แม้ความ สัมพันธ์ ทางกาย ของน้า - หลาน ปลอมๆ จะเลยไปถึงขั้น คนทั่วไปเรียกว่า "ผัว -เมีย" แล้วก็ตาม แต่คงใช้ไม่ได้กับคู่เลขกลับ คู่นี้ เพราะนับจากเ้าเด็กกลับมาจากกรุงเทพ เื่ใกล้กันบนเตียง ก็ไม่เกิดขึ้นอีกเลย เรียกได้ว่า ราบเรียบ เพิ่มเติมคืน คนน้า กลายเป็คนติดมือถือขึ้นมา จนคนรอบข้างสังเกตได้
เจเจ : ั้แ่มีผัวเด็กเนี้ย หยิบมือถือบ่อยนะเจ้ รอข้อความใคร หนออ
หนูดี : แสนรู้นะ ก็ปกติ
เจเจ : แสนรู้นะใช้กับหมา เนี้ยน้อง ไม่ใช่หมา
หนูดี : แกนะ หมา เต็มปาก
เจเจ :จ้า ๆๆๆ แล้วเอาไงนี้ ไม่ใช่เด็กฟันแล้วทิ้งนะ ว้ายๆๆๆ
คนที่มีศักดิ์เป็น้องล้อเลียน ญาติผู้พี่
หนูดี : สวยขนาดนี้ โนสน โนแคร์จ้า
แม้จะพูดเล่นสนุกกับญาติ พอตกบ่ายจัดการงานตัวเองจนว่าง หนูดี พอมีเวลาอยู่กับตัวเอง ก็เริ่มเก็บเอาเื่ราวระหว่างเธอ กับเ้าเด็กมาคิด เื่ราว คนวัยต่างกัน 42-24 มันจะมีทางลงเอยยังไง เื่ครอบครัวนะหนูดี ก็ไม่ต้องแคร์อะไรมาก เพราะพ่อแม่ ปู่ ย่า ตา ยาย ก็ไม่อยู่แล้ว ส่วนญาติคนอื่นๆ ก็ไม่ได้มาวุ่นวายอะไร ต่างคนต่างอยู่
แต่สิ่งที่หนูดี แคร์ กับเป็ครอบครัวเ้าเด็กที่ตัวเองสนิทมาั้แ่เด็ก โดยเฉพาะเพื่อสนิทอย่าง หนึ่ง
อายุที่ห่างกัน ตั้ง 18 เอาง่ายๆ หนูดีอยู่ ม.6 จะต่อมหาวิทยาลัยแล้ว เ้าเด็กพึ่งเกิด ไม่ใช่แค่รุ่นน้อง แต่เป็ รุ่นลูก รุ่นหลานเลยทีเดียว พอเอาเข้าจริงๆ จะได้ผัวเป็ตัวเป็ตน หรือ ได้ลูกเพิ่มยังไม่รู้เลย
ที่สำคัญ หนูดี ก็ไม่รู้ว่าตัวเอง รู้สึกเอ็นดู เ้าเด็กจากความน่ารักในวันเด็ก ชอบ เมื่อโต หรือหลงใหลไปกับ เซ็กสฺ์ ที่เด็กมอบให้ จนสับสนไปหมด
"มันไม่ง่ายหรอก กับการมีใครสักคน ในวัย 42 อายุน้อยกว่า 18 ปี "
18.00 น.
สิ : เป็อะไรคะ ยังนั่งทำงาน แต่ไม่ทำงาน เค้ามาตั้งนานแล้วยังไม่รู้ตัว ทำไมร้านยังไม่ปิด ปิด ห้าโมงครึ่งนิ
หนูดี : เอาของขึ้น ของลง ที่โกดังยังไม่เรียบร้อยนะ มีอะไรคะ
สิ : หิวววววววววววววววววววววววววว
เ้าเด็กทำตาแป๋ว อ้อน เป็หมาหูลูบ
หนูดี : น้าไม่ทานข้าวเย็น ไดเอทอ่ะ
สิ : ไปเป็เพื่อนเค้าหน่อยสิ ไม่กินก็ได้ นะนะ เนี้ย งานยุ่ง บ้านก็ไม่เสร็จ ตรงที่เค้าจะทำออฟฟิศ ยิ่งไปกันใหญ่ ต้องหอบงานไปทำคาเฟ่เพื่อเอา ผู้รับเหมาหนีงาน เค้านิหัวหมุนเลยนะ เลยไม่ได้มาหา เค้าคิดถึงจะตายแล้ว
หนูดี : ให้เงินไปครบแล้วหรือยัง
สิ : ยังคะ แต่ก็เสียเปรียบเยอะอยู่
หนูดี : เดียวน้าหา ผู้รับเหมาะงานดี ไม่ทิ้งงาน เชื่อถือได้ให้ กินอะไรง่ายๆมั้ย น้าทำให้ น้าดูบัญชี กับทำเงินเดือนพนักงานอยู่ ไม่อยากออกไปข้างนอกจะทำให้
สิ : ขอบคุณคะ แต่เดียวเค้าไปทำเอง ทำงานต่อเถอะค่ะ
หนูดีใช้ชีวิตคนเดียว ตกเย็นมาบ้านก็เงียบเหงา มี่นี้ ที่เ้าเด็กมักวนเวียนมาทำตัว วุ่นวายกับบ้านหลังเลิกงาน แต่เป็ความวุ่นวายที่แสนสบายใจ ก่อนเ้าตัวจะยกมาม่า มานั่งกินเฝ้าหนูดีทำงาน จนอีกฝ่ายทานหมด หนูดีจึงเงยหน้า มาชวนคุย
