ย้อนมาเป็นนางร้ายในนิยายยุค 80

" หนูได้คะแนนเต็มทั้ง 3 วิชาเลย ใช่ไหมคะครู"

"ใช้จ๊ะ วิชาคณิตศาสตร์ ภาษาจีน และที่สำคัญวิชาภาษาอังกฤษที่มีเพิ่มเข้ามาไม่กี่ปี และไม่เคยมีใครทำได้คะแนนเต็มมาก่อน เธอเก่งมากเธอเรียนมาจากที่ไหนหรอ"

"พี่เหมยอิง เป็๲คนสอนหนูค่ะครูพี่หนูเก่งมากเลยนะค่ะสอนหนูได้ทุกวิชาเลย"

"นี่เหมยอิงเป็๲คนสอนเธอจริงๆ หรอ เธอล้อครูเล่นหรือเปล่าเนี้ย" จิ่นลี้เธอไม่เชื่อหรอกว่าเหมยอิงจะเป็๲คนสอน เพราะเหมยอิงเรียนที่นี่มาถือว่าเรียนดีแต่ไม่ได้เก่งถึงขนาดสอนคนได้คะแนนเต็มแบบนี้

"พี่เหมยอิงเป็๲คนสอนหนูจริงๆค่ะ" ลี่หลินยืนยันกับครูอีกครั้ง แล้วก็อดแปลกใจไม่ได้ทั้งที่พี่เธอเก่งขนาดนี้ทำไมครูถึงไม่เชื่อว่าพี่เธอเป็๲คนสอน

"ไม่เป็๲ไรจ้ะถ้าเธอไม่อยากบอกครูก็ไม่เป็๲ไร"

"เหมยอิงเป็๲คนสอนน้องสาวผมจริงๆ ครับผมยังเรียนด้วยเลย" หลิวหยางพูดขึ้น เพื่อช่วยน้องสาวยืนยันกับครูอีกเสียงนึง

"เ๱ื่๵๹จริงหรือจ๊ะเนี่ย เหมยอิงเธอเป็๲คนสอนน้องสาวเธอจริงเหรอ การเรียนเธอไม่ได้โดดเด่นเลยแค่อยู่ระดับกลางๆ เท่านั้น ถ้าพวกเธอพูดโกหกคุณสามารถตรวจสอบได้นะ"

"หนูเป็๲คนสอนน้องจริงๆ ค่ะ ให้หนูลองทำข้อสอบให้ดูก็ได้นะคะ" เธอลืมคิดไปเพราะเธอไม่มีความทรงจำของร่างเก่าเธอเลยไม่รู้ว่าการศึกษาที่นี่ตอนนี้ไปถึงขนาดไหนแล้ว

"ไม่เป็๲ไรหรอกจ๊ะครูเชื่อพวกเธอแล้ว" เดี๋ยวตอนเรียนค่อยทดสอบดูอีกทีแล้วกัน ถ้าเป็๲จริงโรงเรียนเธอก็จะมีอัจฉริยะเพิ่มขึ้นอีก 1 คน

"ครูคะ คือว่าพี่ชายหนูอยากจะสอบเทียบจบมัธยมปลายต้องทำยังไงบ้างคะ"

"อ๋อ สามารถมาทดสอบที่โรงเรียนได้แต่ต้องหลังจากเปิดภาคเรียนไปสัก 2 สัปดาห์ก่อนนะจ๊ะเราถึงจะสามารถเปิดให้สอบเทียบจบมัธยมปลายได้"

เมื่อพวกเธอทั้งสามสอบถามเ๱ื่๵๹ต่างๆกับครูเข้าใจหมดแล้วเธอก็ขออนุญาตลาครูกลับบ้านเพราะวันเปิดภาคเรียนวันแรกยังไม่มีการเรียนการสอน 

"พี่เหมย ที่ลี่ขอพี่เ๱ื่๵๹รางวัล ถ้าลี่สอบได้คะแนนเต็มอะ! พี่เหมยจะให้อะไรลี่" ลี่หลินพูดขึ้นพร้อมกับยกมือขึ้นมาขอของรางวัลจากพี่สาว

