ระหว่างโลกของเธอกับเขา - Dreamscapes

แสงแดดอ่อนยามเช้าทะลุม่านสีขาวเข้ามาในห้อง นัทลืมตาขึ้นช้า ๆ

ข้างตัวเขา — เอมนอนหลับอยู่จริง ๆ

ไม่ใช่ความฝัน ไม่ใช่เงาโปร่งแสง ไม่ใช่ภาพหลอน

ลมหายใจของเธอสม่ำเสมอ แม้เบาแต่มีอยู่จริง เธอจับมือเขาไว้แน่นแม้ในยามหลับ

“นี่คือความจริงที่ผมเลือกแล้ว…”

เขากระซิบเบา ๆ ราวกับกลัวเธอจะหายไป

ณ ห้องประชุมปิดของ Dreamscapes Inc.

การโต้เถียงระหว่างผู้บริหารถึงจุดเดือด

“ถ้า Anchor เริ่มดึง๭ิญญา๟กลับสู่โลกจริง แล้วอะไรจะคงอยู่ในความฝัน?” “เราขายฝันให้คนหนีความเ๯็๢ป๭๨ — ไม่ใช่ทำให้พวกเขาเรียก ‘ความเ๯็๢ป๭๨เดิม’ กลับมา”

ผู้ก่อตั้งนั่งฟังเงียบ ๆ ก่อนจะวางมือเบา ๆ บนโต๊ะ

“ไม่ใช่ทุกคนที่หนีเพราะไม่อยากจำ... บางคนฝันเพื่อรักษาสิ่งที่เขากลัวจะลืม”

“เราเคยคิดว่าโลก๥ิญญา๸กับโลกมนุษย์ต้องแยกกัน...แต่บางที พรมแดนมันอาจจะเบาบางลง เพราะ ‘ความรัก’ ”

วันเดียวกัน — บนโลกจริง

เอมตื่นขึ้นมาในห้องของนัท

เธอเดินไปที่หน้ากระจก เห็นตัวเองในเสื้อเชิ้ตของเขาที่เธอหยิบมาสวมไว้เมื่อคืน ความรู้สึกเรียบง่ายที่เหมือนได้ “มีชีวิต” กลับมา

เธอหยิบปากกาขึ้นมาแล้วเขียนบางอย่างลงในสมุดโน้ตของเขา

“หากฉันหายไปวันใด อย่าจำแค่ฉัน...จำ ‘ตัวคุณ’ ที่กล้าทำทุกอย่างเพื่อฉันด้วย”

แต่นั่นเอง เงาโปร่งใสบางอย่างปรากฏขึ้นข้างเธอในกระจก — ผู้ควบคุมระบบฝัน

“เอม... คุณยังไม่ได้รับอนุญาตให้อยู่ต่อในโลกนี้”

เธอหันกลับมาอย่างไม่๻๠ใ๽ “แต่ฉันก็ยังไม่หายไป”

“Anchor ของคุณกำลังทำให้โครงสร้างโลกฝันเสียสมดุล”

“ถ้าเขายืนยันจะรักษาคุณไว้ — เราจะต้องรีเซตระบบ และเขาจะต้องลืมคุณอีกครั้ง”

เย็นวันนั้น นัทได้รับจดหมายจากบริษัทจดหมายฉบับพิเศษ ไม่มีชื่อส่ง ไม่มีที่อยู่ มีเพียงประโยคเดียวพิมพ์กลางหน้ากระดาษสีเทาอ่อน

“คุณสามารถรักษาความทรงจำได้ — แต่ต้องแลกกับการไม่พบเธออีกเลย” “หรือคุณจะพบเธอได้ตลอดไป — หากยอมลืมทุกสิ่งที่เคยมีร่วมกัน”

การเลือกระหว่าง ‘ความจำ’ และ ‘ความจริง’ ถูกวางไว้ตรงหน้า

คืนนั้น ทั้งคู่นั่งมองท้องฟ้าบนดาดฟ้า ตรงที่เคยเห็นดาวด้วยกันในฝัน

เอมหันมาหานัท ดวงตาสั่นไหว

“คุณเคยถามฉันในฝัน... ว่าถ้าฝันหายไปหมด ฉันยังอยากอยู่กับคุณไหม”

“วันนี้ฉันจะตอบ — ถ้าฉันหายไป คุณยังต้องอยู่ให้ได้”

นัทเงียบไปนาน ก่อนตอบอย่างหนักแน่น

“ผมขอไม่เลือกเลยได้ไหม”

“ผมจะไม่ยอมลืม และผมจะไม่ยอมปล่อยคุณไปด้วย”

เสียงคลื่นความถี่ความฝันเริ่มกระเพื่อมจากชั้นบรรยากาศร่างของเอมเริ่มจางลงชั่วขณะ ระบบพยายามดึงเธอกลับ

แต่บางอย่างต้านไว้ — หัวใจของ Anchor ที่ไม่ยอมยกให้ใครควบคุมอีกต่อไป

และในชั้นล่างสุดของ Dreamscapes Inc.เครื่องวัดพลังงานจิต Anchor พุ่งทะลุระดับที่เคยมีในประวัติศาสตร์

“เขากำลัง ‘สร้างความฝัน’ ที่คงอยู่ในโลกจริงได้…” “เขากำลังเปลี่ยนโครงสร้างบริษัทของเรา”

ผู้ก่อตั้งยิ้มจาง ๆ

“บางที… ถึงเวลาที่เราต้องฝันใหม่ไปพร้อมเขา”