หนูดี : เรามาพูดเื่เรา แบบผู้ใหญ่คุยกันสักทีนะ ไม่ต้องเปลี่ยนเื่ แล้ว ทำหน้างอแง หนีปัญหาอีก
สิ : อย่าไล่เค้าไปไหนนะ เค้าไม่อยากฟัง หมดแรงคิดงานทำงาน
พูดจบ ก็ปากคว่ำหน้างอ
หนูดี : คิดว่าเราจะเป็ยังไง ควร หยุด ควรไปต่อ หรือ ลืมมันไปเลย
สิ : น้าลืมไม่ได้หรอก เค้าร้อนแรง อิอิ
หนูดี : บอกว่าคุยจริงจังไม่เล่นไง เ้าสิ
เมื่อเห็นอีกคน เสียงดุ ตาจ้องตา และ ขึ้นเสียง และเรียกชื่อกัน จึงต้องคุยกันตรงๆ
สิ : เค้าจริงจัง และไม่หยุด เค้าชอบน้า
หนูดี : ถ้าตอบว่าชอบน้า เพราะเราเอากันแล้ว ไม่ต้องก็ได้นะ โตแล้วเข้าใจ
.
สิ : คนแบบน้าหนูดีจะรู้อะไร
หนูดี : คนแบบน้าทำไม ?
สิ : ั้แ่เด็ก จนตอนนี้ เค้าไม่เคย นับถือน้า เป็น้า เหมือนน้าหนึ่งเลย
เอ้าเห้ย !! หนูดีโมโหลมออกหู เธอนิสัย หรือทำอะไร จนเด็กไม่เคารพ แต่เด็ก จนต้องลุกจากเก้าอี้ทำงาน ไปนั่งลง โซฟารับแขกในห้องทำงาน ที่เ้าเด็กนั้งกินมาม่า พึงหมด
หนูดี : ฉันไม่ดียังไงยะ ฉันไปทำอะไรให้หล่อน ั้แ่เด็ก ฉันเล่น ซื้อขนมไปฝากหล่อนแต่เด็กเลยนะ ฉันไปทำอะไรให้
หนูดีโวยวาย ทั้งที่บอกเ้าเด็กว่า คุยแบบผู้ใหญ่คุยตกลงกัน พร้อมเอากำปั่นเล็กๆ 2 ข้าง ของเ้าตัว ทุกรั้วๆ ที่ไหล่เ้าเด็ก จนต้องรวบข้อมือทั้งสองข้าง ให้หยุด แต่ตัวยังดิ้นอยู่ ก่อนจะช้ำไปกว่านี้ จากคำเรียก คำแทนตัวเอง เชื่อว่า โกรธจนหลุดไปแล้ว
สิ : เค้าชอบน้า แบบอยากได้เป็แฟน แบบแอบหลงรักั้แ่เด็กแล้ว
ทุกย่างหยุดชะงัก
หนูดี : ไอ้เด็กแก่แดด ไอ้เด็กขี้โกหก
สิ : จริงๆ เค้าชอบน้า ั้แ่อนุบาลแล้ว ั้แ่น้าทำงานประจำที่กรุงเทพ ยังไม่มารับ่ต่อ อากง อาม่า แล้ว เค้าอ่ะหลงรักคุณน้า หนูดี ที่มีของฝากมาจากกรุงเทพ มานาน เป็สิบกว่าปีแล้ว ยังจะว่าเค้าเล่นเหรอ
หนูดี : ไม่จริง แล้วใครอากง อาม่า น้ารับ่ต่อ เตี่ย กับม๊า
สิ : ก็พ่อกับแม่น้านั้นแหละ ให้เรียก อากง อาม่า เค้านะ มานี่ั้แ่เด็กแล้วนะ พึ่งจะไม่มา ตอนไปเรียนกรุงเทพ และน้ามาดูแลต่อนั่นแหละ
หนูดี : ---------------
สิ : เค้าไปมา บ้านหลังนี้ ร้านนี้ ตั้งนานแล้ว มีแต่น้าแหละ ที่ไม่มีเค้าในสายตา
หนูดี : พอพอ โกหก น้าเจอะเราั้แ่เด็ก ตัวเป็ป้อมๆ ยังกับโลโก้ยางรถยนต์
สิ : ตอนเด็กมากเค้าจำไม่ได้หรอก แต่เค้าชอบน้าั้แ่ 8-9 ขวบ นะของจริง ตอนน้าหนึ่ง มาทำงานที่นี่ เค้าก็มานี่ตลอดแหละ น้าแหละไปอยู่กรุงเทพ หรือตอน ม.ต้น ม.ปลาย น้าก็จำเค้าไม่ได้
หนูดีไม่รู้จะพูดว่าไง ได้แต่พยายามทบทวนเื่ราว ของเ้าเด็กแบบงงอยู่
สิ : เค้าชอบน้า หลงรักแต่เด็ก แม้ว่า เค้าจะรุกน้าเร็วไปหน่อย แต่เค้าไม่อยากเสียเวลา ไม่อยากแอบมอง แอบรับรู้ว่า น้ามีใคร เลิกกับใคร แล้วเริ่มต้นกับใครใหม่ๆแล้ว น้าชอบเค้าบ้างหรือเปล่า
...
