ในขณะที่ทุกคนต่างตั้งหน้าตั้งตาฝึกฝนทักษะพิเศษตามที่ตัวเองถนัดในเขตฝึกฝน ลีออนเป็เพียงคนเดียวที่นั่งเงียบๆ อ่านหนังสือเพียงลำพังในห้องสมุด บนโต๊ะมีหนังสือ 3 เล่มหนาๆ ที่เพิ่งถูกลีออนอ่านจบไปกองไว้ เขาเพิ่งจะมีที่นี่เพียง 20 นาทีเท่านั้น
ฟรึ่บ...
เสียงปิดหนังสือเล่มที่ 4
“ดีแฮะ...แทบไม่ต้องอ่านอะไรเลย แค่มองผ่านๆ ก็จำได้ทุกอย่าง ถ้าเป็โลกเดิมคงมีประโยชน์น่าดู”
ลีออนคิดหลังจากทักษะพิเศษจากดวงตาข้างขวาของเขาทำหน้าที่จดจำข้อมูลทุกอย่างได้อย่างดีเยี่ยม
หนังสือทั้ง 4 เล่มเป็ข้อมูลทั่วไปเกี่ยวกับโลกใบนี้ ซึ่งดูผิวเผินแล้วก็คงน่าเบื่อไม่น่าสนใจอะไร แต่สำหรับลีออน เขาจะรู้สึกปลอดภัยและใช้ชีวิตได้อย่างมั่นใจมากขึ้น การไม่รู้อะไรเลยทำให้เขากังวลสิ่งรอบตัวไปซะหมด และที่มากกว่านั้น ลีออนพบว่ามีสิ่งที่น่าสนใจอีกมากมายไม่ว่าจะเป็เื่ที่ทุกคนในโลกใบนี้ไม่ใช่แค่มนุษย์ธรรมดาทั่วไป แต่ทุกคนล้วนมีบางอย่างที่เป็เหมือนพร์มาั้แ่กำเนิด อีกทั้งเื่ของไอเท็ม, อัญมณี, มอนสเตอร์, ธาตุ, การอัพเกรด, บุคคลสำคัญ, สถานที่ต่างๆ และข้อมูลสำคัญอื่นๆ อีกมากมาย
“รู้เขารู้เรา...รบร้อยครั้ง...ชนะร้อยครั้ง”
ลีออนนึกถึงประโยคอันคุ้นหูจากตำราพิชัยาซุนจื่อของซุนวูอันโด่งดังไปทั่วโลก
“งั้นก็เริ่มจาก...เราทำอะไรได้บ้าง”
ลีออนมั่นใจว่าการมาที่โลกนี้ไม่ใช่เื่บังเอิญ รวมถึงเหตุการณ์แปลกประหลาดที่ผ่านมานั้นเขายังไม่มีคำตอบเลยว่าแต่ละอย่างเกิดขึ้นได้อย่างไร แล้วเขาจะควบคุมพลังของเขายังไง
ลีออนลุกขึ้นจากเก้าอี้มองไปทางตู้หนังสือมากมาย เพื่อมองหาป้ายหมวดหมู่ที่เขา้า
#########################
# หมวดหมู่พลังพิเศษ
# บันทึกกาโรดาซ
#########################
โฮโลแกรมบอกตำแหน่งไปยังหนังสือเล่มหนึ่งซึ่งอยู่ลึกเข้าไปด้านใน
ลีออนค่อยๆเดินตามไปยังเป้าหมายที่ระบบชี้นำแสดง ดูเหมือนว่าเขาเริ่มเข้าใจและยอมรับในพลังแปลกๆจากดวงตาข้างขวานี้ หนังสือเล่มนี้เป็เพียงหนังสือหนังสีน้ำตาลเก่าๆ มีแค่ชื่อหนังสือที่ปกเขียนว่า “บันทึกกาโรดาซ” ลีออนยืนเปิดอ่านหนังสือปริศนาตรงนั้นทันที
พรึ่บ...พรึ่บ...พรึ่บ...
