ยุทธจักรนักเล่นแร่แปรธาตุ

เสียงระเบิดของเพลิงและเงาดังก้องสะท้อนทั่วหุบเขาเหยาอวิ๋น ฟ้าและดินสั่นสะเทือนด้วยแรงปะทะของพลังมหาศาล

เหอหลงอวี่ ยืนอยู่ท่ามกลางเปลวเพลิงคู่ที่โหมกระหน่ำ ร่างกายเต็มไปด้วยแผลถลอกและกลิ่นโลหิต แม้จะเหน็ดเหนื่อย แต่ดวงตาของเขายังคงส่องประกายแน่วแน่

“ไฟวิญญาณคู่ของข้า…หากวันนี้ไม่ปลดปล่อยออกมาเต็มที่ ข้าอาจต้องจบชีวิตที่นี่!”

ตรงข้ามเขา เงาดำผู้นำแห่งกงล้อเงาก้าวออกมา ดวงตาสีโลหิตลุกโชนด้วยความบ้าคลั่ง พลังเงาที่พลุ่งพล่านกลายเป็นหมอกดำหนาทึบ ครอบคลุมท้องฟ้าเหนือศีรษะ

“เจ้าหนุ่ม…พลังของเจ้ายังไม่เพียงพอที่จะต่อกรกับพวกเรา!”

เงาทั้งสามประสานพลังเป็น “มรณะพันเงา” กระจายออกไปทั่วลานฝึก เงาร่างนับพันพุ่งเข้าโจมตีราวกับฝูงวิหคปีศาจ

การปะทะ

เหอหลงอวี่สูดหายใจลึก ตวัดมือทั้งสอง ใช้เคล็ด “มังกรเพลิงบรรพกาล” ผนวกเข้ากับ “หิมะพันธนาการ”

เปลวไฟทอง–ม่วงพุ่งขึ้นฟ้า ก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็น มังกรไฟห่อหุ้มด้วยเกล็ดน้ำแข็ง ที่คำรามสะท้านโลก

มังกรเพลิงพุ่งชนฝูงเงามรณะ เสียงระเบิดดังสนั่น พลังไฟและน้ำแข็งปะทะพลังเงาจนเกิดแสงสว่างปกคลุมไปทั่ว

ความคิดในใจของเหอหลงอวี่

“ข้ารู้แล้ว…ไฟและน้ำแข็งมิใช่เพียงสองขั้วที่ตัดกัน แต่สามารถเกื้อหนุนกันได้ หากข้าควบคุมได้อย่างแท้จริง พลังนี้จะเหนือกว่าที่ใครคิด!”

เขารวบรวมพลังทั้งหมดเข้าสู่ตันเถียน ไฟวิญญาณคู่ในร่างกายเกิดการสั่นสะเทือนครั้งใหญ่ จนร่างแทบแตกสลาย แต่เขายังคงยืนหยัด

จุดพลิกผัน

ท่ามกลางเสียงปะทะ แสงสว่างจากเปลวเพลิงคู่ปรากฏเป็น สัญลักษณ์โบราณลอยขึ้นกลางอากาศ คล้ายยันต์ดวงตาที่ผสานไฟและน้ำแข็งเข้าด้วยกัน

ศิษย์ที่มุงดูอยู่รอบนอกต่างตกตะลึง
“นั่น…นั่นมันสัญลักษณ์น้ำอมฤตศักดิ์สิทธิ์!”
“เป็นไปไม่ได้…ทำไมถึงปรากฏต่อหน้าศิษย์ใหม่เช่นเขา!”

เงามรณะตอบโต้

ผู้นำกงล้อเงากัดฟัน เสียงคำรามดังลั่น
“ไม่ว่าพลังเจ้าแข็งแกร่งเพียงใด วันนี้มันต้องตกอยู่ในมือเรา!”

เขาปลดปล่อย “เงาพันธนาการโลหิต” พลังมืดสีเลือดปกคลุมทั้งลานฝึก เงาหลายร้อยตนควบแน่นเป็นโซ่ตรวนพุ่งเข้ารัดมังกรไฟน้ำแข็งที่เหอหลงอวี่สร้างขึ้น

จุดสิ้นสุดของตอน

เหอหลงอวี่กัดฟันจนเลือดไหลจากมุมปาก เขารู้ว่า หากไม่ปลดปล่อยไฟวิญญาณคู่ในระดับสูงสุด มังกรไฟน้ำแข็งจะถูกบดขยี้

“หากข้าไม่ทะลวงขีดจำกัดตอนนี้…ทั้งข้าและสัญลักษณ์อมฤตจะหายไปตลอดกาล!”

เขาตะโกนสุดเสียง ก่อนระเบิดพลังครั้งใหญ่ ไฟคู่ในร่างปะทุออกมา ร่างกายเปล่งแสงทอง–ม่วงปนฟ้า ก่อเกิดเป็นรูปลักษณ์ของ “มังกรคู่สวรรค์” ที่คำรามสะเทือนทั้งหุบเขา!

ฉากตัดจบ:
เปลวเพลิงและเงาปะทะกันอย่างมหาศาล สวรรค์และดินมืดสลัวราววันสิ้นโลก ศิษย์ทุกคนต่างเบิกตากว้าง ขณะที่โชคชะตาของเหอหลงอวี่ถูกแขวนอยู่บนเส้นด้าย…

คุณอยากให้ตอนที่ 29 เป็น การทะลวงระดับครั้งแรกของเหอหลงอวี่ท่ามกลางการต่อสู้ เลย หรือให้เขา เฉียดตายก่อนแล้วค่อยทะลวงหลังศึก ดีครับ?