นก็ดำลงไปดู

คนดำลงไปจนสุด คนจึงพบกับโครงกระดูกมนุษย์ที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ และในมือก็ถือคัมภีร์สีทองที่มี ตะไคร่น้ำโคลน สาหร่ายเกาะ

เยี่ยหลงที่เห็นคัมภีร์ แม้จะมีอะไรเกาะจนทำให้มองไม่ชัด แม้จะเห็นเพียงแค่แสงของทอง คนก็รู้ในทันทีว่ามันคือคัมภีร์อะไร

' นี่มัน คัมภีร์สวรรค์ ' เยี่ยหลงตระหนักรู้ได้

พอเยี่ยหลงตระหนักรู้ได้ คนก็นำคัมภีร์สวรรค์ออกมาจากมือของโครงกระดูก และว่ายน้ำกลับขึ้นไป

เมื่อคนกลับมาถึงบนผิวน้ำ คนก็โชว์ว่าได้อะไรมาและกล่าว " ดูสิครับ ว่าผมได้อะไรมา "

" นี่มันคัมภีร์สวรรค์ของนิกายมารฟ้าหนิ " แคนกล่าว

" ใช่ครับ นี่คือคัมภีร์สวรรค์ ของนิกายมารฟ้า " เยี่ยหลงกล่าว

" ในเมื่อเราได้คัมภีร์สวรรค์มาแล้ว เราจะเอาอย่างไรกับมันดีล่ะครับ ขาย หรือ ให้ใครดี " เยี่ยหลงถาม

ฟีนิกซ์ตอบ " เก็บมันเอาไว้ก่อน กูมีความคิดดีๆ ว่าจะทำอย่างไรกับพวกมัน "

" แต่ตอนนี้ พวกเรา ไปส่งภารกิจก่อน " ฟีนิกซ์บอก

ครั้นฟีนิกซ์บอกมาแบบนั้น แคนก็พาเยี่ยหลงเดินนำฟีนิกซ์ไปมุ่งไปสู่บ้านของผู้ใหญ่บ้าน โดยมีฟีนิกซ์เดินตามหลังไป

พอคนมาถึงบ้านผู้ใหญ่บ้าน และเข้าพบผู้ใหญ่บ้านแล้ว ฟีนิกซ์ก็กล่าว " เราจัดการกับเทพแห่งหนองน้ำได้แล้ว แล้วค่าตอบแทนของถารกิจล่ะ "

ผู้ใหญ่บ้านถาม " พวกท่านบอกว่า จัดการกับเทพแห่งหนองน้ำได้แล้ว แล้วไหนหลักฐานล่ะ "

ฟีนิกซ์ที่ได้ฟังดังนั้น ก็บอกผู้ใหญ่บ้าน " เชิญออกมาดู "

เมื่อฟีนิกซ์บอกเชิญให้ออกมาดูเสร็จ คนก็ทำการเดินนำผู้ใหญ่บ้านออกมาอยู่หน้าบ้านคน จากนั้นก็เรียก ร่างของกิเลนโลหิตออกมา

ทันทีที่ผู้ใหญ่บ้านเห็นกิเลน และเห็นหัวของกิเลน คนก็ตาเบิกกว้าง และกล่าว " เป็นเทพแห่งหนองน้ำจริงๆ เป็นเทพแห่งหนองน้ำจริงๆ "

พอผู้ใหญ่บ้านกล่าวกับตนเองเสร็จ คนก็หันมากล่าวกับคนในหมู่บ้าน " พวกเรา พวกเรากำจัดเทพแห่งหนองน้ำได้แล้ว พวกเรากำจัดเทพแห่งหนองน้ำได้แล้ว "

ทันควันที่ผู้ใหญ่บ้านประกาศไปแบบนั้น ลูกบ้านก็ร้องเฮดีใจกันออกมากันทั่วหน้า

เมื่อพวกผู้ใหญ่บ้านได้เห็นแล้วว่า เทพแห่งหนองน้ำโดนปราบกำราบจริง ฟีนิกซ์ก็ทำการเก็บร่างเทพแห่งหนองน้ำเข้าแหวน

จากนั้นก็กล่าวกับผู้ใหญ่บ้าน " แล้วค่าตอบแทนเล่า "

ผู้ใหญ่บ้านที่ได้รับคำถามมาแบบนั้น คนก็เดินกลับเข้าไปในบ้าน และเดินออกมาพร้อมถุงอะไรบางอย่าง

ผู้ใหญ่บ้านกล่าว " นี่คือทองจำนวนหนึ่งหมื่นเหรียญ ที่ได้ระบุไว้ในใบภารกิจ "

ฟีนิกซ์รับมาและตรวจดูด้วยสายตาเพียงคร่าวๆ จากนั้นก็โยนถุงทองให้เยี่ยหลงนำไปเก็บในแหวนไป

เมื่อภารกิจเสร็จแล้ว แคนก็กล่าวขอตัวลาจากหมู่บ้านนี้ไปกับผู้ใหญ่บ้าน " เช่นนั้น พวกเราขอตัวก่อน "

ผู้ใหญ่บ้านกล่าว " ได้เลยเชิญๆ " 

พอผู้ใหญ่บ้านกล่าวเสร็จ พวกแคนก็ทำการออกเดินทางกลับสำนักงานของตนในทันที

และในวันที่ สิบเอ็ด ตุลา พวกเยี่ยหลงก็กลับมาถึงร้านรับจ้างแลกเปลี่ยนสารพัด

ครั้นฟีนิกซ์กลับมาถึงร้านรับจ้างแลกเปลี่ยนสารพัด คนก็ส่งถุงทองให้ซีคไปสแกนตรวจว่าครบหนึ่งหมื่นเหรียญทองมั้ย สรุปว่าครบ

พอรู้ว่าทองค่าตอบแทนที่ได้มาครบ ฟีนิกซ์ก็บอกซีค " ซีค ช่วยแบ่งทองเป็นส่วนละครึ่งที "

ซีคตอบรับ " ได้ครับ "

เมื่อซีคตอบรับเสร็จ คนก็ทำการแบ่งทองเป็นสองกอง กองละครึ่งให้ จากนั้นก็โกยใส่ถุงและเดินมายื่นมอบให้กับแคนและฟีนิกซ์

ครั้นฟีนิกซ์ได้รับทองส่วนของตนมาแล้ว คนก็เดินมาดูกระดานติดใบภารกิจ

เยี่ยหลงที่เห็นดังนั้น ก็กล่าวถาม " คุณฟีนิกซ์จะเลือกภารกิจตอนนี้เลยหรอครับ "

ฟีนิกซ์ตอบ " ก็ใช่น่ะสิ ไม่รู้ว่าภารกิจที่ฉันต้องการจะยังอยู่รึเปล่า เผื่ออยู่จะได้รีบเอา เดี๋ยวมีคนแย่งไป "

เยี่ยหลงถาม " ภารกิจแบบไหนหรอครับ ที่คุณฟีนิกซ์อยากทำ "

ฟีนิกซ์ไม่ตอบ คนทำการหาใบภารกิจที่ตนต้องการจากใบภารกิจที่ถูกติดซ้อนกันอยู่ พอเจอ คนก็แสดงโชว์ให้ดูเป็นคำตอบ

" ภารกิจนี้มัน " เยี่ยหลงกล่าว