ตอนที่ 1
ณเดชน์ อุรัสยา
ในปัจจุบันภัยร้ายแรงของประเทศที่มีมาอย่างต่อเนื่องที่สุด คือ ภัยจากยาเสพติด มันส่งผลแก่ชีวิต ครอบครัว และความเป็อยู่ของคนทุกคนที่เข้าไปยุ่งเกี่ยวกับมัน ไม่ว่าจะเป็ผู้เสพ ผู้ขาย หรือแม้กระทั่งชาวบ้านธรรมดาที่โชคร้าย เป็เหยื่อให้กับยาเสพติดอีกมากมายนับไม่ถ้วน สาเหตุเหล่านี้เองจึงต้องมีทีมตำรวจพิเศษไว้คอยปราบปราม สืบหา ตัวการใหญ่ของแหล่งผลิตยาและค้ายา เพื่อปกป้องและสร้างความสงบสุขให้กับประชาชน
ในค่ำคืนนี้ก็เป็อีกหนึ่งภารกิจของกองปราบปรามยาเสพติดที่ต้องส่งลูกทีมมาเฝ้าสังเกตการณ์อยู่หลังโกดังแห่งหนึ่ง ทีมตำรวจได้รับเบาะแสจากแหล่งข่าวผู้ไม่ระบุชื่อว่าจะมีการขนส่งยาเสพติดล็อตใหญ่ในวันนี้ ทางตำรวจจึงส่งลูกทีม ไปดักรอจับกุม หนึ่งในนั้นคือผู้กองเพียงฝัน ตำรวจหญิงเพียงไม่กี่คนในทีมที่มีความสามารถรอบด้านและไหวพริบดีเยี่ยม และรองสารวัตรปกรณ์ ตำรวจหนุ่มคู่หูของหญิงสาว
ขณะนี้เป็เวลายี่สิบสามนาฬิกาแล้ว แต่ยังไม่มีความเคลื่อนไหวใด ๆ รอบโกดัง ไม่มีทั้งคนเข้าและคนออก ผู้กองเพียงฝันจึงเริ่มคิดว่าข้อมูลที่ได้อาจเป็เพียงเื่เท็จ จวบจนรถยุโรปราคาแพงคันหนึ่ง ขับเข้ามาจอดหน้าโกดัง สินค้า
อารัณย์ พิภักดิ์ดาศร
ริมฝีปากเรียวสวยยกยิ้มอย่างพอใจเมื่อเห็นว่าบุคคลที่ตนหมายตัวเอาไว้ปรากฏตัว ในที่สุดวันที่หญิงสาว จะได้จับกุมหนึ่งในเ้าพ่อสถานบันเทิงั์ใหญ่ของประเทศก็มาถึง เบื้องหน้าเขาเป็หัวหน้าตระกูลพิภักดิ์ดาศร ที่ทำธุรกิจสถานบันเทิงและแอลกอฮอล์ แต่เื้ัมีข่าวลือว่าเขาเป็เ้าของธุรกิจมืดเกือบทุกประเภท หนึ่งในนั้น คือ การค้ายาเสพติดที่เป็เป้าหมายในการจับกุมครั้งนี้
“ณเดชน์มาแล้ว”
รองสารวัตรปกรณ์ต่อสายรายงานแก่ผู้บังคับบัญชาโดยทันทีที่เห็นนายอารัณย์ลงจากรถ ด้วยภารกิจในการ จับกุมทุกครั้งจำเป็ต้องมีฉายาเพื่อเรียกชื่อเป้าหมาย ในทีมตำรวจจึงโหวตให้นายอารัณย์มีฉายาว่า ณเดชน์ อ้างอิงมา จากดาราไทยที่กำลังได้รับความนิยมอยู่ในตอนนี้ เพราะเนื่องจากว่า ชายหนุ่มเ้าพ่อสถานบันเทิงคนนี้เป็ชายรูปงาม มากไปด้วยเสน่ห์ หากอยู่ในแวดวงสังคมเขาจะเป็ผู้ชายเ้าสำราญที่รายล้อมไปด้วยผู้หญิงมากมาย
เหอะ! หล่อแต่แรด ไม่ใช่แนวของผู้กองเพียงฝันสักนิด
“ให้เข้าไปเลยมั้ยครับหัวหน้า" รองสารวัตรปกรณ์ทวงถามคำสั่งจากผู้เป็นาย พวกเขาอยากจะรีบจับกุมพวกค้ายาให้ได้คาหนังคาเขา
“เข้าไปเลย ให้รองสารวัตรกับผู้กองเป็คนนำเข้าไปได้เลย”
“รับทราบครับ/รับทราบค่ะ”
เมื่อผู้บัญชาการกองปราบมีคำสั่งให้เข้าไปยังพื้นที่ รองสารวัตรปกรณ์ก็ส่งสัญญาณให้ลูกน้องจำนวนสิบคนเตรียมพร้อม ส่วนเขาและเพียงฝันเดินนำหน้าไปยังประตูโกดัง ชายหนุ่มใช้แรงไม่มากผลักประตูเข้าไปด้านใน และสิ่งที่พวกเขาเจอคือภาพการขนย้ายลังบางอย่างหลายร้อยลังขึ้นรถบรรทุก โดยมีนายอารัณย์ควบคุมคนงานอยู่
“หยุดนะ นี่เ้าหน้าที่ตำรวจ ทุกคนชูสองมือขึ้น เดี๋ยวนี้!"