เสียงลีออนค่อยๆ พลิกหน้าหนังสือไปเรื่อยๆ โดยใช้ทักษะการอ่านพิเศษจากดวงตาของเขา
หนังสือเล่มนี้เป็เหมือนการจดบันทึกของนักผจญภัยคนหนึ่งที่รวบรวมข้อมูลทุกอย่างที่เห็นอย่างไม่มีระเบียบใดๆ ทั้งสิ้น เจออะไรก็เขียนๆ ไว้ ภาพวาดที่เห็นก็เหมือนเด็กประถมหัดวาดรูปในวิชาศิลปะ
“หืมมมม...สัตว์ในเทพนิยายมีอยู่ที่โลกนี้อย่างที่คิดไว้จริงๆ ด้วย”
ลีออนอ่านไปเจอสิ่งที่ถูกใจ
“อืมมมม...น่าสนใจแฮะ”
จนไปถึงหน้าท้ายๆ เขาก็ต้องหยุดราวกับมีมนต์สะกดให้เขาไม่เปิดหน้าอื่นต่อ รูปวาดของดวงตาที่มีสัญลักษณ์แปลกๆ
“ดวง...ตา...อสูร......งั้นเหรอ”
เนื้อหาเพียงสั้นๆ ในหน้าที่ลีออนพยายามตามหามันทำให้เขากลัวจนขนลุกไปทั่วร่าง จะบอกว่าสิ่งที่ติดตัวเขามาั้แ่กำเนิด ไม่ใช่อวัยวะของมนุษย์ หรือว่าเขาไม่ใช่มนุษย์ ความกลัวปนความสับสนห่อหุ้มจิตใจของลีออนอย่างไม่ทันตั้งตัว
“ยังไงซะ...เราก็คือเรา ต่อให้ไม่อยากจะยอมรับ ก็คงหลีกเลี่ยงความเป็จริงไม่ได้”
ลีออนเอ่ยกับตัวเองเพื่อเรียกสติกลับมา
#########################
# ตำราต่อสู้ด้วยมือเปล่า
#########################
โฮโลแกรมทำงาน ชี้นำไปยังหนังสือที่ต้องเดินอ้อมไปทางด้านหน้า
ลีออนวางหนังสือโบราณเข้าที่เดิม และค่อยๆเดินไปที่จุดหมายเพื่อตอบสนองคำเรียกร้องจากดวงตาของเขา
พรึ่บ...พรึ่บ...พรึ่บ...
ลีออนค่อยๆ เปิดอ่านหนังสือเล่มใหม่ไปเรื่อยๆ มันเป็หนังสือพื้นฐานสำหรับการสอนวิชาการต่อสู้ด้วยมือเปล่าฉบับเริ่มต้นจนสามารถนำไปใช้งานได้จริง ไม่นานก็อ่านจบทั้งเล่ม
#########################
STR +9
AGI +20
INT +4
# เปิดการใช้งานทักษะ [การต่อสู้ด้วยมือเปล่า LV1]
#########################
“หืมมม...อย่างนี้ก็ได้เหรอ” – เขาใในสิ่งที่ระบบแสดงให้เขาเห็น แต่สุดท้ายก็คิดได้ว่าดวงตาประหลาดนี้ยังทำให้เขาจำข้อมูลต่างๆ ได้มากมายด้วยการอ่านแบบผ่านสายตา ความรู้และทักษะการต่อสู้ในหนังสือเล่มนี้ก็คงจะเป็ส่วนหนึ่งในตัวเขาไปด้วยแล้วอย่างที่ไม่ควรต้องแปลกใจอะไร
#########################
# ทักษะการเคลื่อนไหวพิเศษ
#########################
ระบบ GPS นำทางไปยังหนังสือเล่มถัดไปซึ่งอยู่ในตู้ถัดไปเท่านั้นเอง
พรึ่บ...พรึ่บ...พรึ่บ...
เพียง 3 นาทีก็จบไปอีกหนึ่งเล่ม
#########################
AGI +25
INT +4
# เปิดการใช้งานทักษะ [การเคลื่อนไหวพิเศษ LV1]
#########################
“เอ๋…เล่มเมื่อกี๊เหมือนจะได้เยอะกว่าแฮะ” – ลีออนแปลกใจนิดหน่อย แต่แค่นี่เขาก็รู้สึกพอใจมากๆ แล้วกับสิ่งที่เกิดขึ้น ถ้าเป็คนทั่วไปการอ่านหนังสือก็คงได้แค่ความรู้และประสบการณ์ ไม่สามารถจดจำได้จนซึมเข้าเซลล์ต่างๆ ให้ปรับสภาพได้ขนาดนี้ ข้อมูลต่างๆ ที่อ่านมาก็ราวกับถูกเซฟไว้อย่างเป็ระบบ จะเรียกเอามาใช้เมื่อไหร่ก็ชัดเจนทุกครั้ง
#########################
# ตำราต่อสู้ด้วยหอกและทวน
#########################
ระบบ GPS ทำงานอัตโนมัติอีกครั้งชี้ไปยังตู้ด้านหลัง
ลีออนรู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาทุกที เขารีบเดินอ้อมไปทันทีเหมือนเด็กที่มีของเล่นใหม่กำลังรอให้เขาเปิดกล่อง
“อยู่นี่เอง!!!... หาตั้งนาน มีคนอยากจะคุยด้วยน่ะ ตามมาเร็วเข้า”
การ์เล็ตเข้ามาขัดจังหวะ่เวลาอันแสนสนุกของหนุ่มน้อยผู้กำลังสนุกกับโลกใบใหม่ผ่านดวงตาคู่เก่าแต่ดียิ่งกว่า
ลีออนจำใจต้องวางหนังสือกลับคืนเข้าที่เดิมและรีบตามไปทันที ก่อนออกประตูไปเขามองหันมาเพื่อให้แน่ใจว่าหนังสือเล่มที่กำลังรอคอยการอ่านจากดวงตาของเขาอยู่ที่ไหนแล้วเขาจะรีบกลับมาสานต่อความสนุกที่ช่างค้างคาใจเสียเหลือเกิน
“ใครกันนะ...”
ลีออนยังคงสงสัย เพราะเขาไม่น่าจะรู้จักใครที่นี่ทั้งนั้น
160
