เนื่องจากการบังคับลู่หาญแต่งงาน แน่นอนว่า ลู่หาญจะไม่ยอมแต่งโดยดี พ่อแม่ลูกหาญจึงได้ปรึกษากันอีกครั้ง ในขณะนั้นเอง ฮองเฮา ซึ่งเป็พี่สาวยองลู่หาญได้ยินว่า พ่อแม่อยากให้ลู่หาญแต่งงาน จึงมาเยี่ยมและพูดคุย จึงได้ช่วยไปทูลขอ งานอภิเษกสมรสจากฮ่องเต้ ซึ่งลู่หาญเป็น้องชายคนเดียว ลูกชายของตระกูล ถ้าไม่แต่งงาน จะยิ่งทำตัวเหลวไหล ทำให้พ่อแม่และตระกูลต้องเป็ห่วง ฮ่องเต้ทรง ตำหนิฮองเฮาเบาๆจากนั้น เลย ให้ราชโองการอภิเษกสมรสให้ ฮองเฮา ฮองเฮาจึงกลับมาเยี่ยมพ่อแม่พร้อมราชโองการอภิเษกสมรสของลู่หาญ ซึ่ง ณ ตอนนี้ ลู่หาญ ให้บ่าวรับใช้สืบชื่อ สกุลของ แม่นางอิงอิง ทั้งสองได้แอบไปสืบหาก่อนแล้ว พอสืบจนพบที่อยู่ของอิงอิง ลู่หาญและบ่าวรับใช้จึงปลอมตัว
เพื่อไปสอบถามกับชาวบ้าน และในขณะที่ ทั้งสองกำลัง ตามหาบ้านสวน ของครอบครัวอิงอิงอยู่นั้น อิงอิง กำลัง จมอยู่ในโคลนดิน ซึ่งก่อนหน้าได้ช่วยเด็กที่มาเล่นตกในดินโคลน แต่ยังหา รองเท้าเด็กไม่เจอ แม่นางเลยก้มหารองเท้าต่อ ซึ่งให้เด็ก กลับบ้านไปล้างตัวก่อน ในขณะที่อิงอิงกำลัง หารองเท้า ลู่หาญและบ่าวรับใช้ เดินมาใกล้ๆ
น้องชาย ิเอ๋อ ก็เรียก พี่อิงอิง ท่านป้าบอกให้ท่านไป กินข้าวได้แล้ว ซึ่งลู่หาญได้ยิน ก็ คิดในใจว่า สาวบ้านนอก สกปรก โตเป็สาวแล้วยังไม่รธ้จักรักความสะอาด เป็แบบนี้ จะให้ข้าแต่งกับนางได้ยังไง ไปเรากลับกันเถอะข้าไม่มีวันแต่งงานกับนางเด็ดขาด บ่าวรับใช้กับลู่หาญก็กลับบ้านไป
หาเจอแล้ว พี่อิงอิง พี่หาอะไรอยู่ พี่สกปรกหมดเลย รองเท้า ตอนเช้านี้มีเด็ก ระแวกนี้ มาเบ่นจมในโครน รองเท้าหาย ข้าเลยหาให้ เลยให้เด็กไปอาบน้ำก่อน งั้นเ้าเอารองเท้าไปส่งนะ ข้าไปล้างตัวเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อน แล้วเราค่อยทานข้าว ไปชมสวน ฝึกวรยุทธ ด้วยกันนะ
น้องชายิเอ๋อ ชื่อ ิเว่ย ซึ่งอิงอิงและิเว่ยสนิทกันมาก ดั่งพี่น้อง หลังจากที่ิเอ๋อแต่งงานไป ทั้งสองก็เล่น ดนตรี ท่องสวน และฝึกวรยุทธด้วยกัน และขณะนี้ ิเว่ยก็โตเป็หนุ่ม อายุราว 16 ปีแล้ว พอลู่หาญกลับบ้านถึง พ่อแม่ก็นั่งรอ และยื่น ราชโองการให้ ลู่หาญถึงกับโกรธพ่อกับแม่ จึงได้ ออกจากบ้านไป หลายวัน
แต่สุดท้ายก็กลับมา เพราะเป็ราชโองการถ้าไม่แต่งโทษขัดขืนราชโองการ โทษปะา 9 ชั่วโคตร ลู่หาญ จึงหมกแต่ห้อง ดื่มแต่เหล้าและดีดพิมพ์ ส่วนทางแม่นางอิงอิง ก็มีแม่สื่อ นำราชโองการ ไปเพื่อสู่ขออิงอิงแต่งงาน อิงอิงและครอบครัวถึงกับใ
จะไม่ยอมก็ไม่ได้ มีราชโองการมาถึงบ้านแล้ว ทุกคนต่างรับราชโองการโดยดี
หลังจากแม่สื่อจากไป อิงอิงจึงถามพ่อกับแม่ว่ารู้เื่นี้หรือไม่ ต่างก็ไม่รู้ พึ่งรู้ ตอนนี้เอง ซึ่ง ในใจอิงอิง สับสน และใ ที่แปลกและเร็วเกินไป อีกอย่างยังไม่รู้สามีตัวเองเป็คนยังไง ซึ่งรับราชโองการแล้ว ฝ่าฝืนมีโทษปะา จำเป็ต้องแต่งไป
พอแต่งไปค่อยคิดหาวิธี อิงอิง
เสียงแม่ของอิวอิง อย่าโกรธพ่อและแม่นะ ไม่รู้จริงๆ แต่ก็ดีนะ เ้าได้พระราชทานสมรสจากฮ่องเต้นับว่าเป็บุญของเ้า เ้าบ่าว คงดี ฮ่องเต้เลยให้ความสำคัญขนาดนี้
ท่านแม่ ข้ายังทำใจไม่ได้มันกระทันหันเกินไปข้านังอยากอยู่กับท่านพ่อท่านแม่และพี่ใหญ่ บ้านสวนหลังนี้ ข้าไม่อยากแต่งงาน อีกอย่างแต่งกับใครก็ไม่รู้ ตาบอด หูหนวด พิการ หรือขี้เหล้า ยังไม่รู้เลย ไม่อยากแต่งท่านแม่ ส่วนทางของลู่หาญเอง ก็เหมือนถูกนินทาอยู่ ถึงกับหูร้อน จามอยู่บ่อยครั้ง.
ทางบ้านลู่หาญเอง ก็เริ่มเตรียมสินสอดทองมั่น งานแต่งแล้ว ซึ่งงานแต่งจัด ภายใน 3 วันข้างหน้า ทุกคนต่างวุ่นวายกับงานแต่ง และทางบ้านลู่หาญก็ได้กักขัง บริเวณลู่หาญไว้ เพื่อไม่ให้หลบหนี
ส่วนทางบ้านอิงอิง ก็ได้จัดเตรียมงานสำหรับแขกที่มาร่วมแสดงความยินดีงานแต่งด้วยเช่นกัน ซึ่งอิงอิงเอง ก็เดินชมสวน อาลัยอาวรสวน ของตัวเอง
214