วินาทีที่ตำรวจเข้าจับกุม รองสารวัตรปกรณ์เป็คนออกคำสั่งให้คนงานทุกคนยกมือขึ้น เขาส่งสัญญาณให้เพียงฝันเข้าไปตรวจดูของในลัง หญิงสาวเปิดกล่องลังที่อยู่ใกล้กับอารัณย์ เพื่อให้เขาเห็นพร้อมกันตรงหน้า
“นี่มันเื่อะไรกันครับคุณตำรวจ เราแค่กำลังย้ายสินค้าของเราขึ้นรถบรรทุก พวกคุณไม่มีสิทธิ์มาบุกโกดังผมแบบนี้” อารัณย์โวยวาย ยกแขนกั้นไม่ให้ผู้กองสาวเข้ามาตรวจดูลัง
“มีสิทธิ์หรือไม่มี จะได้รู้กันหลังจากเปิดลังพวกนี้” เพียงฝันว่าอย่างท้าทาย “ถ้าคุณบริสุทธิ์ใจจริงก็ขอให้เราตรวจสอบก่อน หากมันไม่ใช่แบบที่เราคิด พวกเราทุกคนจะเป็ฝ่ายขอโทษและไม่ขัดขวางการทำงานของพวกคุณอีก”
“...”
“หรือว่าคุณกลัวคะ?” หญิงสาวยกยิ้ม
“โอเค เชิญตรวจดูให้สบายใจเลยครับ คุณตำรวจคนสวย” ชายหนุ่มมั่นใจว่าของในโกดังทุกชิ้นถูกกฎหมาย เขาจึงยอมลดมือลงแล้วผายมือเชิญให้ตรวจสอบ ไม่ลืมส่งยิ้มโปรยเสน่ห์มาให้ผู้กองสาวสวยหนึ่งเดียวในนี้ เขาชอบนักผู้หญิงเก่งเนี่ย ถ้าไม่ใช่ตำรวจคงจับมาฟัดให้หนำใจแล้ว แม่คุณเอ้ย!
เพียงฝันเมินรอยยิ้มนั้นไปอย่างไม่ใยดี เธอเกลียดรอยยิ้ม เกลียดท่าทางของเขา มันช่างเ้าชู้และถือดี วันนี้แหละเธอจะทำให้เขาถูกใส่กุญแจมือให้ได้!
พรึบ!
หญิงสาวใช้แรงเพียงเล็กน้อยในการเปิดกล่องลัง สิ่งแรกที่เห็นคือกล่องเครื่องดื่มแอลกอฮอล์มากมายหลายสิบกล่อง
“จะเปิดดูข้างในกล่องก็ได้นะครับ”
“เปิดอยู่แล้วค่ะ ไม่ต้องห่วง”
มือเรียวหยิบกล่องมาแกะเปิดออกดูพอให้เห็นว่ามีขวดเครื่องดื่มอยู่ในนั้น พยายามไม่แสดงอาการผิดหวังออกมาให้ชายหนุ่มที่คอยมองอยู่เห็น เธอวางกล่องไว้ตามเดิม เกือบจะถอยแล้วให้คำตอบที่น่าผิดหวังกับรองสารวัตรปกรณ์แล้ว หากไม่นึกลองล้วงมือเข้าไปข้างในสุดจนเกือบก้นกล่อง เจอกับของที่ซุกซ้อนอยู่ชั้นสุดท้าย มือเรียวกำถุงขนาดเท่าฝ่ามือขึ้นมาโชว์ให้อารัณย์ดู เธอฉีกถุงที่บรรจุผงสีขาวจนแน่นออกมาแล้วส่งให้เ้าของมันดม
“นี่มัน...! เป็ไปไม่ได้!!” อารัณย์แสดงสีหน้าใอย่างแเี เขาล้วงหยิบซองอื่น ๆ ที่ซ้อนอยู่ออกมาฉีกดมก็พบว่าเป็ยาไอซ์ทั้งหมด
วันนี้เป็โชคดีของตำรวจ แต่เป็คราวซวยของชายหนุ่ม
“ฉันขอจับกุมคุณข้อหามีสารเสพติดไว้ในและเป็ผู้ต้องสงสัยว่าจะมีไว้เพื่อจำหน่ายหรือส่งออก”
“ดะ...เดี๋ยวก่อน” อารัณย์พยายามจะหนีไม่ยอมให้เพียงฝันใส่กุญแจมือ
“อย่าขัดขืนนะครับ ไม่งั้นพวกผมคงต้อง...”