หนูดี : น้าไม่รู้ ทุกอย่างมันเร็ว น้าสนใจ คนอยู่น้าฟาร์มสิวันนั้น น้าใจเต้นแรง แต่น้าไม่คิดว่า คือหลานหนึ่ง ที่น้าเห็นแต่เด็ก น้าไม่เคยมีแฟนเป็ผู้หญิง น้าไม่มีคำตอบในวันนี้
เ้าเด็กดึงตัวน้ามากอด พร้อมหอมหัวไปหนึ่งที
สิ : อย่าไล่เค้าไปไหนเลย ลองมองเค้า ที่เป็เค้า ไม่มีเพศ ไม่ใช่คนรู้จัก แต่เด็ก เป็คนที่รักน้า จีบน้า คนหนึ่งได้หรือเปล่าคะ
------------------------------------------------------------
หนูดีพละตัวออกจากเ้าเด็ก
หนูดี : จะบอก พ่อ แม่ ครอบครัวว่ายังไง อายุเราต่างกันเกินรอบ 18 ปีเลยนะคะ
สิ : ตอนนี้ แค่เราคะ ครอบครัว เค้าจะบอกเอง การอายุต่าง ปรับเข้าหากันก็ได้นิคะ 18 เองต่างหาก
//------------//
หนูดี : งั้นั้แ่วันนี้ เรามา นับหนึ่ง ไปพร้อมๆกัน เรียนรู้กันไป ถ้ามันไม่ใช่ ต้องบอกน้ามาตรองๆ โอเคหรือเปล่า
จุ๊ป จุ๊ปๆ
เ้าเด็กหอมแก้มคนน้าซ้ำๆ อย่างดีใจ พร้อมกลับมาทะเล้นขี้เล่นตามเดิม
....
หนึ่ง : หลานสาวฉันนิ มาได้ยังไง
หนึ่ง ถาม หนูดี ระหว่างการมากินข้าวเที่ยงร้านส้มตำชื่อดังของเมืองนี้ เพราะเลือกกันมากันหลังพักเที่ยง ของหน่วยงาน ร้าน สำนักงานต่างๆ ทำให้คนน้อย จนมองเห็นใครเดินเข้ามาหา ยิ้มแฉ่งมาแต่ไกล
หนูดี : ทางนี้ เร็วๆๆ
หนึ่ง งงไปอีก 1 ยก เมื่อเ้าหลานสาว เดินตรงมาที่โต๊ะ และเพื่อนหล่อนก็เหมือนจะรับรู้การมาถึงของหลานตัวเอง
สิ : อเมริกาโน่น้ำผึ้งคะ
หนูดี : ขออบคุณจ้า ปวดหัวแต่เช้าแล้วยังไม่ได้ กาแฟสักแก้ว
หนึ่ง : เดียว ของน้าละ ทำไมซื้อฝากแต่ยายหนูดี แล้วมาได้ไง ใครชวน โตทำงานเองแล้ว ยังชอบของฟรี เหมือนเดิม
สิ :น้าหนูดีฝาก น้าหนูดีชวน และน้าไม่ได้บอกซื้ออะไรให้ โจบบบบบบ
หนึ่ง : ยังไง ไปสนิทกันตอนไหน ยังไง หรือฉันตกข่าวอะไรไป
หนูดี : เออ คือว่าๆ สิ มา ขอคบกับฉัน แต่แกไม่ต้องคิดมากนะ ฉันแค่ให้หลานมันลองคุย ถ้าหลานเจอะใคร ไปได้ ฉันไม่ได้จะหลอกเด็กนะ
หนึ่ง: อ้อ แค่นี้แหละ สั่งๆ ตำป่ามั้ยแก หรือเอาตั้งตำป่า กับปูปลาร้าดี ?
หนูดี : เดียว!!! แกไม่ใ แปลกใจ หรืออะไรเลยอ่ะ ?
หนึ่ง: หือ บ้านฉันก็รู้ว่า เ้าสิ มันแอบชอบแกแต่เด็ก มีแต่แกละไม่รู้ แค่แปลกใจ ว่ามันจะกล้า และเร็วขนาดนี้
หนูดี หันไปมองเ้าเด็ก ที่หยักคิ้ว ยกยิ้มให้เ้าตัวเช่นกัน
----
ชีวิตก็เหมือนนับหนึ่ง ในการรู้จักเ้าเด็กจริงๆ
2K