"เอาเป็๲ว่าพี่พา อาลี่ไปกินอาหารในภัตตาคารแสงดาวก็แล้วกัน ในเมื่อเราค้าขายกับเขาแล้วก็ต้องไปอุดหนุนเขาหน่อยอยากลองไปกินไหมล่ะเรา"

"อยากกินค่ะ พูดแล้วหนูก็หิวเลยแล้วรีบไปกันเถอะค่ะเดี๋ยวร้านคนเต็มก่อน เห็นว่าร้านลูกค้าเยอะทุกวันเลยไม่รู้จะมีที่นั่งให้เราหรือเปล่าเนี่ยยิ่งใกล้เที่ยงแล้วด้วย" ลี่หลินพูดขึ้นพร้อมกับลากพี่ชายกับพี่สาวให้รีบเดินไปที่ภัตตาคาร

"สวัสดีครับคุณเหมยอิง คุณหลิวหยางวันนี้มาทานข้าวกันหรือครับ"

"สวัสดีค่ะอาไป๋ นี้ลี่หลินน้องสาวของเหมยกับพี่หลิวหยางค่ะ วันนี้พาน้องสาวมาหาอะไรกินเพื่อเป็๲รางวัลในการสอบเข้าได้ค่ะ ไม่ทราบว่าพอมีโต๊ะว่างหรือเปล่า"

"ยังพอมีอยู่ครับ เชิญด้านในเลย อันนี้เมนูอาหารครับสามารถสั่งได้เลย" อาไป๋พูดขึ้นพร้อมกับพาทุกคนเดินเข้าไปด้านในโต๊ะที่ว่างอยู่ พร้อมรอจดเมนูอาหารไปให้พ่อครัว 

"อาลี่อยากกินอะไร มาเลือกดู เอานี่ไหมปลากระพงทอดน้ำปลา อันนี้ก็น่ากินต้มยำปลากระพง หมูหัน หรือ เป็ดย่างไหม"

"โอ้โหราคาแพงทั้งนั้นเลยพี่เหมย กระพงทอดน้ำปลานี่สิ ตัวเดียว 25 หยวนต้มยำปลากระพง 20 หยวน หมูหัน 100 หยวน เป็ดย่าง 50 หยวน " เมื่อลี่หลินเห็นราคาแล้วก็๻๠ใ๽จะไม่ให้๻๠ใ๽ได้ยังไงกับครอบครัวเธอนำปลามาขายให้ร้านอาหารกิโลละ 5 หยวนเองนะจะดูเอามาขายสิแพงกว่าตั้ง 3-5 เท่าตัวเลยหรือว่าเธอขายปลาให้ถูกไปนะ 

"นี่ราคาปกตินะ อาลี่อย่าลืมสินอกจากวัตถุดิบแล้วยังมีราคาเครื่องปรุง ค่าจ้างพ่อครัว เสียวเอ้อ ไหนจะค่าเช่าที่หรือค่าจ้างร้านอีกละ ทุกอย่างรวมเป็๲ต้นทุนหมดเลยนะ ถ้าขายราคาต่ำกว่านี้ร้านก็เจ๊งกันพอดีสิ"

"ค่ะเข้าใจแล้วค่ะ งั้นหนูเอา ปลากระพงทอดน้ำปลา กับต้มยำปลากระพงค่ะ"

"แค่นี้จะพอหรองั้นพี่เอาเป็ดย่าง ต้มยำกุ้ง แล้วก็ข้าว 1 โถค่ะ พี่หลิวหยางเอาอะไรเพิ่มไหมคะ"

"พี่ไม่สั่งแล้วแหละที่สั่งมาเนี่ยกินกันหมดหรือเปล่าก็ยังไม่รู้เลย"

เธอรออาหารประมาณ 1 เค่ออาไป๋ก็นำอาหารมาส่งให้ที่โต๊ะพร้อมกับลุงถังเดินเข้ามาทักทายแถมยังแจ้งลดราคาอาหารให้เธอ เพื่อร่วมฉลองให้ลี่หลินในการสอบผ่านด้วย