ปัง! ปัง!
ยังไม่ทันที่รองสารวัตรปกรณ์จะพูดจบ ะุปืนก็ยิงเข้าใส่ฝั่งตำรวจอย่างปริศนา ในจังหวะนั้นเองที่ทุกคนแตกตื่น เหล่าคนงานได้วิ่งหนีออกจากโกดังกันสุดชีวิต อารัณย์เห็นช่องโอกาสในการหลบหนีจึงไม่รอช้ารีบวิ่งออกไปทางด้านหลังโกดัง ท่ามกลางเสียงปืนที่ยิงสู้กัน
“เดี๋ยวฉันตามเอง!!” เพียงฝันะโบอกคู่หู เธอเป็คนเดียวที่อยู่ใกล้อารัณย์มากที่สุด จึงอาสาวิ่งตามเ้าพ่อค้ายาไป
ตึก ตึก ตึก
ผู้กองสาววิ่งออกมาจากโกดัง ความมืดในเวลาเกือบตีหนึ่งบดบังทัศนวิสัยในการมองเห็นไปเกือบครึ่ง หญิงสาวจึงต้องอาศัยฟังเสียงวิ่งแทน
ตึก ตึก ตึก
เสียงฝีเท้าคนดังมาจากซอยด้านขวามือ สองเท้าของหญิงสาวจึงวิ่งไปทางนั้น ยิ่งวิ่งเข้าไปใกล้เท่าไหร่ก็ยิ่งได้ยินเสียงเขาชัดเจน แต่ก็ยังไม่พบแม้แต่เงาของชายหนุ่ม
ตึก ตึก ตึก
เธอเริ่มวิ่งออกมาไกลมากแล้วจากโกดัง ระหว่างทางก็เริ่มเป็ตึกร้าง เปลี่ยว วังเวง เธอเริ่มไม่แน่ใจแล้วว่ากำลังตามจับเขา หรือกำลังถูกเขาวางกับดัก
บางทีเขาอาจลวงเธอมาฆ่า...
ตำรวจควรมีคู่หู เธอไม่ควรมาเพียงลำพัง มันประมาทเกินไป แต่ให้ตายสิ! จะปล่อยคนร้ายไปทั้งที่อยู่ตรงหน้าก็ไม่ใช่นิสัยของผู้กองเพียงฝันเสียด้วย หญิงสาวจึงตัดสินใจต่อสายหาคู่หู
ตรูด...ตรูด...
“ฮัลโหล! ตอนนี้ณเดชย์กำลังตรงไปที่ซอยห้างร้างเก่า รีบส่งกำลังคนมาด่วนเลย ฉันไม่รู้ว่ามันเป็กับดักหรือเปล่า”
[ได้! กำลังจะรีบไป อุรัสยาประกบไว้อย่าให้คาดสายตา]
“โอ๊ย! ขอเถอะ ช่วยเปลี่ยนฉายาฉันทีได้มั้ย ขนลุกว่ะ” คนกำลังจะเข้าโหมดจริงจังกับการจับผู้ร้าย รองสารวัตรปกรณ์ หรือใช้ฉายาว่า บอย ปกรณ์ก็ยังจะมาล้อฉายาของเธออีก
ในภารกิจครั้งนี้เธอได้ฉายาว่า อุรัสยา อ้างอิงมาจากดาราสาวและแฟนสาวของณเดชย์ ซึ่งก็มาจากการกลั่นแกล้งของเพื่อนสนิทอย่างปกรณ์นั่นเอง
[ฮ่า ๆ เอาน่า น่ารักจะตาย พอจับณเดชน์ได้จะให้เปลี่ยนแล้ว รีบจับมันให้ได้แล้วกัน ฝากด้วยนะอุรัสยา]
ปิ๊บ!
สายถูกตัดไปแล้ว ด้วยความอดทนที่มีจำกัดของผู้กองสาว เธอยอมรับก็ได้ว่าส่วนหนึ่งที่อยากปิดคดีนี้ได้เร็ว ๆ ก็เป็เพราะฉายานั่น หญิงสาวส่ายหน้าให้กับเพื่อนร่วมงาน
สวบ...สวบ
“...!” เธอได้ยินเสียงคนเดินไปเดินมาอยู่ไม่ไกล ลังเลเล็กน้อย แต่ก็กระชับปืนในมือแน่นแล้วตัดสินใจเดินเข้าไปยังตึกร้าง
เอาว่ะ! รีบปิดคดีให้จบจะได้กลับบ้าน
หมับ!
“ฉายาของผมคือณเดชย์เหรอ...”
317K
